Tibetan
་ན་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྦྱིན་པ་བཏང་བའི་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་ཉུང་ཤས་ཞིག་མདོ་རྣམས་ལས་གསུངས་ལ། དེ་ལས་ཅི་རིགས་རགས་བསྡུས་ཙམ་འདིར་བསྟན་གྱི་མཐའ་དག་མ་ཡིན་ནོ། ༈ །ཡང་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དབང་ཕྱུག་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེའི་དུས་སུ་འཛམ་གླིང་དུ་ནད་ཀྱི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ན། རྒྱལ་པོ་དེའི་བཙུན་མོའི་མངལ་དུ་སྲས་ཞུགས་པ་དང་བཙུན་མོ་དེའི་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལག་པས་རེག་པ་ཙམ་གྱིས་ནད་ཐམས་ཅད་སོས་པར་གྱུར་ལ། ཟླ་བ་ཚང་ནས་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་པ་དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་བདག་གིས་ནད་པ་རྣམས་གསོ་བར་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་། དེའི་ཚེ་འཛམ་གླིང་གི་ལྷ་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་མཐུན་པར་འདི་ནི་མིའི་སྨན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་སྒྲ་ཀུན་ཏུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་དེའི་མིང་ཡང་མིའི་སྨན་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ནད་པ་ཐམས་ཅད་ཁྲིད་ནས་རྒྱལ་བུ་དེ་ལ་བསྟན་པ་དང་། རྒྱལ་བུའི་ལུས་སམ་ལག་པས་རེག་པ་ཙམ་གྱིས་ནད་ཐམས་ཅད་སོས་ནས་བདེ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་གནས་པའི་ནད་པ་ཐམས་ཅད་གསོས་ཏེ་ལོ་སྟོང་གི་བར་དུ་གནས་ནས་རྒྱལ་བུ་དེ་ཚེ་འཕོས་པ་དང་། ནད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཅག་སུས་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་ཅེས་སྨྲེ་སྔགས་བཏོན་ནས། རྒྱལ་བུ་དེ་བསྲེགས་པའི་གནས་དེར་རུས་པ་བླངས་ཏེ་ལུས་ལ་བསྐུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སོས་སོ། །ད་དུང་ཡང་མིའི་སྨན་གྱིས་ན་བ་རྣམས་གསོ་ནུས་སོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །རུས་པ་རྣམས་ཟད་པའི་འོག་ཏུ་བསྲེགས་པའི་གནས་ དེའི་ས་དང་ཐལ་བ་དང་སོལ་བས་བསྐུས་པ་རྣམས་ཀྱང་ནད་ལས་ཐར་བར་གྱུར་ཏེ་དེ་ལྟར་མིའི་སྨན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དོ། །སྐྱེས་རབས་གཞན་ན་སེམས་ཅན་སྨན་ཞེས་པ་འདི་དང་འདྲ་ལ། དེའི་ལུས་རྫིང་བུ་དགའ་བར་མ་རྙིངས་པར་གནས་པ་ལ་རེག་པ་དང་། དེའི་ང་ཕོག་པ་དང་། ཕྱོགས་དེའི་ཆུ་འཐུངས་པས་ཐམས་ཅད་ནད་ལས་ཐར་ཞིང་། ད་ལྟ་ཡང་དེའི་མིང་ཐོས་པས་ནད་བྱང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་ཚོང་དཔོན་ལེགས་པར་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏེ་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པས་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་ནས་སླར་ལོག་པ་ལ་ཁྱིམ་དུ་མ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་སློང་མོ་བ་དག་གིས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་སློང་བ་ན་ནོར་བུ་རེ་རེ་ཡང་གསེར་སྲང་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་རི་བ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་སྙེད་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་སོགས་མང་པོ་དེ་སྙེད་བཏང་ནས། སླར་ཁྱིམ་དུ་མ་ཕྱིན་པར་ཡང་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་ཏེ་སྔ་མ་ལས་ཕྱེད་འགྱུར་གྱིས་བཟང་བའི་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་ཅིང་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་འདས་ནས་རང་གི་གྲོང་དུ་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་གཤེད་མས་བཟུང་བའི་མི་གཅིག་མཐོང་ནས་དེ་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར། གཤེད་མའི་མི་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་གསེར་སྲང་བྱེ་བ་རི་བ་རེ་རེ་བྱིན་ཏེ། ཁྱེད་ཅག་གིས་བདག་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་ནས་སླར་མ་འོངས་བར་དུ་མི་འདི་མ་བསད་པར་སྡོད་ཅེས་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་མྱུར་བར་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་བདག་གིས་རིན་པོ་ཆེ་བཟང་པོ་དག་གིས་མི་འདིའི་སྲོག་འཇལ་བར་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། མི་འདི་ནི་ཉེས་པ་ཆེ་བས་བཏང་དུ་མི་རུང་བཙོང་དུ་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ཉོ་འདོད་ན་ཁྱོད་ལ་ནོར་ཅི་བདོག་པ་ང་ལ་བྱིན་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱང་འཆི་བར་ ཁས་ལེན་ན་གདོད་བཏང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་ཚོང་དཔོན་དེ་དགའ་ཞིང་མི་འདིའི་སྐྱབས་བྱས་ནས་བདག་གི་སྨོན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སོ་སྙམ་དུ། ཁྱིམ་ན་ནོར་ཅི་ཡོད་པ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ནས་ཐོབ་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་ཚད་མེད་པ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མི་འདི་གཏང་དུ་གསོལ། བདག་ལ་ནོར་ཅི་མཆིས་པ་འདིར་མཆིས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ནོར་རྣམས་བླངས་ནས་གཤེད་མ་ལ་བསྒོ་བ། ལེགས་པར་སྙེད་པ་འདི་ཁྲིད་ལ་སོད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལྟར་ཁྲིད་དེ། མཚོན་གདབ་པར་བརྩམས་པ་ལས་དེ་དག་གི་ལག་པ་རེངས་ནས་གདབ་ཏུ་མ་བཏུབ་པ་ན་ངོ་མཚར་བས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་ཐོགས་ནས་བཏེག་སྟེ་གདབ་པར་གཟས་པ་ལས། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ལག་གཉིས་ས་ལ་ལྷུང་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོས་འཆི་བའི་དུས་བྱས་སོ། །དེའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བླུན་པོ་དེ་ནི་ལྷས་བྱིན་ཉིད་དོ། ༈ །ཡང་སྔོན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན། མཚན་མོ་མུན་ནག་ཏུ་ལམ་སྟོར་ཞིང་གོལ་བ་མགོན་མེད་པ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པའི་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ལམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ལག་པ་གཉིས་སྣུམ་རས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཏེ་མེ་སྦར་ནས་མཚན་དེར་འབར་བས་ལམ་བསྟན་པར་བྱས་ཀྱང་། དེ་བསམ་པ་དག་པས་བྱང་ཆུབ་ཚོལ་བའི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་ནམ་ལངས་པ་དང་ལག་པ་སོས་ཏེ་སྔ་མ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ། ཚོང་པ་རྣམས་ངོ་མཚར་ཞིང་དད་པར་གྱུར་ཏེ་དྲིན་གསོ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ལ་སེམས་པར་གྱུར་པ་དང་། ༈ །ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་རི་དྭགས་ ཀྱི་ཁྱུ་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་ན། རྒྱལ་པོའི་དཔུང་གི་
Chinese
那不会穷尽的。 如是说。 这样的话，菩萨布施的行为方面，经典中只说了少部分。 其中，在此仅略作概括性的阐述，并非全部。 ༈。 又，过去有一位名叫自在军的国王，统治着八万四千座大城市，在他统治时期，赡部洲发生了严重的疾病劫难。 当时，国王的妃子怀了孕，妃子的身体肢体仅仅被手触摸，所有的疾病都痊愈了。 满月后，生下了一个男孩，刚出生就说：“我能治愈病人。” 当时，赡部洲的诸天龙众一致说道：“这是人间的药。” 因为这句话的声音传遍四方，所以他的名字也被称为“人间的药”。 当时，所有的病人都被带去见王子。 王子的身体或手仅仅一触摸，所有的疾病都痊愈，变得安乐。 同样，赡部洲所有的病人都被治愈，持续了一千年，王子去世后，病人们哀嚎道：“谁能救我们脱离痛苦？” 于是，在火化王子的地方取回骨灰，涂在身上，所有人都痊愈了。 现在仍然流传着“人间的药能治愈疾病”的说法。 骨灰用完后，用火化地的土地、灰烬和木炭涂抹，也能从疾病中解脱，因此，人间的药就是薄伽梵。 在其他的本生故事中，有一个叫做“有情药”的故事与此相似。 接触到他身体所在的不腐烂的欢乐水池，触摸到他的脓液，喝到那个方向的水，所有人都从疾病中解脱。 现在，仅仅听到他的名字也能净化疾病，如是说。 ༈。 又，以前有一位名叫善得的商人，他出海获得了珍宝，在返回的路上，还没到家之前，乞丐们向他乞讨珍宝，他布施了许多价值连城的珍宝，每一颗都价值一百万金，总共有八十亿颗珍宝等等。
English
that it will not be exhausted. Thus it is said. In this way, the aspects of the conduct of giving by a Bodhisattva are only mentioned in a small part of the sutras. Among them, only a rough summary is presented here, not all of it. ༈. Furthermore, in the past, there was a king named Lord of Power, who ruled over eighty-four thousand great cities. During his time, a great epidemic occurred in Jambudvipa. At that time, the king's consort conceived a son, and merely by touching the limbs of the consort's body with his hand, all diseases were cured. After the months were complete, a boy was born, and as soon as he was born, he said, "I am able to heal the sick." At that time, the gods and nagas of Jambudvipa unanimously said, "This is the medicine of humans." Because the sound of this statement spread everywhere, his name was also known as "Medicine of Humans." At that time, all the sick were brought and shown to the prince. Merely by touching the prince's body or hand, all diseases were cured and they became happy. Similarly, all the sick people living in Jambudvipa were healed, and after living for a thousand years, the prince passed away. The sick people cried out, "Who will liberate us from suffering?" Then, they took the bones from the place where the prince was cremated and smeared them on their bodies, and everyone was healed. Even now, it is said that the "Medicine of Humans" can cure the sick. After the bones were exhausted, those who smeared themselves with the earth, ashes, and charcoal from the cremation site were also freed from disease. Thus, the Medicine of Humans is the Bhagavan himself. In another Jataka tale, there is a similar story called "Sentient Being Medicine." By touching the uncorrupted joyful pool where his body was located, touching his pus, and drinking the water from that direction, everyone was freed from disease. Even now, merely hearing his name purifies diseases, thus it is said. ༈. Furthermore, in the past, there was a merchant named Well-Obtained, who went to sea and found jewels. On his return, before he reached home, beggars asked him for jewels. He gave away many priceless jewels, each worth a hundred thousand gold coins, totaling eighty billion jewels, and so on.
Chinese
后来他没有回家，又进入大海，获得了比上次好一半的宝石，八十年过去后，当他进入自己的城市时，看到一个被刽子手抓住的人，为了救他，他给每个刽子手价值十亿金币的宝石，说：“你们不要在国王面前再次到来之前杀死这个人。”然后他迅速去见国王，对国王说：“我打算用好的宝石来赎这个人的命。”国王说：“这个人罪孽深重，不能释放，也不能出售。如果真心想买，就把你所有的财产都给我，并且答应自己去死，才能释放他。”听到这些话，商人非常高兴，救了这个人，心想我的愿望都实现了。他把家里所有的财产，以及从海里得到的无数价值连城的宝石都献给了国王，说：“伟大的国王，请释放这个人吧。我所有的财产都在这里了。”国王拿走了所有的财产，命令刽子手说：“把这个可怜的家伙带走，好好地处理掉。”刽子手们按照命令带走了他，开始用剑砍杀，但他们的手僵住了，无法砍下去，他们感到惊讶，就禀告了国王。国王亲自拿起剑，举起来想要砍杀，这时，国王的双手掉在地上，他因剧烈的痛苦而面临死亡。当时的那个愚蠢的国王就是调达（提婆达多）。 又，从前，一个外道修行者变成了具有神通的仙人。夜晚，五百个迷路在黑暗中，无依无靠，发出哀嚎的商人，为了给他们指路，他用油布缠绕自己的双手，点燃后在那晚照亮道路。由于他纯洁的意念和寻求菩提的善行，天亮时，他的手恢复如初。商人们感到惊奇和敬佩，为了报答他的恩情，他们开始行善。 又，从前，世尊是鹿群的首领时，国王的军队
English
Later, he did not return home, but entered the sea again and obtained jewels that were half as good as before. After eighty years, when he entered his own city, he saw a man captured by the executioners. In order to save him, he gave each of the executioners jewels worth a billion gold coins each, saying, "Do not kill this man until I come back from the king." Then he quickly went to the king and said, "I intend to redeem this man's life with good jewels." The king said, "This man is guilty of great crimes and cannot be released or sold. If you sincerely want to buy him, give me all your possessions and promise to die yourself, then I will release him." Hearing these words, the merchant was very happy and saved the man, thinking that all my wishes had been fulfilled. He offered all the possessions in his house and the countless priceless jewels he had obtained from the sea to the king, saying, "Great king, please release this man. All my possessions are here." The king took all the possessions and ordered the executioners, "Take this wretch away and deal with him well." The executioners took him away as ordered and began to strike with their swords, but their hands stiffened and they could not strike. They were amazed and reported to the king. The king himself took the sword, raised it, and tried to strike, but at that moment, the king's hands fell to the ground, and he faced death from intense pain. That foolish king at that time was Devadatta. Also, in the past, a non-Buddhist ascetic became a sage with clairvoyance. One night, five hundred merchants who were lost in the darkness, helpless, and wailing, in order to show them the way, he wrapped his hands in oil-soaked cloth, lit them, and illuminated the road that night. Because of his pure intention and the virtuous act of seeking enlightenment, his hands were restored to their original state by dawn. The merchants were amazed and admired him, and in order to repay his kindness, they began to do good deeds. Also, in the past, when the Blessed One was the leader of a herd of deer, the king's army