Tibetan
་དྲིས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་སྙིང་སྟོབས་བསྐྱེད་པར་བྱ་དང་སླར་ལྡོག་གོ་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ནོར་སྦྱིན་པ་དང་། བློན་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་དང་། དམག་གིས་བརྒལ་བར་བྱའོ་ཞེས་དང་། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གཙོ་བོ་ཆུ་ལྷ་ཞེས་པ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་བ་ཡིད་གཞུངས་ཤིང་སྙིང་རྗེ་ཡོད་པ་དེས་བདག་གིས་ནོར་ཇི་སྙེད་པ་སྩལ་ལ་སྔགས་ཀྱིས་བཟློག་པར་བྱའོ་ཞེས་གླེང་བ་བཞིན། དགྲ་ཟླའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་ནས་ནོར་བྱིན་ཀྱང་ཟློག་པར་མ་བཏུབ་ལ་དམག་འོངས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཉེན་ལྡན་གྱིས་ཕན་ཚུན་རང་རང་གི་རྒྱལ་སྲིད་འདིས་ཆོག་པར་བྱས་ནས་ལྷ་ཅིག་དགའ་བར་མཛད་འཚལ་ལོ། །འཚོ་བ་ཡུན་ཐུང་ལ། ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བས། ཁ་ཟས་གཅིག་དང་། གོས་ཟུང་གཅིག་དང་། མལ་ཆ་གཅིག་དང་། ཆུང་མ་གཅིག་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །མཁས་པ་ནི་ཕ་རོལ་དང་རྩོད་པར་མི་བྱེད་དེ། སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་གསེར་གྱི་རི་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་དེས་ཆོག་མི་ཤེས་པར་རྙེད་པ་ལ་ཆགས་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ། །གྲོགས་པོ་དག་རེ་ཞིག་དགོངས་ལ་རྒོལ་བ་དེ་གཏང་བར་མཛོད་ཅིག །མཁས་པས་ནི་ཆོག་ཤེས་པར་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱས་ཀྱང་ཆགས་པས་ཟིལ་གྱིས་ མནན་པ་དེ་མི་ལྡོག་སྟེ་འོངས་ནས་ཁྱོད་བསད་ན་ནི་ངའི་རྒྱལ་སྲིད་དང་། བདག་བསད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་དུ་འགྱུར་ཞེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་སྟོན་ཏོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་གཉེན་ལྡན་དེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་དང་གང་ལ་ཆགས་པ་དེ་ལས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས། ཁམས་ཡོད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཡོ་བྱད་དགོས་ལ། ཁམས་མེད་ན་མི་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བཏང་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་བསྐྱེད་ཅིང་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕ་རོལ་ན་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་ནས་དེའི་བསྟན་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱིས་དུས་ན། ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མཁས་ཤིང་དྲང་བ་མཆོག་དང་ལྡན་པ། རྒྱལ་ཕྲན་དྲུག་ཅུ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་སྲས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་བུ་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་སྦྱིན་ལ་དཔའ་ཞིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེར་བློན་པོ་ཁྲོ་ཞིང་གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ཉེས་པ་མེད་པར་སྟབས་ལས་གཅོད་པ་དྲུག་ཡོད་པ་དེ་དག་རང་གི་སྐྱོན་གྱིས་རྒྱལ་བུ་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་ཕྲག་དོག་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ནད་ཚབས་ཆེན་པོས་བཏབ་པ་ན། རྒྱལ་བུས་ཡབ་རྒྱྲས་མཆོད་པ་བྱས་པས་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་འཕུར་ཞིང་ཕོ་བྲང་དུ་འོངས་ནས་ཟས་བཟང་པོ་མི་འདོད་ཀྱི་ཐ་མལ་པ་ཙམ་ཟོས་ནས་ཕྱིར་འགྲོའོ། །ཉི་མ་གཅིག་དྲང་སྲོང་དེ་མི་འོང་བར་ཤེས་ནས་ལྷ་དེས་དྲང་སྲོང་གི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ་ཕོ་བྲང་དུ་འོངས་པ་ཕོ་བྲང་སྲུང་བའི་ལྷས་བཀག་པ་དང་། སྒོ་ནས་བོས་ཏེ། ནང་དུ་འོང་མི་སྟེར་རོ་ཞེས་པ་རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་ནང་དུ་ཐོང་ཞེས་བཀའ་སྩལ་བས་ནང་དུ་བཏང་ངོ་། །དེའི་རྒྱུན་དུ་ཟ་བའི་ཟས་མ་ཟོས་ནས་ཁ་ཟས་འདི་ ཆེས་ངན་གྱི་ཤ་དང་ཉ་བཟའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་སྔོན་ཆད་ཁྱོད་ཟས་ཐ་མལ་པ་ཟ་བས་ན། ཤ་དང་ཉ་མ་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་སྨྲས་པ། ད་ཕན་ཆད་ཁ་ཟས་ངན་པ་འདི་མི་འདོད་ཀྱིས། ཤ་དང་ཉ་སྦྱོར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ་། །ཕྱི་དེ་ཉིད་དྲང་སྲོང་དེ་འོངས་པ་ལ་ཤ་དང་ཉ་སྦྱར་བའི་ཟས་ཕུལ་བས། དྲང་སྲོང་དེ་ཁྲོས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཁར་སང་འོང་བའི་ཚེ་ཁ་ཟས་འདི་ལྟ་བུ་སྦྱོར་ཞེས་མ་བསྒོས་སམ་དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། ཁར་སང་ཉིན་གཅིག་ཟན་བཅད་དེ་མ་འོངས་པ་ཡིན། དེ་སྐད་སུས་བསྒོས་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་བརྙས་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་པས། ཁྱོད་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་མི་ཤ་འབའ་ཞིག་ཟ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཉིན་གཅིག་རྒྱལ་པོའི་གཡོས་མཁན་གྱིས་ཤ་མ་འབྱོར་ནས་འཕྲལ་དུ་བྱིས་པའི་རོ་ཞིག་དང་འཕྲད་པ། དེའི་ནང་ལག་བཅད་དེ་གཡོས་སུ་བྱས་པ་སྤོད་སྣ་ཚོགས་བཏབ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་བྱིན་ནོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་ཟོས་པས་སྔོན་གྱི་ཤ་བས་ལྷག་པར་ཞིམ་པར་མཐོང་ནས་འདི་ཅིའི་ཤ་ཞེས་དྲིས་སོ། །གཡོས་མཁན་སྐྲག་ནས་གདོང་སྨད་དེ། ཁྱོད་གྱོད་མི་རྨོ་ན་དྲང་པོར་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོས་དྲང་པོར་སྨོས་དང་གྱོད་མི་རྨོའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །གཡོས་མཁན་ན་རེ། བདག་གིས་འཕྲལ་དུ་ཤ་གཞན་མ་རྙེད་ནས་བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་འགུམ་པའི་རོ་ཞིག་རྙེད་པ་གཡོས་སུ་བྱས་ཏེ་ཕུལ་བ་རྒྱལ་པོས་མཁྱེན་པ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཤ་འདི་ལྷག་པར་ཞིམ་པས་ད་ཕྱིན་ ཆད་ཤ་འདི་ལྟ་བུ་རྟག་ཏུ་སྦྱོར་ཅིག །གཡོས་མཁན་ན་རེ། སླན་ཆད་འདི་འདྲ་མི་རྙེད་དོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཕྱིན་ཆད་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་གསང་ཐུབ་པར་གྱིས་ལ། གཞན་གྱིས་མ་ཚོར་བར་ལོངས་དང་ང་ལ་དབང་ཡོད་དོ། །གཡོས་མཁན་གྱིས་བྱིས་པ་རྣམས་མཚན་མོ་གསང་སྟེ་བརྐུས་ནས་བསད་ཅིང་དྲངས་སོ། །དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་མི་ཕལ་ཆེར་བུ་སྟོར་རོ་ཞེས་ངུ་ཞིང་བསྒྲགས་ཏེ། འདི་ལྟར
Chinese
问，有些人说要鼓起勇气，或者退回去；同样，有些人说要布施财物，或者大臣们如何成办，或者军队如何攻克；城主水神富有且财富众多，心怀仁慈，他说我将施予多少财物，并用咒语来遣除。像这样议论纷纷，却无法用财物遣除敌对的国王，军队还是来了。之后，国王亲友互相觉得各自的国土已经足够，应该让神高兴。寿命短暂，终将前往来世，知道仅仅一份食物，一件衣服，一张床，一个妻子就足够了。智者不与他人争辩，即使一个众生拥有一座金山，也不会满足，反而会增长对获得的贪恋。朋友们，请暂时考虑一下，停止争斗吧。智者应该生起知足少欲之心，这样劝说之后，虽然顺从了，但被贪欲压倒，无法停止，前来送信说：你杀了我，我的国土就归你；我杀了你，你的国土就归我。那时，国王亲友心想，无论在哪个世间，只要有贪恋，就会遭受痛苦，如果有五蕴，就需要众生的资具，如果没有五蕴，就不需要了。于是放弃王位，出家修行，生起四梵住，往生到梵天世界。 又，过去在无数不可思议的劫之前，有佛陀毗婆尸出现在世间，在他的教法形象存在的时候，在波罗奈斯国，有一位伟大而公正的国王，拥有卓越的智慧，统治着六十个小国，他就是世尊，转生成为王子，名为忍辱，勇于布施，具有伟大的慈悲心。当时，有六个愤怒、狡诈的大臣，总是无缘无故地陷害他人，他们因为自己的过失而总是嫉妒王子。那时，国王得了重病，王子侍奉父王。
English
Asked, some said to muster courage, or to retreat; likewise, some said to give wealth, or how the ministers would accomplish it, or how the army would conquer; the city lord, the water god, rich and with much wealth, kind-hearted, said I will bestow whatever wealth, and dispel it with mantras. Like this they discussed, but they could not dispel the enemy king with wealth, and the army came. Then, King Kinsman mutually felt that their respective kingdoms were enough, and should please the gods. Life is short, and one will eventually go to the next life, knowing that just one portion of food, one garment, one bed, one wife is enough. The wise do not argue with others, even if a being has a mountain of gold, they will not be satisfied, but will increase their attachment to what they have gained. Friends, please consider for a moment, stop the fighting. The wise should cultivate contentment, after such persuasion, although they complied, they were overwhelmed by greed, unable to stop, and came with a message saying: If you kill me, my kingdom will be yours; if I kill you, your kingdom will be mine. At that time, King Kinsman thought, in whatever realm there is attachment, there will be suffering, if there are aggregates, the necessities of beings are needed, if there are no aggregates, they are not needed. So he gave up the throne, went forth to practice, cultivated the four Brahma abodes, and was born in the Brahma world. Again, in the past, countless inconceivable eons ago, the Buddha Vipashyin appeared in the world, and during the time when the image of his teachings existed, in the country of Varanasi, there was a great and just king, possessing excellent wisdom, ruling over sixty small kingdoms, he was the Bhagavan, reborn as a prince, named Endurance, brave in giving, and possessing great compassion. At that time, there were six angry, cunning ministers who always framed others for no reason, they were always jealous of the prince because of their own faults. At that time, the king fell seriously ill, and the prince served his father.
Chinese
做了土坛供养后，像一天一样飞来王宫，不想要好的食物，只吃些普通的就走了。一天，知道那位仙人不会来了，那位神就变成仙人的样子来到王宫，被守卫王宫的神拦住了，从门外叫道：不让你进来。国王听到了，就下令放他进来，于是就被放进来了。他没有吃平时常吃的食物，说道：这食物 太差了，要吃肉和鱼。国王说：伟大的仙人，以前你吃普通的食物，所以没有掺肉和鱼。他说：从今以后，我不要这种差的食物，掺上肉和鱼吧。说完就走了。第二天，那位仙人来了，就给他上了掺了肉和鱼的食物。那位仙人生气了。国王说：伟大的仙人，昨天来的时候，不是说要上这样的食物吗？仙人说：昨天我断食一天没来。这话是谁说的？你这样侮辱我，让你十二年内只吃人肉。说完就走了。之后有一天，国王的厨师没有弄到肉，正好遇到一具小孩的尸体。就从里面砍下手来做了菜，放上各种调料献给了国王。国王吃了之后，觉得比以前的肉更加美味，就问这是什么肉。厨师害怕了，低着头说：如果您不怪罪，我就实话实说。国王说：实话实说吧，我不怪罪。厨师说：我一时找不到其他的肉，就找到一具夭折的小孩的尸体，做了菜献给您，国王您知道了。国王说：这肉特别好吃，从今 以后经常做这样的肉。厨师说：以后找不到这样的了。国王说：以后你也秘密地做吧，不要让别人察觉，听我的，我有权力。厨师就晚上偷偷地偷小孩来，杀了做菜。当时，那个城市里的大部分人都哭着喊着说丢了孩子。就这样
English
After making a mound offering, he would fly to the palace in a single day, not wanting good food, only eating ordinary things and leaving. One day, knowing that the hermit would not come, that god transformed into the form of a hermit and came to the palace, but was stopped by the god guarding the palace, and called from the door: I will not let you in. The king heard this and ordered him to be let in, so he was let in. He did not eat the food he usually ate, and said: This food is very bad, I want to eat meat and fish. The king said: Great hermit, before you ate ordinary food, so I did not mix meat and fish. He said: From now on, I do not want this bad food, mix meat and fish. After saying that, he left. The next day, that hermit came, and they served him food mixed with meat and fish. That hermit was angry. The king said: Great hermit, when you came yesterday, didn't you say to serve such food? The hermit said: Yesterday I fasted for a day and did not come. Who said that? You have insulted me like this, may you eat only human flesh for twelve years. After saying that, he left. Then one day, the king's cook could not get meat, and happened to encounter a child's corpse. He cut off a hand from it and made a dish, put various spices on it and offered it to the king. After the king ate it, he found it more delicious than the previous meat, and asked what kind of meat it was. The cook was afraid and lowered his head, saying: If you do not blame me, I will tell you the truth. The king said: Tell the truth, I will not blame you. The cook said: I could not find other meat for a while, so I found the corpse of a young child who had died prematurely, made it into a dish and offered it to you, Your Majesty knows. The king said: This meat is particularly delicious, from now on always make such meat. The cook said: I will not find such a thing again in the future. The king said: In the future, you should also do it secretly, do not let others notice, listen to me, I have the power. The cook secretly stole children at night, killed them and made dishes. At that time, most of the people in that city cried and shouted that their children were lost. Like this