Tibetan
རྒྱ་སྟོང་དུ་མ་དང་ནམ་མཁའི་ངོས་ལ་ལྷ་མང་པོ་ཡང་འདུས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྷག་བསམ་ཤེས་ནས་ཡ་མཚན་ལྟ་བའི་ཕྱིར་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་ནམ་མཁར་འཕགས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པ་བཞིན་མཛོད་ཅིག་ ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་གཞོན་ནུ་ཐུ་བོ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་སྟེ། བློན་པོ་དང་ཡུལ་མི་རྣམས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་ཞིང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱང་དབུགས་ཕྱུང་ནས། མེ་དོང་གི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། མེ་དོང་རབ་ཏུ་འཇིགས་པ་འདིར་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་འཛེམ་མེད་དུ་མཆོངས་ན་བདག་གི་བསོད་ནམས་མཐུ་ཡིས་འདིར་པདྨའི་མཚོ་ལྟར་བསིལ་བའི་བདེན་ཚིག་གི་ཚིགས་བཅད་བརྗོད་དེ་མཆོངས་པས་མེ་དོང་དེ་པདྨས་གང་བའི་མཚོ་བསིལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ལྷའི་དབང་པོས་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཡ་མཚན་གྱིས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་དད་པར་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་མཐོང་ནས་གནོད་སྦྱིན་གྱི་གཟུགས་མི་སྣང་བར་རང་གི་གཟུགས་སུ་འདུག་སྟེ། ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་ཆོས་སྤྱད་བྱ། ཞེས་སོགས་སྔར་གྱི་ཚིགས་བཅད་དེ་སླར་ཡང་སྨྲས་པ་རྒྱལ་པོས་བཟུང་ནས་གསེར་གྱི་གླེགས་བུ་ལ་བྲིས་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་ཀུན་ཏུ་བསྐུར་ཞིང་སྤེལ་བར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ལེགས་གསུངས་ཚོལ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་གཞོན་ནུ་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཇི་སྙེད་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲིས་ཤིང་བླངས་ལ་བརྗོད་དེ་ཐམས་ཅད་བཟུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ན། མི་གཅིག་རིའི་བྱ་སྐྱིབས་ན་འདུག་པས་ཁོ་བོས་ཁྱོད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་བྱའོ། །དེས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། རིན་ཐང་མེད་པར་ཆོས་མི་སྟོན་ནོ། །དེ་ལ་གཞོན་ནུ་དེས། གོས་རིན་ཐང་བྱེ་བ་ ཕྲག་ཉི་ཤུ་རི་བ་ལུས་ལ་གྱོན་པ་དང་། ནོར་བུ་རིན་ཐང་བྱེ་བ་ཕྲག་བཞི་བཅུ་རི་བ་ལུས་ལ་བཏགས་པ་དེ་བྱིན་ཀྱང་ད་དུང་རིའི་བྱ་སྐྱིབས་འདི་ནས་ལུས་བོར་ན་བསྟན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་དམ་བཅས་ཏེ། མཚན་དང་ལྡན་པའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་བསྟན་པ་དང་། ལུས་རིའི་རྩེ་ནས་བོར་ཏེ་མ་སྨད་མ་རྨས་པའི་བདེན་པའི་བྱིན་བས་བྱས་པས་རྒྱལ་པོ་བཞིས་བཟུང་ནས་བདེ་བར་ཕྱིན་པ་མཐོང་སྟེ་དེའི་ངོ་མཚར་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་དོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་གྱི་ཡུལ་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཁྱིམ་བདག་ཟས་གཙང་མ་ཞེས་
Chinese
众多百千万和虚空之中，诸天神众亦皆集会，知晓菩萨之殊胜发心，为观稀有之事而来集。其后，夜叉腾空而起，向菩萨言道：大王，请如您所立誓言般行事！ 随后，国王将王位传于长子，向大臣和百姓请求宽恕，并令民众屏息静气，前往火坑之处。面对极其可怖之火坑，为求佛法故，若我无所畏惧地跃入，愿凭我之福德力，此坑化为莲花之海，以此真实之语，诵此偈颂而跃入，火坑即刻化为莲花盛开之清凉湖泊。天界之主见国王之稀有行径，为使天人信服其精进，遂隐去夜叉之身，显现自身之形貌，复诵先前之偈颂：善行之法当勤修。国王谨记此语，书于金板之上，传遍赡部洲，广为流布。如是，国王善说者，即为世尊是也。 又，往昔世尊自身为求法之青年，名为求法者。凡所听闻之善说，皆书写、受持、诵读，并全部铭记于心。其后，于一切城镇乡村之中，四处寻觅佛法。一人于山间鸟巢之中，彼言：我可向汝宣说具如来名号之语。青年闻之，欣喜若狂。彼人云：无有代价，则不传法。青年遂言：我身着价值二十俱胝之衣物，佩戴价值四十俱胝之珍宝，即便如此，若从这山间鸟巢舍身，汝亦当传授于我。如是立誓之后，彼人传授一句具名号之偈颂，青年即从山顶舍身，以未受损之真实加持力，四大天王接住，安稳而去，见此稀有之事，赞叹不已。 又，往昔于波罗奈斯国，梵授王之境，世尊自身为居士净饭王。
English
Numerous hundreds of thousands and in the expanse of the sky, many deities also gathered, knowing the bodhisattva's extraordinary aspiration, they assembled to witness the wondrous event. Then, the yaksha rose into the sky and said to the bodhisattva: Great King, please act according to your vow! Subsequently, the king placed the crown prince on the throne, asked for forgiveness from the ministers and the people, and ordered the people to hold their breath. He went to the fiery pit. Facing the extremely terrifying fiery pit, for the sake of the Dharma, if I jump in without fear, may this pit transform into a lotus sea by the power of my merit. With this truthful word, reciting this verse and jumping in, the fiery pit immediately transformed into a cool lake filled with lotuses. The lord of the gods, seeing the king's rare act, in order to make gods and humans believe in his diligence, hid the form of the yaksha and revealed his own form, repeating the previous verse: Practice the Dharma of good deeds diligently. The king kept this in mind, wrote it on golden tablets, spread it throughout Jambudvipa, and widely disseminated it. Thus, the king, the good speaker, is the Bhagavan himself. Furthermore, in the past, the Bhagavan himself, as a youth seeking the Dharma, was named Dharma Seeker. All the good words he heard, he wrote down, received, recited, and memorized completely. Afterwards, in all towns and villages, he sought the Dharma everywhere. A person in a bird's nest in the mountains said: I can tell you words with the name of the Tathagata. The youth was overjoyed. The person said: I will not teach the Dharma without a price. The youth then said: I am wearing clothes worth twenty crore, and adorned with jewels worth forty crore. Even so, if I give up my body from this bird's nest in the mountains, you must teach me. After making such a vow, the person taught one verse with a name, and the youth gave up his body from the top of the mountain. With the blessing of undamaged truth, the Four Great Kings caught him and went peacefully. Seeing this rare event, they praised him greatly. Also, in the past, in the kingdom of Varanasi, in the land of King Brahma-given, the Bhagavan himself was the householder Shuddhodana.
Tibetan
བྱ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་ནུས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེས་རྒྱ་མཚོར་སོང་ནས་ནོར་བསྒྲུབས་པས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་རེ་བ་རྫོགས་པར་བྱས་སོ། །ནམ་ཞིག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་གཞན་ནས་འོངས་པའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་མཆོག་ཏུ་མཛེས་པ་ཞིག་བཟུང་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྐྱེས་སུ་ཕུལ་བས་རྒྱལ་པོ་མཉེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་དེའི་བུ་མོ་དབྱངས་ཅན་མ་ཞེས་པས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཚིག་གླུར་བླངས་པ་ཐོས་པས་ཁྱིམ་བདག་དེ་དགའ་བས་བ་སྤུ་ལངས་བཞིན་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་ཟས་སོགས་ཅི་ལའང་མི་ཆགས་པར་ལེགས་བཤད་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་། བདག་གིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ཀྱང་། ལེགས་པར་བཤད་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་པས། ཚེགས་ཆེན་པོས་ཐོབ་པའི་རྡོ་བ་འདི་དག་གིས་ཅི་བྱ་སྙམ་དུ། ལེགས་བཤད་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ནོ། ། སྙམ་ནས་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ལ་ལེགས་བཤད་སྦྱིན་པར་ཞུ་བའི་མི་ཞིག་མངགས་པ་དང་། བུ་མོ་དེ་ན་རེ། ལེགས་བཤད་ནི་རིན་གྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས། ཇི་སྲིད་ཁྱོད་ཀྱི་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྒྲུབས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཚོགས་རྣམས་གཏོང་ན་ལེགས་བཤད་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། ཁྱིམ་བདག་དེ་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྒྲུབས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་བླངས་ནས་རང་ཉིད་རྒྱལ་པོའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་ལེགས་བཤད་ཉན་པར་བྱས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ལེགས་བཤད་ཀྱིས་ས་སྟེང་གང་ལ། ནོར་ནི་ཚིགས་ཆེན་པོས་བསྒྲུབ་དགོས་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་ཅིའི་ཕྱིར་བྱས། ཟས་དང་བྲལ་ན་ལེགས་བཤད་ཟར་རུང་ངམ། ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། ཆགས་སྡང་སྐྱེད་པའི་རིན་ཆེན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། གང་ཐོས་པས་ཉེས་པ་སེལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་འགྲུབ་པའི་ལེགས་བཤད་ཀྱི་རིན་དུ་ས་ཆེན་པོ་རིན་པོ་ཆེས་བཀང་ཡང་ཆུང་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། ལེགས་བཤད་དེ་དག་གསེར་གྱི་གླེགས་བུ་ལ་བྲིས་ནས་ཕྱོགས་སུ་བཀྲམ་པར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལེགས་བཤད་སྨྲ་བའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་ཉིད་དོ། ༈ །ཡང་སྔོན་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་བཞི་ལྡན་ཞེས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཤི་བི་ཞེས་བྱར་གྱུར་བའི་ཚེ་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པ་ཅི་འདོད་པའི་སྦྱིན་པ་སྩལ་ཞིང་ནད་པ་རྣམས་དང་མགོན་མེད་པ་རྣམས་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བཅུར་བཀོད་པས་ལྷའི་གནས་འཕེལ་བར་གྱུར་ལ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དེ་སད་པའི་ཕྱིར་སྲིན་པོའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ། རྒྱལ་པོ
Chinese
当能与多闻天王之财宝相匹敌之时，他便前往大海获取财宝，从而满足了人们的期望。某时，他拿着一串从其他珍宝岛屿而来的、极其精美的珍珠项链，作为礼物献给国王，国王非常高兴。当时，那位国王的女儿，名为妙音天女，听到她所唱的优美动听的歌声，那位施主欢喜得汗毛竖立，回到自己的家中，对食物等一切都无所执着，心中只想着那美妙的歌声。心想：我虽然在十二年中获得了大量的珍宝，却没有获得任何优美的言辞，用这些辛苦获得的石头做什么呢？优美的言辞才是真正的珍宝啊！ 想着，便派遣一人去向国王的女儿请求施舍优美的言辞。那位女儿说：优美的言辞是无法用金钱获得的，如果你愿意舍弃你十二年中积攒的全部珍宝，我就施舍你优美的言辞。那位施主非常恭敬地将十二年中积攒的所有珍宝都拿走，自己前往国王的住所，去听闻优美的言辞。国王对那位施主说：优美的言辞能填满整个大地吗？财富是需要付出巨大努力才能获得的，你为何要这样做？没有食物，能用优美的言辞来充饥吗？施主说：产生贪嗔的珍宝有什么用呢？听闻之后能消除罪过、成就功德的优美言辞，即使用珍宝填满整个大地来换取，也显得微不足道。说完，便将那些优美的言辞写在金板上，并向四方传播。当时，那位宣说优美言辞的国王女儿，就是舍利子。 又，过去在名为四院的国王宫殿中，世尊自己转世为尸毗王之时，如法治理国家，随心所欲地布施，照顾病人和无依无靠之人，引导众生行持十善业，从而使天界得以增长。帝释天为了试探他，便化作罗刹的形象。
English
When he became able to rival the wealth of Vaishravana, he went to the ocean to acquire treasures, thereby fulfilling the hopes of the people. Once, he took a supremely beautiful pearl necklace that had come from another jewel island and offered it as a gift to the king, who was very pleased. At that time, the king's daughter, named Saraswati, heard the well-spoken words sung by her, and the householder, filled with joy and goosebumps, returned to his home, unattached to food or anything else, thinking only of those beautiful words. He thought: Although I have acquired a great collection of jewels in twelve years, I have not acquired any beautiful speech. What shall I do with these stones acquired with great effort? Beautiful speech is the true jewel! Thinking this, he sent someone to ask the king's daughter to bestow beautiful speech. That daughter said: Beautiful speech cannot be obtained with money. If you are willing to give up all the treasures you have accumulated in twelve years, I will bestow beautiful speech upon you. That householder, with great respect, took all the treasures he had accumulated in twelve years and went to the king's residence to listen to the beautiful speech. The king said to that householder: Can beautiful speech fill the entire earth? Wealth must be acquired with great effort, why have you done this? If you are without food, can you eat beautiful speech? The householder said: What is the use of jewels that generate attachment and hatred? Beautiful speech, which eliminates faults and accomplishes virtues upon hearing, is worth more than filling the entire earth with jewels. Having said this, he wrote those beautiful words on gold plates and spread them in all directions. At that time, the king's daughter who spoke beautiful speech was Shariputra himself. Again, in the past, in the royal palace called Four Courtyards, when the Blessed One himself was born as King Shibi, he ruled the country according to the Dharma, giving alms as he wished, caring for the sick and the helpless, and guiding beings to practice the ten virtues, thereby increasing the realm of the gods. Indra, in order to test him, transformed himself into the form of a Rakshasa.