Tibetan
བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཕ་རོལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་ལ་བཙུན་མོ་དྲུག་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ལྷའི་བུ་མོ་འདྲ་ཞིང་མ་ལྟར་བྱམས་ལ་གུས་ཤིང་ཡིད་གཅུགས་པ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་ནང་ན་འདུག་བཞིན་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་དུ་རྫོགས་པར་བྱས་ཤིང་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ པ་དེ་ལས་ལངས་ཏེ། སེམས་ཅན་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ལྷགས་པར་ཆགས་ནས་སྡིག་པའི་ལས་བྱེད་པས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་ཞིང་། ལྷ་དང་མིར་གྱུར་པ་ན་ཡང་ཚེ་ཐུང་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་བ་དང་། གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚེ་རིང་བ་དང་ཐུང་བ། རིགས་མཐོ་བ་དང་དམའ་བ་གཟི་བརྗིད་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བ། ཤེས་རབ་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བ། རྒྱུན་གྱི་རྗེས་སུ་འབད་པ་དང་། རྒྱུན་ལས་བཟློག་པ་ལ་འབད་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་ནས། དེ་འདི་སྙམ་དུ། ལམ་འདི་ནི་ཡུལ་དང་མི་མཐུན་ཏེ། གང་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ལམ་དེ་ལ་བདག་གིས་སྐྱེ་བོ་འདི་དག་གཞུག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དེ། གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུ་ཞིང་དེའི་མངོན་ཤེས་ལྔ་ཐོབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མི་དགེ་བཅུ་སྤང་བ་དང་དགེ་བཅུའི་ལམ་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་ཅིང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་བསྔོ་བ་དང་ཕྱིར་མི་སྔོག་པ་ལ་བཙུད་པར་བྱས་ཤིང་། རྒྱལ་པོ་དེ་ལུས་ཞིག་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཚངས་པར་སྐྱེས་ནས་ཡང་ཚངས་པ་ཆེན་པོར་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་བསྐལ་པ་འཇིག་པའི་ཚེ་འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་དང་སྐལ་པ་མཉམ་པར་སྐྱེས་ཤིང་། དེ་ན་གནས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་སེམས་ཅན་ཁྲག་ཁྲིག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་བཙུད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་དེར་སྐྱེས་པ་མེད་པས་གང་ཆོས་མེད་པ་ལ་གནས་སོ། །ཐབས་བརྒྱ་སྟོང་འདི་བྱས་པས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་ཤི་འཕོས་ཏེ། འོད་གསལ་གྱི་ལྷའི་ནང་ནས་ཡང་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་ གནས་ཤིང་། གལ་ཏེ་བརྒྱ་ལ་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་འོང་ཞིང་གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་མ་བྱུང་ན་ཡང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་གྱུར། སངས་རྒྱས་བྱུང་བ་བཞུགས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གི་རིམ་གྲོ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བཞུགས་ཏེ་གལ་ཏེ་བདེ་བའམ། གལ་ཏེ་དབེན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུགས་སོ་ཞེས་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །གཞན་ཡང་དེ་བཞིན
Chinese
于无量无数劫之彼岸，世尊往昔名为救护一切国王。彼时，有六万八千妃嫔，皆如天女般，如母般慈爱，恭敬且心悦诚服，具足功德。彼等之中，（国王）安住于禅定，直至圆满四禅，入于四禅之等持。从彼等持中起立，因众生极度贪恋五欲，造作罪业，故堕入三恶道。即使转生为天人，亦会遭遇短寿等果报。又见众生长寿与短寿，高种姓与低种姓，威德大与威德小，受用丰与受用寡，智慧广与智慧狭，恒常勤奋与背道而驰者。 彼国王如是思忖：此道与正法相违，我当引导众生趣入现证菩提之道。如是生起大悲心，游历于城镇乡村，以证得之五神通力，令众生断除十不善业，安立于十善业道，并将一切善根回向无上菩提，且劝令众生莫退转。 彼国王身坏命终后，转生于梵天界，复转生为大梵天。自彼处逝没后，于劫末之时，与光明天众同生。住于彼处时，亦令无数众生安住于不退转地。彼等亦因无生而安住于无法之中。 如是行持百千方便后，自梵天界逝没，于光明天众中，复生于梵天界。若于百劫中降生于人间，纵未成佛，亦具足五神通。若有佛陀出世，则成为彼等世尊之侍者。彼（国王）积聚善根，诸佛世尊安住于等持之时，彼能知如来是安乐住，抑或寂静住。如是宣说。 复次，如是。
English
Beyond countless eons, the Bhagavan was once known as "Savior of All Kings." At that time, he had sixty-eight thousand consorts, all like goddesses, loving as mothers, respectful, and devoted, endowed with virtues. Among them, (the king) dwelt in meditation, perfecting the four dhyanas, and entered into the samadhi of the fourth dhyana. Rising from that samadhi, because sentient beings were extremely attached to the five desires and committed sinful deeds, they fell into the three lower realms. Even if they were reborn as gods or humans, they would encounter short lifespans and other consequences. He also saw sentient beings with long and short lives, high and low castes, great and small majesty, abundant and scarce resources, broad and narrow wisdom, those who constantly strive and those who act contrary to it. The king thought thus: This path is contrary to the Dharma; I shall lead these beings onto the path of manifest enlightenment. Thus, he generated great compassion, traveled through towns and villages, and with the power of the five superknowledges he had attained, he caused beings to abandon the ten non-virtuous actions, established them in the ten virtuous paths, and dedicated all roots of virtue to unsurpassed Bodhi, and exhorted beings not to regress. That king, after his body was destroyed, was reborn in the Brahma realm, and again reborn as Great Brahma. After passing away from there, at the end of the kalpa, he was born together with the gods of Clear Light. While dwelling there, he also caused countless sentient beings to abide in the irreversible stage. They also, because of non-arising, abide in the absence of Dharma. Having practiced hundreds of thousands of methods in this way, he passed away from the Brahma realm and, among the gods of Clear Light, was reborn in the Brahma realm again. If he were to descend into the human realm in a hundred kalpas, even if he did not become a Buddha, he would possess the five superknowledges. If a Buddha were to appear, he would become a servant of those Bhagavans. He (the king) accumulated roots of virtue, and when the Buddhas, the Bhagavans, abide in samadhi, he knows whether the Tathagata is abiding in bliss or in solitude. Thus it was spoken. Furthermore, thus.
Tibetan
་གཤེགས་པ་ཞི་བའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་སྐུ་ཚེའི་ཚད་ལོ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བདུན་ཅུར་གྱུར་པ་དེའི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་ལ་གུས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས། ཞི་གནས་གང་རྣམ་པར་མཐོང་བ་ཐོབ་ཅིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ནོན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་ཤེས་པ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཐོབ་ནས། ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཞི་གནས་ཀྱང་མི་མཐོང་ལ་རྣམ་པར་མཐོང་བ་ཡང་བསྟེན་ཏེ། དེས་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སྤྲུལ་པ་སྟོང་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏོ། །སྐྱེ་བོ་ཡུལ་ལ་གཡེངས་པ་དག་སྦྱིན་པས་བསྡུས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བཀོད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དག་བསྟན་པས། སེམས་ཅན་ཁྲག་ཁྲིག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཆོས་ཟབ་མོ་འདིའི་བཟོད་པ་ལ་རབ་ཏུ་བཙུད་དོ། །སྙིང་རྗེ་དང་བསམ་གཏན་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་རབ་ཏུ་བཙུད་པས་དེ་དག་ཡུན་མི་རིང་བར་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པར་བསྒྲལ་བར་བྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེས་ན་ང་བསམ་གཏན་གོམས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། རྒྱལ་སྲིད་སྤངས་ནས་ནགས་ཚལ་དུ་གནས་པས་བསམ་གཏན་བྱེད་ཅིང་དེའི་སྔོན་བསམ་གཏན་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་དགྱེས་པ་བྱས་པས་བསམ་གཏན་ཤེས་པ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཐོབ་པར་ཤེས་ནས། བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཟས་ཀྱིས་སོ་སོར་དགྱེས་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན་དྲང་སྲོང་ཐོགས་མེད་དཔལ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། བསམ་གཏན་གང་དང་གང་སྐྱེས་པ་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་མཐོང་ནས་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞུམ་པ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་བྱུང་ཞིང་དེ་མི་གནས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་འགོག་པ་ལ་གཞོལ་བས་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་ན་བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་མངལ་གྱི་གནས་སུ་མ་ཞུགས་ཏེ། རྟག་པར་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པའི་སྔ་རོལ་ན། སྟོན་པ་སྤྱན་བཟང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་རང་སའི་སྐྱོན་གྱིས་གནོན་པར་མཐོང་ནས། ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་འདི་དག་གང་དང་གང་ལ་གནས་པར་བྱས་པ་དེས་གནོད་དེ། མགོན་མེད་ཅིང་འདྲེན་པ་མེད་པས། བདག་གིས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་སྟེ། གནས་པ་མེད་ན་གཡོ་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དེ
Chinese
逝者寂静之境，其寿量为七十俱胝那由他岁时，世尊彼时化身为名为寂静之菩萨，寂静者获得种种胜观，并以大悲心压伏，获得禅定智慧之生起。善巧方便者，寂静亦不可见，胜观亦当依止。彼以神通力显现，化现千种化身。对于沉溺于世俗之人，以布施摄受，安置于戒律之中，并开示诸佛之法。无量俱胝众生，皆被安置于此甚深之法的忍耐之中。以慈悲、禅定及一切智智，长久串习，将彼等安置于六度之中，不久便在清净佛土中成佛，并将无量众生从痛苦中解脱。世尊开示道：因此，我以串习禅定，圆满了六波罗蜜多。 又，当转轮圣王名为世间种种喜时，舍弃王位，居住于森林中，修习禅定，并对先前入禅定者，一一令其欢喜，知晓已获得禅定智慧之生起。以世间饮食，令具禅定者一一欢喜。 又，于过去无量劫之前，当名为无碍吉祥之仙人时，见无论生起何种禅定，皆为阻碍之法，对一切有生之境生起无畏之想，专注于止息不住之心流，于临终时，九十六劫未入胎中，恒常化生。 又，于过去无量劫之前，当名为善眼导师时，见此三界为自性之过患所压迫，心想：唉！这些众生无论安住于何处，皆受其害，无依无怙。我当不住于一切行，若无所住，则不复动摇。
English
When the departed one was in the state of peace, and the measure of his life was seventy kotis of nayutas of years, the Bhagavan himself became a Bodhisattva named Tranquility. The tranquil one, having attained various insights and being subdued by great compassion, attained the arising of meditative wisdom. The skillful in means, tranquility is not to be seen, and insight is also to be relied upon. He manifested miraculous powers and manifested a thousand emanations. For those who are distracted by worldly affairs, he gathered them with generosity and placed them in discipline, and taught the teachings of the Buddhas. Countless kotis of beings were thoroughly placed in the patience of this profound Dharma. Through long practice with compassion, meditation, and omniscient wisdom, he placed them in the six perfections, and soon they became Buddhas in pure Buddha-fields, and liberated countless beings from suffering. The Bhagavan declared: Therefore, by practicing meditation, I have perfected the six paramitas. Moreover, when the wheel-turning king was named Delight in Various Worlds, he renounced the kingdom and lived in the forest, practicing meditation, and pleased those who had previously entered meditation, knowing that they had attained the arising of meditative wisdom. He pleased those with meditation individually with worldly food. Furthermore, in the past, immeasurable kalpas ago, when he was the sage named Unobstructed Glory, seeing that whatever meditation arose was a Dharma that obstructs, he developed a fearless thought towards all existence, and focused on stopping the flow of the un abiding mind. At the time of death, he did not enter the womb for ninety-six kalpas, but was constantly born miraculously. Again, in the past, immeasurable kalpas ago, when he was the teacher named Good Eyes, seeing that these three realms were oppressed by the faults of their own nature, he thought: Alas! Wherever these beings abide, they are harmed, without refuge or protector. I shall not abide in all actions, for if there is no abiding, there will be no more movement.
Tibetan
་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ལས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འཐོབ་བོ་ཞེས་ཤེས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་ཁྲག་ཁྲིག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཙུད་ཅིང་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་འདས་པའི་དུས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དབུགས་འབྱིན་སྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་རྒ་བ་དང་ན་བ་ལས་རབ་ཏུ་གྲོལ་ནས་འཇིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ཆགས་པ་རྣམས་ལ་མི་ཆགས། སྡང་བ་རྣམས་ལ་མི་སྡང་། རྨོངས་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་མི་རྨོངས། བསམ་གཏན་དང་། ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་འཇུག་རྣམས་ལ་མི་ཆགས་ཏེ། དེ་ལྟར་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཤེས་པ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་དགྲ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འཇོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ཚོགས་དང་། ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྷན་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་དེས་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བཀང་སྟེ་ཕུལ་ནས་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཁྱིམ་སྤངས་ཤིང་ རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེར་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་མ་གཏོགས་ཏེ། དེས་རྣམ་པར་ཐར་བ་བརྒྱད་ཐོས་པས་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་ཀྱང་། སྲིད་པར་སྐྱེ་ཞིང་འཆི་འཕོ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འཁོར་བ་ལ་གནས་ཞིང་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལ་བསམ་ཞིང་བརྩོན་པར་བྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཽ་འགལ་གྱི་བུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་མྱུར་དུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཀུན་ཏུ་གོ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་ནས་བག་ཡོད་པས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་བཙུན་མོ་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་ལྟ་ན་སྡུག་པ
Chinese
从对一切法不住之禅定中，得大悲心，知而摄受，以此开示有情。有情由此入于无碍无著智慧，超越不住之生死。往昔无量劫前，彼如来号为「赐息者」，为诸有情演说正法，使之解脱老病，得无所畏。彼复于诸贪不贪，于诸嗔不嗔，于诸痴不痴；于禅定、灭尽定、乃至究竟住之等持，亦不执着。如是心解脱，极其解脱，此名为解脱智，示八解脱之法。于是世尊自身，名为「降伏一切怨敌之王」，成三千大千世界之自在主，率众多士夫及六十千国王，共往如来前，佛为彼王演说八解脱法。彼王以七宝充满大千世界而奉献，与众国王同舍俗出家。其六十千国王现证八解脱，唯彼大王未证，仅闻八解脱，便于一切生死不住，而以大悲力，历不可数八十八劫，常住轮回，为诸生有作利益。世尊告曰：「摩伽陀王子！于一切不住之菩萨，速成无上菩提。」又昔世尊自身，曾为「普知王」，以谨慎而行王事。其时有八万王妃，皆形貌端严，容色殊胜。
English
From the meditation of non-abiding in all dharmas, great compassion is obtained. Knowing this, he internalized it and taught sentient beings. Thus beings entered into the unobstructed, unattached wisdom and transcended the suffering of non-abiding samsara. In inconceivably distant past aeons, a Tathāgata named “Bestower of Breath” expounded Dharma to beings, liberating them from aging and sickness, bringing them fearlessness. He was unattached to objects of desire, without aversion to hateful things, without delusion toward the deluded. He clung neither to meditation, nor to cessation, nor even to ultimate equipoise. In this way the mind was liberated, fully liberated—this is called the knowledge of complete liberation, the teaching of the eight liberations. At that time, the Blessed One himself, known as the “King Who Subdues All Foes,” became sovereign of the great trichiliocosm. Together with a multitude of beings and sixty thousand kings, he approached the Tathāgata, and the Buddha taught that king the Dharma of the eight liberations. The king then filled the great world system with seven precious jewels as an offering, and, with those kings, renounced household life and went forth. The sixty thousand kings directly realized the eight liberations, yet the great king himself did not; only by hearing of the eight liberations, he abided not in cyclic existence, and by the power of great compassion, through eighty-eight uncountable aeons, he dwelt in saṃsāra, striving for the welfare of sentient beings. The Blessed One declared: “O son of Magadha! The bodhisattva who does not abide in anything will swiftly be fulfilled in unsurpassed awakening.” Again, in the past, the Blessed One himself became the king called “Universal Knower,” who ruled with caution and mindfulness. At that time he had eighty thousand queens, all of whom were of excellent form and beautiful in appearance.