Tibetan
ཡང་མེད་པས་སོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། བཏུལ་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ། སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁྲིད་པ་ཡང་མེད། མ་ཁྲིད་པ་ཡང་མེད། ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་། བསྐྱེད་པ་ཡང་མེད། བཀག་པ་ཡང་མེད། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་བདག་ཅག་བཏུལ་ཏོ། །དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བསྟན་པ་འདི་བཤད་པ་ན་ལྷའི་བུ་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་དག་གོ། དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གྱིས་བདུད་ལ་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་སྦྱིན་གནས་ཡིན། བདུད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། རབ་འབྱོར་ནམ་ལེན་པ་ཡང་མེད་ནོད་པ་ཡང་མེད་ལ་དད་ཅིང་དད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ནའོ། །ཞེས་སོགས་དང་། ཤཱ་རིའི་བུས་བདུད་ལ་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཏིང་འཛིན་འཁྲུགས་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་གང་ཡིན། སྨྲས་པ། ཏིང་འཛིན་གང་ལ་གནས་ནས་ཤིན་ཏུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཟད་པ་ཡང་ཟད་པར་མི་བྱེད། རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་ཕའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་ཡང་མི་སྐྱེད། མྱོང་བ་མེད་པར་ ཡང་མྱོང་པར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པར་ཤེས་ལ། ཤེས་ནས་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་མཉམ་པར་ཡང་མཐོང་ལ། ཅུང་ཟད་མཐོང་བ་ཡང་མེད། མ་མཐོང་བ་ཡང་མེད་པ་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཏིང་འཛིན་འཁྲུགས་པ་མེད་པར་གསུངས་པའོ། །མཽད་གལ་གྱི་བུས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན། སྨྲས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་ལ། དེར་མངོན་ཞེན་མེད་ཅིང་སེམས་གཟོད་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་འཆིང་གྲོལ་དུ་མི་བྱེད། སེམས་གཟུགས་མེད་པ་དང་འཛིན་པ་དང་གནས་པ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་མེད་པ་དང་འཛིན་པ་དང་གནས་པ་མེད་པར་ཤེས་ཤིང་། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཤེས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དྲིང་ལ་མི་འཇོག་པའི་དབང་ཐོབ་པ་ནི་མོས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་པོས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཆོས་སྟོན་པ་ཡིན། བདུད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་གང་གིས་གཞན་ལས་ཆོས་ཀུན་ཤེས་ཀྱང་གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ལ་མངོན་ཞེན་ཡང་མེད། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྒྲོ་བཏགས་པར་ཡང་སྟོན། ཡི་གེ་དང་སྐད་དང་དབྱངས་དང་ཚིག་གི་ལམ་ཐམས་ཅད་བྲག་ཆ་ལྟ་བུར་ཤེས། ཆོས་
Chinese
又没有的缘故。饶益（Rab-'byor）说：调伏是怎样的？说：因为如其安住的缘故，稍微引导也没有，不引导也没有。如其安住那样了知，生起也没有，遮止也没有。如平等性了知，这样我等调伏了。那些比丘说此教法时，一千二百天子于诸法中，得离尘垢的清净法眼。之后，饶益对魔说：怎样比丘是应供处？魔说：饶益，何时取也没有，不取也没有，而信，且从一切信中也完全受用时。如是等等。舍利子对魔说：世尊所说的不动摇三摩地是哪个？说：于何三摩地中安住，因为极度灭尽的缘故，灭尽也不作灭尽。因为自性未生的缘故，未生也不生。没有体验也亦不作体验。了知一切法自性平等进入，了知后，于一切受息灭而平等进入，也平等见，稍微见也没有，不见也没有，这是世尊所说的不动摇三摩地。目犍连子说：怎样比丘于一切心获得自在？说：于一切法，了知心为解脱的体性，于彼无有执着，心从本来解脱故，不作系缚解脱。心无色、无执、无住，故知一切法无色、无执、无住，以心之自性本体，于法界中了知一切法，且以法界之自性本体，获得不观待他者的自在，即是具有信解神变，于一切心获得自在。江波（Ganga）说：怎样比丘以完全清净而说法？魔说：比丘谁从他者了知一切法，然于他者与非他者的心也无有执着。一切法也宣说为假立。了知一切文字、声音、语调和词语之路皆如谷响。
English
Also, because there is nothing. Rab-byor said: How is taming? Said: Because of the way it abides, there is no leading even a little, and there is no not leading. Knowing as it abides, there is no arising, and there is no stopping. Knowing as equality, thus we have tamed. When those monks spoke this teaching, twelve hundred sons of gods, in all dharmas, obtained the pure Dharma eye, free from dust and defilement. Then, Rab-byor said to the Mara: How is a monk a worthy recipient of offerings? The Mara said: Rab-byor, when there is no taking, and no not taking, and believes, and also fully enjoys from all beliefs. So on and so forth. Shariputra said to the Mara: Which is the unperturbed samadhi spoken by the Bhagavan? Said: In whatever samadhi one abides, because of the extreme exhaustion, exhaustion does not make exhaustion. Because of the unoriginated nature, the unoriginated does not originate. Without experiencing, one does not make experience. Knowing that all dharmas have entered into equality by nature, and after knowing, entering equally into the cessation of all feelings, and also seeing equally, there is no seeing even a little, and there is no not seeing, this is the unperturbed samadhi spoken by the Bhagavan. Maudgalyayana's son said: How does a monk obtain mastery over all minds? Said: In all dharmas, knowing the mind as the characteristic of liberation, there is no attachment there, and because the mind is liberated from the beginning, it does not make bondage liberation. Because the mind is formless, ungrasping, and un abiding, knowing all dharmas as formless, ungrasping, and un abiding, and with the self-nature of the mind's essence, knowing all dharmas in the realm of Dharma, and with the self-nature of the essence of the realm of Dharma, obtaining the independence of not depending on others, that is, possessing the miraculous power of faith, is to obtain mastery over all minds. Ganga said: How does a monk teach the Dharma with complete purity? The Mara said: The monk who knows all dharmas from others, but also has no attachment to the minds of others and non-others. All dharmas are also proclaimed as fabricated. Knowing all paths of letters, sounds, tones, and words as like an echo in a valley.
Tibetan
ཉན་པ་རྣམས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་མཐོང་། གང་གི་ལུས་ཀྱང་ཆུ་ཟླ་འདྲ་བར་མཐོང་། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བར་ཤེས། ཆོས་འགའ་ཞིག་གཟུང་བའམ། དོར་བའམ། ཤིན་ཏུ་བཟླ་བའམ། ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་ཆོས་མི་སྟོན། སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི་ལ་དབང་ཐོབ་ཅིང་། སོ་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་རེ་བ་མེད་ལ་ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་ཏེ། རང་གི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ཕུང་པོའི་བདུད་ལ་དབེན་པར་མཐོང་། ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ལ་བཅོས་མར་འདུ་ཤེས། འཆི་བདག་གི་བདུད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་དང་མི་སྐྱེ་བར་གནས་པ་དང་། ལྷའི་བུའི་བདུད་ལ་གཡོ་བ་དང་རློམ་སེམས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་སྨྲས་པ། སྡིག་ཅན་ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཡིན། བདུད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཉེ་བར་འཁོར་དགེ་སློང་གང་གིས་ནམ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་དུལ་བར་ཤེས་ཏེ། ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་མཐའ་དབེན་བར་ཤེས་ལ་ཉེས་པ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་འགྱོད་པ་སེལ། གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤྲིན་དང་ཆུ་ཟླ་ལྟར་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མི་སེལ། ཉོན་མོངས་མེད་པ་ཡང་མི་སྒྲུབ་པར། ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་མུན་པ་དང་ཆོམས་རྐུན་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བ་རྣམས་ཚུལ་བཞིན་ བརྟགས་པས་གང་དུ་འགྲོ་བ་དང་གནས་པ་མེད་པར་ཤེས་ཤིང་སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཞིང་། བདག་དང་སེམས་ཅན་མེད་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ན་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་དེ་དག་གི་དྲི་བ་ལ་བདུད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ལན་བསྟན་པས་དེ་ཀུན་སེམས་རངས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ལྷའི་བུ་མཚམས་བཟང་གིས་བདུད་ལ་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདུད་ལས་བཤད་ཟིན་གྱིས་ཁྱོད་ཀྱང་སྤོབས་པར་གྱིས་ཤིག །བདུད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འདོད་ཅིང་འཁོར་བས་སྐྲག་པ་རྣམས་ལ་བསྟེན་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྟོག་ཅིང་སེམས་ཅན་ཡལ་བར་འདོར་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །འདུས་མ་བྱས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཞེས་སོགས་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག་ཕུལ་ཉི་ཤུ་བསྟན་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱིན་ཏེ་གང་དག་བདུད་ཀྱི་ལས་འདི་དག་ཐོས་ནས་སྤོང་བ་
Chinese
视听者如幻化之人，观其身如水中之月。知一切烦恼皆由妄想而生。不为执取、舍弃、精进或获得任何法而说法。于四种别别正知获得自在，于“别别”之名亦无希求与杂染而说法，以自心本性清净故，知一切众生之心亦如是，见蕴魔为空寂。视烦恼魔为虚假，视死主之魔为不生且安住于不生，视天子之魔为远离一切动摇与傲慢，如是乃为清净说法。近护白言：恶人如何是持律比丘？魔言：尊者近护，若有比丘知一切法皆极调伏，知诸罪之前后边为空寂，除灭诸罪生起之悔，知突发之烦恼如云与水中之月般自性不成立，亦不除灭烦恼，亦不修习无烦恼，如理作意如黑暗与盗贼等，以如理观察故，知其无有去处与住处，且慈悲有情烦恼者，若证悟无我与众生，则名为真实持律者。如是魔以决定之答复彼等声闻之提问，令彼等皆心生欢喜。其后，天子善贤对魔言：文殊已说完菩萨之魔业，汝亦当勇猛宣说。魔言：亲近与恭敬欲求解脱之瑜伽行者，且畏惧轮回者，乃魔之事业。思惟空性且舍弃众生，亦是魔之事业。于无为法别别思惟，且厌倦有为之善，亦是魔之事业。如是等宣说二十种殊胜之魔业，世尊赞言善哉，凡闻此等魔业而舍弃者
English
See the listeners as illusory beings, and view their bodies as like the moon in water. Know that all afflictions arise from complete conceptualization. Do not teach the Dharma for the sake of grasping, abandoning, diligently practicing, or attaining any Dharma. Having obtained mastery over the four separate perfect knowledges, and without hope or defilement in the name of "separate," teach the Dharma, knowing that all beings' minds are likewise pure in nature, seeing the skandha-mara as empty. Perceive the klesha-mara as artificial, see the death-mara as unborn and abiding in the unborn, and the deva-putra-mara as having become free from all agitation and arrogance; such is teaching the Dharma in complete purity. Nearing Protector said: How does an evil person become a Vinaya-holding bhikshu? The Mara said: Venerable Nearing Protector, any bhikshu who knows that all dharmas are extremely subdued, knows the beginning and end of all faults to be empty, eliminates the regret of arising faults, and knows that sudden afflictions are like clouds and the moon in water, their nature not established, and thus neither eliminates afflictions nor cultivates non-affliction; those who improperly apply the mind are like darkness and thieves, etc., and by properly examining them, know that they have no place to go or abide, and have compassion for sentient beings who are afflicted; if one realizes the absence of self and beings, then one is called a true Vinaya-holder. Thus, the Mara, with a decisive answer to the questions of those Shravakas, made them all rejoice in their hearts. Then, the son of the gods, Good Boundary, said to the Mara: Manjushri has already spoken about the Mara's deeds of the Bodhisattvas, so you too should be courageous and speak. The Mara said: To rely on and honor yogic practitioners who desire liberation and are afraid of samsara is the work of Mara. To contemplate emptiness and abandon sentient beings is also the work of Mara. To separately contemplate the unconditioned and be completely weary of the virtues of the conditioned is also the work of Mara. Thus, the Tathagata praised, saying "Well done," upon the teaching of twenty excellent deeds of Mara, and those who, having heard these deeds of Mara, abandon them