Tibetan
་སྟེ། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་རང་ཉིད་ཅ་ཅོ་ཆེན་པོ་སྒྲོག་པ་དེར་སོང་བ་དང་། སྲིན་པོ་རྐང་བཀྲ་འཇིགས་ཤིང་མི་སྡུག་པ་ཕུབ་དང་རལ་གྲི་ཕྱར་བས་དཔུང་གི་ཕྱི་བཞིན་བསྙེགས་པར་མཐོང་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཀ་ཡེ་ཟླ་བ་ནི་ང་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་མི་ཤ་ཟ་བ་ལ་ཞུགས་པས་བཀྲེན་ཆོས་ངན་པ་དེས་ཅི་བྱ་སླར་ལོག་སྟེ་ཚུར་ཤོག་ཅེས་སྨྲས་པས། དེ་ཚུར་ལོག་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་གཅིག་པུ་རང་བཞིན་ཞི་བར་མཐོང་ནས། ང་ཡང་ཁྱོད་ཚོལ་དུ་འོང་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་འཛེམ་དོགས་མེད་པར་ཕྲག་པར་ཐོགས་ནས་བྲོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་འདི་རེ་ཞིག་བཅོས་པའི་དུས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་བཏང་སྙོམས་སུ་བསྡད་དོ། །དེར་དེའི་གནས་མི་སྡུག་པ་མི་བསད་པའི་ཀེང་རུས་མང་པོས་གང་ཞིང་ ཁྲག་གིས་གོས་པའི་གནས་སུ་བཞག་སྟེ། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་དེའི་གཟུགས་བཟང་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་མིག་བགྲད་དེ་ལྟ་ཞིང་འདུག་གོ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྲམ་ཟེ་ལེགས་པར་སྨྲ་བའི་སྐྱེས་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་པ་དེས་བདག་འཁྲིད་པ་ཤེས་ནས་རེ་ཐག་ཆད་པར་གྱུར་པས་བདག་གིས་དེའི་རེ་བ་རྫོགས་པར་མ་བྱས་སྙམ་དུ་སེམས་ལ་དྲན་པས་སྙིང་རྗེས་གདུང་བའི་མཆི་མ་ཕྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་བལྟས་ནས་སྲིན་པོ་བགད་དེ། ཁྱོད་ནི་ཡོན་ཏན་མང་པོས་བརྟན་ཞེས་གྲགས་ན། འོན་ཀྱང་ང་ཡི་དབང་དུ་གྱུར་བའི་ཚེ། འདི་ལྟར་མཆི་མ་འབྱིན་པ་འདི། ཁྱོད་སྲོག་གམ་སྡུག་པ་གཞན་ཅི་དྲན་ནས་ངུ་། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་སྲོག་དང་། སྡུག་པ་གཞན་དག་དྲན་ནས་མི་དགའ་བ་མིན་གྱིས། ད་ཅིའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ལེགས་བཤད་ཀྱི་སྐྱེས་ཁྱེར་ནས་བདག་ལས་ནོར་ཐོབ་པའི་རེ་བ་བྱེད་པ་ལ། བདག་ཁྲིད་པས་བྲམ་ཟེ་དེ་རེ་ཐག་ཆད་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་དྲན་ནས་མཆི་མ་འབྱིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་ན་སླར་བཏང་བར་གྱིས་དང་། བདག་བྲམ་ཟེ་དེ་ལས་ལེགས་བཤད་ཀྱང་ཉན། སྦྱིན་པ་ཡང་བྱིན་ནས། སླར་འདིར་མཆིའོ། །སྲིན་པོ་ན་རེ། ཁྱོད་བཏང་ན་ཕྱིར་འོང་དུ་བཏུབ་བམ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བདག་སྐྱེས་ནས་རྫུན་དུ་སྨྲ་མ་མྱོང་བས་དམ་བཅས་པ་འདོར་བ་མི་སྲིད་མོད། འོན་ཀྱང་ཡིད་མི་ཆེས་ན་ང་མ་འོངས་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་བླང་བའི་མཐུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་དུ་ཡང་ང་ཁྱོད་ཀྱི་དྲུང་དུ་བསྙེགས་པ་ཡིན་ནམ། ཞེས་སྨྲས་པས་བཏང་ངོ་། །རྒྱལ་བུ་དེ་ཕྱིར་འོངས་བས་གཤིན་རྗེའི་ ཁ་ལས་ཐར་བ་ལྟར་རང་གི་མི་རྣམས་དགའ་ཞིང་། བྲམ་ཟེ་དེ་བོས་ནས། དེ་ལས་ཚིགས་བཅད་བཞི་མནོས་སོ། །དེར་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ལ་གསེར་སྲང་སྟོང་གི་རིན་ཐང་དུ་ཡང་བརྩིས་ཏེ། གསེར་སྲང་བཞི་སྟོང་དང་། གཞན་ཡང་ཅི་འདོད་པས་མཆོད་པར་བྱས་ཤིང་། དེ་ནས་རྒྱལ་བུའི་ཕས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་གི་ཆེད་དུ་ནོར་དེ་ཙམ་གོད་ཚབས་ཆེ་བར་མཐོང་ནས་ཚིག་འཇམ་པོས། བུ་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ལས་ཅི་ཙམ་རན་པར་སྦྱིན་པ་ལེགས་ཀྱིས་ཧ་ཅང་ཆེས་ན་ནོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཡིན་ཡང་འཛད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་དང་འབངས་ཀྱི་བྱ་བ་ནོར་ལ་ལྟོས་པས་ཚོད་དང་འཚམས་པར་གྱིས་ལ་རྒྱལ་སྲིད་སྐྱོངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་བུ་ན་རེ། ལྷ་གལ་ཏེ་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་ལ་རིན་ཐང་བཅད་རུང་ན་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་སྦྱིན་འོས་ཏེ། གང་ཞིག་ཐོས་ན་ཤེས་རབ་སྐྱེ་ཞིང་གཏི་མུག་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཐོས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་གཞན་མེད་པས། དེ་ཐོས་པའི་དུས་སུ་ཅི་སྟེ་མི་མཆོད། ཉེས་པ་ཆེན་པོའི་འབྱུང་གནས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་བདག་ལ་མི་དགོས་ཀྱི། བདག་ནི་སྲིན་པོའི་དྲུང་དུ་སྔར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་སླར་འགྲོའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་ཕ་དེ་ཤིན་ཏུ་རྟབ་རྟབ་པོར་གྱུར་ནས། བུ་ཁྱོད་ཉིད་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་སྨྲས་ཀྱིས་མི་དགའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །བུ་སུ་ཞིག་བསམ་བཞིན་དགྲའི་དྲུང་དུ་འགྲོ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་ཀྱང་ངས་མི་གནང་ཞིང་། རང་གི་སྲོག་བསྲུང་བ་དང་བླ་མའི་དོན་དུ་རྫུན་བྱས་ཀྱང་སྡིག་པ་མེད་པར་རིག་བྱེད་མཁས་པ་དག་གིས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ངེད་ཅག་ དང་། རང་གི་དོན་ལ་མི་ལྟ་བའི་ངན་དུས་དེ་ཐོངས་ཤིག །གལ་ཏེ་ཁྱོད་རང་གི་དམ་བཅས་པ་དང་འགལ་སྙམ་ན་ཡང་། ངས་ཁྱོད་ཐར་པའི་ཕྱིར་དཔུང་བཞི་བཤམས་ཟིན་གྱིས་དེས་བསྐོར་ཏེ་སོང་ལ་དགྲ་དེའི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བར་གྱིས་དང་། ཁས་བླངས་པ་ལ་ཡང་ཁྲེལ་བདའ་རྒྱུ་མེད་ལ། རང་ཡང་སྲུང་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་བུ་ན་རེ། ལྷ་ཁས་བླངས་པ་ལས་གཞན་དུ་བགྱིད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ལམ་ངན་པར་ཞུགས་པ། དམྱལ་བ་ལ་ཕྱོགས་པ། མགོན་མ་མཆིས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཅན་སུ་ཞིག་གིས་བརྒལ། མི་ཤ་ཟ་བའི་སྲིན་པོ་དེས་ཀྱང་བདག་ལ་ཡང་བར་བགྱིས་ནས་ཕྱིར་བཏང་ན། དེས་བདག་གི་ཚིག་ལ་ཡིད་ཆེས་བཞིན་བཏང་བའི་དྲིན་ལས་བདག་གིས་ལེགས་བཤད་འདི་ཡང་ཐོས་པས།ད་ནི་བདག་གིས་དེ་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་དུས་ཡིན་པས་བདག་འགུམ་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དཔུང་གཞན་ཕྱིར་བཀྱེ་ནས་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་སྲིན་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་ངོ་། །སྲིན་པོས་ཀྱང་དེ་རྒྱང་མ་ནས་འོང་བ་མཐོང་སྟེ། ཡུན་རིང་པོར་རྩུབ་མོའི་སེམས་ཀྱིས་བགོས་པའི་དྲི་མ་ཤས་ཆེ་བ་ཡང་དད་པའི་སེམས་སུ་གྱུར་ཏེ། ཨ་ལ་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ། འདི་ལྟར་འཆི་བ་ལ་མི་འཛེམ་པར་བདེན་པ་རྗེས་སུ་སྲུང་བའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས། བདག་ནི་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་རྙེད་ཅིང་མཆོད་པ་ཡང་བྱས་པས་སེམས་དགའ་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱི་དྲིན་དྲན་ནོ། །ད་ནི་བདག་འདིར་འོང་བས་ཅི་འདོད་པར་ཟོ་ཞིག །སྲིན་པོ་ན་རེ། ང་ཡིས་ཁྱོད་བཟའ་བའི་དུས་ད་དུང་སྣང་གི་རེ་ཞིག་ལེགས་པར་བཤད་པ་ དེ་སྟོན་དང་ཉན་འདོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་འདི་ལྟར་མ་རུངས་པར་གྱུར་ཅིང་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་ལྟོ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་འདི་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་ན། ཚིགས་བཅད་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་འབའ་ཞིག་སྟོན་ཅིང་། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་མི་མཐུན་པས། སྲིན་པོ་བས་ཀྱང་ཚུལ་ངན་པ་དག་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་བསྟན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། སྲིན་པོས་འཕྱས་པ་དེ་ལ་ལན་དུ། རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྩེད་མོའི་ཕྱིར་དུ་རི་དྭགས་ཕྲུག་གུ་སྡུག་པའང་གསོད་པ་དེ་བཞིན་འཚོ་བའི་ཕྱིར་མི་བསད་ན་ཆོས་དང་འགལ་གྱི་རི་དྭགས་གསོད་པ་མི་འགལ་ལམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། གང་དག་རི་དྭགས་གསོད་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། མི་ཤ་ཟ་བ་ནི་དེ་ལས་ཀྱང་སྨད་དེ་རིགས་མཐོ་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤ་བཟར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ཚིག་རྩུབ་མོས་འཕྱས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱམས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཐུས་ཁྲོ་བ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་དེའི་ཚིག་རྣ་བར་འོང་བ་བཞིན་དུ་འཛུམ་དམུལ་ཏེ་སྨྲས་པ། ང་ཡིས་ཁྱོད་བཏང་ནས་ཁྱིམ་དུ་རྒྱལ་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་དགའ་བ་ཐམས་ཅད་མྱོང་ནས་སླར་ཡང་ངའི་དྲུང་དུ་འོང་བ་ཁྱོད་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མི་མཁས་པ་མིན་ནམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདག་འཕྲལ་གྱི་བདེ་བ་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་རང་ཉིད་སྲུང་བའི་ལམ་འབའ་ཞིག་ལ་ལྟ་བའི་གཞུང་ལུགས་ངན་པའི་ཚུལ་སྤངས་ནས་བདེན་པ་སྲུང་བའི་ཕྱིར་འདིར་འོང་བ་དེ་ཉིད་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མཁས་པ་སྟེ། གཞུང་ལུགས་འདི་ནི་གྲགས་པ་དང་བདེན་པའི་ དོན་དང་མི་འགལ་ལ། གཞུང་ལུགས་ངན་པ་རྣམས་ནི་འགལ་ཞིང་དེ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཤི་ནས་ངན་སོང་དུ་འགྲོའོ། །སྲིན་པོས་སྨྲས་པ། ཕོངས་པའི་སྲོག་དང་ནང་མི་མཆི་མས་གང་བ་དང་། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བདེ་བ་བོར་ནས་བདེན་པའི་ཚིག་ལ་དོན་ཅི་ཞིག་མཐོང་ནས་འདིར་འོང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདེན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་མང་དུ་མཆིས་ཏེ་མདོ་ཙམ་བཤད་ན། རྒྱན་ཀུན་ལས་ཁྱད་པར་བདེན་པ་འཕགས་ལ། རོ་ཀུན་ལས་ཁྱད་པར་ད
Chinese
因此，当月亮王子自己前往发出巨大喧嚣的地方时，看到罗刹赤脚，恐怖丑陋，挥舞着盾牌和宝剑，像军队一样紧随其后。菩萨呼唤着说：‘喂，月亮就是我。你沉溺于吃人，这吝啬的恶行有什么用？回去，回来吧。’那罗刹返回后，看到菩萨独自一人，本性寂静，说道：‘我也来找你。’于是毫无畏惧地抓住他的肩膀逃走了。菩萨心想：‘现在还不是调伏他的时候。’于是保持中舍而坐。在那里，他被安置在一个丑陋的地方，充满了被杀之人的骨骸，被鲜血染红的地方。月亮王子睁大眼睛，看着他那美好圆满的身体。然后，菩萨知道那位带着善说之礼而来的婆罗门知道自己被带走了，感到绝望，心想：‘我没有满足他的期望。’心中充满了悲悯，流下了眼泪。看到他这样，罗刹大笑道：‘你被称为具有许多功德而坚定的人，然而，当落入我的手中时，像这样流泪，你是想起你的生命还是其他的痛苦而哭泣？’月亮王子说道：‘我不是因为想起生命和其他的痛苦而不高兴。而是因为现在在花园里，一位婆罗门带着善说之礼，希望从我这里获得财富，我被带走，婆罗门会感到绝望，想到这里我才流泪。’如果你们对我慈悲，请放我回去。我将从那位婆罗门那里听取善说，也给予布施，然后再次回到这里。’罗刹说：‘如果你被放走，你能回来吗？’国王说道：‘我生来没有说过谎，所以不可能放弃誓言。但是，如果你不相信，即使我将来也能被你抓到。’以前我也是自己来到你这里的。’说完，罗刹就放了他。王子回来后，就像从死神口中逃脱一样，他的人民都非常高兴。他召来那位婆罗门，从他那里获得了四个偈颂。
English
Therefore, when Prince Moon himself went to the place where the great clamor was being made, he saw the Rakshasa barefoot, terrifying and ugly, wielding a shield and sword, pursuing him like an army. The Bodhisattva called out and said, 'Hey, Moon is me. What is the use of you indulging in eating people, this miserly evil deed? Go back, come back.' When the Rakshasa returned, seeing the Bodhisattva alone, his nature peaceful, he said, 'I will also come to find you.' Then, without fear, he grabbed his shoulder and ran away. The Bodhisattva thought, 'Now is not the time to subdue him.' So he sat in equanimity. There, he was placed in an ugly place, filled with the bones of those who had been killed, a place stained with blood. Prince Moon stared wide-eyed, looking at his beautiful and perfect body. Then, the Bodhisattva knew that the Brahmin who had come with the gift of good speech knew that he had been taken away, and became desperate, thinking, 'I have not fulfilled his expectations.' His heart filled with compassion, he shed tears. Seeing him like this, the Rakshasa laughed and said, 'You are known as steadfast with many virtues, yet, when you fall into my hands, shedding tears like this, are you crying because you remember your life or other suffering?' Prince Moon said, 'I am not unhappy because I remember life and other suffering. But because now in the garden, a Brahmin is carrying the gift of good speech, hoping to obtain wealth from me, and I have been taken away, the Brahmin will be disappointed, thinking of this I shed tears.' If you have compassion for me, please release me again. I will listen to the good speech from that Brahmin, and also give alms, and then return here again.' The Rakshasa said, 'If you are released, can you come back?' The king said, 'I have never spoken falsely since birth, so it is impossible to abandon my vow. But, if you do not believe, even in the future I can be caught by you. I also came to you before.' Having said this, the Rakshasa released him. When the prince returned, as if escaping from the mouth of the Lord of Death, his people were very happy. He summoned the Brahmin and received four verses from him.
Chinese
而且，一句偈颂也被估价为一千金币，于是供奉了四千金币，以及其他任何想要的物品。之后，王子的父亲看到为了区区一句偈颂而损失这么多财富实在可惜，便用温和的言语说：儿子啊，好好说话固然好，但适度布施才更好，太过分了，即使是财富的主人也会耗尽的。你的家庭和臣民的事务都依赖于财富，所以要适度和节制，治理国家吧。王子说：父王啊，如果好好说话可以估价，那么也应该布施王位。因为没有什么功德能与听闻相比，听闻能生智慧，消除愚痴。听闻之时，为何不供养呢？罪恶之源的王位我也不需要。我将如先前承诺的那样，再次前往罗刹那里。父亲听后非常震惊，说：儿子，我说这些是为了你好，不要不高兴。儿子啊，谁会故意前往敌人那里呢？即使你承诺了，我也不会允许的。为了保护自己的生命和上师的利益而说谎，智者们说没有罪过。因此，请放过我们和不顾自己利益的这个坏时机吧。如果你认为违背了自己的誓言，那么我已经准备好了四支军队来保护你，让他们包围着你走，不要落入敌人的手中，这样既不会违背誓言，也能保护自己。王子说：父王，我不能做违背誓言的事情。堕入恶道，走向地狱，无依无靠的人，谁会怜悯他们呢？吃人肉的罗刹也宽容地放我走了，因为他相信我的话才放我走，我因此才听到了这些善说。现在是我报答他的时候了，我不会退缩的。说完，他遣散了其他军队，独自一人前往罗刹那里。罗刹也远远地看到他来了，长期以来被粗暴的心所占据
English
Moreover, a single verse was also valued at a thousand gold coins, so four thousand gold coins were offered, as well as any other desired items. After that, the prince's father saw that it was a pity to lose so much wealth for just a verse, and said in gentle words: Son, it is good to speak well, but it is better to give moderately. If it is too much, even the master of wealth will be exhausted. Your family and the affairs of your subjects depend on wealth, so be moderate and restrained, and govern the country. The prince said: Father, if speaking well can be valued, then the throne should also be given away. Because there is no merit comparable to hearing, hearing can generate wisdom and eliminate ignorance. Why not make offerings at the time of hearing? I don't need the throne, which is the source of sin. I will go to the Rakshasa again as I promised before. The father was shocked and said: Son, I said this for your own good, don't be unhappy. Son, who would deliberately go to the enemy? Even if you promised, I will not allow it. Lying to protect one's life and the interests of the guru is said by the wise to be without sin. Therefore, please let go of us and this bad time that does not consider one's own interests. If you think you have violated your oath, then I have prepared four armies to protect you, let them surround you and go, and don't fall into the hands of the enemy, so that you will not violate your oath and you will be able to protect yourself. The prince said: Father, I cannot do things that violate my oath. Who would have mercy on those who fall into evil paths, go to hell, and are helpless? The flesh-eating Rakshasa also generously let me go, because he believed my words, and I heard these good words because of it. Now is the time for me to repay him, and I will not back down. After saying that, he dismissed the other armies and went alone to the Rakshasa. The Rakshasa also saw him coming from afar, occupied by a rough heart for a long time.
Chinese
的污秽大部分也变成了信仰之心，啊啦啦，太神奇了！像这样不畏惧死亡而守护真理啊，心中这样想着。之后王子说：我找到了善说，也做了供养，内心欢喜，忆念你的恩德。现在我来到这里，想要什么就拿去吧！罗刹说：我吃你的时间还在后面，暂时好好说一番，我想听闻。菩萨说：你这样凶残，没有慈悲，仅仅为了肚子而暂时变成这样，这些偈颂仅仅宣说佛法，佛法和非法不相容，比罗刹还恶劣的人，指示圣道有什么用？罗刹嘲笑，对此回答说：国王们为了玩乐而可怜地杀死小鹿，同样为了生存而杀人就违背佛法了吗？杀鹿就不违背吗？菩萨说：那些杀鹿的人也不是安住于佛法，但是吃人肉比那更恶劣，高种姓的人不应该吃人肉啊，虽然用粗暴的语言嘲笑，菩萨以慈爱的功德力压制了愤怒，像听到那些话一样，微笑地说：我放你走，回到家里享受国王的受用和快乐，之后又回到我的面前，你不是不精通法理吗？菩萨说：我不贪图眼前的安乐，舍弃只顾保护自己的恶劣法理，为了守护真理而来到这里，这才是精通法理，这个法理与名声和真实的意义不相违背，恶劣的法理是相违背的，安住于此的人死后会堕入恶趣。罗刹说：抛弃贫困的生命和充满眼泪的家人，以及王位的安乐，在真理的语言中看到了什么意义而来到这里？菩萨说：真理有很多殊胜的功德，简单地说，在一切装饰中，真理最为殊胜，在一切味道中，