Tibetan
མི་ནུས་པར་མཐོང་ནས། ཤིན་ཏུ་དང་བའི་བསམ་པ་བསྐྱེད་དེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམས་ཀྱང་བཤགས་ནས་མཆོད་ཅིང་རིམ་གྲོར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ནའང་དེ་དག་ལ་ཆགས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ་དད་ནས་ཉེས་པ་བཤགས་ཏེ་དྲང་སྲོང་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཞག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྔར་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྤྱོ་བ་ལ་དཔའ་བའི་སྐྱེས་བུ་སྟོང་བཀྱེ་བའི་བདུད་དེ་ནི་ལྷས་བྱིན་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་འདྲ་བའི་གནོད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་ཅི་མི་སྙམ་དུ་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ཆོས་ཚོལ་གྱི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་དང་། ཟབ་མོའི་ དོན་ལ་བློས་བཟོད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་ཏེ་བཟོད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རིགས་པར་བྱའོ། །བཟོད་པའི་སྐབས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བྱུང་བ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕ་རོལ་ན། བསྐལ་པ་དགའ་བྱེད་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བྱོན་པའི་ཚེ་ཞིང་དེ་བདེ་བའི་འབྱོར་པ་ཚད་མེད་པ་དང་ལྡན་ལ་དེ་དུས་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཚད་ནི་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཐུབ་བོ། །དེར་རྒྱལ་བུ་ནོར་དཔལ་ཞེས་བྱ་བ། གཟུགས་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐྱིད་པས་དྲེགས་ནས། སངས་རྒྱས་དེའི་གན་དུ་མི་འགྲོ་ཞིང་རིམ་གྲོ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་རྒྱལ་བུ་ནོར་དཔལ་འདི་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྨིན་ཏེ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བའི་སྐལ་པ་ཡོད་ན། འདི་ལོངས་སྤྱོད་དང་སྐྱིད་དཔལ་ལ་ཆགས་ཏེ་ང་རྒྱལ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་མི་འོང་ན། གལ་ཏེ་དེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྐུལ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་འོང་ཡང་སྲིད་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་པོ་དེ་དག་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱེད་ཀྱི་ནང་ནས། ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བར་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་བར་དུ་གཞོན་ནུ་ནོར་དཔལ་གྱི་ཁྱིམ་གྱི་སྒོར་འགྲོ་ཞིང་། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སྤངས། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ནི་དང་དུ་བླངས་ཏེ། དེ་ལས་ཐ་ན་ཀུན་ཏུ་སྨྲ་བའམ། ཡང་དག་པར་སྨྲ་བའམ། སྟན་ཙམ་ཡང་མི་རྙེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་གཤེ་རྒྱ་ཞིང་ཚིག་ངན་ ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་ ༥༠༠ བར།
Chinese
见到无能为力之境，便生起极大的信敬之心，将未曾忏悔之过亦忏悔供养，循序渐进而修持。其时对那些境界亦无贪著。如此修持者，怀信忏悔罪业，随顺圣贤忍辱之力，进而发起无上圆满菩提心，安住于佛陀之教法中，则皆已先佛般，圆满超越生死。其时于修行中，若遇极大魔障，实乃诸天加持。又若遭无量障难，亦当不起嗔恨，忍受；为法之故而受难，乃求法时所现；为深义之故而以智慧忍受。如此分别说明，修忍之时，应以此为象征，便可证入不可思议之波罗蜜多。此乃忍辱之门也。复次，于往昔无量劫之彼岸，于劫名“欢喜劫”中，彼佛号“无垢光如来”，彼时世界名为“寂静世界”，其中受用安乐无量无边，彼世众生寿量八万四千岁。其时有一王子名曰“宝幢”，具最胜色身，安住殊胜受用，骄慢之故，不趋赴彼佛座下，不作次第供养。然彼如来观此王子，谓其已熟善根，当来定当成就无上菩提，具广大缘起。若此王子贪著受用、安乐、荣华，以我慢心不至如来之前，若有人不断劝勉，则或有可能令其趋入佛前。于是于八万四千菩萨众中，如汝种姓子等，于长劫之间恒不退转，往返宝幢王之家，舍弃一切安乐，受持一切苦恼。其余至少，或成一切说者，或成正说者，乃至于说法座前不获随顺，犹当受毁辱及恶言。401 至 500 页。
English
Having seen what is beyond one’s power, one generates profound devotion, confessing even unacknowledged faults, offering and practicing step by step. At that time, no attachment arises toward those things. In this way, with faith, confessing misdeeds, following the strength of the sages’ patience, one arouses the supreme and unsurpassed bodhicitta, abiding in the teachings of the Buddha. Thus, all such practitioners, as in former Buddhas, fully transcend suffering. At that time, when in practice great demonic obstacles appear, they are indeed blessings of the gods. Likewise, if immeasurable afflictions arise, one should not think of anger but endure them; if hardships arise for the sake of Dharma, they occur when seeking Dharma; if profound meanings bring hardships, they arise when applying wisdom. These illustrate patience: by such examples, patience is shown to be the way toward the boundless perfection. This is the stage of patience. Furthermore, in the past, in countless kalpas beyond, in the “Delightful Kalpa,” there appeared the Thus-Gone One “Immaculate Radiance.” At that time, the world was called the “Peaceful Realm.” That land was endowed with immeasurable abundance of bliss, and beings there had life spans of eighty-four thousand years. Then there was a prince named “Jeweled Banner,” possessing the supreme form, enjoying splendid prosperity, but through pride, he did not approach that Buddha, nor pay homage in sequence. The Thus-Gone One saw this prince and declared: “This one has ripened roots of virtue and shall surely attain the unsurpassed bodhi with vast causes and conditions.” Yet, if this prince clings to wealth, pleasure, and glory, and through arrogance does not come before the Thus-Gone One, if someone persistently exhorts him, he may eventually come before the Buddha. Thus, among the eighty-four thousand bodhisattvas, from among your lineage, some for countless aeons without discouragement shall go to Prince Jeweled Banner’s house, abandoning all joys, taking upon themselves all sufferings. At the least, they may become universal teachers, or teachers of true Dharma, or even without gaining a teaching seat, they will still endure insults and harsh words. Pages 401 to 500.