Tibetan
འདི་ནི་མིའི་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུའི་འོ་ཞེས་ཐོས་ནས་ངོ་མཚར་ཞིང་སྐྲག་གོ། ཇི་ཙམ་ན་དེ་དག་ཕན་ཚུན་གཡུལ་འགྱེད་པར་བརྩམས་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་དེ་དག་ཐད་ཀར་འདུག་སྟེ་འགྱེད་ན། ང་ལས་ནུའི་དཔུང་ནི་ལྷ་མིན་ལས་ཆེས་སྟེང་དུ་འཕགས་ཏེ་འདུག་པར་གྱུར་པ་ན་བདག་ཅག་གི་སྟེང་གི་ནམ་མཁར་སྤགས་པ་འདི་སུ་ཞིག །དེ་རྣམས་ཀྱིས་མིའི་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུའོ་ཞེས་བོས་སོ། །དེ་ཐོས་ནས་གང་གི་ཤིང་རྟ་བདག་ཅག་གི་སྟེང་གི་ནམ་མཁར་སྤགས་པའི་སེམས་ཅན་འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པ་ཡིན་པས་འཐབ་མི་ནུས་སོ་སྙམ་པས་ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་འཇིགས་སྐྲག་ནས་གཡུལ་ཕམ་སྟེ་རང་གི་གནས་སུ་བྲོས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ་གང་རྒྱལ། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་རྒྱལ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུས་བསམས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ལས་བདག་ལྷག་གོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུས་བསམས་པ། བདག་གླིང་བཞིར་དབང་བའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་གྱུར་ཅིང་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ སྟན་ཕྱེད་ཀྱང་བསྟབས་ཏེ། བདག་གི་མཐུ་སྟོབས་ནི་གང་དང་ཡང་མི་མཉམ་ན། བརྒྱ་བྱིན་དང་ཐུན་མོང་དུ་འདུག་པ་ག་ལ་རུང་། ད་ནི་བདག་གིས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གནས་འདི་ནས་ཕྱུང་ལ་བདག་ཁོ་ནས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དོ་སྙམ་པ་དང་། སེམས་དེ་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ང་ལས་ནུ་འབྱོར་བ་དེ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཕྱིར་ལྷུང་ཞིང་སྔོན་གྱི་ཕོ་བྲང་རྙིང་པའི་སྒོར་ལྷགས་ནས་ནད་ཚབས་ཆེན་པོས་ཐེབས་ཏེ།འཆི་བ་ལ་ཐུག་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ན་རྒྱལ་པོ་དེའི་བློན་པོ་དང་བཅས་པ་དང་། སྣ་ཆེན་པོ་ལ་གཏོགས་པ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་འཚོ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་གང་ན་བ་དེར་ཕྱིན་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་ལྷ་འདས་ན་ཡུལ་འཁོར་གྱི་མི་སླད་མ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་ནོངས་པའི་ཚེ་ཅི་ཞིག་གསུང་ཞེས་འདྲི་ན། བདག་ཅག་གིས་ཇི་སྐད་ལན་གདབ་པར་བྱ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དེ་སྐད་འདྲི་བ་དེ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲོས་ཤིག །རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ཡང་ལྡན། མིའི་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གླིང་བཞིར་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱས། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཡང་སོང་ནས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་དག་གིས་མ་ངོམས་བཞིན་དུ་ནོངས་སོ་ཞེས་གྱིས་ཤིག །ཀརྵ་པ་ཎའི་ཆར་བབས་ཀྱང་། །འདོད་པ་དག་ལ་ངོམས་པ་མེད། །མཁས་པ
Chinese
听到“人王我胜”之声，他们感到惊奇和恐惧。不久，他们开始互相争斗。按照规律，天神和非天神直接对战。我胜的军队比非天神更加强大，当我们头顶的天空中出现裂缝时，他们呼喊着“人王我胜”。听到这些，想到是谁的战车在我们头顶的天空中造成裂缝的这个众生，一定具有极大的福报，我们无法战胜，于是非天神们惊恐地战败逃回了自己的住所。国王问道：“谁胜了？”大臣们回答：“天神胜了！”我胜国王心想，我比三十三天界的天神们更胜一筹啊。之后，我胜国王心想，我已成为统治四大部洲的转轮王，甚至占据了帝释天一半的座位。我的力量无人能及，怎么能与帝释天平起平坐呢？现在我要将天神之王帝释天从这个位置上赶走，我独自统治天神和人类的王权。刚一生起这个念头，伟大的我胜国王就完全失去了他的财富，坠落回阎浮提，回到以前的旧宫殿门口，患上了重病，感受着濒临死亡的痛苦。那时，国王的大臣们，以及属于重要阶层的人们，和那些一起修习密咒的人们，都来到我胜国王所在的地方，说道：如果天神去世，那么地方上的愚昧之人会问，我胜国王犯错的时候说了些什么？我们应该如何回答？国王说：当他们这样问的时候，就这样说：我胜国王拥有七宝，凭借人类的财富统治着四大部洲的王权。甚至还去了三十三天界的天神之中，却仍然没有满足五种欲望的享受而犯了错。即使降下克沙巴拿的雨，对欲望也没有满足。智者啊！
English
Hearing the sound of "The human king I am victorious," they were amazed and frightened. Soon, they began to fight each other. According to the Dharma, the gods and asuras fought directly. I am victorious's army was much superior to the asuras. When the sky above us cracked, they shouted, "The human king I am victorious!" Hearing this, thinking about who is the being whose chariot cracked the sky above us, must have great merit, we cannot defeat them, so the asuras were terrified and defeated, fleeing back to their own abodes. The king asked, "Who won?" The ministers replied, "The gods won!" King I am victorious thought, I am superior to the gods of the Thirty-Three Heavens. Then, King I am victorious thought, I have become a Chakravartin king ruling the four continents, and even occupied half of Indra's seat. My power is unmatched, how can I be equal to Indra? Now I will drive the king of the gods, Indra, from this position, and I alone will rule the kingship of gods and humans. As soon as he had this thought, the great King I am victorious completely lost his wealth and fell back to Jambudvipa, arriving at the door of his old palace, suffering from a serious illness, experiencing the pain of approaching death. At that time, the king's ministers, as well as those belonging to important classes, and those who practiced secret mantras together, went to where King I am victorious was, and said: If the god passes away, then the ignorant people of the region will ask, what did King I am victorious say when he made a mistake? How should we answer? The king said: When they ask that, say this: King I am victorious possessed the seven treasures, and with human wealth ruled the kingship of the four continents. He even went among the gods of the Thirty-Three Heavens, but still was not satisfied with the enjoyment of the five desires and made a mistake. Even if a rain of Karshapanas fell, there was no satisfaction with desires. O wise one!
Tibetan
ས་འདོད་པ་མནོག་ཆུང་ཞིང་། །སྡུག་བསྔལ་མང་པོར་ཤེས་ནས་ནི། །ལྷ་ཡི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་། །དགའ་བར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད། །ཡང་ དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཉན་ཐོས་སྲེད་པ་ཟད་ལ་དགའ། །གངས་ཀྱི་རི་དང་མཉམ་པ་ཡི། །གསེར་གྱི་རི་བོར་གྱུར་ཀྱང་ནི། །གཅིག་གི་ནོར་བུའང་དེས་མི་ཆོག །མཁས་པས་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། །གང་ཞིག་གཞི་འདིས་སྡུག་བསྔལ་རྟོགས་པ་དེ། །འདོད་པ་དག་ལ་གཞར་ཡང་ཇི་ལྟར་དགའ། །འཇིག་རྟེན་ནོར་དག་ཟུག་རྔུར་རྟོགས་ནས་ནི། །བརྟེན་པས་དེ་ཉིད་གདུལ་ཕྱིར་བསླབ་པར་བྱ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་ཀྱང་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུས་གཏན་པ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་བཏང་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡ་ང་ཞིང་། །ཚེ་ཐུང་བར་ནི་ཤེས་བྱས་ནས། །བསོད་ནམས་དག་ནི་བྱ་བ་སྟེ། །བསོད་ནམས་མ་བྱས་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །དེ་བས་བསོད་ནམས་འདོད་པ་ཡིས། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་བཞིན་བཏང་བྱས་ན། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕ་རོལ་ཏུ། །སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་དགའ་བར་འགྱུར། །ཅི་ཙམ་ན་གྲོང་གི་མི་དང་ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་ན་ཞིང་ཤི་ལ་ཐུག་སྟེ་འདུག་གོ་ཞེས་ཐོས་ནས་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འོངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དེ་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། འདོད་པ་ལ་སྨད་པ་ཡང་བཤད་པས་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་ཁྱིམ་སྤངས་ནས་ནགས་སུ་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཚངས་གནས་བཞི་བསྒོམས་པས་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ཏེ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་དེ་ཇི་སྲིད་གཞོན་ནུའི་ས་ན་རྩེ་བ་ནས་ སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་གནས་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་ཡུན་ལ་བརྒྱ་བྱིན་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞི་ཤི་འཕོས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྒྱ་བྱིན་རེ་རེའི་ཚེ་ཚད་ནི་མི་རྣམས་ཀྱི་ལོ་བརྒྱ་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་ཞག་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཉིན་ཞག་དེ་སུམ་ཅུ་ལ་ཟླ་བ་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ལ་ལོ་གཅིག་ཏུ་བརྩིས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ལོ་སྟོང་ཐུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་མིའི་ལོས་བགྲངས་ན་ལོ་བྱེ་བ་ཕྲག་གསུམ་དང་ས་ཡ་དྲུག་ཡོད་དེ། བརྒྱ་བྱིན་གཅིག་གི་ཚེ་ཚད་དོ། །བརྒྱ་བྱིན་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞི་པོའི་ཚེ་ཚད་མིའི་ལོར་བརྩིས་ནས་ཐེར་འབུམ་བཞི་དང་དུང་ཕྱུར་གཅིག་དང་ས་ཡ་བཞི་ཡོད་དེ། དེ་ཙམ་དུ་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་ལྷ་དང་མིའི་འདོད་ཡོན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཡུན་རགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ
Chinese
地欲少味薄，知苦恼众多，即使对天欲，亦无有喜乐。又，圆满正等觉之声闻，喜于贪欲灭尽。纵然变成与雪山齐平之金山，亦不能以此满足一人之珍宝。智者应如是知。若有以此为基础而了悟痛苦者，又怎会对诸欲生喜？了知世间财物如芒刺，应依此修学以调伏自心。如是亦说了偈颂。其后，国王我乐无厌倦地行供养，并说了偈颂：知晓来世甚可怖，寿命短促当了知，行善积德当勤作，不行善业苦难当。因此，若欲求福德，如法布施当行持，此世来世皆安乐，行持布施心欢喜。不久，城中之人与乡民听闻国王我乐衰老将死，成百上千的众生前来观看。国王向那些民众宣说了欲的过患、居家的过患以及对欲的贬损，众多成百上千的众生舍弃家园，前往森林，在隐士之中出家。通过修习四梵住，他们脱离了对欲的贪执，转生到了梵天世界。如是，国王我乐自少年嬉戏之时起，直至居住于三十三天，在此期间，一百一十四位帝释天死去并转生。每一位帝释天的寿命，相当于人间一百年为三十三天的一天。三十天为一月，十二月为一年，以此计算，天人的寿命可达千年。若以人间之年计算，则有三百六十万年，这是一位帝释天的寿命。一百一十四位帝释天的寿命若以人间之年计算，则有四万万一千四百万年，这是国王我乐享受人天欲乐的大概时间。
English
Earthly desires are of little taste and thin, knowing much suffering, even for the desires of the gods, there is no joy. Moreover, the Hearers of the Perfectly Complete Buddha are delighted in the exhaustion of craving. Even if it were to become a mountain of gold equal to the snowy mountains, even one jewel would not be enough for them. The wise should know this. If one understands suffering based on this, how can one rejoice in desires? Having realized worldly wealth as thorns, one should train to tame oneself by relying on it. Thus, verses were also spoken. Then, King Ngalas tirelessly made offerings and spoke in verses: Knowing that the next world is frightening and that life is short, one should do good deeds, for not doing good deeds leads to suffering. Therefore, with the desire for merit, one should give alms properly, and giving will bring joy in this world and the next. Soon, the people of the town and the villagers heard that King Ngalas was old and near death, and hundreds of thousands of beings came to see him. The king explained to those crowds the faults of desires, the faults of dwelling in a home, and the disparagement of desires, so many hundreds of thousands of beings abandoned their homes and went to the forest, ordaining among the hermits. By meditating on the four Brahmaviharas, they became detached from attachment to desires and were born in the Brahma world. Thus, from the time King Ngalas played in his youth until he resided in the Thirty-Three Heavens, one hundred and fourteen Indras died and transmigrated during that time. The lifespan of each Indra is one day in the Thirty-Three Heavens for every hundred years of humans. Thirty days make a month, and twelve months make a year, so the lifespan of the gods is a thousand years. If counted in human years, it is thirty-six million years, which is the lifespan of one Indra. The lifespan of one hundred and fourteen Indras, when counted in human years, is four hundred and fourteen million years, which is the approximate duration of King Ngalas enjoying the pleasures of gods and humans. End.