Tibetan
དྲན་པ་རྙེད་པར་གྱུར་པ་དང་། རང་གི་སེམས་ལ་འདི་ལྟར་སྨད་དེ་ཁྱོད་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་མ་ནུས་པས་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཞིང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་མ་གྱུར་ཏོ། །ད་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པའི་དུས་ལ་བབ་སྟེ། ལེ་ལོ་བྱ་བའི་དུས་མིན་ནོ་ཞེས་སྤྱོས་ཤིང་། འབད་པ་བསྐྱེད་ནས་སྲང་གི་གཞིའི་ནང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ད་ནི་ལེགས་སོ་ཞེས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་སོ། །དེའི་ཚེ་གནམ་ས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ནས་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་མན་ཆད་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་ལྷགས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཕྱིར་ལུས་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བའི་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་དེ་མཐོང་ནས་འཆི་མ་ཆར་བཞིན་ཟག་ཅིང་། ལྷ་རྫས་ཀྱི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཕབ་བོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་རང་གི་ལུས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་གང་གི་ཆེད་དུ་བགྱིད་པ་དང་། འགྱོད་པ་མེད་དམ་ཞེས་དྲི་བ་སྔ་མ་རྣམས་བཞིན་དུ་དྲིས་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་འགྱོད་པ་མེད་པའི་བདེན་ཚིག་གིས་ལུས་སྔར་བས་ཀྱང་ལྷག་པར་བཟང་པོར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་རྒྱལ་པོ་ཤི་བི་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཅི་འདོད་པ་གཏོང་ཞིང་ལྷག་པར་ནད་པ་རྣམས་ལ་བྱམས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ནད་པ་ཉམ་ཐག་པ་སྨན་པ་ཀུན་གྱིས་བོར་བ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ལྷ་བདག་ལ་དཔྱད་ མཛོད་ཅིག །རྒྱལ་པོས་སྨན་པ་རྣམས་བོས་ནས་ནད་པ་དེ་གསོར་གཞུག་པ་དང་། དེ་དག་གིས་འདིའི་སྨན་ནི་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་སྟེ། བཙས་ནས་ཁྲོ་མ་མྱོང་བ་ཞིག་གི་ཁྲག་ལས་ནས་ཐུག་བགྱིས་ཏེ་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་བླུད་ན་འཚོ་བ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་སྨན་དེ་ནི་དཀོན་ཏེ་དེ་འདྲ་བ་བདག་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་བརྟགས་ནས། མ་མ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་སྔར་སུ་ལ་ཡང་ཁྲོ་བ་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་ཁྱོད་བདག་གི་པང་དུ་བྱོན་པ་དེ་ནས་བདག་ཀྱང་སུ་ལའང་ལན་གཅིག་ཀྱང་ཁྲོ་མ་མྱོང་ན་ཁྱོད་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། དེ་ནས་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་དེ་ལྟར་དྲིས་པ་དང་། ཁྱོད་བདག་གི་རུམ་དུ་ཞུགས་ནས་བདག་ཀྱང་ཁྲོ་མ་མྱོང་ན་ཁྱོད་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། དེ་ནས་སྨན་རྙེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ་སྨན་པ་རྣམས་ལ་ངའི་ལུས་ལས་ཁྲག་གཏར་ནས་ནད་པ་གསོས་ཤིག །དེ་དག་གིས་མ་ནུས་པ་དང་རྒྱལ་པོ་རང་གིས་རྩ་གཏར་བའི་ཁྲག་དེས་རྫིའུ་བཀང་ནས་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་ཉི་མ་རེ་རེ་བཞིན་ནས་ཐུག་དང་སྦྱར་ཏེ་བླུད་པས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བྱམས་པའི་འཁོར་ཐམས་ཅད་ངུ་ཞིང་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ནས་ལྷགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་གཅིག་གི་ཕྱིར་འདི་རྙེད
Chinese
忆念生起，如此责备自己的心：你从无始以来无能为力，以至在三界轮回中遭受痛苦，没有成为福德的积聚。现在是开始精进的时候了，不是懈怠的时候，如此呵斥。努力之后进入刑场的场地，心想现在好了，生起极大的欢喜心。那时天地六种震动，从色界天以下到上方的虚空中聚集，看到菩萨为了佛法不顾身命地行持苦行，像下雨一样流下眼泪，降下天物的花雨。之后帝释天化作自己的身体，像之前一样问道：为了这样的事物做什么？没有后悔吗？国王以没有后悔的真实语，使身体比之前更加美好。 又，过去当国王名为希毗时，对众生随其所愿地布施，尤其慈爱病人。当时，一个被所有医生抛弃的虚弱病人来到国王那里，请求神医诊治。国王召集医生们来治疗那个病人，他们说：此病的药非常难得，需要用出生后从未发怒之人的血做成麦粥，喂食六个月才能活命。之后国王心想：这种药很难得，像这样的人会是我吗？于是问母亲：我以前对谁发过怒吗？母亲说：自从你来到我的怀抱之后，我连一次都没有对任何人发过怒，更何况是你呢？之后去母亲那里这样询问，回答说：你进入我的腹中之后，我也从未发怒，更何况是你呢？之后心想找到了药，对医生们说：从我的身体里取血来医治病人吧！他们无法做到，国王自己割脉，用那血装满容器，六个月里每天都和麦粥混合喂食，国王的慈爱眷属都哭泣，从各种地方来的人们也觉得为了一个人这样做太难得了。
English
When mindfulness arose, he rebuked his own mind thus: 'From beginningless time, you have been unable, so that you have suffered in the three realms of samsara and have not become an accumulation of merit. Now is the time to begin diligence, not the time to be lazy,' he scolded. After making effort, he entered the execution ground, thinking, 'Now it is good,' and a great joy arose in his mind. At that time, the earth and sky shook in six ways, and the gods of the form realm and below gathered in the sky above, and seeing the Bodhisattva practicing austerities for the sake of the Dharma without regard for his life, tears fell like rain, and a rain of divine flowers fell. Then Indra transformed into his own body and asked as before, 'For what kind of thing are you doing this? Do you have no regrets?' The king, with a true speech of no regret, made his body even better than before. Furthermore, in the past, when the king was named Shibi, he gave to sentient beings whatever they desired, and especially cherished the sick. At that time, a weak patient who had been abandoned by all the doctors went to the king and asked the divine physician to examine him. The king summoned the doctors to treat the patient, and they said, 'The medicine for this disease is very difficult to find. It is necessary to make wheat porridge from the blood of someone who has never been angry since birth and feed it for six months in order to live.' Then the king thought, 'This medicine is very rare, could such a person be me?' So he asked his mother, 'Have I ever been angry with anyone before?' The mother said, 'Since you came into my arms, I have never been angry with anyone, let alone you.' Then he went to his mother and asked in the same way, and she replied, 'Since you entered my womb, I have never been angry, let alone you.' Then he thought that he had found the medicine and said to the doctors, 'Draw blood from my body to heal the patient!' They were unable to do so, and the king himself cut his veins, filled a container with the blood, and mixed it with wheat porridge every day for six months. All the king's loving retinue wept, and those who came from various places also felt that it was too rare to do this for one person.
Tibetan
་ཀྱི་སེམས་ཅན་འདོར་བ་ཞེས་འཕྱ་ཞིང་གླེང་ངོ་། །དེས་ནད་པ་དེ་སོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་དེའི་ལུས་ཁྲོལ་ཚགས་ལྟར་གྱུར་ནས་གཟི་བྱིན་ཉམས་ཀྱང་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་གཟི་བྱིན་བཅུག་སྟེ་འཚོ་བར་གྱུར་ཏོ། །མི་དེ་ནད་ཞི་བ་ན་རྒྱལ་པོས་གྲོང་རྡལ་མཆོག་ལྔ་བྱིན་ནས་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོར་བཀུར་བར་བྱས་སོ། །དེ་ལ་ཡ་མཚན་དུ་སྐྱེས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་མི་དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཤི་བི་པས་ཁྱོད་ལ་རིམ་གྲོ་བྱས་ཞེས་གྲགས་ པ་བདེན་ནམ། མི་དེས་བདག་ལ་ཅི་ཞིག་བྱས། ངན་ཁྲག་ས་ལ་ཕོའམ་གཞན་ལ་བྱིན་ཡང་རུང་སྟེ་ངོ་མཚར་ཅི་ཞིག་ཆེ་ཞེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་ཁྱིམ་ལ་མེ་ཤོར་ནས་ཐམས་ཅད་ཚིག་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་ཤི་བིའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་གཞོན་ནུ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་གཞོགས་ཕྱེད་སྐམ་པར་གྱུར་པ་ལ། གཞོན་ནུའི་ཡབ་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་སྨན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤང་ཤང་ཏེའུའི་ཤ་བཅུད་ཐམས་ཅད་དང་མར་དུ་བསྙལ་ཏེ་བྱིན་ན་འཚོའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། བཅུད་ཐམས་ཅད་བསགས་ཀྱང་ཤང་ཤང་ཏེའུའི་ཤ་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་མ་རྙེད་པ་དང་། སྨན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་དག་ལ་བསྒོ་བ། མེ་ལོང་དང་བྱ་གག་ཅིག་ཁྱེར་ནས་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་དེང་ལ། དེར་སྙི་བཙུགས་ཏེ་བྱ་གག་གི་མདུན་དུ་མེ་ལོང་བཞག་ན། བྱ་གག་གིས་རང་གི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་ནས་འདི་བྱ་གག་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སྐད་འབྱིན་པར་འགྱུར་ལ། ཤང་ཤང་ཏེའུས་བྱ་གག་གི་སྐད་ཐོས་ནས་དེའི་དྲུང་དུ་འོང་བར་འགྱུར་ཏེ་དེ་གཟུང་བའི་ཐབས་ནི་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་བྱས་ཏེ་ཤང་ཤང་ཏེའུ་ཞིག་ཟིན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པའི་དུས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱང་མི་སྐད་སྨྲ་ཤེས་པས་ཤང་ཤང་ཏེའུ་དེས་སྨྲས་པ་བདག་གར་བཀྲི། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ་ཐོངས་ཤིག་ཐོངས་ཤིག །ཤའི་མཐུ་ཡོད་པར་བྱེད་པའི་སྨན་དང་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་སྨྲའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱི་སྨན་དེ་དག་ཇི་འདྲ་བ་ལྟ་ཡིས་སྟོན་ཅིག །དེས་སྨྲས་པ་བདག་ཁྲུས་བྱས་པའི་ཆུ་ལ་ཤའི་མཐུ་ཡོད་པས་དེ་ཁྱེར་ལ་དེངས་ཤིག །རིན་ པོ་ཆེ་འདི་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཀྱང་། རྒྱལ་པོས་འཇིགས་པས་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་བོར་ཞིང་ཤང་ཤང་ཏེའུ་དེ་ཁྱེར་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ཏེ་ཇི་སྐད་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཤང་ཤང་ཏེའུ་དེ་ལ་དྲིས་པ་དང་། ལྷ་བདག་གི་ཁྲུས་བྱས་པའི་ཆབ་ནི་ཤ་སྟོབས་ཅན་དུ་བགྱིས་པ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཆུ་སྣོད་བདུན་ཆུ་བཟང
Chinese
嘲笑和议论说这是抛弃众生。因此，那个病人痊愈了。那时，那位国王的身体变得像筛子一样布满孔洞，光彩也消失了，但诸神注入光彩，使他得以生存。那人病好后，国王赐予他五个最好的城镇，并尊奉他为地方的首领。那些感到惊奇的人们对那人说，听说国王希毗王为你做了供养，是真的吗？那人说，他为我做了什么？无论是把污血洒在地上还是给别人，有什么可惊奇的？刚说完，他的房子就着火了，全部烧毁了。然后，希毗王的儿子变成了一个年轻人，但他的一半身体都干枯了。医生们对那位年轻人的父亲，也就是国王说，如果把香香鸟的肉的所有精华都用酥油浸泡后给他吃，他就能活下去。虽然聚集了所有的精华，但十二年里都没有找到香香鸟的肉。医生们吩咐那些办事的人：拿着镜子和一只乌鸦去海边，在那里插上木桩，把镜子放在乌鸦面前，乌鸦看到自己的影像，心想“这是乌鸦”，就会发出叫声。香香鸟听到乌鸦的叫声，就会来到它那里，抓住它的方法就是这样。他们按照所说的做了，抓到了一只香香鸟。世界形成后不久，自然规律使得动物们也能说人话，所以那只香香鸟说：“你们要把我带到哪里去？”那些人说了事情的经过。香香鸟说：“放了我吧，放了我吧！我会说出能使肉有力量的药和宝石。”那些人说：“先让我们看看你的药是什么样的。”香香鸟说：“我洗澡的水有肉的力量，拿着它走吧！这些是宝石。”虽然它这样指示，但国王因为害怕而丢掉了宝石，带着香香鸟献给了国王，并如实地讲述了所发生的一切。国王问那只香香鸟，香香鸟说：“天神，我洗过的水能使肉变得强壮。”然后，国王用七个容器装满了好水
English
They mocked and gossiped, saying that this was abandoning sentient beings. As a result, that patient was cured. At that time, the body of that king became full of holes like a sieve, and his splendor diminished, but the gods infused splendor and allowed him to survive. When that person recovered from his illness, the king gave him five of the best towns and honored him as the leader of the region. Those who were amazed said to that person, "Is it true that King Shibi made offerings for you?" That person said, "What did he do for me? Whether the foul blood is spilled on the ground or given to others, what is so amazing?" As soon as he said this, his house caught fire and everything was burned down. Then, the son of King Shibi became a young man, but one half of his body became withered. The doctors said to the young man's father, the king, "If you soak all the essence of the flesh of the Shangshang bird in butter and give it to him, he will live." Although all the essence was gathered, the flesh of the Shangshang bird was not found for twelve years. The doctors instructed those who were doing the work: "Take a mirror and a crow to the seashore, insert a stake there, and place the mirror in front of the crow. When the crow sees its own image, thinking 'This is a crow,' it will make a sound. When the Shangshang bird hears the crow's call, it will come to it, and that is the way to catch it." They did as they were told and caught a Shangshang bird. Not long after the world was formed, the natural order allowed animals to speak human language, so that Shangshang bird said, "Where are you taking me?" Those people told the story of what had happened. The Shangshang bird said, "Let me go, let me go! I will tell you about the medicine and jewels that can make the flesh strong." Those people said, "Let us see what your medicine is like." The Shangshang bird said, "The water I bathed in has the power of flesh, take it and go! These are the jewels." Although it indicated this, the king, out of fear, threw away the jewels, took the Shangshang bird and offered it to the king, and truthfully told everything that had happened. The king asked the Shangshang bird, and the Shangshang bird said, "O god, the water I bathed in makes the flesh strong." Then, the king filled seven containers with good water.