Tibetan
ར་བྱས་ཤིང་། ཁྱོད་ག་ལས་འོངས་ལམ་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ངལ་བར་མ་གྱུར་ཏམ་ཅི་འདོད་ཅེས་སྤྲོ་བའི་གཏམ་བྱས་སོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། བདག་ལམ་རིང་པོ་ནས་འོངས་ཏེ། ལུས་ཐམས་ཅད་རྩེ་ཞིང་ངལ་ཏེ་བཀྲེས་སྐོམ་མོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། སྤྱིལ་པོའི་ནང་དུ་ཁྲིད་ནས་སྟན་ལ་འདུག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། ཤིང་ཐོག་དང་ཤིང་འབྲས་དང་བཏུང་བའི་སྐོམ་མདུན་དུ་ཕབ་པ་བྲམ་ཟེས་ཀྱང་ཟོས་ཤིང་འཐུངས་ནས་ཐལ་བྱུང་དུ་འདི་ སྐད་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། བདག་ནི་ཡུལ་ཀོ་ལེ་ཞེས་བྱ་བའི་མི་ཡིན་ཏེ། སྔ་ཞིག་ནས་རྒྱལ་བུ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་ཞེས་ཕྱོགས་བཅུར་གྲགས་པ་ཐོས་པས། བདག་ནི་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་ལ་སློང་དུ་འོངས་སོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་ཡོད་པ་ཁྱོད་ལ་མ་བྱིན་ན། ཆགས་ཤིང་སེར་སྣར་འགྱུར་ན་བདག་ལ་ཅི་ཡོད་སྔར་བཏང་བས་ད་ནི་ཅི་ཡང་སྦྱིན་དུ་མེད་དོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་ནོར་རྫས་སྦྱིན་དུ་མེད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་མིང་སྲིང་གཉིས་བདག་རྒད་པོའི་བྲན་ཁོལ་དུ་བྱིན་ཅིག །དེས་དེ་བཞིན་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་བུས་ཀྱང་ཁྱོད་ལམ་རིང་པོ་ནས་འོངས་པས་བདག་གི་བུ་འདི་གཉིས་འདོད་པ་ལེགས་ཀྱིས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་བུ་མིང་སྲིང་གཉིས་རྩེར་སོང་བ་ལས། རྒྱལ་བུས་བོས་ནས་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །བྲམ་ཟེ་འདི་ལམ་རིང་པོ་ནས་བུ་ཁྱེད་གཉིས་སློང་དུ་འོངས་པ་ལ། ཁོ་བོས་ཀྱང་ཁྱེད་གཉིས་སྦྱིན་པར་བྱས་ཀྱི་ཁྱེད་གཉིས་འདིའི་ཕྱི་བཞིན་སོངས་ཤིག །དེ་ཐོས་པས་བུ་གཉིས་རྒྱལ་བུའི་མཆན་དུ་བྲོས་ནས་ངུ་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་གིས་བྲམ་ཟེ་དུ་མ་མཐོང་ན་འདི་འདྲ་བ་གཞན་མ་མཐོང་སྟེ། འདི་ནི་བྲམ་ཟེ་མ་ལགས་ཀྱི་ཡི་དྭགས་ཤ་ཟ་ལགས་པས་བདག་ཅག་གི་མ་ཤིང་ཐོག་ཚོལ་དུ་མཆི་བ་ལས་སླར་མ་འཁོར་བར་བདག་ཅག་གཉིས་ཡི་དྭགས་འདིའི་ཟས་སུ་བསྩལ་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་འགུམ་མོ། །བདག་ཅག་གི་མ་སླར་མཆིས་ཏེ་བུ་དང་མ་འཕྲད་ན། ཇི་ལྟར་བེའུ་བྲལ་བའི་བ་ལྟར་ངུ་ཞིང་ཆོ་ངེས་འདེབས་ཏེ་མྱ་ངན་གྱིས་གདུང་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་བུས་བུ་ལ་བསྒོ་བ། ཁོ་བོས་སྦྱིན་པར་གནང་བས་བསྡད་དུ་མི་རུང་སྟེ། འདི་བྲམ་ཟེ་ཡིན་གྱི་ཡི་ དྭགས་མ་ཡིན་པས་མི་བཟའ་ཡི་ཁྱེད་གཉིས་འདིའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་སོངས་ཤིག །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ད་བདག་ཆས་ཏེ་འགྲོ་ཡི། བུའི་མ་འོངས་ནས་བུ་མ་བཏང་ན། རྒྱལ་བུས་བདག་ལ་བྱིན་པའི་དགེ་སེམས་ཀྱང་བུའི་མས་བཟློག་སྟེ་ཉམས་པར་བྱེད་དུ་དོགས་སོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། བདག་
Chinese
做了，你从哪里来，路上没有烦恼和疲惫吗？想要什么？这样说了愉快的话语。婆罗门说：我从遥远的路而来，身体全部疲惫不堪，又饥又渴。这样说了之后，带到茅屋里，让坐在垫子上，把水果和饮料放到面前，婆罗门也吃了喝了，然后突然这样说道：我是名叫郭列地方的人，很久以前就听说王子喜欢布施，名扬十方。我贫穷困苦，所以来向王子乞讨。王子说：我有的东西不给你，如果变得吝啬贪婪，那我有什么呢？以前都布施完了，现在没有什么可以布施的了。婆罗门说：既然如此，没有财物可以布施，就把你的儿女兄妹两人给我这个老头子做奴仆吧。他这样说了三次，王子也说：你从遥远的路而来，所以我把这两个孩子高兴地布施给你。当时，儿女兄妹两人正在玩耍，王子叫过来，对儿子这样说道：这个婆罗门从遥远的路来乞讨你们两个，我也已经把你们两个布施给他了，你们两个就跟着他走吧。听到这些，两个孩子跑到王子的怀里哭着说道：我虽然见过很多婆罗门，但没见过这样的，这不是婆罗门，而是夜叉食人鬼，我们的母亲去采摘水果还没回来，如果我们两个被这个夜叉吃了，肯定会死。我们的母亲回来后，如果见不到儿女，就会像失去牛犊的母牛一样哭泣哀嚎，被悲伤折磨。王子告诫儿子：我已经答应布施了，不能反悔，他是婆罗门，不是夜叉，不会吃人的，你们两个就跟着他走吧。婆罗门说：我现在要走了，如果孩子的母亲来了不让孩子走，恐怕王子给我的善心也会被孩子的母亲阻止而消失。王子说：我
English
Having done that, he said pleasant words, "Where have you come from? Have you not been troubled or tired on the way? What do you desire?" The Brahmin said, "I have come from a long way, my whole body is exhausted and tired, and I am hungry and thirsty." After saying this, he led him into the hut and had him sit on a mat. He placed fruits, berries, and drinks in front of him. The Brahmin ate and drank, and then suddenly said, "I am a man from a place called Kole. I have long heard that the prince is fond of giving alms, and his name is known in all directions. I am poor and destitute, so I have come to beg from the prince." The prince said, "If I do not give you what I have, and become attached and greedy, then what do I have? I have given everything away before, so now I have nothing to give." The Brahmin said, "If that is the case, and there are no riches to give, then give me your two children, brother and sister, to be slaves for this old man." He said this three times, and the prince also said, "Since you have come from a long way, I will gladly give you these two children as you desire." At that time, the two children, brother and sister, were playing. The prince called them over and said to his son, "This Brahmin has come from a long way to beg for you two. I have already given you two away, so you two should go after him." Hearing this, the two children ran into the prince's arms and cried, saying, "Although I have seen many Brahmins, I have never seen one like this. This is not a Brahmin, but a flesh-eating Yaksha. Our mother has gone to pick fruits and has not yet returned. If we two are given as food to this Yaksha, we will surely die. If our mother returns and does not find her children, she will cry and wail like a cow separated from its calf, and will be tormented by grief." The prince admonished his son, "I have already promised to give alms, so it cannot be taken back. He is a Brahmin, not a Yaksha, and will not eat people. You two should go after him." The Brahmin said, "Now I will leave. If the children's mother comes and does not let the children go, I fear that the prince's good intention in giving to me will be thwarted and lost by the children's mother." The prince said, "I"