Tibetan
་བྱུང་ན་ནན་ཏུར་བྱས་ཏེ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། གང་དུ་ནོར་རྫས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དང་། ཆུ་འཕྱགས་པ་དང་། ཕྱོགས་ལྟ་ཞིང་རྒྱུ་སྐར་ལ་ལྟ་བ་བྲོད་པ་ཞེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཁྲིད་དེ། བྲོད་པ་ལ་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་ནོར་བུ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དུ་བཅུག་པས་འབྱོར་བ་འདོད་པས་མི་མང་པོ་གྲུར་ཞུགས་ནས་མི་ཐེག་པ་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ལ། དེད་དཔོན་དེས་རྒྱ་མཚོའི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་དུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་ཉ་མིད་དང་། རླབས་དང་། ཀློང་དང་། ཆུ་སྲིན་དང་། ཆུ་ནང་གི་རིལ་ཐུག་པ་དང་། རླུང་ནག་པོ་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། བགེགས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པས་སུ་དག་སྲོག་ཕོངས་པ་དང་ཕ་མ་སོགས་ལ་མི་ལྟ་བ་དེ་དག་འགྲོ་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པས། དཔའ་བོ་ཉུང་ལ་སྡར་མ་མང་བས་ཕལ་ཆེ་བ་ཕྱིར་འཐོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་བསྒྲགས་ཏེ་ཉག་ཐག་གསུམ་བར་དུ་བཀོལ་ནས་གྲུ་དེ་ང་ཆེན་པོ་དྲང་པོས་བསྐྱོད་པས་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས་བྲོད་པས་སྨྲས་པ། རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་འདི་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་འདྲ་བའི་མཆིང་བུ་དག་ཀྱང་ཡོད་པས་བརྟགས་ཏེ་བླང་བར་གྱིས་ཤིག །སྲིན་མོ་ཁྲུང་ཁྲུང་གཞོན་ནུ་མ་ཞེས་བྱ་བས་སྐྱེས་པ་ཁྲིད་ཅིང་མ་རུངས་པར་བྱེད་དོ། །མྱོས་པར་བྱེད་པའི་ཤིང་ཐོག་སུས་ཟོས་པ་ཞག་བདུན་དུ་བརྒྱལ་ཏེ་འདུག་པ་ཡོད་པས་དེ་རྣམས་ལ་བག་བྱོས་ཤིག །རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་འདིར་མི་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་ཞག་བདུན་དུ་འདུག་པ་བཟོད་ཀྱི། དེ་ལས་འདས་ནས་དོན་གང་བསྒྲུབ་པ་དེ་མ་ཟིན་པར་གྲུ་འཁྱེར་བར་བྱེད་པའི་ང་གཏོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྒོ་བ་ལྟར་དེ་དག་བག་དང་ལྡན་པར་བསྒྲིམས་ཏེ་རིན་པོ་ཆེ་བཟང་པོས་གྲུ་ཡོངས་སུ་བཀང་ཞིང་སླར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བདེ་བར་ཕྱིན་ནས་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་བྱས་སོ། །དེ་ལྟ་བུར་ལན་དྲུག་གི་བར་དུ་བསྒྲུབས་ཏེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་གྲོང་ཁྱེར་དེར་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་གཞན་ན་དེད་དཔོན་ལྔ་ཞིག་རྒྱ་མཚོར་སོང་བ་གྲུ་མ་རུངས་པར་གྱུར་ནས་དོན་མ་གྲུབ་པ་དེ་དག་གིས་བསམས་པ། དེད་དཔོན་ཆེན་པོ་དབྱིག་དགའ་དེ་བསོད་ནམས་ཀྱིས་དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པས་དེའི་མཐུས་བདག་ཅག་ནོར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། དབྱིག་དགའ་ལ་གསོལ་ བ་བཏབ་པ་དང་། དེ་ན་རེ། ཀྱེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གྲུ་བདུན་པ་མ་རུངས་པར་འགྱུར་བས་སླན་ཆད་རྒྱ་མཚོར་གྲུའི་དོན་ལན་བདུན་གྲུབ་པ་སུ་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཅག་ཁོ་ན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་བས
Chinese
若有生起，则须严谨而行，以求寂静；又于何处陈列珍宝饰物，或行洗濯，或仰观方隅与星宿，这些所谓之“游观”者，皆被引导。游观者因被告知大海之内遍满诸多珍宝，而生希求财宝之欲，遂致多人投身舟船，沦为凡夫之小乘。然彼船主又令其说非颂扬大海，而是言大海之中亦有巨鱼、波涛、深渊、水中蛟龙、水底盘结之物、黑风、海贼及众多障难，由此告诫：‘若等欲命丧，令父母等不再得见汝等，必当如此。’于是勇士稀少，随从亦不多，大众遂退散。如此三番告诫，乃以三条绳索牵曳其船，由大象所曳，至达宝洲。游观者言：‘此宝洲中有如意珍宝与同类之珊瑚等，宜加甄别而取之。’又有名为“强健美丽少女”之罗刹女，诱惑来者，不可随之而行。又有令人迷醉之树果，食之七日昏睡，宜慎勿尝。凡非人者，于此宝洲内七日久留，堪能忍受；过此之后，未得所求，必被驱逐于海。由是，彼等谨慎自守，而善良之大富翁，则满载珍宝返还人间，广行大布施。如此六次成办，于婆罗那（今印度瓦拉纳西）城中广施布施。其时他国有五船主入海而不得济，其事未成，乃思：‘彼大船主郁伽（意为爱财者）因具大福德名闻遐迩，必能令我等得财。’遂向郁伽请祈。时郁伽答曰：‘唉，大海依自性缘故，七船未必能济。虽复尔等无人能令七次圆满，然我于汝等独生悲心。’
English
If it arises, one must act carefully and diligently to bring about peace; likewise, wherever precious substances are displayed, where water is cleansed, or where one gazes upon directions and constellations, these acts called ‘wandering and observing’ are guided. Those wanderers, hearing that within the ocean there are countless jewels, developed desire for wealth, and thus many embarked upon ships, becoming merely worldly beings of the lesser path. But the shipmaster instructed them not to speak in praise of the ocean, but rather to recount that within the ocean dwell giant fish, waves, abysses, water-serpents, coiled creatures of the deep, black winds, pirates, and many obstacles; and he warned: ‘If you seek to perish, so that your parents and others may never again see you, then proceed thus.’ Therefore, heroes were few, and attendants not many, so the multitude withdrew. Thus, after three warnings, the ship was drawn by three ropes, hauled by a great elephant, and carried to the island of treasures. The wanderer said: ‘On this jewel-island are great jewels and corals alike; examine and select them.’ Then there appeared a demoness, called ‘Strong and Beautiful Maiden,’ who led beings astray, yet one must not follow her. There also were intoxicating tree fruits, which, if eaten, caused seven days of stupor—thus, beware. Non-human beings here could remain seven days, enduring so; but beyond that, without achieving their goal, they would be expelled back to sea. Thus, they restrained themselves with vigilance, while a virtuous wealthy man filled his ship with jewels, returned peacefully to the human realm, and performed great acts of giving. In this manner, six times it was accomplished, and in the city of Vārāṇasī (modern Varanasi, India) he enacted vast generosity. At that time, in another land, five shipmasters ventured into the ocean but could not sail successfully, their purposes unfulfilled. They thought: ‘The great shipmaster Yig-ga (lover of wealth), renowned for great merit and power, by his might may enable us to obtain treasure.’ So they supplicated Yig-ga. Then Yig-ga replied: ‘Alas, by the very nature of the ocean, seven ships may not succeed. None among you can accomplish seven voyages, yet I alone feel compassion for you.’
Tibetan
མ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་དེད་དཔོན་ལྔ་པོ་ཁྲིད་དེ་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས་རིན་ཆེན་མང་དུ་བླངས་ཏེ་སླར་གྲུ་ལ་ཞུགས་ཤིང་ཕྱིར་ལོག་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་འདུག་བཞིན་དུ་བསམས་པ། བདག་ཅག་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་བདེ་བླག་སོན་པའི་ངེས་པ་མེད་སྙམ་དུ། རིན་པོ་ཆེ་རིན་ཐང་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྱེའུ་བཀང་སྟེ། རང་གི་སྐེད་པ་ལ་བཅིངས་ནས་ཚོང་པ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བརྒྱ་ལ་གྲུ་མ་རུངས་པར་གྱུར་ན། ཁྱེད་ཅག་ངའི་ལུས་ལ་འཇུས་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེར་ཕྱི་ཞིག་ན་ཆུ་ནང་གི་རིས་དེ་དག་གི་གྲུ་བཤིགས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་དེད་དཔོན་ལྔ་དབྱིག་དགའི་ལུས་ལ་འཇུས་སོ། །དེར་དབྱིག་དགས་བདག་གསོན་པོར་འདུག་བཞིན་འདི་རྣམས་རྒྱ་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་མི་ནུས་ཀྱི། རྒྱ་མཚོ་ནི་ཀླུ་གཙང་སྦྲ་ཅན་གནས་པས་ཤི་བའི་རོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཞག་ཏུ་གནས་པ་མི་སྲིད་པས་བདག་ཤི་ན་འདི་དག་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ། དེ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་རྣམས་བརྟན་ཞིང་སྤྲོ་བ་ཆེར་སྐྱེད་དང་ངས་ཁྱེད་ཅག་ཉེ་ཞོ་མེད་པར་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཐར་བར་བྱའོ། །བརྒལ་ནས་ཀྱང་ངའི་ལུས་ལ་བཅིངས་པའི་རིན་ཆེན་འདི་རྣམས་ཁྱེད་ཀྱིས་བགོ་བཤའ་གྱིས་ལ་ཁྱེར་ཅིག་དང་ཁྱེད་ཀྱི་གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བདུན་བརྒྱུད་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་གི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་ མཚོན་རྣོན་པོས་རང་གི་མགུལ་པ་བཅད་དོ། །དེར་ཀླུ་གཙང་སྦྲ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་ཕུལ་ནས་ཐང་ལ་བོར་བ་དང་། དེ་དག་གིས་དེའི་རོ་ལས་རིན་པོ་ཆེ་བཀྲོལ་ཏེ་བགོ་བཤའ་བྱས་ནས་དེའི་རུས་བུ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེར་དེད་དཔོན་ལྔ་པོ་ནི་ཕྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་ལྔ་སྡེ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྣམས་ཐོག་མར་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རིན་པོ་ཆེའི་བགོ་སྐལ་བྱིན་ཏེ་གཡུ་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པའི་གྲུབ་པ་དང་། བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་དེད་དཔོན་དཔའ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་དགོན་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དང་། སྲིན་པོ་སྤུ་རལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བས་བྲམ་ཟེའི་ཆ་ལུགས་སུ་བྱས་ཏེ། ལམ་འདི་སྲིན་པོ་སྤུ་རལ་ཅན་གྱིས་བསྡིགས་ནས་བཀག་པས་ཁོ་བོའང་ཚེགས་ཆེན་པོ་འོངས་ཀྱིས་ཁྱེད་ཅག་ཀྱང་གཞན་དུ་དེངས་ཤི
Chinese
当时，名为“玛巴圆满成就”的人，引导五位领队进入大海，前往宝岛，取了许多珍宝，再度返回登上船只。正在海中时，他们想到：“我们没有把握能否安全到达彼岸。”于是以大量珍宝堆满箱柜，将自己绑缚在腰间，对商人们说：“如果途中船不能支撑，请你们依靠我的身体。”后来果然船被海中巨浪摧毁，五位领队便依靠勇敢的益迦之身。益迦心想：“我尚活着，这些人无法自己渡过大海。大海是龙王清净庄严的居处，不可能让尸体长久停留在其中。如果我死去，他们便能借此渡过。”于是对众人说：“你们要坚强并生起欢喜心，我将无怨无悔地使你们无危险地脱离大海。渡过之后，你们把绑在我身上的珍宝分给彼此，用此维生七代。”说罢，他为无上圆满菩提发愿，用利剑割断自己咽喉。龙王清净庄严的眷属们将其尸身送到海岸，弃置旷野，又从其尸体中释放出珍宝，众人分取，并以其遗骨供养。后来，这五位领队，于未来世世尊佛陀住世时，成为五位比丘，最初从轮回大海中解脱，得以受大菩提资粮的果报，成就终极功德，安住于涅槃之乐。于是佛说此事。又说，以前这位勇敢的领队，名为“勇士”，曾是具足财富的《闻慧之子》。当时他与五百商人同行，入于沙漠之路，被名为“鬃毛毒蛇”的夜叉幻化为婆罗门阻断道路，令众人无法通过，他自己也因此生起大苦恼……
English
At that time, a person named “Mapa, the Perfectly Accomplished,” guided five captains into the great ocean. They traveled to the Isle of Precious Treasures, gathered many jewels, and returned, boarding their ship again. While still at sea, they thought: “We are uncertain whether we will safely reach the far shore.” So they filled chests with jewels, bound them to their waists, and said to the merchants: “If the ship fails in mid-journey, rely upon my body.” Later, as expected, the ship was wrecked by the waves of the sea, and the five captains relied upon the body of Vigraga, the courageous one. Vigraga thought: “I am still alive, yet these people cannot cross the ocean on their own. The ocean is the pure, majestic abode of the Nāgas, where corpses cannot remain. If I die, they will be able to pass across.” Then he said to them: “Be steadfast and bring forth great joy. I will ensure you cross the sea safely, without danger. Once across, divide the jewels tied to my body among yourselves, and sustain seven generations of life thereby.” Having said this, he made a vow toward unsurpassed complete enlightenment, and with a sharp sword, cut his own throat. The Nāga lords and their retinues joyfully carried his body to the seashore, cast it upon the plain, released the jewels from his corpse, and divided them among the survivors, who then made offerings with his bones. Later, these five captains, in the lifetime of the Blessed Buddha, became the five bhikṣus, the first to be liberated from the ocean of cyclic existence, receiving the karmic fruit of great bodhi resources, attaining final accomplishment, and dwelling in the bliss of Nirvāṇa. Thus the Buddha spoke. Furthermore, the Buddha said that in a previous life, this courageous captain was known as “The Great Hero,” who was the wealthy son of Śroṇaka. At that time, he journeyed with five hundred merchants along the desert road, when a demon called the “Serpent with Poisonous Mane” assumed the form of a Brahmin to obstruct the path, preventing them from passing through, and he himself fell into great suffering…