Tibetan
་བ་ནི་ཐ་ཆད་མི་བཟད་པའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཤུགས་རིང་འབྱིན་ཅིང་། ད་ལྷྭམ་གཉིས་ནི་བགོས། པཎ་ལྔ་དང་གདུགས་ཀྱང་ཁྱེར་ནས། རྒྱན་པོའི་ས་ནས་སོང་སྟེ། མཐར་གྱིས་ཆོས་ཉན་པའི་སར་སོང་ནས་དགའ་ཞིང་། རེ་ཞིག་ཇི་ལྟ་བུ་འཆད་པ་ཉན་ཞེས་བསམས་ནས། གདུགས་དང་མཆིལ་ལྷྭམ་བཞག་སྟེ་གུས་པར་ཉན་པ་དང་། རེ་ཞིག་ན་ཆོས་སྨྲ་བ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བརྗོད་དེ། བསོད་ནམས་བསགས་ན་བདེ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་མི་ནི་བསོད་ནམས་བྱ། །དེ་ཡང་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་འདུན་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་འདི་ཐོས་ནས། བསོད་ནམས་བསགས་པས་བདེ་བ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། བདག་ནི་འདི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཐག་པ་ཡང་བསོད་ནམས་མ་བྱས་པས་ཡིན་ན་བདག་བསོད་ནམས་ཅུང་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་ནས། བདག་ ལ་ཅི་བདོག་པ་ལ་བསམས་ན་རས་ཟུང་དང་། གདུགས་དང་མཆིལ་ལྷྭམ། པཎ་ལྔའི་འགྲོན་བུ་ལུས་པ་ལས་གཞན་ཐམས་ཅད་རྒྱན་སྐུགས་སུ་ལས་པར་མཐོང་ནས། ཅི་སྟེ་པཎ་ལྔ་དང་བླ་གོས་བྱིན་ན་ནི་ལྟོགས་ཏེ་འཆི་ལ། མ་བྱིན་ན་ནི་བསོད་ནམས་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་ཞིང་དེར་ཡང་དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན། གང་ལྟོགས་ཏེ་མི་འཆི་ཞིང་བསོད་ནམས་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཅི་ཡོད་སྙམ་མོ། །ཡང་བསམས་པ་ལྟོགས་ཏེ་ཤི་ཡང་སླའི་བསོད་ནམས་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་བསམས་ནས། པཎ་ལྔ་དང་བླ་གོས་འདི་ངེས་པར་སྦྱིན་ནོ་བསམ་མོ། །དེ་སྙམ་པའི་སྐབས་སུ་ཆོས་སྨྲ་བས་ཡང་ཚིགས་བཅད་འདི་བརྗོད་དོ། །བསོད་ནམས་དལ་ནས་བྱེད་པ་ནི། །སྡིག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དགེ་བ་མྱུར་ཏེ་བྱ། །སྡིག་པ་ལས་ནི་སེམས་ཀྱང་བཟློག །ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ཐོས་པས་བསོད་ནམས་མྱུར་ཏེ་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པས་ལ་གོར་དུ་སྦྱིན་པ་བྱའོ་སྙམ་ནས། སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་ཆོས་སྨྲ་བ་འདུག་པའི་སྟེང་དུ་གདུགས་བཟུང་ཞིང་མཆིལ་ལྷྭམ་གཉིས་རྐང་པའི་དྲུང་དུ་བཞག །པཎ་ལྔའི་མགྲོན་བུ་དེ་དག་གིས་རྐང་པ་ལ་གཏོར་ནས། བླ་གོས་ཕུད་དེ་ཆོས་སྨྲ་བའི་རྐང་པ་ལ་བཀབ་ནས། དད་ཅིང་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱས་ཏེ། རྐང་པ་ལ་བཏུད་ཅིང་དད་པ་དྲག་པོས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་རྩ་དང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་བཏང་བ་འདིས་བདག་ཚེ་འདི་ཕན་ཆད་དབུལ་པོར་མ་གྱུར་ཅིག །སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཆེ་བར་གྲགས་ཤིང་ལྷ་མི་རྣམས་ཀྱིས་བདག་རྒྱལ་པོར་བཅུག་པར་གྱུར་ཅིག་ ཅི་བསམ་ཅི་འདོད་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལས་འགྲུབ་པ་དང་། བདག་བཙ
Chinese
说“这是最糟糕、最令人无法忍受的”，然后叹了口气。现在穿上两只鞋子，拿着五衣和伞，从赌博的地方离开，最终高兴地走到听法的地方。心想：听一会儿讲的是什么。放下伞和鞋子，恭敬地听着。过了一会儿，说法者说了这首偈颂：积累福德能得乐，因此人应行福德，此事应再三行，应于此事生 desire（藏文：འདུན་པར་བྱ།，梵文天城体：अभिलाषं कुरु，梵文罗马拟音：abhilāṣaṃ kuru，汉语字面意思：生起欲望）。听到这首偈颂后，心想：积累福德能得乐是这样的，我如此贫困也是因为没有行福德的缘故，我应该稍微做一些福德。心想：我有什么东西呢？除了两件粗布衣服、伞、鞋子和剩下的五衣的纽扣之外，其他所有的东西都已经在赌博中输掉了。如果我把五衣和僧衣布施出去，就会饿死；如果不布施，就会没有福德地去往来世，在那里也会遭受贫困的痛苦。那么，有什么方法既不会饿死，也不会没有福德呢？又想：即使饿死也容易，没有福德地去往来世是不行的。心想：一定要布施五衣和僧衣。正在这样想的时候，说法者又说了这首偈颂：行善若迟缓，则会特别喜欢罪恶。因此应迅速行善，也要从罪恶中转移心念。这样说道。听到这些话，心想：既然说了要迅速行善，就应该立即布施。于是，在说法者所坐的狮子座上撑起伞，将两只鞋子放在脚下，用五衣的纽扣撒向他的脚，脱下僧衣盖在说法者的脚上，生起信心和敬畏，顶礼他的脚，以强烈的信心祈愿：以此善根、发心和为法布施，愿我从今以后不再贫穷，愿生生世世都因福德而闻名，愿天人们让我成为国王，愿一切所思所愿都能从虚空中实现，愿我
English
Saying, "This is the worst, the most unbearable," he sighed. Now he put on his two shoes, took the five robes and the umbrella, and left the gambling place. Eventually, he happily went to the place where the Dharma was being taught. He thought, "Let me listen for a while to what is being taught." He put down the umbrella and shoes and listened respectfully. After a while, the Dharma speaker recited this verse: Accumulating merit leads to happiness. Therefore, people should perform meritorious deeds. This should be done again and again. One should desire（藏文：འདུན་པར་བྱ།，梵文天城体：अभिलाषं कुरु，梵文罗马拟音：abhilāṣaṃ kuru，汉语字面意思：生起欲望） it. After hearing this verse, he thought, "Accumulating merit leads to happiness, that's right. My extreme poverty is also because I haven't done meritorious deeds. I should do some meritorious deeds." He thought, "What do I have?" He saw that other than the two coarse cloths, the umbrella, the shoes, and the remaining buttons of the five robes, everything else had been lost in gambling. He thought, "If I give away the five robes and the monastic cloth, I will starve to death. If I don't give them away, I will go to the next world without merit, and there I will also suffer the pain of poverty. So, what method is there to avoid both starving to death and being without merit?" He thought again, "Even if I die of starvation, it's easy. Going to the next world without merit is not the way to go." He thought, "I must give away the five robes and the monastic cloth." As he was thinking this, the Dharma speaker recited this verse again: Delaying merit leads to delight in evil. Therefore, quickly do good, and turn your mind away from evil. He said this. Hearing these words, he thought, "Since it is said to quickly do good, I should give immediately." So, he held the umbrella over the Dharma speaker who was sitting on the lion throne, placed the two shoes at his feet, scattered the buttons of the five robes on his feet, took off the monastic cloth and covered the Dharma speaker's feet. He generated faith and awe, prostrated at his feet, and with strong faith made this aspiration: "By this root of virtue, bodhicitta, and giving for the sake of the Dharma, may I never be poor from this life onwards. May I be known as great in merit in all lifetimes, and may the gods and humans enthrone me as king. May all that I think and desire be accomplished from the sky, and may I...
Tibetan
འ་བ་ན་ཡང་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡང་གོ་འཕྱུར་བ་དང་། མི་ཟད་པའི་གཏེར་རིན་པོ་ཆེ་མང་པོ་ཅན་དང་། རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་དག་ཀྱང་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་ལ། ཆོས་སྨྲ་བས་ཀྱང་ཁ་ཏོན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་བྱས་ཏེ་འཁོར་ཐམས་ཅད་དོང་ངོ་། །རྒྱན་པོ་བ་དེ་རས་གཅིག་པུ་གྱོན་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེ་ལ་སེམས་ཤིང་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་འོངས་པ་ཆུང་མ་དང་བུས་མཐོང་ནས། འདིས་བླ་གོས་དང་རྒྱན་གཤེད་ཅིག་ཏུ་རྒྱན་སྐུགས་སུ་ཡལ་བར་བྱས་སོ་སྙམ་དུ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱང་ཡལ་བར་བྱེད་པས་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ངོ་ཚ་ནས་དབུལ་བའི་ཉེས་པས་འདི་ལྟར་སྨ་བབ་བོ་བསམས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཅི་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་དབུལ་བ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །ཅི་ཞིག་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་དབུལ་དེ་ཉིད། །དབུལ་པ་དག་ནི་ཤི་བ་དང་ཡང་མཚུངས། །བདག་ནི་ཤི་བ་འདམ་གྱི་དབུལ་མ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ་ཤུགས་རིང་འབྱིན་ཅིང་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་གོ། དེ་ནས་ཁྱིམ་དེའི་ར་བར་ཁྲོན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེར་ཆུང་མས་ཆུ་བཅུ་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ཐག་པས་བཏགས་ནས་བཏང་སྟེ་ཆུ་ཡར་དབྱུང་སྙམ་པ་དང་། གྱེན་དུ་དབྱུང་མ་ནུས་ནས། རྒྱལ་བ་པོ་ལ་ཇོ་བོ་བུམ་པ་འདེགས་པར་བྱེད་དུ་ཚུར་བྱོན་ཞེས་བོས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀས་ཀྱང་མ་ནུས་ནས་བུ་ལ་བོས་ཏེ་གསུམ་ཆར་གྱིས་ཤ་དང་པགས་པ་རལ་བ་ཙམ་གྱི་འབད་པ་ཆེན་པོས་དེའུ་མ་ཕྱིན་ཏེ་མཐར་གྱེན་དུ་ཕྱུང་ངོ་། །དེར་བལྟས་པ་ན་བུམ་པ་དེའི་འོག་ན་ཟངས་ཟུང་ལྔ་གསེར་དངུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་ཐོགས་ཤིང་འདུག་ པ་མཐོང་སྟེ། རྒྱན་པོ་པས་ཚེ་འདིར་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་མཐོང་ནས་དགའ་བ་རྒྱས་ཏེ་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་ཉེས་པ་ཀུན་སྤངས་པ། །ཡོན་ཏན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཞིང་། །ད་ལྟ་བདག་གིས་ས་བོན་བཏབ། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་འབྲས་བུ་སྨིན། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ།ཆུང་མས་ཇོ་བོ་འདི་ཅི་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུང་། དེས་སྐབས་འདི་རྒྱས་པར་བསྙད་དོ། །དེས་ཚེ་འདིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྨིན་པའི་རྨད་དུ་བྱུང་བ་མཐོང་ནས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏོ། །གཏམ་དེ་ཡང་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དང་འཁོར་ཀུན་ཏུ་གྲགས་སོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱན་པོ་བ་གློ་བུར་དུ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐོང་ནས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དང་བ་དྲག་པོས་བཀུར་སྟི་བྱས་སོ། །དེ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་ལ་མཆོད་པ་
Chinese
而且，还听说了非常奇妙的事情，那就是会出现无尽的宝藏，里面装满了各种珍宝。因此，说法者也念诵经文，并将其完全回向给所有眷属。那个赌徒只穿着一件布衣，心里想着布施的事情，回到了自己的家。他的妻子和儿子看到他后，心想：“这个人把华丽的衣服和装饰品都输光了，现在连我们俩也要输光了，然后离开吧。”他感到羞愧，心想：“因为贫穷的过错，我才受到这样的责骂。”于是他用偈颂说道：什么痛苦最痛苦？贫穷是痛苦。什么最最痛苦？就是贫穷本身。贫穷的人和死去的人一样。我不是因为贫穷而选择死亡。”说完，他叹了口气，一言不发地坐着。之后，在那家的院子里有一口井，妻子用绳子系着水桶放下去，想要打水上来。但是，她无法把水桶提上来，于是她叫丈夫：“丈夫啊，请过来帮忙提水桶。”他们两个人也提不上来，于是叫来了儿子，三个人都用尽全力，甚至把皮肉都拉伤了，才勉强把水桶提了上来。当他们看水桶的时候，发现水桶下面挂着五个装满金银的铜罐。赌徒看到今生布施的果报，非常高兴，于是用偈颂说道：“奇哉！我已断除一切过错，功德自性的福田。现在我播下了种子，现在就成熟了果实。”他的妻子问：“丈夫，您这是什么意思？”他便把事情的经过详细地告诉了她。他看到今生善业的果报成熟，非常惊奇。这件事也从一个人传到另一个人，传到了国王的宫殿和所有眷属那里。很多人都感到惊奇。之后，赌徒突然变得富有，看到了财富众多的善业果报，于是以强烈的信心供养三宝。从那天起，他就开始供养如来佛塔。
English
Moreover, it was also heard that wonderful and amazing things would happen, such as the appearance of inexhaustible treasures filled with various jewels. Therefore, the preacher also recited the scriptures and completely dedicated them to all the retinue. The gambler, wearing only a single cloth, thought about the act of giving and returned to his home. When his wife and son saw him, they thought, "This man has lost all his fine clothes and ornaments, and now he will lose both of us and leave." He felt ashamed and thought, "Because of the fault of poverty, I am being scolded like this." So he said in verse: "What suffering is the most painful? Poverty is suffering. What is the most painful? It is poverty itself. The poor are like the dead. I do not choose death because of poverty." After speaking, he sighed and sat without saying a word. Then, there was a well in the courtyard of that house. The wife tied a bucket with a rope and lowered it, intending to draw water. However, she could not lift the bucket, so she called her husband, "Husband, please come and help lift the bucket." The two of them could not lift it either, so they called their son. All three of them exerted great effort, to the point of tearing their skin and flesh, and finally managed to lift the bucket. When they looked at the bucket, they saw five copper pots filled with gold and silver hanging below it. The gambler, seeing the result of his generosity in this life, was overjoyed and said in verse, "How wonderful! I have abandoned all faults, the field of the essence of virtue. Now I have sown the seed, and now the fruit ripens." His wife asked, "Husband, what do you mean by this?" He then told her the details of what had happened. He was amazed to see the wonderful ripening of the fruit of good deeds in this life. The story spread from one person to another, reaching the king's palace and all the retinue. Many people were amazed. After that, the gambler suddenly became wealthy and saw the result of his meritorious deeds with abundant wealth. He then honored the Three Jewels with strong faith. From that day on, he began to make offerings to the stupa of the Tathagata.