Tibetan
པོས་ཆར་ཕབ་སྟེ། དེ་རྣམས་འབྲོག་དགོན་ལས་བདེ་བླག་ཏུ་ཐར་པར་བྱས་པ་སོགས། སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་ཕོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འཇིགས་པ་དག་དབུགས་ཕྱིན་ཅིང་འཇིགས་པ་མེད་པར་བྱས་པ་ཚད་དང་གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་བར་མི་ནུས་པ་མཛད་པ་ལས། འདིར་མདོ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པའི་རབས་ཀྱི་སྐབས་སོ། ༈ །སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པ་འདས་པའི་སྔ་རོལ་ན་བསྐལ་པ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རི་རབ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་བྱོན་པ་ན། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དགེ་བའི་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བུ་སྟོང་ཚང་བ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཚད་ནི་ལོ་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་བདུན་ཐུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་བུ་སྟོང་དང་བཙུན་མོར་བཅས་པས་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་དེ་ཆོས་ཉན་པར་བྱེད་ཅིང་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ལ། ཆོས་སྨྲ་བ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པས། རྒྱལ་པོ་དགེ་བའི་བཀོད་པ་དེ་འདོད་པའི་དགའ་བ་དང་རྒྱལ་སྲིད་ལ་མི་དགའ་བར་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་འདོད་པ་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀྱང་གནང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་དེས་བུ་ སྟོང་པོ་ལ་ཁྱེད་ཅག་སུས་རྒྱལ་སྲིད་བསྒྲུབ་པ་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་འཛིན་ཏུ་འཇུག་པར་སྤྲོ་བ་སུ་ཡོད། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་ཅག་ཀྱང་དད་པས་ཁྱིམ་མ་མཆིས་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བདག་ཅག་མ་དོར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཆུད་ཟོས་པར་འགྱུར་གྱིས། ཁྱེད་རྣམས་ལས་བདག་དོན་ལ་མི་ལྟ་བར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྟན་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེས། རྒྱལ་སྲིད་བསྒྲུབས་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་ཆུག་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ན། གཞོན་ནུ་དེ་དག་གི་ནང་ནས། རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་སྙིང་རྗེ་ཆེར་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་དེས། རང་གི་ཕ་དང་རྒན་རབས་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། རབ་བྱུང་ཡོན་ཏན་དུ་མ་བསགས་པ་ཞེས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་མོད་ཀྱི། །དེ་ལྟ་ལགས་ཀྱང་སྙིང་རྗེར་གྱུར་པས་ན། །འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་རྒྱལ་སྲིད་བདག་གིས་བསྒྲུབ། །ཇི་སྲིད་འཚོ་བར་བདག་ནི་ཚངས་སྤྱོད་ཅིང་། །གསོ་སྦྱོང་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་བླང་བར་བགྱི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ་ན། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལེགས་སོ་བྱིན་ཞིང་བསྔགས་ཏེ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་ནས། རྒྱལ་པོ་དང་བུ་སྟོང་དུ་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ་རྣམས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་གཟུངས་དང་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡང་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་སྙིང་རྗེ་ཆེར་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཟླ་བ་ཉའོ་ཅོག་ཏུ་གླིང་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཏུ་ཆོས་བསྟན་པ་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱས་པས་སེམས་ཅན་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་དགུ་ དང་བྱེ་བ་ཕྲག་གཉིས་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དགེ་བའི་བཀོད་པ་ནི་ལྷའི་བུ་དེད་དཔོན་དང་། ཆོས་སྨྲ་བ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་ནི་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་དང་། བུ་སྟོང་པོ་ནི་བསྐལ་བ་འདིའི་སངས་རྒྱས་སྟོང་པོ་དག་ལ། དེའི་ནང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་ཆེར་སེམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་དོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བསྐལ་པ་ཆེས་གྲངས་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དོན་གྲུབ་བློ་ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ལོ་བྱེ་བ་ཕྲག་བཅུ་ཐུབ་པའི་དུས་དེར། རྒྱལ་པོ་འོད་ཟེར་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་འཛམ་བུའི་གླིང་དཔག་ཚད་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་ལ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པ་ཕོ་བྲང་རིན་པོ་ཆེ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་འབྱོར་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་དེའི་སྲས། རྒྱལ་བུ་བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ་དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་གཏེར་སྟོང་བྱུང་ཞིང་། རྒྱལ་པོའི་ཁང་བཟང་གི་ནང་དུ་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་གཏེར་མི་བཅུའི་ཚད་ཙམ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ཡི་རངས་པ་དང་། བཙོན་པ་རྣམས་བཙོན་ལས་ཐར་རོ། །རྒྱལ་བུ་དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒྱུ་རྩལ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་གནས་གཙང་མའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་གྱི་གུང་ཐུན་ལ་བག་ཡོད་པའི་གཏམ་དང་མི་རྟག་པ་དང་། འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། བྱང་ཆུབ་དམ་པ་འཚོལ་བའི་ཚིགས་བཅད་བརྗོད་པས་དེ་ཡིད་ལ་བཟུང་ནས་ལོ་བཅུའི་བར་དུ་གཉིད་དང་རྨུག་པ་དང་རྒོད་ཅིང་རྩེ་བ་དང་དགའ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ལ་མ་བལྟས་པར་གཅིག་པུར་སེམས་ཤིང་གནས་པར་གྱུར་ཅིང་། སྙིང་རྗེ་མེད་པའི་འཁོར་བའི་སྐྱོན་བསམས་ནས་གཅིག་པུར་མི་སྨྲ་བར་གནས་པར་གྱུར་པ་ལ། ཡབ་རྒྱལ་པོ་དེས་གཞོ
Chinese
用雨水降下，使他们顺利地从牧区寺院中解脱出来等等。以前菩萨在世时，对于受到各种贫困怖畏的众生，都让他们得以喘息，并让他们无所畏惧，所做之事无法用数量来衡量。这里只是讲述了经部中的一部分内容。这是关于布施的故事。༈ 从前，在无数劫之前，有一个名为欢喜的劫，其中有一个名为极乐世界的国土，在那里，世尊名为如须弥山者出世。当时，转轮圣王名为善妙庄严者，生有一千个儿子。那时，众生的寿命长达七百亿年。国王与一千个儿子和妃嫔一起，用一切供品供养那位佛陀，听闻佛法，并发起无上圆满菩提心，获得了随顺忍。法师法幢也发起了菩提心，并赞叹出家功德。国王善妙庄严对世间的欢乐和王位感到厌倦，想要出家，如来也允许了他。国王对一千个儿子说：你们之中谁愿意治理国家，并让众生信奉佛法？他们都说：我们也因为信仰而出家了，请不要抛弃我们。国王说：如果你们都出家，那么四大部洲世界的所有众生都会白白浪费生命。你们之中，谁不顾自身利益，对众生怀有坚定的慈悲心，谁就应该治理国家，并让众生正确地信奉佛法。那些年轻人中，有一位王子名叫大悲心，他对自己的父亲和长辈们说：虽然如来曾说，出家可以积累无量功德，但即便如此，因为我怀有慈悲心，为了利益众生，我将治理国家。只要我活着，我将奉行梵行，并受持八关斋戒。等等。
English
He caused rain to fall, and easily freed them from the nomadic monasteries, and so on. In the past, when the Bodhisattva was alive, he gave relief to sentient beings who were frightened by various kinds of poverty, and made them fearless. The things he did could not be measured by numbers. Here, only a few aspects from the sutras are discussed. This is the story of giving. ༈ In the past, before countless eons had passed, there was an eon called Manifest Joy, in which there was a world called the Land of Bliss, where the Bhagavan named Mount Meru appeared. At that time, a Chakravartin king named Excellent Arrangement had a thousand sons. At that time, the lifespan of sentient beings was seven hundred billion years. The king, with his thousand sons and consorts, offered all kinds of offerings to that Buddha, listened to the Dharma, and generated the unsurpassed perfect Bodhicitta, and obtained the subsequent forbearance. The Dharma speaker, Dharma Banner, also generated Bodhicitta and praised the virtues of ordination. King Excellent Arrangement was weary of the joys of the world and the kingdom, and wanted to be ordained, and the Tathagata also granted him permission. The king said to his thousand sons: Which of you is willing to rule the kingdom and make sentient beings embrace the Dharma? They all said: We have also been ordained out of faith, please do not abandon us. The king said: If all of you are ordained, then all the beings in the four continents of the world will be wasted. Among you, whoever does not look to his own interests, but has great compassion for sentient beings, should rule the kingdom and make sentient beings rightly embrace the Dharma. Among those youths, there was a prince named Great Compassionate Mind, who said to his father and elders: Although the Tathagatas have said that ordination can accumulate immeasurable merits, even so, because I have compassion, I will rule the kingdom for the benefit of sentient beings. As long as I live, I will practice celibacy and observe the eight precepts. And so on.
Chinese
偈颂说后，大家都称赞说好，拥立他为国王。国王和差一个就满一千的儿子们都出家了，生起了五种神通、陀罗尼和佛法的智慧。年轻的王子大悲心也于每月初十，在那四大部洲中示现随后宣说佛法，使九亿二千万人发起了无上圆满菩提心。他们全部都在如来那里出家，成了不退转者。当时的国王善妙庄严是天子商主，说法者法幢是文殊童子，一千个儿子是此贤劫的千佛，其中的菩萨大悲心就是如今的世尊。༈ 再次，在过去无数劫之前，当如来义成慧降世时，众生的寿命能活十亿年。当时，有位名叫光芒王的国王统治着赡部洲六万由旬的土地，他的王宫名为珍宝光，由七宝构成，财富极其广阔。他的儿子，王子福德光，相貌英俊，人见人爱，刚一出生就出现了成千上万的七宝宝藏，国王的宫殿里也出现了大约十人量的七宝宝藏。他刚一出生，整个赡部洲的人都感到高兴，囚犯们也从监狱中获释。王子精通世间所有的技艺。净居天的天人们在半夜时分，向他讲述了谨慎之语、无常之理、欲望的过患以及寻求殊胜菩提的偈颂，他铭记于心，十年间，不看睡眠、昏沉、嬉戏玩乐和喜悦之物，独自思考并安住，思念没有慈悲的轮回之过患，独自不语而住。他的父王
English
After the verses were spoken, everyone praised and extolled them, and he was placed on the throne. The king and his sons, lacking only one to make a thousand, all renounced the world and developed the five clairvoyances, dharanis, and knowledge of the Dharma. The young prince, Great Compassionate Mind, also on the tenth day of each month, manifested and subsequently taught the Dharma in those four great continents, causing nine hundred and twenty million sentient beings to generate the mind of unsurpassed perfect enlightenment. All of them renounced the world under that Tathagata and became irreversible. The king of that time, Good Arrangement, was the son of the merchant leader of the gods, the Dharma speaker Dharma Banner was Manjushri Youth, and the thousand sons were the thousand Buddhas of this fortunate eon. Among them, the Bodhisattva Great Compassionate Mind is none other than this Bhagavan. ༈ Again, in the past, countless eons ago, when the Tathagata Meaningful Accomplishment Wisdom appeared in the world, at a time when the lifespan of sentient beings was ten billion years, there was a king named Radiant Light who ruled over a land of sixty thousand yojanas in Jambudvipa. His palace was called Jewel Light, made of the seven precious substances, and his wealth was extremely vast. His son, Prince Merit Light, was handsome and pleasing to the eye. As soon as he was born, thousands of treasures of the seven precious substances appeared, and in the king's palace, there appeared about ten people's worth of treasures of the seven precious substances. As soon as he was born, all the people of Jambudvipa rejoiced, and the prisoners were released from prison. The prince became skilled in all worldly arts. The gods of the Pure Abodes, at midnight, spoke to him verses of mindful words, impermanence, the faults of desire, and seeking supreme enlightenment. He kept them in mind, and for ten years, without looking at sleep, drowsiness, playfulness, or objects of joy, he dwelled alone thinking. Contemplating the faults of samsara without compassion, he remained alone without speaking. His father, the king,