Tibetan
ན་ད་འདིར་འདུག་ན་མི་རུང་ངམ། རྒྱལ་བུས་ཡབ་རྒྱལ་པོས་རི་དན་ཏིག་སོང་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས། འདིར་འདུག་ན་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་དང་འགལ་ཏེ། བུ་སྲི་ཞུ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་དེ་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་སོང་ནས་རི་དན་ཏིག་གི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེ་ན་ཆུ་ཆེན་པོ་བརྒལ་དཀའ་བའི་ཟབ་པ་ཞིག་དང་ འཕྲད་དོ། །བཙུན་མོས་ཆུ་བྲི་བའི་བར་དུ་འདིར་བསྡད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ཡབ་རྒྱལ་པོས་རི་དན་ཏིག་ཏུ་སོང་ཞེས་གསུངས་པས་འདིར་འདུག་མི་རུང་ཞེས་བྱམས་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ་ཞུགས་པའི་མོད་ལ་ཆུའི་ནང་ནས་རི་ཆེན་པོ་ཞིག་བྱུང་ནས་ཆུའི་རྒྱུན་བཅད་དེ། དེར་རྒྱལ་བུ་དང་བཙུན་མོ་གོས་བརྫེས་ནས་ཆུ་བརྒལ་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་བུ་འདི་སྙམ་དུ། ཐལ་བྱུང་སོང་ན་ཆུ་འཁྱིལ་བ་འདིས་སེམས་ཅན་མང་དུ་འཆི་སྟེ་འཁྱེར་རོ་སྙམ་ནས། ཆུ་ལ་ཕྱིར་བལྟས་ཏེ་ཆུ་ཁྱོད་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྒྱུན་དུ་འབབ་ཅིང་བདག་འདོད་པ་ཞིག་འོང་ན་ཡང་ཐར་བར་བྱོས་ཤིག་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ཆུ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་བབས་སོ། །དེ་ནས་སོང་བས་རི་དན་ཏིག་དེ་རད་རོད་དང་ཟད་ཟེད་དུ་འདུག་པ། ཤིང་མང་པོ་རྒྱས་ཤིང་བྱ་སྣ་ཚོགས་སྙན་པའི་སྐད་འབྱིན་པ། འབབ་ཆུ་སོགས་ཞིམ་ལ། འབྲས་བུ་ནི་མངར་བ་སོགས་མཐོང་ནས། རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། རི་འདི་ལ་བལྟས་ན། ཤིང་དང་ནགས་ཚལ་གནམ་ལ་རེག་པ་སྐྱེས་ཀྱང་བརྔས་པའམ་བཅད་པ་མེད་པས། ཆུ་མིག་ཞིམ་པོ་ལ་འཐུང་ཞིང་འབྲས་བུ་མངར་བ་ཟ་བ་རི་འདི་ལ་སྒོམ་པ་དག་ཡོད་པས་འདིར་གནས་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་བུ་དེར་ཕྱིན་པ་ན། རི་དེར་གནས་པའི་བྱ་དང་གཅན་གཟན་རི་དྭགས་ཐམས་ཅད་དགའ་ནས་རྒྱལ་བུ་བསུའོ། །དེའི་ཚེ་རི་དེ་ལ་སྒོམ་པའི་དགེ་སློང་ཨ་ཚུ་ཏ་ཞེས་པ་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ལོན་པ་ཡོན་ཏན་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་རྒྱལ་བུ་སོང་སྟེ་ཕྱག་བྱས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རི་འདིར་ཕྱོགས་གང་ན་ཆུ་མིག་དང་འབྲས་བུ་བཟང་པོར་ལྡན་པ་གནས་སུ་རུང་བ་ཅི་ཡོད་ ཅེས་དྲིས་པ་དང་། ཨ་ཚུ་ཏས་སྨྲས་པ། རི་འདི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པའི་ས་གཞི་ཡིན་པས་གང་དུ་གནས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དབེན་པའི་གནས་གཙང་མ་ཡིན་པས། ཅི་རྒྱལ་བུ་ཁྱོད་བུ་སྨད་དང་བཅས་ཏེ་ཆོས་སློབ་ཏུ་འོངས་སམ། དེ་ལ་རྒྱལ་བུས་སྨྲ་མ་ཁོམས་པར་བཙུན་མོ་མན་ཏེས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་རི་འདི་ལ་ལམ་བསྒོམས་ནས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ལོན། དགེ་སློང་གིས་སྨྲས་པ། རི་འདིར་ཕྱིན་ནས་ལོ་བཞི་བརྒྱའམ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ལོན། བཙུན་མོས་སྨྲས་པ། ད་དུང་བདག་དང་
Chinese
现在住在这里不行吗？王子说父王命令去日丹提格（Rī dantig），住在这里就违背了国王的命令，不是孝顺的儿子，说完就走了。这样走了之后，到了日丹提格（Rī dantig）的地方，那里遇到了一条难以逾越的又深又大的河。 王妃说在水退下去之前住在这里吧，王子说，父王说了去日丹提格（Rī dantig），住在这里不行，说完就进入了慈爱的禅定，瞬间从水中出现一座大山，截断了水流。在那里王子和王妃换了衣服过了河，刚过河王子心想，如果任其发展，河水泛滥会淹死很多众生，于是回头对河水说，水啊，你像以前一样流动吧，如果我有什么愿望，也请放过我，说完水又像以前一样流淌了。之后继续走，看到日丹提格（Rī dantig）那个地方非常繁荣茂盛，树木茂盛，各种鸟发出悦耳的声音，泉水等很美味，果实也很甜等，看到了这些。王子说，看这座山，树木和森林长得好像要碰到天空一样，也没有砍伐或砍断的痕迹。喝着美味的泉水，吃着甜美的果实，这座山上有修行者，就在这里住下吧。王子到那里之后，住在山上的鸟和野兽等都高兴地迎接王子。当时，在那座山上有一位名叫阿秋达（A-chū-da）的比丘在修行，他已经五百岁了，具有极高的功德，王子走到他面前，行礼后说道：这座山的哪个方向有泉水和好的果实，适合居住？ 阿秋达（A-chū-da）说：这座山的每个地方都是具有福德的土地，住在哪里都可以，因为是寂静清净的地方。难道王子您是带着妻儿来学习佛法的吗？这时王子还没来得及说话，王妃曼德（Man-de）就说：尊者，您在这座山上修行多久了？比丘说：来到这座山已经四百年或五百年左右了。王妃说：现在我和
English
Is it not okay to stay here now? The prince said that his father, the king, had ordered him to go to Rī dantig, and staying here would be against the king's command, and he would not be a filial son, so he left. After walking like that, he arrived at the place of Rī dantig, where he encountered a deep and large river that was difficult to cross. The queen said, 'Let's stay here until the water recedes.' The prince said, 'My father said to go to Rī dantig, so it's not okay to stay here.' As soon as he entered the samadhi of loving-kindness, a great mountain appeared from the water and cut off the flow of the river. There, the prince and queen changed their clothes and crossed the river. As soon as they crossed, the prince thought, 'If it is allowed to continue, the overflowing river will drown many sentient beings.' So he turned back to the river and said, 'Water, may you flow as before, and if I have any wishes, please let me go.' As soon as he said this, the water flowed as before. After that, they continued walking and saw that the place of Rī dantig was very prosperous and lush, with many trees growing, various birds making pleasant sounds, and the springs and so on were delicious, and the fruits were sweet. The prince said, 'Looking at this mountain, the trees and forests grow as if they are touching the sky, and there are no signs of cutting or felling. Drinking the delicious springs and eating the sweet fruits, there must be practitioners on this mountain, so let's stay here.' When the prince arrived there, all the birds and wild animals living on the mountain were happy and welcomed the prince. At that time, there was a monk named A-chū-da practicing on that mountain, who was five hundred years old and possessed supreme qualities. The prince went to him, paid his respects, and said, 'In which direction of this mountain are there springs and good fruits, suitable for living?' A-chū-da said, 'Every place on this mountain is a land of merit, so you can live anywhere, because it is a secluded and pure place. Is it that you, Prince, have come with your wife and children to study the Dharma?' At this time, before the prince could speak, Queen Man-de said, 'Venerable, how long have you been practicing on this mountain?' The monk said, 'It has been about four or five hundred years since I came to this mountain.' The queen said, 'Now I and
Tibetan
བདག་གི་བར་འཛིན་ན་ནམ་ཞིག་ལམ་འཐོབ། དེ་སྲིད་དུ་རི་ལ་གནས་ཀྱང་རྡོ་ཤིང་དང་ཐ་མི་དད་དུ་བདག་དང་བདག་གིར་མི་འཛིན་ན་ད་གདོད་ལམ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེའོ། །དགེ་སློང་ན་རེ་བདག་གིས་ཡང་དག་པའི་དོན་དེ་ལྟ་བུ་མི་ཤེས་སོ། །རྒྱལ་བུས་དགེ་སློང་ལ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཡུལ་ཡ་བའི་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་ཚབ་དོན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ཐོས་སམ། དེས་སྨྲས་པ་བདག་གིས་རྒྱུན་ཏུ་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ་བདག་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གིས་ཁྱོད་གར་འགྲོ། རྒྱལ་བུས་བདག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་འདོད་དོ། །དགེ་སློང་གིས་ཁྱོད་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་བདག་ཉེ་གནས་རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་གྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་བུ་ཁྲིད་དེ་འདུག་པའི་གནས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བུའི་སྐྲ་སླས་ནས་མདུད་པ་བོར་ཏེ་ཟས་སུ་ཤིང་འབྲས་དང་ཤིང་ཐོག་ཟ། སྐོམ་དུ་ཆུ་མིག་འཐུང་ངོ་། །རྒྱལ་བུས་ཤིང་དང་རྩྭ་བསྡུས་ཏེ། བདག་ཉིད་འདུག་པའི་རྩྭའི་སྤྱིལ་པོ་ཆུང་ངུ་ ཞིག་དང་། མན་ཏེ་མ་སྨད་འདུག་པའི་སྤྱིལ་པོ་རེ་རེ་ཡང་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱེའུའི་མིང་ནི་ཡ་རི་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལོ་བདུན་ལོན་པ་གོས་རང་གྱོན་ནུས་ཏེ་ཕའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་འགྲོའོ། །བུ་མོའི་མིང་ནི་གེ་ནོ་ཡན་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལོ་དྲུག་ལོན་པ། རི་དྭགས་ཀྱི་པགས་པ་གྱོན་ཞིང་མའི་ཕྱི་བཞིན་འགྲོའོ། །རི་དེ་ན་གནས་པའི་གཅན་གཟན་དང་། རི་དྭགས་འདབ་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་རྒྱལ་བུ་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་སོ། །རྒྱལ་བུ་རི་དེར་ཕྱིན་ནས་ཞག་གཅིག་ལོན་པ་དང་། སྔོན་སྐམ་པའི་ཆུ་མིག་དང་རྫིང་ཡང་ཆུས་གང་། སྐྱེ་ཤིང་སྐམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མེ་ཏོག་དང་འདབ་མ་སྐྱེས། སྲིན་བུ་གདུག་པ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར། གཅན་གཟན་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ཡང་སོ་སོ་ནས་རྩྭ་ལ་ཟ་བ་དང་། འབྲས་བུའི་ཤིང་རྣམས་ཀྱང་རྒྱས་ཤིང་བཟང་པོར་གྱུར། བྱ་སྣ་ཚོགས་སྙིང་རྗེའི་སྐད་འབྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །བཙུན་མོ་མན་ཏེས་ཤིང་ཐོག་དང་ཤིང་འབྲས་བརྔས་ཏེ་རྒྱལ་བུ་ལ་ཕུལ་ཞིང་། སྲས་མིང་སྲིང་གཉིས་ལའང་བསྙོད་དོ། །སྲས་མིང་སྲིང་གཉིས་ནི་སྐབས་སྐབས་སུ་ཕ་མ་གཉིས་དང་བྲལ་ཏེ། ཧ་ཅང་ཡང་མི་རིང་བའི་ཆུ་མིག་གི་འགྲམ་དག་ཏུ་གཅན་གཟན་དང་རི་དྭགས་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་སྟེ། བར་འགའ་ཞག་ལོན་པར་ཡང་རྩེའོ། །དུས་ཞིག་ན་སྲས་ཁྱེའུ་སེང་གེ་ལ་ཞོན་པ་ལས། སེང་གེ་མཆོངས་པས་རྡབ་གཅིག་ཕོག་གདོ
Chinese
如果我执着于“我”，何时才能证得菩提道？如果我一直住在山里，却和石头树木没有区别，不执着于“我”和“我的”，那么现在才能证得菩提道啊。比丘说：我不知道像您这样的真实意义。王子对比丘说：尊者，您听说过雅瓦国的王子，王位继承人敦珠（Don grub）吗？他说：我经常听说，但没有见过。王子说：我就是他。比丘问：您要去哪里？王子说：我想要大乘道。比丘说：您不久将证得大乘道，那时请让我成为您的近侍，神通第一。说完，他领着王子，指给他住的地方。然后，比丘如法地为王子剃发，解开发髻，吃的是树上的果实，喝的是泉水。王子收集树枝和草，给自己做了一个小小的草棚，也给曼德母子做了各自的草棚。那时，男孩的名字叫亚日（Ya ri），七岁了，能自己穿衣服，跟着父亲走。女孩的名字叫格诺扬（Ge no yan），六岁了，穿着鹿皮，跟着母亲走。住在山里的所有野兽、鸟类和动物都非常高兴，依靠王子生活。王子到那座山后，过了一夜，先前干涸的泉水和水池都充满了水。所有干枯的树木都长出了花朵和树叶。没有了有害的昆虫。野兽之间互相残杀的现象也消失了，它们各自吃草。果树也变得茂盛而美好。各种鸟儿发出慈悲的声音。王妃曼德采摘树上的水果和果实，献给王子，也分给儿子和女儿。儿子和女儿有时会离开父母，在不太远的泉水边，和野兽、动物一起玩耍，有时甚至玩耍好几天。有一次，儿子骑在狮子上，狮子跳跃，摔了一跤。
English
If I cling to "I," when will I attain the path to enlightenment? If I stay in the mountains but am no different from stones and trees, and do not cling to "I" and "mine," then now I will attain the path to enlightenment. The monk said: I do not know such a true meaning as you. The prince said to the monk: Venerable one, have you heard of the prince of Yawa, the heir apparent named Dondrup? He said: I have often heard of him, but have not seen him. The prince said: I am he. The monk asked: Where are you going? The prince said: I desire the Mahayana path. The monk said: You will soon attain the Mahayana path, and at that time, please let me be your attendant, foremost in magical powers. Having said this, he led the prince and showed him the place to stay. Then, the monk properly shaved the prince's head, untied his hair knot, ate fruits from the trees, and drank spring water. The prince gathered branches and grass, made a small grass hut for himself, and also made separate grass huts for Mande and her children. At that time, the boy's name was Yari, seven years old, able to dress himself, and followed his father. The girl's name was Geno Yan, six years old, wore deer skin, and followed her mother. All the beasts, birds, and animals living in that mountain were very happy and relied on the prince for their livelihood. After the prince went to that mountain, after one night, the previously dried-up springs and ponds were filled with water. All the dried-up trees grew flowers and leaves. There were no harmful insects. The phenomenon of beasts preying on each other also disappeared, and they each ate grass. The fruit trees also became lush and beautiful. Various birds emitted compassionate sounds. The queen Mande picked fruits and berries from the trees and offered them to the prince, and also shared them with her son and daughter. The son and daughter sometimes left their parents and played with beasts and animals near the not-too-distant spring, sometimes even playing for several days. Once, the son was riding on a lion, and the lion jumped, causing him to fall.