Tibetan
སྟེན་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུས་ཕྱོགས་དེའི་རྩ་འབྲས་རྣམས་རྒྱས་ཤིང་བཅུད་དང་ལྡན་པས་དེ་དག་ལུས་བརྟས་ནས་འདོད་ཆགས་བདོ་བ་ན། ཆུང་མ་དེས་མི་རྐང་ལག་རྡུམ་པ་དེ་བསྒུགས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་བོས་ཁོ་བོ་ཤི་བ་ལྟ་བུ་ལས་གསོས་པས། ད་འདི་འདྲ་བྱས་པ་ཚོར་ན་སྲོག་དང་བྲལ་བའི་ཉེན་ཡོད་དོ། །ཞེས་སྨྲས་ནས་ཉན་དུ་མ་གཏུབས་ཀྱང་། དེས་དེ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྒུགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཐུལ་དཀའ་ནས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་ལོ། །དེ་ནས་ཆེས་ཆགས་པར་གྱུར་ནས་མངགས་ཀྱང་རང་གི་ཁྱོའི་དྲུང་དུ་མི་འགྲོ་བ་ན། མི་དེས་བསམས་པ། ཤ་འཁོན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཐ་ཆད་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་ཤ་འཁོན་ཡིན་པས། འདི་འདི་ལྟར་ཆགས་ཤིང་བདག་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བར་ཤེས་ན་གདོན་མི་འཚལ་བར་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཆུང་མ་དེས་སྨྲས་པ་འདི་བདེན་གྱིས་ཐབས་ཤིག་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། མགོ་གོས་ཀྱིས་དཀྲིས་ནས་རི་བྲག་ཞིག་ན་ཉལ་བ་དང་། ས་གས་རྩྭ་འབྲས་ཁྱེར་ནས་འོངས་ཏེ་དྲིས་པ་ན། བདག་བྲོ་འཚལ་ལོ། །དེས་ ཅི་ཕན་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། རིའི་བྱ་སྐྱིབས་ན་རྡོ་དྲེག་ཞིག་འདུག་པ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། སྔར་ཀླད་པ་ན་བའི་ཚེ་སྨན་པས་རྡོ་དྲེག་བསྟན་ཏེ་སོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། ས་གས་རྡོ་དྲེག་བཙལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། བུད་མེད་དེས་གཡོ་ཐབས་ཀྱིས་དཔྱང་ཐག་བཟུང་ནས་ས་ག་རྡོ་དྲེག་གི་སྟེང་དུ་བཏང་བའི་རྗེས་སུ་དཔྱང་ཐག་བཏང་སྟེ་ཆུ་ལ་བོར་བར་བྱས་སོ། །དེ་ཆུས་ཁྱེར་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན། ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་བུ་མེད་པར་ཤི་ནས། བསོད་ནམས་ཀྱི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་གོ་ཞེས་ཡུལ་དེའི་བློན་པོ་སོགས་མི་རྣམས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་མཚན་མཁན་ལ་འཚོལ་དུ་བཅུག་པ་དང་། ས་ག་དེ་ཕྱོགས་ཞིག་ན་འདུག་པ་དེར་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་ནས། མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས། དེ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་མཐོང་སྟེ་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་གོ། དེའི་ཚེ་དེ་ལ་བཙུན་མོ་བླང་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་དེའི་བློན་པོ་རྣམས་དང་ཡུལ་གཞན་གྱི་རྒྱལ་པོ་དང་ནོར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བུ་མོ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀླུབས་ནས་ཁྲིད་དེ་རྒྱལ་པོས་ཁབ་ཏུ་བཞེས་པར་ཞུས་ཀྱང་། རྒྱལ་པོ་དེ་བུད་མེད་ཀྱིས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་པས་ཁས་མ་བླངས་ཤིང་བུད་མེད་ལ་སྨོད་དོ། །གང་གི་ཚེ་བུད་མེད་བྱས་པ་ཆུད་གཟོན་པ་དེས་ཁྱིམ་ཐབ་རི་ལ་བོར་བ་དེ་ཚེ་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་སྲབ་པར་གྱུར་ཅིང་མཐུ་མེད་པར་གྱུར་ནས་མུ་གེས་ཉེ
Chinese
于是，依靠菩萨的威德，所生起的根本与果报广盛而充满功德，由此舍弃正身而为欲爱所迷时，妻子便以双足双手紧抱住他，说道：“你的丈夫原本是如同已死而复生，如今如此行事，若触及则有丧命之危。”如此说已，虽未能使其停下，但那人仍然一再相逼，因难以克制烦恼，遂与之同寝。由此极为贪著，虽被呼唤亦不前往自己之夫处。那男子心想：‘在斗争之中，若女子之斗争，则最为凶猛。若为人知晓我与此女贪著共寝，则必将为祸，不可避免。’如此说道。妻子心念：‘此实为方便，应当设法。’乃以头巾遮掩，寝于一山岩间。于是带草果归来，问曰：“我欲进食。”男子问：“为何如此？”见岩边有一大石块，遂言：“昔时头脑昏乱之际，医师曾示此石可疗愈。”男子答：“去取此石来。”女子即以巧计，持长绳系石顶，推下岩石，并顺绳送之坠入水中。石随水漂流，至一王宫所在之地。当时该国国王无子而死，群臣议曰：“应立一具福德因缘之人于王位。”遂请占相师卜之。见此石于彼地停留，犹如宝饰之物，占相师言：“此乃具德之相，当立为王。”于是推举。其时欲为之纳王后，乃从该国大臣及余国王与富贵之家，集众女饰以珠宝，送至王前，虽再三劝请纳受，然国王为一女子所拒斥，遂不纳并呵责之。彼时，因彼女子所为，致使家室破败，遂令根本与果报枯竭，威德消亡，终至衰竭。
English
Thus, relying on the power of the Bodhisattva, the roots and fruits of virtue flourished and were endowed with essence. Yet, when abandoning proper conduct and succumbing to desire, the wife clasped him tightly with both hands and feet, saying: “Your husband, having once been as though dead and now revived, if you act like this, it may endanger life itself.” Though she spoke thus, he did not cease, and repeatedly pressed upon her, unable to subdue his afflictions, and so lay with her. Thereafter, becoming deeply attached, even when summoned he did not return to his own wife. The man thought: “In conflicts, the quarrel of women is the most fierce. If it becomes known that I have engaged with this woman in lustful attachment, it will bring calamity, unavoidable.” He spoke thus. The wife thought: “This must be addressed with skillful means.” She wrapped herself in a head cloth and lay upon a rocky cliff. Later, carrying grass and grain, she returned and said: “I seek food.” When asked why, she pointed to a great rock near the cliff and said: “Once when my mind was faint, a physician showed that this rock could bring healing.” He replied: “Go and fetch the rock.” With skill, the woman tied a rope to the rock’s top, pushed it down, and cast it into the water. Carried by the water, it reached a certain king’s palace. At that time, the king of that land had died without a son, and the ministers decided: “One with merit and virtue should be enthroned.” They summoned diviners. Seeing the stone settled there, adorned like a jewel, the diviners said: “This is a sign of one endowed with merit; he should be placed on the throne.” Thus he was appointed king. When it was time to take a queen, the ministers of that land, together with kings of other regions and wealthy households, adorned their daughters with jewels and sent them. Though urged to accept, the king refused, for he was repelled by women, and rebuked them. At that time, because of what the woman had done, the household fell into ruin, and the roots and fruits withered; his power diminished, and in the end, he declined and perished.
Tibetan
ན་པས་མི་རྐང་ལག་མ་ཚང་བ་དེ་ཉིད་ཁུར་དུ་ཐོགས་ཏེ་ལམ་སྲང་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུ་ཞིང་། གང་གིས་དྲིས་པ་ལ། བདག་ཁྱིམ་ཐབ་ལས་མི་འཕྱོ་ བའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། གང་དུ་ཞུགས་པ་དེར་སློང་མོ་འཐོབ་པ་དེ་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཕྱིན་ནས། ཁ་ཅིག་ངོ་མཚར་སྐྱེ་ཞིང་ལྟ་བར་བྱེད་ལ། བདག་ཅག་གི་རྒྱལ་པོ་འདིས་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ལ་སྨོད་པར་བྱེད་ཀྱང་ཁྱིམ་ཐབ་ལས་མི་འཕྱོ་བའི་བུད་མེད་འདི་འདྲ་ཡོད་པ་མ་མཐོང་བ་ལྟ་ཞེས་སྨྲས་པའི་གཏམ་དེ་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་བུད་མེད་དེ་བལྟ་ཡིས་ཁུག་ཅིག །དེར་འོངས་པ་དང་རྒྱལ་པོ་འཛུམ་དམུལ་ཏེ། ང་ཡི་བརླ་ཡི་ཤ་དག་དང་། །ཁྲག་ཀྱང་ཟོས་ཤིང་འཐུང་ནས་ནི། །སྡུམ་པོ་ཁུར་དུ་ཐོགས་པ་ཁྱོད། །ཁྱིམ་ཐབ་ལས་དང་མི་འཕྱོའམ། །རྡོ་དྲེག་དག་གི་ཆེད་དུ་ནི། །ང་ནི་གཡང་སར་བོར་ནས་སུ། །སྡུམ་པོ་ཁུར་དུ་ཐོགས་པ་ཁྱོད། །ཁྱིམ་ཐབ་ལས་ནི་མི་འཕྱོའམ། །ཞེས་གསུངས་པས་བུད་མེད་དེ་ངོ་ཚ་བས་གདོང་སྨད་དེ་འདུག་གོ། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་དྲིས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྒྱས་པར་སྨྲས་པས། བུད་མེད་དེ་ལ་ངས་པའི་ཚིག་གིས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་བསྐྲད་དོ། །དེ་སྐབས་ཀྱི་རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་ས་ག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་ལ། བུད་མེད་དེ་ནི་ལྷས་སྦྱིན་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་ན་ཤང་ཤང་ཏེའུ་གཉིས་ལུས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག་གནས་ཏེ་གཅིག་གི་མིང་ནི་ཆོས་ཅན་དང་། གཅིག་ཆོས་མིན་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཆོས་མིན་གཉིད་ལོག་པ། ཆོས་ཅན་མེལ་ཙེ་བྱེད་པས་བདུད་རྩིའི་འབྲས་བུ་ཞིག་རྙེད་པ་ན་དེ་བླངས་ཏེ་བསམ་པ། རེ་ཞིག་འདི་བསླང་ངམ་འོན་ཏེ་ཟ། ཡང་བསམ་པ། ཟོས་ཀྱང་ལུས་པོ་གཅིག་ཁོ་ན་གསོ་བར་ཟད་དོ་སྙམས་པས། དེ་གཉིད་ལས་མ་བསླངས་པར་ཟོས་སོ། །ཆོས་མིན་སད་པས་ཆོས་ཅན་བདུད་རྩིས་འབྲས་བུའི་སྒྲེག་པ་བྱུང་བ་ཚོར་ནས་འདི་ཅི་ཞིག་གིས་སྒྲེག་པ་ཡིན། ཆོས་ཅན་གྱིས་བདུད་རྩིས་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་ནས་རྙེད། དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བསྙད་པས། ཆོས་མིན་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱིས་མི་ལེགས་པ་བྱས་ཏེ་ངས་ཀྱང་དུས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཇི་ཞིག་ན། ཆོས་ཅན་གཉིད་དུ་སོང་བའི་ཚེ། ཆོས་མིན་མེལ་ཚེ་བྱེད་པས་དུག་གི་འབྲས་བུ་ཆུས་ཁྱེར་བ་མཐོང་ནས་དེ་ཟོས་པ་དང་བརྒྱལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཆོས་མིན་དུག་གིས་འཁྲུགས་ནས་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་རབས་དེ་དང་དེར་ཁྱོད་གསོད་པ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང་དགྲ་བོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་
Chinese
有一位双腿双臂不全之人，自己背负着残缺之身，仍然走遍一切道路。有人问他为何不离开家业，他回答：“我不离家室。”因此，她被带至国王宫殿，人们惊奇观看，说：“我们的国王讥笑天下女人，而此女虽残缺却不离家务，从未见过如此者。”此言传至国王耳中，国王见之暗自惊异。她来到国王前，国王微笑说：“我身中骨肉与血，皆可吃喝，而你背负残缺之身，仍不离家业；纵使被石头击打，你却弃我于草原仍能背负残缺之身，不离家业。”此言使女子羞愧而俯首。群臣问国王缘由，国王详述其事，说：“我以此言将此女子驱出城外。”此时太子尚为少年，实则佛陀化身，告知众人：“此女子是天神所赐。”又从前在大海之滨有二人，共处一体，一名法有，一名非法。非法昏睡，法有醒觉，得一滴甘露果实，心想：“要不要唤醒他共享？”又想：“若他醒来，也只够一身之养。”于是未唤醒而独自食之。非法醒来，觉察法有得甘露，问：“此为何物能疗愈？”法有答：“这是甘露果实，我得之。”非法闻言说：“你做得不善，我亦知时节。”当法有睡时，非法起身，见有毒果漂水中，取而食之，遂亡。非法因毒恼怒，愿在未来生生世世与你为敌、杀害与你斗争。此即往昔因缘。
English
There was a person whose legs and arms were incomplete, yet he bore his crippled body and traveled every path. When asked why he did not leave his household duties, he replied, “I do not leave my home and hearth.” Thus, she was brought before the king’s palace. People marveled and said, “Our king mocks all women, yet this woman, though maimed, does not forsake her household—we have never seen such a one.” This story reached the king, who, upon seeing her, was secretly amazed. When she arrived, the king smiled and said, “The flesh and blood of my body can be eaten and drunk, yet you, bearing a crippled frame, do not leave your household duties; even if struck by stones and cast out to the wilderness, you still carry your broken body and do not abandon your household.” Hearing these words, the woman felt deep shame and lowered her face. The ministers asked the king for the reason, and he explained in detail, saying, “By these words I drove this woman outside the city.” At that time, the young prince was in fact the Blessed Buddha himself, who declared, “This woman is a gift of the gods.” Long ago, on the shore of the great ocean, there were two beings sharing one body, one named Dharma-possessed and the other named Non-Dharma. When Non-Dharma was asleep, Dharma-possessed remained awake and found a fruit of ambrosia. He thought, “Should I awaken him to share this?” Again he thought, “Even if I awaken him, this is enough only for one body’s sustenance.” So he did not awaken him and consumed it alone. When Non-Dharma awoke and sensed that Dharma-possessed had obtained the ambrosia, he asked, “What is this that can heal?” Dharma-possessed replied, “This is the fruit of ambrosia which I have obtained.” Non-Dharma said, “You have acted wrongly, yet I too shall know the time.” When Dharma-possessed later fell asleep, Non-Dharma arose and saw a poisonous fruit carried by the water, ate it, and perished. Because of the poison, Non-Dharma became angry and vowed, “Wherever and whenever we are reborn, may I slay you, oppose you, and become your enemy.” This was the karmic cause from former times.