Tibetan
་པའི་ཚེ་སྲིན་མོའི་གླིང་དུ་སོན་པ། སྤྱན་རས་གཟིགས་རྟའི་རྒྱལ་པོ་བ་ལ་ཧར་ གྱུར་པས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཐར་བར་བྱས་པའི་ལོ་རྒྱུས་མདོ་སྡེ་ཟ་མ་ཏོག་ལས་འབྱུང་ངོ་། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་གྱི་བསྟན་པའི་མཇུག་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། རྒྱལ་པོ་ལྷའི་དབང་ཕྱུག་འོད་ཅེས་བྱ་བ་ཆོས་བཞིན་རྒྱལ་སྲིད་སྐྱོང་བ་དེའི་ཡུལ་དུ་ཚོང་དཔོན་རལ་པ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའི་སྨན་པ་ཁམས་ལ་མཁས་ལྡན་པ་ཚེའི་རིག་བྱེད་ལ་མཁས་པ་དེའི་བུ་ཁྱེའུ་ཆུ་འབེབས་ཞེས་བྱ་བར་བཅོམ་འདས་ཉིད་སྐྱེ་བ་བཞེས་སོ། །ཁྱེའུ་དེ་ཉིད་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ཡི་གེ་དང་གྲངས་དང་ལག་རྩིས་སོགས་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་མང་པོ་ནད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཏབ་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་རིགས་ནས། བདག་གི་ཕ་སྨན་གྱི་རིག་བྱེད་ལ་མཁས་པ་འདི་རྒས་འཁོགས་གཏུགས་པས་གྲོང་ཁྱེར་སོགས་སུ་འགྲོ་མི་ནུས་པས། བདག་གིས་ནད་པ་དེ་དག་གསོ་བའི་ཕྱིར་ཕ་ལས་བསླབས་ཏེ་སྨན་བྱའོ་སྙམ་དུ། རང་གི་ཕ་ལ་གུས་པས་བཏུད་ནས། ཁམས་ལ་མཁས་པ་དྲིས་ཤིང་ཚེའི་རིག་བྱེད་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་དབང་ཕྱུག་འོད་ཀྱི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་གྲོང་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་ནས་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཉིད་སྨན་པར་ཁས་འཆེས་ཏེ། ནད་སྣ་ཚོགས་ལས་ཐར་བར་བྱས་པས་དེ་དག་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་སྟོབས་དང་བརྩོན་འགྲུས་སུ་ལྡན་པར་གྱུར་ནས་ཐམས་ཅད་དགའ་ཞིང་རྩེ་ལ་བསོད་ནམས་དག་ཀྱང་བྱེད་ཅིང་། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆུ་འབེབས་ལ་སྨན་པའི་ རྒྱལ་པོ་ཞེས་བསྔགས་ཤིང་བཀུར་སྟི་བྱེད་དོ། །ཆུ་འབེབས་དེས་རྫིང་ཞིག་ན་ཉ་ཁྲི་ཞིག་ཆུ་དང་བྲལ་བར་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་པ་དང་། ཤིང་གི་ལྷ་མོ་ཞིག་གིས་སྲོག་ཆགས་འདི་དག་ལ་ཆུ་བྱིན་དང་ཁྱོད་རང་གི་མིང་དང་མཐུན་པར་བྱ་བ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཆུ་འབེབས་དེས་ཕྱོགས་སུ་ཆུ་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་ནས། ཤིང་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་ཡལ་ག་བཅད་པས་བསིལ་གྲིབ་བྱས་ཏེ་བཞག་ནས་ཆུ་བཙལ་ཀྱང་ཆུ་འབབས་པའི་ཀླུང་གི་རྒྱུན་དེ་སྡིག་ཅན་ཞིག་གིས་ཉ་ཁྲི་པོ་དེ་དག་ཆུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཡང་ས་ཆེན་པོ་གཞན་དུ་ཀླུང་བསྒྱུར་བར་མཐོང་ནས་ཀླུང་འདི་ནི་སྐྱེ་བོ་སྟོང་གིས་ཀྱང་སྔར་སྲོལ་དུ་དབབ་མི་ནུས་ན་བདག་གིས་ལྟ་ཅི་སྙམ་དུ་ཕྱིར་ལོག་ནས། རྒྱལ་པོ་ལྷའི་དབང་ཕྱུག་འོད་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། བདག་གིས་ཡུལ་འདི་ཡི་
Chinese
当时来到罗刹女之洲。观世音菩萨化现为马王“巴拉哈”，度化赡部洲的因缘故事，出自《杂宝藏经》。在无量过去劫之前，于彼岸世界中，佛陀“宝鬘顶庄严如来”的正法将欲灭尽之际，有国王名“天主光”，以正法守护国土。其国中有一位商主名“持发髻”，精通医方与五蕴性情之理，其子名“注水”，即是世尊往昔受生。此子相貌端正，仪容庄严，于书写、数理、算法等诸学皆悉通达。彼时，众多有情为种种疾病所逼，身受痛苦。注水心念：‘我父虽精通医道，然今已年老衰迈，不能往诸城邑救济病者。我应承父学，行医济世。’于是恭敬顶礼于父，问讯医理，通达八支医术。遂往天主光王之国，一一城邑，誓作医师。凡为病苦所逼之众，皆令康复解脱，勇猛精进，皆得欢喜，施行供养，修诸福德。人们遂称其为“医王注水”，礼赞供养。一次，他见一池水中，有万鱼离水，心生悲悯。树神女告曰：‘应以水济诸鱼，并令其与汝之名相应。’注水即往寻水，然不得。乃折大树枝，作荫而覆，仍求水源。却见有恶人阻断河流，令鱼群不得近水，移至广阔旷野。注水心念：‘此河纵万人之力亦难复归旧道，我将如何？’遂返，顶礼天主光王而白言：‘此国之——
English
At that time, he arrived at the land of the rākṣasīs. Avalokiteśvara took the form of the horse king Balaha, and thus liberated the continent of Jambudvīpa. This story is recorded in the *Samantapāsādikā Sūtra* (Miscellaneous Jewel Treasury Sūtra). Long ago, in countless past kalpas, in a world beyond, when the teaching of the Tathāgata ‘Jeweled-Crested Crown’ was nearing its end, there was a king named ‘Divine Lord of Light,’ who upheld the Dharma and protected his realm. In his land there was a merchant named ‘Hair-Knot Holder,’ skilled in medicine and the analysis of humors. His son was named ‘Water-Pourer,’ who was in fact a past life of the Blessed One himself. This youth was handsome in form and excellent in appearance, and was learned in writing, numbers, calculation, and all treatises. At that time, many beings were afflicted by various illnesses and endured suffering. Water-Pourer thought: ‘Though my father is skilled in medical science, he is now old and infirm, unable to travel to cities to heal the sick. I should study under my father and practice medicine to benefit beings.’ Thus, he bowed respectfully to his father, inquired about medical knowledge, and mastered all eight branches of medical science. Then he journeyed throughout the kingdom of Divine Lord of Light, in all towns and villages, and undertook the role of physician. To all sentient beings afflicted by illness, he promised healing, and indeed cured them. Freed from their sickness, they became strong and diligent, filled with joy, performing offerings and accumulating merit. All called him ‘Physician King Water-Pourer,’ praising and honoring him. Once, he saw in a pond tens of thousands of fish separated from water, and compassion arose. A tree goddess spoke: ‘You should give water to these creatures, and let this act be harmonized with your very name.’ Water-Pourer sought water but found none. He broke off branches of a great tree to provide shade, then sought water again. He saw that a wicked man had diverted the river, so that the fish were left without water and driven to a vast dry plain. Water-Pourer thought: ‘This river, even with the power of thousands of men, cannot be restored to its old course. What should I do?’ He returned, bowed to King Divine Lord of Light, and declared: ‘In this land…’
Tibetan
ནད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནད་ཞི་བར་བྱས་མོད། དགོན་པའི་གནས་ཞིག་ན་ཉ་ཁྲི་ཞིག་གནས་པ་ཆབ་དང་བྲལ་ཞིང་ཉི་མས་གདུངས་ལགས་ན། དེར་ཆུ་སྐྱེལ་བའི་ཆེད་དུ་ལྷས་གླང་པོ་ཆེ་ཉི་ཤུ་ཞིག་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་པ་བཞིན་གླང་པོ་ཆེ་ཉི་ཤུ་བསྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ཆུ་འབེབས་རང་ཉིད་དང་རང་གི་བུ་ཆུའི་གོས་དང་། ཆུའི་སྙིང་པོ་གཉིས་དང་ལྷན་ཅིག་གླང་པོ་ཆེ་ཉི་ཤུ་ཁྲིད་ནས། གླང་པོ་ཆེའི་རྫི་བོ་ལ་བ་ལང་གི་རྐྱལ་བ་བརྒྱ་བླངས་ཏེ། ཆུ་འབབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཀླུང་ཆེན་པོའི་ཆུ་བླངས་པས་བཀང་སྟེ་གླང་པོ་ལ་བཀལ་ཞིང་མྱུར་བར་དགོན་པའི་རྫིང་དེར་ཕྱིན་ནས་ཆུས་བཀང་བ་དང་། ཆུ་འབེབས་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེར་ཉ་ཁྲི་པོ་རྒྱུག་ཅིང་ལྟ་བར་བྱེད་དོ། །དེས་ཉ་འདི་དག་བཀྲེས་པས་བཟའ་བཏུང་སློང་ངོ་སྙམ་དུ་རང་གི་བུ་ཆུའི་གོས་ལ་གླང་པོ་ཆེ་མགྱོགས་ པའི་མཆོག་ཞིག་ལ་ཞོན་ནས་བདག་གི་ཁྱིམ་གྱི་མི་རྣམས་ལ་ཁྱིམ་དེར་ཟས་སྦྱར་བ་ཅི་མཆིས་པ་མྱུར་དུ་སྐུར་ཞེས་བྱས་པ་བཞིན་ཟས་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་པ། ཆུ་འབེབས་ཀྱིས་བྲུལ་ནས་རྫིང་དེར་གཏོར་བས་ཉ་ཁྲི་བོ་ཚིམ་པར་བྱས་ཤིང་། བདག་གིས་སྔར་དགེ་སློང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཀློག་པ་ཞིག་ལས། སུ་འཆི་བའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་གྱི་མཚན་ཐོས་པ་དེ་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཐོས་ཀྱིས། བདག་གིས་ཉ་དེ་དག་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་ཟབ་མོ་ཡང་བཤད་ལ། སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་གྱི་མཚན་བསྟན་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེའི་ཚེ་འཛམ་གླིང་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཁ་ཅིག་ཐེག་ཆེན་ལ་དད་ཅིང་ཁ་ཅིག་སྨོད་པར་བྱེད་དོ། །དེར་ཆུ་འབེབས་དེས་རྫིང་དེར་པུས་མོ་ནུབ་ཙམ་དུ་འབོག་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་དེ་སྐད་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་ཞིང་འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟར་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོགས་དང་། འདི་ལྟ་སྟེ་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་སོགས་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འགགས་པར་འགྱུར་བའི་བར་དུ་བརྗོད་ནས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སླར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཁྱེའུ་ཆུ་འབེབས་དུས་སྟོན་ཆེན་པོ་ཟོས་ནས་ཆང་གིས་ར་རོ་སྟེ་མལ་ན་ཉལ་བ་དང་། དེའི་དུས་ན་ལྟས་ཆེན་པོ་བྱུང་བར་གྱུར་ཅིང་མཚན་མོ་དེ་འདས་པ། དེའི་དུས་སུ་ཉ་ཁྲི་པོ་འཆི་བའི་དུས་བྱས་ནས་སུམ་ཅུ
Chinese
虽然众病之人得以平息其病。然而，在某一寺院的地方，有一万条鱼居于无水之境，遭受烈日炙烤。于是，为了运水，向诸天请求二十头大象，祈求施予，果然得赐二十头大象。随后，商主之子名为“注水”的人，携带自己与其子注水之衣及两瓶水精，与二十头大象一道而来。他们于大象的象夫处雇佣了一百头牛车，装满了名为“注水”的大河之水，置于大象之上，迅速送至寺院的水池，注入其中。于是，鱼群一万奔涌而入，得以生存。此人心想：“这些鱼饥渴难耐，当令其得食。”遂将自己之子注水的衣物置于疾速之象上，遣送回家，嘱其速取家中所有人能调制之食，尽快送来。于是食物被携来，投入水池，万鱼得以饱食。吾昔日曾从一大乘比丘读诵中闻：‘若临终之际，闻如来宝髻之名，则当生于安乐高界世界。’因此，我乃依此而向这些鱼群宣说甚深缘起法，复宣说佛宝髻如来的名号。于是，当时世间众生，有些生起大乘信心，有些却加以诽谤。此时，注水者将水倾入池中，直至日西之时。随即以是言辞，礼拜如来、应供、正等正觉宝髻佛。因缘既有，果遂生起；因缘既生，果必生。因无明缘而集诸行，因无明灭而诸行亦灭。如此宣说大苦聚灭之义已，复还其家。后来，另有一时，注水之子饮宴大醉，卧于床榻。时有大瑞现，夜已过去。其时，万鱼命终，得生三十……
English
Although the diseases of the sick were pacified, in a certain monastery there were ten thousand fish living in a place without water, scorched by the sun. Therefore, to bring water, it was prayed to the gods for twenty great elephants, and indeed twenty great elephants were granted. Then, the son of a merchant, named ‘Pouring Water,’ together with his own garment and his son Pouring Water’s garment, and two vessels of water essence, accompanied the twenty elephants. They employed one hundred ox-carts from the mahout of the elephants, filled them with water from the great river named ‘Waterfall,’ loaded them onto the elephants, and quickly went to the monastery’s pond, filling it with water. Then ten thousand fish rushed in and were preserved. He thought: “These fish are hungry and thirsty; I should provide them with food.” He placed his son Pouring Water’s garment on a swift elephant and sent it back, instructing: “Quickly send whatever food can be prepared by my household members.” Soon, the food was brought, carried to the pond, and offered, so that the ten thousand fish were satisfied. I had formerly heard from a great Mahayana monk reading: ‘Whoever, at the time of death, hears the name of the Thus Gone One, the Precious Topknot, will be born in the higher realms of bliss.’ Thus, I taught these fish the profound Dharma of dependent origination, and I proclaimed the name of the Buddha Precious Topknot. At that time, some beings of the world developed faith in the Great Vehicle, while some reviled it. Then Pouring Water poured into the pond until dusk, and he proclaimed: ‘I pay homage to the Thus Gone One, the Arhat, the Perfectly Enlightened Buddha, the Precious Topknot.’ By such conditions, such results arose; by arising, such results are born. With ignorance as condition, formations arise; with the cessation of ignorance, formations cease. Thus was explained the great cessation of suffering, and he returned home. Later, at another time, the son Pouring Water, having eaten and drunk in a great festival, was intoxicated and lay down to sleep. At that time a great portent arose, and the night passed. At that moment, the ten thousand fish died and were born into thirty…