Tibetan
ནམས་ལ་གཅེས་སུ་འཛིན་ཅིང་ཡ་མཚན་པས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་བྱས་སོ། །གཏམ་དེ་དག་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་དག་གིས་ཐོས་ཏེ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་འདུས་ཏེ་དཔུང་གི་ཚོགས་བཞི་དང་བཅས་པས་འོངས་ནས་ཁྱོད་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་ཆེ་བ་སྟེ་ཁྱོད་རྒྱལ་པོ་མཛོད་ལ་བདག་ཅག་ཞབས་འབྲིང་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ལ་ཆེན་པོ་ལ་འོས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ཅི་འདོད་པས་འཚིངས་པར་བྱས་ནས་འཁོར་དང་བཅས་པ་དགེ་བ་བཅུའི་ལམ་ལ་བཀོད་དེ་རང་གི་ཡུལ་དུ་བཀྱེའོ། །དེ་ནས་གཏམ་དེ་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་གསལ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་ཐོག་མར་ཕོ་ཉ་བཏང་ཞིང་མྱུར་བར་དཔུང་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ནས་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཤིང་སྙིང་བུ་ལ་གདུངས་པས་བརྒྱལ་ཏེ་མཆི་མས་གང་བཞིན་གླང་པོ་ཆེའི་རྒྱབ་ནས་བབ་སྟེ་བུའི་མགུལ་དུ་འཁྱུད་ནས་ཡུན་རིང་བརྟགས་ཏེ་སྨྲས་པ། བུ་གཞོན་ནུ་ད་ཅི་ཟེར་བ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ ང་རྒས་ཤིང་འཁོགས་པས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འཁུར་འཁྱེར་མི་ནུས་ཀྱི། ཁྱོད་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཁུར་ལོངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། རང་གི་མགོ་ལས་དར་ཐོད་དང་ཅོད་པན་དཔུང་བརྒྱན་ཕུད་དེ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེས་འཛམ་གླིང་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཅི་འདོད་པར་གསེར་དངུལ་གྱིས་འཚེངས་བར་བྱས་ནས་དགེ་བ་བཅུ་ལ་བཀོད་དོ། །དེའི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ན་སུ་ཡང་དབུལ་པོའམ་ནད་པ་མེད་དོ། །འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་བདེ་ཞིང་ནད་མེད་ལ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དང་། དབང་པོ་རྣམས་རྒྱས་ཤིང་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་སྟེ། གསེར་དངུལ་དང་བང་མཛོད་འཚོག་ཆས་བདོག་པ་མང་ཞིང་འབྱོར་པ་རྒྱས་པ་ལོ་ལེགས་པ། འཁྲུག་རྩོད་མེད་པ། ཆོམ་རྐུན་དང་མུ་གེ་མེད་པ། རྡོ་དང་གསེག་མ་སོགས་མེད་ཅིང་། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་རྒྱས་པ་ཆར་དུས་སུ་འབེབས་ཤིང་ཟས་དང་བ་ལང་དང་མ་ཧེ་དང་ལྡན་པ། ཐམས་ཅད་བདེ་བ་རྒྱས་ཤིང་བསོད་ནམས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་དང་། བསྙེན་གནས་ལ་གནས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་བླངས་ཏེ་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མིར་གྱུར་པ་ལས་འཆི་བ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ལུས་དང་བྲལ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཏེ། ཕལ་ཆེ་བ་ནི་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད
Chinese
被珍视为无价之宝，并因其奇妙而特别地被讲述。那些话语被太阳下的国王们听到，为了侍奉和尊敬他，所有人都聚集起来，带着四种军队前来，说：您是福德的伟大拥有者，请您做国王，我们侍奉您。国王也用适合伟人的各种珍宝满足了他们，然后让他们和随从一起走上十善之路，送回了自己的国家。之后，国王光明力逐渐听到了这件事，首先派遣使者，然后迅速带着大军来到福德力面前，因对儿子的爱而昏厥，泪流满面地从象背上下来，拥抱儿子的脖子，长时间地观察后说道：年轻的儿子，现在要知道我说什么。 我已年老体衰，无法承担统治的重担。你来承担统治的重担吧，说完，便从自己的头上取下丝绸头饰、宝冠和臂章，送给了他。之后，福德力国王逐渐统治了整个赡部洲，成为统治王权的统治者。他用金银满足了赡部洲上所有的人，让他们走上十善之路。那时，这赡部洲上没有穷人或病人。赡部洲的所有人都幸福、无病、有力量，感官发达、富有、财富众多、享受丰厚，拥有大量的金银、仓库、家具和财产，生活富裕、年景丰收，没有争斗、盗贼和饥荒，没有石头和瓦砾等，鲜花和果树繁茂，雨季降雨，拥有食物、牛和水牛，一切都幸福繁荣，依靠福德，总是行布施，遵守斋戒，受持戒律。那时，在赡部洲，凡是从人转世而死亡的众生，都脱离肉身，转生到天神之中。大多数都转生到四大天王之列的天神之中。福德力国王也使无量无边的众生……
English
It was cherished as priceless and specially narrated because of its wonder. Those words were heard by the kings under the sun, and in order to serve and honor him, all gathered together and came with the four divisions of the army, saying: You are the great possessor of merit, please be the king, and we will serve you. The king also satisfied them with whatever precious things they desired, befitting great ones, and then placed them and their retinues on the path of the ten virtues and sent them back to their own countries. After that, King Clear Power gradually heard of this matter, first sending messengers, and then quickly coming with a great army to the presence of Merit Power, fainting with love for his son, descending from the back of an elephant with tears filling his eyes, embracing his son's neck, and after observing him for a long time, said: Young son, now understand what I say. I am old and frail and cannot bear the burden of kingship. You take on the burden of kingship, he said, and then took off the silk headdress, diadem, and arm ornaments from his own head and gave them to him. After that, King Merit Power gradually ruled over all of Jambudvipa, becoming the ruler of the power of kingship. He satisfied all the many beings living in Jambudvipa with gold and silver as they desired, and placed them on the path of the ten virtues. At that time, there was no one poor or sick in this Jambudvipa. All the people of Jambudvipa were happy, healthy, and strong, with developed senses, rich, wealthy, and enjoying great prosperity, possessing much gold and silver, storehouses, furniture, and property, living prosperously, with good harvests, without strife, thieves, or famine, without stones or gravel, etc., with flowers and fruit trees flourishing, rain falling in season, and possessing food, cattle, and buffaloes. Everything was happy and prosperous, relying on merit, always giving alms, observing fasts, and abiding by the precepts. At that time, in Jambudvipa, any beings who died from being human were separated from their bodies and were born among the gods. Most were born among the gods of the retinue of the Four Great Kings. King Merit Power also made immeasurable beings...
Tibetan
་པ་རྣམས་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་དོན་ལ་བཀོད་ ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་འཁོར་སེམས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་ལྡན་ལྷའི་རིས་སུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྟར་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་འདི་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་ཡབ་ཡུམ་ཡང་ད་ལྟའི་ཟས་གཙང་དང་སྒྱུ་མ་ཆེན་མོ་དང་། གཞོན་ནུ་གཟུགས་ལྡན་ནི་སྲུའི་བུ་དགེ་སློང་དགའ་བོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་ནི་དགེ་སློང་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་བྱེ་བ་ཉི་ཤུ་པ་དང་། བཟོ་དང་ལྡན་པ་ནི་དགེ་སློང་མ་འགགས་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ནི་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ནི་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་སྟོབས་གང་གི་རྒྱལ་སར་ཞུགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཤི་འཕོས་པ་དེ་ནི་བདུད་སྡིག་ཅན་དང་། སྔོན་གྱི་དབུལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་གང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་པའི་མི་དེ་ནི་དགེ་སློང་སྒྲ་གཅན་ཟིན་དང་། མི་རྐང་ལག་མེད་པ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་སྔར་བཞིན་བཞག་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨན་ཆོས་གསོལ་བའི་མི་དེ་ནི་ཀཽཎྚི་ནྱ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསོད་ནམས་འདིས་ནི་ཕན་པར་བྱེད་པས་བསོད་ནམས་དང་མཚུངས་པར་ཉམས་སུ་དབེན་པ་གཞན་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེར་ཡང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་སོགས་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅེས་ཞུས་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་མཛད་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྐུ་གདུང་ གི་མཆོད་རྟེན་རྒྱལ་པོ་ཞིག་བརྩིགས་ནས། མཆོད་རྟེན་དེའི་དུས་སྟོན་ལ་ཚོགས་པའི་འཁོར་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་འདུས་པའི་ནང་ན། དགེ་སློང་ཞིག་གིས་ཕྱེད་ཡོལ་ཙམ་ན་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་འཁོར་དེ་ན་རྒྱན་པོ་བརྒྱལ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱན་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཞེན་པ་དེ་ལ་ཆུང་མ་རྣམ་པར་རྒྱལ་མ་ཞེས་བྱ་བ་དང་བུ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱན་པོ་པ་དེས་རས་ཟུང་གཅིག་གྱོན་པ་དང་། གདུགས་དང་། མཆིལ་ལྷྭམ་ཟུང་གཅིག་དང་། པཎ་ལྔའི་མགྲོན་བུ་རྣམས་མ་གཏོགས་པ། ཁྱིམ་དང་ཕྱི་རོལ་ན་ཅི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱན་སྐུགས་སུ་ཡལ་ནས་ཤིན་ཏུ་དབུལ་བས་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པས་གདུངས་ཏེ། ཀྱེ་ཧུད་བསོད་ནམས་མ་བྱས་པས་དབུལ
Chinese
把他们安排在今生和来世的利益上， 死后与成千上万的众生一起转世到兜率天。 这样，我们的导师在那时那刻变成了名为福德力的国王。当时的父母也就是现在的净饭王和摩耶夫人。年轻的俊美者是苏的儿子，比丘阿难陀。精进者是比丘稻穗生，二十俱胝。工巧者是不退比丘。具慧者是比丘舍利子。当时的帝释天是目犍连的儿子。福德力登上王位的那个去世的国王是恶魔罪人。以前的穷人，福德力进入他家的那个人是比丘罗睺罗。福德力像以前一样留下的那个没有手脚的人，是为国王提供医药和佛法的人，就是憍陈如。因此，在任何情况下，福德都能带来利益，我没有见过任何能与福德相提并论的东西。 在那里，比丘们问世尊，福德力国王做了什么业，才能成为国王，并圆满了一切愿望？ 世尊回答说：过去世，如来名号为无能胜者降临世间，行持佛陀的事业，圆寂后，一位国王建造了一座舍利塔。在那座佛塔的节日里，聚集了成千上万的眷属。一位比丘在下午讲法。当时，在国王的宫廷中，有一个名叫赌徒破产者的人，他非常沉迷于赌博。他有一个名叫殊胜母的妻子和一个名叫殊胜子的儿子。然后，那个赌徒除了穿着一件布衣、一把伞、一双鞋子和五个班智达的客人之外，把家里和外面的一切都输光了，因为非常贫穷而遭受着难以忍受的痛苦。唉，因为没有积 Accumulation of merit.
English
Arranged them for the benefit of this life and the next, Having passed away, together with thousands of sentient beings, they were born in the Tushita heaven. Thus, our teacher at that time became a king named Sonam Tob (Fortunate Power). The father and mother of that time were also the present-day Śuddhodana and Māyādevī. The young and handsome one was Su's son, the monk Ānanda. The diligent one was the monk Drozhin Kye (Grain Born), twenty kotis. The skillful one was the monk Ma Gagpa (Non-impeded). The wise one was the monk Śāriputra. The Indra of that time was Maudgalyāyana's son. The king who passed away and whose throne Sonam Tob ascended was the evil demon. The former poor man, the man who entered Sonam Tob's house, was the monk Rāhula. The man without hands and feet whom Sonam Tob left as before, the man who offered medicine and Dharma to the king, was this Kauṇḍinya. Therefore, in all ways, merit benefits, and I have not seen anything else that is comparable to merit. There, the monks asked the Blessed One, what deeds did King Sonam Tob do to become a king and to have all his wishes fulfilled? The Blessed One replied: In the past, in a past age, a Tathāgata named Invincible appeared in the world, performed the deeds of a Buddha, and after passing into complete nirvāṇa, a king erected a stupa of relics. At the festival of that stupa, among the hundreds of thousands of assembled retinues, a monk taught the Dharma in the afternoon. At that time, in the entourage of the king's palace, there was a gambler named Gyenpo Gyalwapo (Gambler Bankrupt), who was very addicted to gambling. He had a wife named Nampar Gyalma (Victorious Mother) and a son named Nampar Gyalwa (Victorious One). Then, that gambler, except for wearing a single cloth, an umbrella, a pair of shoes, and the five paṇḍita guests, had lost everything he owned inside and outside the house in gambling, and was suffering unbearable pain because he was very poor. Alas, because of not accumulating merit, I am poor.