Tibetan
བས་ཏེ་ཤི་བ་རྒྱལ་པོ་ཞིག་གི་བུ་མོ་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའི་གཟུགས་དང་ལྡན་པས་རྒྱལ་པོ་གཞན་ཞིག་གི་བཙུན་མོར་བྱས་སོ། །ནམ་ཞིག་དེ་ཚ་བའི་རིམས་དྲག་པོས་གཟིར་ པའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ནས། བདག་པོ་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་བའི་ཚེ། དེས་སྨྲས་པ། བདག་གི་རིམས་འདི་ཙན་དན་ས་མཆོག་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་སེལ་ཏེ། རི་འབིགས་བྱེད་ལ་གླང་པོའི་བདག་པོ་ཆེན་པོའི་མཆེ་བ་ལོན་ན། དེའི་བ་སོས་མལ་ཆ་བྱེད་ཅིང་མཆེ་བ་ལ་ཡོད་པའི་མུ་ཏིག་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་བརྒྱན་ན་ནད་འདི་ཞི་ཡིས་གཞན་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བདག་པོ་རྒྱལ་པོ་དེས་བཙུན་མོ་འདིས་སྐྱེ་བ་གཞན་ལ་དེ་མཐོང་ངམ་ཐོས་པར་ངེས་ཀྱི་དེ་ལྟར་བྱའོ་བསམས་ནས་རྔོན་པ་བོས་ཏེ་གླང་པོ་དེའི་མཆེ་བ་ལོངས་དང་ནོར་ཆེན་པོ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱས་སོ། །རྔོན་པ་ན་རེ། དེ་ལྟར་ནུས་ན་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བཙུན་མོས་སྨྲས་པ། གླང་པོ་ཆེ་དེ་དགའ་བའི་ཐབས་བདག་གིས་ཤེས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་དུག་མདས་གནད་དུ་བསྣུན་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྒོས་པ་ལྟར་སོང་བ་རེ་ཞིག་ནགས་དེར་འཆག་པ་གླང་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་དོགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་གླང་པོའི་བདག་པོ་ལ་དེ་ལྟར་སྨྲས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། འདི་དོགས་པར་བྱ་བ་མིན་ཏེ། ཁྲེལ་ཡོད་ཞི་བའི་ལམ་མཚོན་པའི་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པ་ཡིན་པས་ལྟ་བར་འོས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེར་རྔོན་པས་ཤིང་ཞིག་གི་རྒྱུད་དུ་སྦས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གདུངས་ཏེ་དུག་མདས་གླང་པོའི་བདག་པོ་ལ་བསྣུན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཁྲག་གིས་གོས་པའི་ལུས་སུ་མཐོང་བས་གླང་པོའི་ཚོགས་དང་། གླང་མོ་ཤིན་ཏུ་བཟང་མོ་འཁྲུགས་ཅིང་མྱ་ངན་དུ་གྱུར་ཏེ་མདའ་ཕྱུངས་པར་བྱས་སོ། །གླང་པོ་ལ་བདག་ པོ་དེས་གལ་ཏེ་བདག་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པར་གྱུར་ན་གླང་པོའི་ཚོགས་འདི་མགོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། གལ་ཏེ་བདག་རྔོན་པ་འདི་ལའང་ཁྲོ་བ་མེད་ཅིང་མཉེས་གཤིན་པར་གྱུར་ན་བདེན་པ་དེས་བདག་གི་དུག་ཟད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པའི་མོད་ལ་བསྣུན་པའི་གནོད་པ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དེ་ལྟར་གསོན་པར་གྱུར་པ་མཐོན་ནས་རྔོན་པ་དེས་བཏུད་དེ། རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོའི་གཏམ་དེ་བརྗོད་པར་བྱས་པ་དང་། དེས་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་མཆེ་བ་གཉིས་ཕུད་ནས་བྱིན་ཅིང་བདེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སླར་ཡང་མཆེ་བ་གཉིས་སྐྱེས་སོ། །རྔོན་པ་དེས་མཆེ་བ་གཉིས་ཁྱེར་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་བས་རྒྱལ་པོ་དེས་རྔོན་པ་ལ་ནོར་གྱི་བྱ་དགའ་བྱིན་ཅིང་། མཆེ་བ་མཐོང་ནས་འགྱོད་པ་སྐྱེས་སོ། །བཙུན་མོ་དེས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་ཕྲག་དོག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་དུ་གྱུར་པ་རང་གི་བདག་པོ་ལ་བདེན་པར་སྨྲས་ནས། ཀྱེ་ཧུད་ནགས་ཀྱི་གླང་པོའི་བདག་པོ་དཀའ་ཐུབ་དང་ཞི་བའི་ཡིད་ཅན་དེ་ཕྲག་དོག་ངན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བདག་གིས་བཅོམ་མོ་ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་སྣ་ཚོགས་འདོན་པ་ལ། རྔོན་པས་བཙུན་མོ་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེའི་བདེན་པའི་བྱིན་བས་ཀྱིས་སྲོག་འཚོ་ཞིང་མཆེ་བ་སླར་སྐྱེས་ཏེ་ཁྱུའི་ཚོགས་སྐྱོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ཆུ་བོ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ངོགས་ཀྱི་རིའི་དགོན་པའི་གནས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རི་དྭགས་ཀྱི་བདག་པོ་ལྟོ་བ་དཀར་ལ་རྒྱབ་གནག་པའི་ གཟུགས་སྡུག་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པས་རི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་བདེ་བར་སྐྱོང་ཞིང་གནས་སོ། །དེ་དང་བྱད་གཟུགས་སོགས་ཆ་འདྲ་བའི་རི་དྭགས་ཀྱི་ཁྱུ་གཉིས་པའི་གཙོ་བོ་གཞན་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་དང་གཉིས་ཡོད་དོ། །ནམ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་པ་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་པས་ནགས་དེར་རི་དྭགས་གཤོར་དུ་བྱུང་ཞིང་མཚོན་ཕྱུངས་ཏེ་རི་དྭགས་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་བསྐོར་བར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་མདའ་གཞུ་གཟུང་བའི་སྔོན་དུ་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དེ་སོང་ནས་མི་བདག་རི་དྭགས་འདི་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་བསད་པས་ཅི་བྱ། ཉིན་རེ་ཉིན་རེར་རི་དྭགས་རེ་རེ་ཁྱོད་ལ་བདག་གིས་གཏོང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བདེན་ན་རུང་སྟེ། གཞན་དུ་རི་དྭགས་རྣམས་གཞོམ་པར་བྱ་ཞེས་ཆད་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོ་སོང་ངོ་། །དེར་རི་དྭགས་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་ཚོགས་ཀྱི་དཔོན་པོས་སྨྲས་པ། ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་མི་གསོད་པའི་སླད་དུ་ཉིན་རེ་བཞིན་རྒྱལ་པོའི་ཚང་མང་དུ་རི་དྭགས་རེ་རེ་འགྲོ་བར་ཆད་བྱས་སོ་ཞེས་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་གཉིས་ཀྱི་བཀས་ཉིན་ཞག་ཁ་ཅིག་ཏུ་རི་དྭགས་རེ་རེ་མངགས་སོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རེས་རི་དྭགས་མོ་སྦྲུམ་མ་གཅིག་ལ་བབ་པ་དེས་རི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་དཔོན་ལྷས་བྱིན་ལ་སྨྲས་པ། ངེས་པར་སང་གི་ནངས་པར་བདག་ལ་ཕྲུ་གུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་བཙས་ནས་བདག་འཆི་བར་འགྲོ་ཡི། འདི་དང་བཅས་ནས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། དེ་ན་རེ་ཁྱོད་ཀྱི་རེས་ལ་བབ་ན་གཞན་སུ་ཞིག་འགྲོ་འོས་ཏེ་བདག་གི་བཀའ་གཅོག་མི་རིགས་ཞེས་བསྐྲད་ དོ། །རི་དྭགས་མོ་དེས་རི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་དཔོན་ཅིག་ཤོས་སྙིང་རྗེ་ཅན་དེའི་མདུན་དུ་ཕྱིན་ཏེ་སྨྲས་པ། བདག་འགྲོ་བའི་རེས་ལ་བབ་པས་སང་ཕྲུ་གུ་བཙས་པའི་ཚེ་དེ་ལྕེས་ལྡག་ཅིང་ནུ་མ་འཐུང་དུ་བཅུག་ནས་རང་གི་ནུ་མོ་ལ་གཏད་དེ། དེ་ནས་བདག་འཆི་རུ་འགྲོ་བས་ཕྲུ་གུ་འདི་སྲུང་བའི་ཕྱིར་གནང་བ་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དེས་དེ་ལྟར་ཕྲུ་གུ་ལ་ཆགས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་དྲག་པོ་སྐྱེས་ནས་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་ཁྱོད་ཕྲུ་གུ་ལ་ལྟ་ཞིང་བདེ་བར་ཡུན་རིང་དུ་སྡོད་ཅིག །བདག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཚབ་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་དབུགས་དབྱུང་བར་བྱས་ཏེ། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་རང་གི་ཁྱུའི་ཚོགས་ཀྱིས་གདུང་བཞིན་བསྐྱལ་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་སླར་ལོག་ཅེས་བྱས་ནས་སྐྱོ་བའི་ཆོས་བསྟན་ཅིང་རང་ཉིད་གཅིག་པུར་སོང་བ་དེ་ལ་རི་དྭགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་མཐོང་བའི་བར་དུ་ལྟ་ཞིང་ཕ་དང་བྲལ་བ་ལྟར་མྱ་ངན་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཁྲག་དང་རུས་པས་གང་བའི་ཤན་པ་དེ་དག་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསད་པར་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྟན་པས། རྒྱལ་པོས་རི་དྭགས་མང་དུ་ཡོད་ན་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་ཁྱོད་ཅི་ལ་འོངས་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བཤད་པས་རྒྱལ་པོ་མགུ་ནས་ཁྱོད་ནི་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་སྟེ། བདག་ཅག་ནི་དུད་འགྲོ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བསྔགས་ནས་ཁྲི་ལ་བཞག་ཅིང་། དེས་ཀྱང་དེ་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་རྒྱལ་པོ་མགུ་སྟེ་ཕྱིན་ཆད་རི་དྭགས་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱས་ཤིང་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་ལ་བསྔགས་སོ། །ཚོགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དེས་ ཀྱང་བདག་པོ་མེད་པའི་རི་དྭགས་རྣམས་མྱ་ངན་བྱེད་པས་ན་སླར་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གནང་ནས་སླར་ནགས་སུ་སོང་ངོ་། །རི་དྭགས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་བསུ་ཞིང་དགའ་ལ། སྔར་གྱི་རི་དྭགས་མོ་ལའང་ཕྲུ་གུ་བདེ་བར་བཙས་ཏེ་དགའ་བའི་གཏམ་བྱས་ནས་རི་དྭགས་ཀྱི་ཁྱུ་གཉིས་ཀ་བདེ་བར་བསྐྱངས་བར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་གི་ཁུར་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པའི་སྟོབས་ལ་གུས་པར་བྱའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ཕ་རོལ་རྣམ་པར་གནོན་པའི་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཀ་ལིང་ཀའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སྲས་མེད་པས་ལྷ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པར་བྱེད་ཅིང་། ཆགས་པའི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བའི་བྲམ་ཟེའི་བློན་པོ་དེས་རྒྱལ་པོ་ཉིད་སྲས་འབྱུང་བའི་དོན་དུ་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཞུགས་དང་བདག་གིས་ལྷ་མཆོད་ཅིང་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱ
Chinese
往昔，有一位名叫尸婆的国王，他有一个女儿诞生，生来便具足正念。她生得极为美貌，因此被另一位国王迎为王后。某日，她因患热病而病势严重，身体极为难堪时，她说道：“我的这种病，即便是旃檀香、上妙的药等也无法治愈。若能取来野象王的大獠牙，磨成细末，混合牛乳敷在身体，并以獠牙中的珍珠装饰身体，则此病必然痊愈，除此之外别无益处。” 国王于是想：‘这位王后必定在前世见过或听闻此法，才如此言说。’ 于是召唤猎人，说道：“你若能猎取象王之牙，我将赐予你大量财宝。” 猎人答道：“若能做到，我便去办。” 王后又说道：“我知晓捕取大象之法，应以出家之人形貌，持毒矛刺其要害。”猎人依言而去，进入森林，以僧形隐藏在树后，持毒矛刺向象王。象王浑身血流，群象与善良的母象见之惊惧忧戚，纷纷嘶吼。象王心想：‘若我因此而死，象群将无依无护；若我对这猎人不起嗔心，反生慈悲，则此实能令我之毒尽除。’ 心怀此念，遂由毒患中完全解脱。于是痊愈后，象王顶礼猎人，述说国王王后的言语。因发慈悲心，他自拔两牙奉献，凭真实之力，两牙又复生。猎人取象牙，带回国王宫殿，……
English
In the past, there was a king named Shiwa, who had a daughter born with mindfulness. She was exceedingly beautiful, and thus became the queen of another king. One day, she was struck with a severe fever and suffered greatly. At that time, she said: “This illness of mine cannot be cured even by sandalwood, supreme medicines, or other remedies. If the great tusks of the elephant king are obtained, ground into powder, mixed with cow’s milk, and applied to my body, and if my body is adorned with the pearls within the tusks, then this disease will surely be healed. Otherwise, nothing else will help.” The king thought: ‘Surely this queen must have seen or heard this method in a former life, that is why she speaks so.’ He then summoned a hunter and said: “If you can obtain the tusks of the elephant king, I will reward you with immense treasures.” The hunter replied: “If it is possible, I will do it.” The queen further said: “I know the means to capture the great elephant; one should disguise as a renunciant and pierce its vital points with a poisoned spear.” The hunter followed these instructions, went into the forest, hid behind a tree in the form of a monk, and pierced the elephant king with a poisoned spear. Seeing the elephant king bleeding, the herd of elephants and the gentle female elephants were terrified and distressed. The elephant king thought: ‘If I die now, the herd will be without protection; if I do not harbor anger toward this hunter but instead cultivate compassion, then truly my poison will be neutralized.’ With this thought, he was completely freed from the harm of poison. Thus, having recovered, the elephant king bowed to the hunter and related the queen’s words. With a mind of compassion, he pulled out his two tusks and gave them. Through the power of truth, two new tusks grew again. The hunter carried the tusks and brought them to the royal palace, …
Chinese
于是，猎人给予象主牛羊财富的恩惠，见到象牙后生起悔恨。那位尊贵的王妃也如实告诉自己的主人，自己在前世因嫉妒而受苦的因缘。她说：“啊！昔日森林之象主名难胜与寂静心，被我以嫉妒之恶心所战胜，我口称‘我已胜汝’，并念诵种种咒语。”猎人劝道：“王妃勿作恶业！凭借那大者真实之加持，能令汝得以长寿，并再生象牙，护持幼象群。”王妃闻此言甚为欢喜。又昔日世尊在河名婆罗那斯（即今印度瓦拉纳西）山林寺处，化作一头白腹黑背之野兽之身而住，以安乐守护群兽。其时另有貌似者，名曰“天所赐”，与之为二。某日，梵天王名为“赐者”，率领大军至彼林间围猎诸兽，张弓射箭，周遍围绕诸兽。时王执弓箭欲射之前，群兽之主前往对曰：“若王今日将此众兽一齐杀尽，则于我何益？每日我自将一兽送与王，以代群死。”王闻之，允诺其言而退，不复他杀。于是群兽聚集，主命之曰：“勿令一时尽杀，为令众生长久存，每日派遣一兽往王宫。”于是二主分命，每日轮流派遣一兽。后来轮至一雌猴，被派遣时，白腹兽主‘天所赐’之配偶谓曰：“必然明日我将产子，若此子生则我当死。若今往，则此不应。”彼夫主乃答曰：“既然今已轮汝，则应由他代往，不可废我命令。”雌猴遂被迫顺从。
English
Thus, the hunter offered the lord of elephants wealth in cattle, and upon seeing the tusk, regret arose in him. The noble queen too truthfully told her own lord how in a past life she had suffered because of jealousy. She said: “Ah! In the forest there was an elephant-lord named ‘Difficult-to-Conquer’ with a peaceful mind. By the power of my envious mind I overcame him, declaring ‘I have defeated you,’ while uttering many incantations.” The hunter said: “O queen, do not commit evil! By the true blessing of that great being, your life shall be preserved, and the tusk shall regrow, and you will be able to protect the assembly of young elephants.” The queen rejoiced at these words. Again, in former times, the Blessed One, dwelling in the hermitage on the mountain by the river Vārāṇasī (modern-day Varanasi, India), manifested in the form of a beast with a white belly and black back, guarding the herd peacefully. At that time, there was another of similar appearance, called ‘Given by the Gods,’ and the two lived together. One day, a king named Brahmā-given, with his army, came hunting in the forest, releasing weapons, encircling the beasts. As the king was about to shoot, the beast-lord came forth and said: “If today the king slaughters all these creatures at once, what benefit is there to me? Each day I myself will send one beast to you, so the rest may live.” The king assented and left, ceasing the slaughter. The beasts assembled, and their lord said: “In order not to perish all at once, each day let one be sent to the king’s palace.” Thus the two beast-lords decreed, and every day one was sent in turn. Later, when it came to a she-monkey, she was chosen. At that time, the consort of ‘Given by the Gods’ said: “Tomorrow I shall surely give birth. If I give birth, I must die. If I go now, this should not be.” Her husband replied: “Since it has fallen to your turn, another cannot go instead. It is not proper to break my command.” The she-monkey, compelled, was forced to comply.
Chinese
于是，其中最慈悲的一位走到前面说道：我在轮回之中，当我生下小孩的时候，便以舌头舔舐并让他饮奶，然后交给了自己的妻子。从此，我将要走向死亡，所以恳请您慈悲，代为保护这个孩子。他这样祈请之后，群兽之首因对孩子的爱生起强烈的悲悯心，说道：‘善女子啊！你当好好看护此子，长久安乐地抚养，我则代替你去赴死。’于是吐出最后一口气，并为无上的菩提发愿祈祷，由自己的眷属护送尸体而去。对他们说：‘你们回去吧。’同时宣说无常的法义，独自离开。那时诸兽看不见他，如同与父亲诀别一般悲伤痛哭。那位菩萨身满血肉，前往屠宰之地。屠夫们没有杀他，而是将情况报告给国王。国王问：‘既然有这么多兽群，你这群主为何自己前来？’他们如实陈说经过。国王欢喜赞叹说：‘你真是一位伟大的为他人而行利益的圣者，而我们不过像畜生一般。’赞叹后将他安置在座位上。他又向国王说法，国王生起喜悦，从此以后不再畏惧诸兽，并称赞这位群主。后来，这位群主说：‘既然没有主宰，群兽将受苦，所以我还得回去。’国王准许，于是他又返回林中。群兽们见到他，前来迎接欢喜，甚至先前的母兽也已生下小子安乐，众兽欢欣鼓舞。于是他将两个小兽都安养。由此可知，菩萨以大悲心，常能以忍辱力承担他人苦难，值得恭敬。又在往昔，有一位具大威德的迦陵迦国王，无子嗣，因此向诸天祈请。当时有位名为‘爱欲习气’的婆罗门大臣，为了令国王得子，便令王妃入宫内，自己则祭祀诸天，并重整王权……
English
Then, one of the most compassionate stepped forward and said: In the cycle of existence, when I gave birth to my child, I licked him with my tongue and let him drink milk, then entrusted him to my wife. Now, as I am about to die, I beseech you to kindly protect this child. After he prayed thus, the leader of the herd, out of deep compassion for the child, said: 'Good lady! You should look after this child well, raise him long and happily. I shall go in your place to face death.' Then he breathed out his last breath, made prayers aspiring for unsurpassed enlightenment, and was carried away by his own companions. He told them, 'Go back,' while teaching the Dharma of impermanence, and departed alone. At that moment the beasts could not see him, and grieved as if separated from a father. That Bodhisattva, covered in blood and bones, went to the slaughter ground. The butchers did not kill him but reported to the king. The king asked: 'With so many beasts, why did you, the leader, come yourself?' They explained the situation. The king rejoiced and praised: 'You are indeed a great being who acts for the sake of others, while we are but like animals.' He praised him and seated him upon a throne. He also taught the king the Dharma, and the king rejoiced, thereafter no longer feared the beasts, and honored the herd leader. Later, the leader said: 'Since without a chief the herd suffers, I must return.' The king permitted, and he returned to the forest. The beasts, seeing him, welcomed him joyfully, and even the mother beast had given birth to her child safely, and they spoke joyously. He then cared for both cubs. Thus, a Bodhisattva with great compassion, by the power of patience, takes upon himself the suffering of others, and is worthy of reverence. Furthermore, in former times, the mighty King of Kalinga, having no son, made supplication to the gods. At that time, a Brahmin minister named 'Stream of Desire' arranged for the queen to enter the palace chamber, while he himself made offerings to the gods and restored the royal order...