Tibetan
ང་། ཉེས་ན་རྒྱལ་པོས་འདི་གཉིས་འཕྲོག་པའམ། ཆད་པ་གཅོད་ཀྱང་སྲིད་པས་འདི་གཉིས་ངའི་ཆུང་མའི་གཡོག་ཏུ་འཁྲིད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བུ་གཉིས་ལ་སྙིང་བརྩེ་ཞིང་ཆགས་བཞིན་དུ་གཡོག་ལེགས་པར་བྱོས་ཞེས་གདམས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བུ་གཉིས་ལ་ད་ཕྱིར་ཕྱུང་ཞེས་ཚིག་རྩུབ་མོས་བསྡིགས་ཤིང་ཁྲིད་པ་ལ། དེ་གཉིས་ཕ་མ་དང་བྲལ་བས་མིག་མཆི་མས་གང་བཞིན། མ་ཕྱིར་མ་བྱུང་བར་དུ་ཞོག་ཅེས་ཡབ་ལ་ཞུས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་འདི་གཉིས་ཀྱི་མ་འོངས་ན་བུ་ལ་བྱམས་པས་འགྱོད་དེ་མི་སྦྱིན་སྲིད་སྙམ་དུ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ལག་པ་ལྕུགས་མས་བཅིངས་ཏེ་ཁྲིད་པས་དེ་གཉིས་གཅིག་ལ་གཅིག་འཁྲི་ཞིང་ཕ་ལ་ལྟ་བཞིན་དུ་བྲམ་ཟེ་དེས་བསྡིགས་ཏེ་ཁྲིད་པ་ལ། བུ་མོ་དེ་སྐད་ཕྱུང་ཞིང་དུས་ནས་ཡབ་ཅིག་འདི་ལྟར་བརྩེ་མེད་དུ་བརྡེག་པ་འདི་བྲམ་ཟེ་མིན་གྱི་ཤ་ཟ་བྲམ་ཟེ་ལྟར་བཅོས་པ་ བདག་ཅག་ཟ་བ་འདི་ལ་ཡབ་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གཏད། གཞོན་ནུ་དྲ་བ་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེས་བརྡེག་པ་དེ་ཙམ་སྡུག་བསྔལ་མི་ཆེ་ཡི། བདག་ཅག་གི་མ་ཤིང་ཐོག་རྣམས་བསྣམས་ཏེ་འོངས་ན། གནས་སྟོང་པ་མཐོང་ནས་ཡུམ་དེ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཡབ་གཅིག་ཡུམ་དེ་ཐུགས་ངལ་ཆུང་བའི་ཐབས་དང་། བདག་ཅག་གི་འཕྲིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་ཐུགས་ངལ་མཛད་པ་ལས་བཟློག་ཏུ་གསོལ། སླན་ཆད་ཡབ་ཡུམ་གྱི་ཞལ་ཀྱང་མཐོང་དཀའ་འོ། །བུ་མོ་ཀྲིཥྞ་ཚུར་ཤོག་ཡབ་ཀྱིས་བདག་ཅག་བྲན་དུ་གནང་ཟིན་པས་ད་ནི་འདོང་ངོ་། །བདག་ཅག་བྱིས་པར་གྱུར་པས་བླ་མ་ཁྱོད་ལ་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་པའི་ཚིག་སྨྲས་པ་དེ་དག་བྱིས་པའི་ནོངས་པས་བཟོད་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་བུ་ལ་སྙིང་རྗེ་བས་བློ་བློང་བློང་པོར་གྱུར་ཏེ། ངའི་བུ་སྙིང་ལྟར་གཅེས་པ་ལ་ལྷྭམ་ཡ་ང་མེད་པར་བྲམ་ཟེ་ངན་པ་ངོ་ཚ་མེད་པས་བརྡེག་བཞིན་སོང་བ་ཤིན་ཏུ་གཞོན་པ་དེ་དག་གིས་བྲན་གྱི་ལས་ཇི་ལྟར་བཟོད། བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་ཉེན་ན་བསླང་བའི་གནས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་ཡོད། བདག་ནི་བརྟན་པར་ཆོས་དྲན་ཀྱང་། བུ་གཉིས་འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །བཙུན་མོ་མ་དྲིས་ཀྱང་མི་དགེ་བའི་ལྟས་མཐོང་ནས་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཁྱེར་ཏེ་མྱུར་དུ་འོང་སྙམ་ཡང་གཅན་གཟན་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་ཆོད་པས་རིང་ཞིག་ལོན་ནས་རང་གནས་སུ་ཕྱིན་པ་དང་། བསུར་འོང་རན་པའི་ས་དང་རྩེད་མོ་རྩེ་བའི་ས་སོགས་ན་བུ་གཉིས་མ་མཐོང་བས་སྙིང་མི་དགའ་ཞིང་། ཀྱེ་མ་བྱིས་པ་དེ་གཉིས་རྩེ་རྩེ་ནས་གཉིད་ལོག་གམ། ནགས་ཚལ་འ
Chinese
我，如果犯了错，国王可能会没收这两个孩子，或者施加惩罚，所以把这两个孩子带到我妻子的仆人那里去吧。然后，菩萨慈爱地告诫两个孩子，要好好地做仆人。然后，那个婆罗门用粗暴的语言威胁两个孩子说：“现在把你们赶出去”，并带走了他们。那两个孩子因为与父母分离，眼泪盈眶，向父亲请求说：“在母亲回来之前，请让我们留在这里。”婆罗门心想：“如果这两个孩子的母亲回来，因为疼爱孩子而后悔，可能就不会把他们给我了。”于是用鞭子绑住两个孩子的手，带走了他们。两个孩子互相依偎，看着父亲，婆罗门威胁着带走了他们。那个女儿大声喊道：“从什么时候开始，父亲会如此无情地殴打孩子？这个不是婆罗门，而是伪装成婆罗门的食人者，父亲怎么能把我们交给吃我们的人呢？”年轻的网状者说：“婆罗门的殴打并不那么痛苦，如果我们带着树木和水果回来，看到空荡荡的地方，母亲会怎么样？父亲啊，请想办法减轻母亲的痛苦，请用我们的信息向母亲致敬，并阻止她悲伤。以后恐怕很难再见到父母的面了。女儿克里希纳（梵文天城体：कृष्णा，梵文罗马拟音：Kṛṣṇa，汉语字面意思：黑天），过来，父亲已经把我们给了别人做奴隶，现在我们该走了。我们还是孩子，对您没有做过让您高兴的事，说了那些话，请您原谅孩子的过错。”菩萨也因为怜悯孩子而心烦意乱，心想：“我的孩子像心一样珍贵，那个无耻的恶婆罗门毫不留情地殴打他们，那些非常年幼的孩子怎么能忍受奴隶的工作？如果他们受到饥渴的威胁，还有什么地方可以乞讨？我虽然坚定地忆念佛法，但想到两个孩子如此痛苦。”即使没有问妻子，也看到了不祥的预兆，心想：“她拿着树根和果实很快就会回来。”但由于凶猛的野兽挡住了路，过了很久才回到自己的住所。在应该迎接的地方和玩耍的地方都没有看到两个孩子，心中不悦，心想：“哎呀，那两个孩子是不是玩累了睡着了？或者在森林里……”
English
I, if there is a fault, the king might confiscate these two children, or impose a punishment, so take these two children to be servants of my wife. Then, the Bodhisattva lovingly admonished the two children, saying, "Serve well as servants." Then, that Brahmin threatened the two children with harsh words, saying, "Now get out," and took them away. The two children, separated from their parents, with eyes full of tears, requested their father, saying, "Please let us stay here until mother returns." The Brahmin thought, "If the mother of these two children returns, she might regret it because of her love for the children and might not give them to me." So he tied the hands of the two children with whips and took them away. The two children clung to each other, looking at their father, as the Brahmin threatened and took them away. The daughter cried out, "Since when does a father beat his children so mercilessly? This is not a Brahmin, but a cannibal disguised as a Brahmin. How can father give us to someone who will eat us?" The young Net-bearer said, "The beating of the Brahmin is not so painful, but if we come back carrying the trees and fruits, what will mother do when she sees the empty place? Father, please find a way to ease mother's suffering, please greet mother with our message and prevent her from being sad. It will probably be difficult to see our parents' faces again in the future. Daughter Krishna (Sanskrit Devanagari: कृष्णा, Sanskrit Romanization: Kṛṣṇa, Chinese literal meaning: Black), come here, father has already given us as slaves, now we must go. We are still children, we have not done anything to please you, we have said those words, please forgive the mistakes of the children." The Bodhisattva, also out of compassion for the children, became confused, thinking, "My children are as precious as my heart, that shameless evil Brahmin beats them mercilessly, how can those very young children endure the work of slaves? If they are threatened by hunger and thirst, what place is there to beg? Although I firmly remember the Dharma, I think of the two children suffering so much." Even without asking his wife, he saw an ominous sign and thought, "She will come back quickly with roots and fruits." But because fierce beasts blocked the way, it took a long time to return to his own dwelling. Not seeing the two children in the place where they should be greeted and the place where they play, he was unhappy and thought, "Alas, have those two children fallen asleep after playing? Or in the forest..."
Tibetan
ཐུག་པོར་བརླག་གམ། བདག་ འོང་འཕྱིས་པས་མ་མགུ་བའམ། བྱིས་པར་གྱུར་པས་གབ་ཅིང་འཁོད་དམ། གལ་ཏེ་ཆུས་ཁྱེར་རམ། འོན་ཏེ་བསད་ན་ནི་བྱ་རྣམས་ཀྱང་སྒྲ་འབྱིན་རིགས། འོན་ཀྱང་བདག་སེམས་མི་དགའ་ཞིང་ལྷུ་ཚིགས་བྲལ་སྙམ་བྱེད་པ་དང་། ཕྱོགས་འཁྲུགས་པ་སྙམ་བྱེད་པ་དང་། ནགས་ཚལ་འདི་ཡང་དཔལ་ཉམས་ཤིང་གཡོ་བ་སྙམ་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་ལྟས་ངན་པ་བདག་གི་ལུས་ལ་སྨིན་ནས། རྒྱལ་བུ་ཡབ་སྲས་བདེ་ལེགས་སུ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་བཞག་སྟེ། ཁྱིམ་ཐབ་ལ་བྱིས་པ་གཉིས་གར་སོང་ཞེས་དྲིས་སོ། །མ་ནི་བུ་ལ་བྱམས་པས་ཕྲལ་དུ་མི་དགའ་བའི་ཚིག་བརྗོད་དཀའ་སྟེ་ཅུང་ཟད་སྨྲ་མ་ནུས་སོ། །མ་དྲིས་འདི་འདི་ལྟར་གདུངས་ཤིང་མི་སྨྲ་པས་བདག་གི་བུ་གཉིས་མ་རུངས་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ་ནགས་དེ་ཀུན་ཏུ་སེམས་ཀྱིས་བརྟགས་ཀྱང་མི་སྣང་བས་མཆི་མས་བརྣང་བཞིན། བྱིས་པ་གཉིས་པོ་མི་སྣང་ཞིང་། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་མི་གསུང་བས་ཀྱི་ཧུད་དག་ནི་བསད་ཀྱིས་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏེ་བརྒྱལ་ལོ། །དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྩྭའི་སྟན་ལ་བཞག་སྟེ་ཆུ་གྲང་མོ་གཏོར་བས་སོས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ངས་ཁྱོད་མི་བཟོད་པས་དོགས་པར་མྱུར་དུ་མ་སྨྲས་ཀྱི། བྲམ་ཟེ་རྒས་ཤིང་དབུལ་བ་ཞིག་ལ་བྱིན་གྱིས་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིང་། བུ་ལ་མ་སེམས་པར་ང་ལ་ལྟོས། བསླངས་ན་སྲོག་ཀྱང་མི་སྦྱིན་པར་ག་ལ་ནུས། དེས་ན་ངའི་སྦྱིན་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་མ་དྲིས་བུ་གཉིས་ཤི་བར་དོགས་པ་ལ་གསོན་པའི་གཏམ་ཐོས་པས་ཅུང་ ཞིག་མྱ་ངན་ཆུང་བར་གྱུར་ཀྱང་སྔོན་བུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཤིང་ཕུང་ལ་འཁྱུད་དེ་ངུ་བ་དང་། བྱིས་པ་དེ་དག་དང་རྩེ་བའི་རི་དྭགས་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་མཐོང་ནས་ངུ་ཞིང་མྱ་ངན་གྱི་ཚིག་བརྗོད་པ་དང་། ལམ་གྱི་རྗེས་ལ་བལྟས་ན་འཐེན་ཅིང་མྱུར་དུ་སོང་བ་ལས་བརྡེགས་ཏེ་ཁྲིད་དོ་སྙམ་དུ་མྱ་ངན་གྱི་ཚིག་བརྗོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་རྒྱལ་བུས་བདག་གི་བུ་གཉིས་ནི་གྲགས་པ་དང་འཁོར་བའི་བདེ་བའི་ཕྱིར་བྱིན་པ་མ་ཡིན་གྱི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་བཏང་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གསུངས་པས་བཙུན་མོ་ཡང་སེམས་བརྟན་པར་གྱུར་ཏེ་ཁྱིམ་ཐབ་མྱ་ངན་བསང་བའི་ཕྱིར་མཆི་མ་ཕྱིས་ཏེ་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ་ཐུག་དན་མ་མཛད་པར་སླན་ཆད་ཀྱང་སྦྱིན་པར་མཛོད། བདག་བྱིན་ན་ཡང་བར་ཆད་མི་བགྱིད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་ས་གཡོས་ཤིང་རི་འགུལ་བ་ན། དེའི་རྒྱུ་བརྟགས་པས་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་གྱི
Chinese
是被水冲走了吗？我 是因为我回来晚了而不高兴吗？是因为变成了孩子而躲藏起来了吗？莫非是被水冲走了吗？或者被杀害了，鸟儿也会发出声音的。然而我心中不悦，觉得肢体分离，觉得方向混乱，觉得这片森林也失去了光彩，摇摇晃晃，等等这些不祥之兆在我的身上应验了。愿王子父子平安无事！然后把树根和果实放在一边，问家人两个孩子去哪里了。母亲因为疼爱孩子，一时难以说出不高兴的话，稍微说不出话来。母亲被询问，如此悲痛而不说话，我心想我的两个孩子遭遇不幸了，心中在森林里四处寻找，却不见踪影，泪水盈眶。两个孩子不见了，你也不说话，难道是被杀了吗？说完便倒在地上昏了过去。菩萨将她放在草垫上，用冷水泼醒后，菩萨说道：我因为不忍心你，所以没有立刻说出我的疑虑。不要为年老贫穷的婆罗门施舍而悲伤，不要只想着孩子，看着我。如果乞求，难道会不给生命吗？因此，请随喜我的布施吧！之后，母亲听到两个孩子还活着的消息，稍微 减轻了悲伤，但还是抱着之前两个孩子种下的树桩哭泣，看到和孩子们一起玩耍的小鹿，哭泣着说出悲伤的话语，看着路上的痕迹，觉得是被拖拽着快速离开的，是被殴打着带走的，说出了悲伤的话语。这时，王子说我的两个孩子不是为了名声和轮回的安乐而施舍的，而是为了无上菩提而舍弃的。王妃也因此心定了下来，为了消除家人的悲伤，擦干眼泪，觉得非常神奇，没有发怒，以后也请继续布施吧！我即使布施也不会阻拦的。当时，大地摇动，山脉震动。探究其原因，是为了救度一切众生。
English
Were they washed away by the water? I Am I not pleased because I came back late? Are they hiding because they have become children? Could they have been washed away by the water? Or if they were killed, the birds would also make sounds. However, my heart is unhappy, I feel like my limbs are separated, I feel like the directions are confused, I feel like this forest has also lost its splendor and is swaying, and so on, these ominous signs have ripened on my body. May the prince and his sons be well! Then, putting the roots and fruits aside, he asked the family where the two children had gone. The mother, because of her love for her children, found it difficult to say unpleasant words immediately, and could not speak for a while. The mother was questioned, and she was so grieved that she could not speak. I thought that my two children had met with misfortune, and I searched everywhere in the forest, but they were nowhere to be seen, and my eyes were filled with tears. The two children are nowhere to be seen, and you are not speaking either, could they have been killed? After saying this, she fell to the ground and fainted. The Bodhisattva placed her on a grass mat and sprinkled cold water on her to revive her. The Bodhisattva said: Because I could not bear you, I did not immediately express my doubts. Do not grieve for the old and poor Brahmin who was given alms, do not only think of the children, look at me. If he begged, how could I not give even my life? Therefore, please rejoice in my giving! After that, the mother heard the news that the two children were still alive, and slightly lessened her sorrow, but she still hugged the tree stump that the two children had planted before and cried. Seeing the little deer that played with the children, she cried and spoke words of sorrow. Looking at the traces on the road, she felt that they were being dragged away quickly, that they were being beaten and taken away, and she spoke words of sorrow. At this time, the prince said that my two children were not given for the sake of fame and happiness in samsara, but were given for the sake of unsurpassed Bodhi. The queen also became firm in her heart because of this. In order to dispel the family's sorrow, she wiped away her tears and felt it was very miraculous. She did not get angry and asked him to continue giving alms in the future! I will not hinder you even if I give alms. At that time, the earth shook and the mountains trembled. Investigating the cause, it was to save all beings.