Tibetan
སྤྲེའུ་རྒྱལ་པོ་ལ་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་བྱས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་པའི་དུས་སུ་ཡང་བྱས་པ་མི་གཟོ་ཞིང་བྱས་པ་མི་ཚོར་བ་ཡིན་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ནི་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་ཡང་དེ་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལྟར་བྱམས་པར་མཛད་ན་ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་སུ་སྨོས་ཅི་དགོས་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་ནགས་ཚལ་ཆེན་པོ་གཡང་ས་ཅན་ཞིག་ཏུ་སྤྲེའུར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། མི་ཞིག་བསྟོར་ནས་ཕྱོགས་དེར་དོང་བ་ཤིང་ཏིན་དུའི་འབྲས་བུ་བཟའ་བའི་ཕྱིར་ཤིང་ལ་འཛེགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཐར་བར་དཀའ་བའི་གཅོང་རོང་ཆེན་པོར་ལྷུང་ནས་ཐར་དུ་མེད་པའི་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་པའི་ཚེ་སྤྲེའུ་དེས་ཤིང་ཐོག་བསྐྱལ་ཞིང་རྡོ་ལ་ཤེད་གོམས་པར་བྱས་ཏེ་མི་དེ་གཡང་ས་དེ་ལས་བཏོན་ནས་ངལ་བས་རྡོ་ལེབ་ཞིག་གི་སྟེང་དུ་གཉིད་ལོག་པའི་ཚེ། མི་བླུན་པོ་དེས་མེལ་རྩེ་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་ནས་གནས་པའི་ཚེ་བདག་དགོན་པ་ལས་ཐར་བའི་ལམ་རྒྱགས་སུ་སྤྲེའུ་འདི་སྟོབས་ཆེ་བས་གལ་ཏེ་སད་ན་མི་སོད་ཀྱི་གཉིད་མ་སད་པའི་བར་དུ་གསོད་སྙམ་དུ་རྡོ་ཆེན་པོ་ཞིག་སྤྲེའུའི་མགོ་ལ་འཕངས་པ་དང་། རྡོའི་ཟུར་མགོ་ལ་ཕོག་པ་ཙམ་ལས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཕོག་ནས་མགོ་ལ་རྨ་བྱུང་བཞིན་མཆོངས་ཏེ་བལྟས་པ་ན། མི་དེ་ནོངས་བཞིན་སྐྲག་ནས་འདུག་པ་ལས་གཞན་མ་མཐོང་བས། འདི་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་སོ་སྙམ་དུ་བདག་སྣད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་སེམས་པར། འདི་ལྟར་ཕན་པ་ལ་མི་ལྟ་བར་མི་བཟད་པའི་ལས་བྱེད་པའོ་སྙམ་དུ་དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་ ཆེན་པོས་མིག་མཆི་མས་གང་བཞིན། ཁྱོད་མིར་གྱུར་བ་འདི་འདྲའི་ལས་བྱེད་པ་ཀྱེ་མ། བདག་ལ་གནོད་བྱེད་གཞན་ཡོད་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་བཟློག་རིགས་མོད། འདི་ལྟར་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མ་བརླག་པར་བྱེད་པས་དོན་ཅི་ཞིག་གྲུབ། ད་ཁྱོད་ནགས་འདི་ལས་གྲོང་འདབས་སུ་ཕྱིན་པར་ཆུད་ཟ་བས་ངས་ཁྱོད་བསྐྱལ་བར་བྱ་ཞེས་བྱས་ནས་གྲོང་འདབས་སུ་བསྐྱལ་ཞིང་ལམ་བསྟན་ཏེ་སྡིག་པའི་ལས་སྤོང་བར་གྱིས་ཞེས་གདམས་ནས་སོང་ངོ་། །མི་དེ་ལས་མི་བཟད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་མཛེས་ཟིན་ནས། གཟུགས་ཤ་ཟ་ལྟར་གྱུར་པས་གང་དུ་སོང་ཡང་བསྐྲང་པས་ནགས་འདབས་ཤིག་ཏུ་གནས་པ། རྒྱལ་པོ་རི་དྭགས་གཤོར་བ་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས་དྲིས་པ་ལ། བྱམས་པ་ལ་སྙིང་རིང་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་གྱུར་པ་བརྗོད་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱ་ཤིང་རྟ་མོ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན། ཕྱོགས་དེར་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཞིག་ཤ་ཟོས་པའི་རུས་པ་ཁའི་ནང་དུ་ཟུག་པས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ལ། བྱ་ཤིང་རྟ་མོ་དེས་དྲི
Chinese
猕猴国王做了不好的事情，成佛的时候也做了不好的事情，虽然没有感觉到，但世尊您在过去的时候也像对待独子一样慈爱他，现在成佛的时候还用说吗？ 又，过去在一个有悬崖的大森林里，变成猴子的时候，一个人迷路了，在那一带寻找丁杜树的果实吃，爬到树上，掉进非常难以逃脱的深渊里，被无法逃脱的悲伤压迫的时候，那只猴子运送树上的果实，在石头上练习力量，把那个人从悬崖里救出来，因为疲劳在一块石头上睡着了。那个愚蠢的人答应做仆人，住在那里的时候，心想，我从孤独中逃脱，这个猴子力气很大，如果醒来就会杀了我，趁它没醒来之前杀了它，于是把一块大石头扔向猴子的头。石头的角碰到头，但没有完全碰到，头上受伤了，跳起来一看，那个人惊慌失措地站在那里，什么也没看到。心想，这是他做的，不顾我受到的痛苦，这样不顾恩情，做着不好的事情啊，于是用大慈悲充满泪水的眼睛看着他，说道：你变成人却做这样的事情，可悲啊！如果有人伤害我，你应该阻止，这样毁掉今生和来世，有什么意义呢？现在我送你到村庄附近，不要浪费时间，我送你过去，指明道路，劝你放弃罪恶的行为，然后离开了。那个人因为不好的业力成熟，变得丑陋，像食肉鬼一样，无论走到哪里都被人驱赶，住在森林附近。一个猎杀动物的国王看到了他，问他，讲述了慈悲却被忘恩负义对待的事情经过。 又，过去菩萨变成一只鸟，名叫鹫鸟，在那一带，兽王狮子吃肉的时候，骨头卡在嘴里，感受着痛苦。那只鹫鸟问它。
English
The monkey king did bad things, and he also did bad things when he became a Buddha. Although he didn't feel it, the Blessed One, you used to love him like an only son in the past. Now that you have become a Buddha, what more needs to be said? Also, in the past, in a large forest with cliffs, when he became a monkey, a person got lost and was looking for the fruit of the Tindu tree to eat in that area. He climbed a tree and fell into a deep abyss that was very difficult to escape. When he was oppressed by inescapable sorrow, that monkey transported the fruit from the tree and practiced strength on the stones, rescuing that person from the cliff. Because of fatigue, he fell asleep on a stone. That foolish man promised to be a servant and lived there, thinking, "I escaped from loneliness. This monkey is very strong. If it wakes up, it will kill me. Before it wakes up, I will kill it." So he threw a large stone at the monkey's head. The corner of the stone hit the head, but not completely. His head was injured, and he jumped up and looked. The man was standing there in a panic, and he didn't see anything else. Thinking, "This is what he did," disregarding the pain I suffered, "He is doing bad things without considering kindness." So, with great compassion, his eyes filled with tears, he looked at him and said, "You became a human being but do such things, alas! If someone else harmed me, you should have stopped it. What is the point of ruining this life and the next in this way? Now I will send you to the vicinity of the village. Don't waste time. I will send you there, point out the road, and advise you to abandon sinful actions." Then he left. That person, because of the maturation of bad karma, became ugly, like a flesh-eating ghost. Wherever he went, he was driven away and lived near the forest. A king who hunted animals saw him and asked him. He told the story of being treated with ingratitude despite being compassionate. Also, in the past, a Bodhisattva became a bird called a Garuda. In that area, when the lion, the king of beasts, was eating meat, a bone got stuck in its mouth, and it was experiencing pain. That Garuda bird asked it.
Tibetan
ག་པ་ཅུང་ཟད་མི་འདོད་ན། །ཉེས་མེད་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ་གསད་དུ་མ་བཅུག་གོ། དེ་ནས་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེས་ཡམས་ནད་དང་། བྱི་བ་དང་ནེ་ཙོ་རྣམས་བཏང་བས་ཡུལ་དེ་མ་རུངས་པར་གྱུར་ཅིང་ལྷས་ཀྱང་ཆར་མ་ཕབས་པས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཤི་བར་གྱུར་པ་ན། རྒྱལ་པོས་ལྟས་མཁན་རྣམས་ལ་དྲིས་པ་ལས། དྲང་སྲོང་ལ་གནོད་པ་བྱས་པས། ལྷ་རྣམས་མ་དགའ་སྟེ་དེ་ལྟར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། ལྷ་རྣམས་ལ་གཏོར་མ་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་དྲང་སྲོང་དང་ལྷ་རྣམས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་ན་དེས་ཕན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་བཞིན་རྒྱལ་པོས་གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟར་བསྒྲགས་ཏེ་ལྷ་རྣམས་མཆོད་ཅིང་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ནས། དྲང་སྲོང་བཟོད་པར་སྨྲ་བའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་རྐང་པ་ལ་གཏུག་ནས་བཟོད་པར་གསོལ་ཏེ། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཟོད་དོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། བདག་རྫུན་མེད་ན་ལུས་ལས་ཁྲག་འཛག་པ་འདི་འོ་མ་ལྟར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པའི་མོད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིང་། ཡིད་མ་ཆེས་ནས། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་བདག་གི་ལུས་གཏུབས་ཀྱང་བདག་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཞེ་སྡང་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ན་བདག་གི་ལུས་སྔ་མ་ལྟར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ན། སྔོན་གྱི་ལུས་ཇི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ན། རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པས་ཡ་མཚན་པའི་མིག་གིས་ལྟ་ཞིང་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་དོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱང་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་མཆོད་པ་བྱེད་དོ། །དེར་སློབ་དཔོན་གཞན་ལ་ཞུགས་པའི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་སྟོང་ཙམ་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོའི་མཆོད་གནས་སུ་གྱུར་པའི་དྲང་སྲོང་དེ་ལ། ཕྲག་དོག་གིས་མི་གཙང་བའི་ས་རྡུལ་གྱིས་འཐོར་བ་ལ། དྲང་སྲོང་དེས་བདག་གིས་བཟོད་པ་བསྒོམ་པ་འདིས་ནམ་སངས་རྒྱས་པ་ན་བདུད་རྩིའི་ཆུས་ཁྱེད་ཀྱི་རྡུལ་དང་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་བཀྲུས་ཏེ། འདོད་པའི་བཙོག་པ་ཡོངས་སུ་དག་ པར་ཤོག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེ་ལྟར་དྲང་སྲོང་བཟོད་པར་སྨྲ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དང་། རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་ནི་ཀུན་ཤེས་ཀཽ་ཎྚི་ནྱ་དང་། དེའི་བློན་པོ་བཞི་ནི་ལྔ་སྡེ་གཞན་དང་། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་སྟོང་པོ་ནི་ཆུ་བོ་འོད་སྲུང་སོགས་དགེ་སློང་སྟོང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེ་ཞེས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ཡུལ་དེ་འབྱོ
Chinese
如果稍微不满意，更不用说对无辜的众生了。说完，就不允许杀害了。之后，瓦拉纳西（Varanasi）的神降下了瘟疫、老鼠和鹦鹉，导致那个地方变得糟糕，而且神也不下雨，导致大多数人死亡。国王询问占卜者，他们说：“因为伤害了仙人，神灵不高兴，所以才会这样。”国王问：“那该怎么办呢？”他们说：“用朵玛等供养神灵，并请求仙人和神灵宽恕，这样才会有帮助。”国王按照他们所说的，在整个城市宣布，供养神灵，并向穷人布施。然后，他来到能忍辱的仙人面前，跪在地上请求宽恕。仙人说：“伟大的国王，我宽恕你。但如何才能相信呢？”仙人说：“如果我没有说谎，那么从我身体流出的血就会变成牛奶。”说完，立刻就变成了那样。因为不相信，仙人说：“即使你砍我的身体，我也没有极其微小的嗔恨，那么我的身体就恢复如初吧。”说完，身体就恢复如初了。国王和他的随从们用惊奇的眼神看着，并向他顶礼膜拜。那位国王也总是供养那位仙人。当时，大约一千个加入了其他导师的遍行者，因为嫉妒国王供养的仙人，就用不干净的尘土撒向他。那位仙人祈愿道：“我修持忍辱的功德，愿我何时成佛时，用甘露之水洗净你们所有的尘土和污垢，使贪欲的污垢完全清净。”就这样，能忍辱的仙人就是世尊本人，而国王斗诤生就是具寿憍陈如，他的四个大臣就是其他五比丘，一千个遍行者就是迦叶波兄弟等一千个比丘。又，过去世，世尊曾是瓦拉纳西（Varanasi）的国王，名为大势。
English
If even a slight displeasure is not desired, what need is there to mention innocent beings? Having said this, he did not allow them to be killed. Then, the deity of Varanasi sent plagues, rats, and parrots, causing the land to become wretched, and the deities did not send rain, causing most of the people to die. The king asked the diviners, who said, "Because the hermit was harmed, the deities are displeased, and that is why this has happened." When asked how to remedy this, they said, "If you make offerings to the deities with tormas and other things, and ask the hermit and the deities for forgiveness, that will help." As they said, the king proclaimed this throughout the city, made offerings to the deities, and gave alms to the poor. Then, he went to the hermit who spoke of patience, prostrated at his feet, and asked for forgiveness. The hermit said, "Great king, I forgive you. But how can I be believed?" The hermit said, "If I am not lying, may the blood flowing from my body turn into milk." As soon as he said this, it happened. Because he did not believe, the hermit said, "Even if you cut my body, if I do not have even the slightest anger, may my body return to its former state." When he said this, his body returned to its former state. The king and his retinue looked with astonished eyes and prostrated at his feet. That king always made offerings to that hermit. At that time, about a thousand wandering ascetics who had joined other teachers, out of jealousy for the hermit who had become the king's object of veneration, scattered unclean dirt on him. That hermit prayed, "By the merit of my practice of patience, may I, when I attain enlightenment, wash away all your dirt and defilements with the water of nectar, and may the impurity of desire be completely purified." Thus, the hermit who spoke of patience was the Bhagavan himself, King Jetasena was Ajnata Kaundinya, his four ministers were the other five disciples, and the thousand wandering ascetics were the thousand monks including the Kashyapa brothers. Furthermore, in a previous time, the Bhagavan was the king of Varanasi named Mahabala.