Tibetan
པ་དང་། དངོས་པོར་འདུ་ཤེས་པ་ལ་དངོས་མེད་དང་། ལྟ་བར་འདུ་ཤེས་པ་ལ་སྟོང་པ་དང་། མཚན་མར་འདུ་ཤེས་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། ཁམས་གསུམ་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལ་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་འདུ་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བཤད་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་དེ་ལ་མི་སྐྲག་པ་ནི་ཡང་དག་པར་དུལ་བ་ཡིན་པས། ཡང་དག་པར་དུལ་བ་རྣམས་ནི་གང་ལའང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་གང་ལས་སྐྲག་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བས་རྟེན་མེད་ལ་གཡོ་འགུལ་དང་བླང་དོར་སོགས་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པར་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པས་ལྟ་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་ སྒྲིབ་པ་མེད་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་བར་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་བྱས་པ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་གོ་རིམ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་བ་དེ་ལྟར་སྟོན་པ་ཡང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཤཱ་རིའི་བུས་འཇམ་དཔལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁོ་བོ་ཅག་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཅི་དང་ཅི་འདྲི་བ་དེ་དང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་གི་མཚམས་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ངོ་། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་པོ་མེད་པ་མི་ཟད་པ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་མི་གནས་པ་སོགས་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་ཅིང་སྟོན་ལ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་སོགས་སུ་བྱེད་དོ། །ཆོས་དེ་དག་གང་ནས་མ་བླངས། གང་དུ་ཡང་མ་ཁྲིད། དེ་དག་ནི་བསགས་པ་དང་སྤུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་བཤད་ཀྱང་རུང་མ་བཤད་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་མི་འདོར་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པའི་ཡི་གེ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པའི་ཡི་གེ་དེ་ཐམས་ཅད་ལུས་དང་སེམས་རེ་རེ་ལས་མ་བྱུང་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་ཞིང་ཡི་གེ་རྣམས་ལ་བསགས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་བསགས་པ་མེད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་དམིགས་པ་དང་ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་བསགས་པ་མེད་དེ། གང་མི་གནས་པའི་ཤེས་པས་མི་གནས་པའི་ཉོན་མོངས་ རྣམས་སྤངས་པ་དེ་ཡང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ལྷའི་བུ་དེད་དཔོན་དང་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་དག་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གླེང་བས་སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་བྱས་སོ། །༈ །འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་
Chinese
并且，对于执著于实有，则为非实有；对于执著于见解，则为空性；对于执著于相状，则为无相；对于执著于三界，则为无愿；对于执著于我与我所，则说为远离一切见解之相，这是世间的巨大恐怖。那些不畏惧它的人，才是真正调伏的人。真正调伏的人，对任何事物都不会感到恐惧。因为他们没有被我与我所执著所束缚，没有所依，没有动摇和取舍等，没有颠倒，真实成立，所以见解和禅定等 没有障碍而显现，直至显现一切佛法。对于无作且无生的诸法，以法之次第连接，如此宣说也是大神通。如是说。之后，舍利子对文殊菩萨说道：我们向文殊童子请问什么，就从那个问题的语句中显现一切佛法。文殊菩萨说：舍利子，一切法都是无主、无尽、不常住等，所以随其所愿地修持、宣说和安立等。那些法从何处未取？又未引至何处？那些不是积累和堆砌的。那些说与不说都可以，因为法的如是性不会舍弃。一切有情和一切佛的法，所显示的文字，所有那些文字都不是从身体和心识各自产生的，而是从因缘产生的，并且文字没有积累，同样，心和心所生的法也没有积累。同样，对于烦恼的对境和断除烦恼的智慧也没有积累。以不住的智慧断除不住的烦恼 这也是大神通。如是说。之后，天子商主和文殊童子谈论佛法，利益了许多众生。༈。圣妙宝积
English
And, for those who cling to things as real, it is unreal; for those who cling to views, it is emptiness; for those who cling to characteristics, it is without characteristics; for those who cling to the three realms, it is without aspiration; for those who cling to self and what belongs to self, it is said to be free from all aspects of views, which is a great fear of the world. Those who are not afraid of it are truly tamed. Those who are truly tamed will not be afraid of anything. Because they are not bound by clinging to self and what belongs to self, they have no support, no movement and acceptance or rejection, etc., no inversion, and are truly established, so views and samadhi, etc. manifest without obscuration, until all the Buddha's teachings manifest. To connect the unmade and unborn dharmas with the order of the Dharma, to teach in this way is also a great miracle. Thus he spoke. Then, Shariputra said to Manjushri: Whatever we ask of Manjushri, the youthful one, from the words of that very question, all the Buddha's teachings appear. Manjushri said: Shariputra, all dharmas are without owner, inexhaustible, not permanent, etc., so practice, teach, and establish as you wish. From where were those dharmas not taken? And to where were they not led? Those are not accumulations or heaps. It is okay to speak of them or not, because the suchness of the Dharma does not abandon it. All the letters that reveal the Dharma of all sentient beings and all Buddhas, all those letters do not arise from each body and mind, but arise from causes and conditions, and there is no accumulation in the letters. Similarly, there is no accumulation in the mind and the dharmas that arise from the mind. Similarly, there is no accumulation in the object of affliction and the wisdom that abandons affliction. To abandon the non-abiding afflictions with non-abiding wisdom that is also a great miracle. Thus he spoke. Then, the son of the gods, the merchant leader, and Manjushri, the youthful one, spoke of the Dharma and benefited many beings. ༈. The Noble Heap of Jewels
Tibetan
པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་གྱུར་པ་ལྷའི་བུ་བློ་གྲོས་རབ་གནས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་རང་གི་གནས་ན་འདུག་པ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་གྱུར་ཅིང་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ལ་ཞུགས་པ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སེམས་མེད་ཅིང་སེམས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དེ་ལས་ལངས་མ་ཐག་ཏུ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་སོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་འདི་སྙམ་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་དཀའ་ཞིང་དེ་ལས་ཆོས་མཉན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་ཡིན་པས་ན། བདག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་སྔར་སོང་སྟེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་རྩ་འགྲུབ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གང་ཟག་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ཞིང་འདིའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དུག་གསུམ་ཆེ་ཞིང་བླུན་ལ་མ་གུས་པ་མི་དགེའི་ཆོས་དང་ལྡན་ཞིང་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་དེ་དག་གིས་ཆོས་ཐོས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བ་ དེ་ལྟབུའི་ཞུ་བ་ཞུ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཡང་འདི་སྙམ་དུ། བདག་གིས་ཕྱོགས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་ཆོས་ཉན་པ་དང་། ཟབ་མོའི་བཟོད་པ་འདི་ལ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་དག་ཀྱང་བསྡུ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཀུན་ཏུ་སྣང་བ་དྲི་མ་མེད་པ་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །དེའི་མོད་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་མཉེན་པ་འཇམ་པ་དྲི་མ་མེད་པ་འོད་གསལ་བའི་སྣང་བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་གྱི་མུན་པ་མུན་ནག་དང་རི་དང་ཁོར་ཡུག་ལྗོན་པ་ལྷུན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དེས་གསལ་བར་གྱུར་པ་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་དེ་དག་ན་འཚོ་ཞིང་གཞེས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་བསྙེན་བཀུར་བ་དག་གིས་ཞུས་པ། སྔོན་ཆད་ནམ་ཡང་མ་མཐོང་བའི་འོད་ཡིད་དུ་འོང་བ་འདིའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གང་ལགས། འོད་འདིའི་བདག་ཅག་གི་ལུས་སེམས་སིམ་ཞིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དག་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་ལགས་ན་འདི་སུའི་མཐུ་དང་བྱིན་གྱི་རླབས་ལགས་ཞེས་གསོལ་བ་དང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་ཅང་མི་གསུང་བར་གྱུར་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ན་ལྷ་ཀླུ་གནོད་
Chinese
属于法的类别中，天子慧处所请问的经中说：妙吉祥童子住在自己的处所，独自寂静，进入内在的正定。进入名为无烦恼、无心且离心的等持，刚从那等持中起身，十方无量佛土发生六种震动。之后，妙吉祥童子心想：如来在世间难以出现，听闻如来说法能使众生的痛苦止息。因此，我应前往如来面前，成就众生的善根，使菩萨们对不可思议的佛法毫无疑惑地圆满菩提，并使此土的众生，因三毒深重、愚痴不敬、具足不善之法且远离佛法僧三宝，听闻佛法后，智慧之眼得以清净。
English
In the Sutra Requested by the Son of Gods, Lodrö Rabne, which is a category of Dharma: Manjushri, the youth, dwelling in his own abode, being solitary and entering into perfect absorption inwardly, having entered into the Samadhi called 'Without Afflictions, Without Mind, and Separated from Mind,' as soon as he arose from that, the immeasurable Buddha-fields of the ten directions shook in six ways. Then, Manjushri, the youth, thought to himself: The Tathagata is difficult to appear in the world, and by listening to the Dharma from him, the suffering of sentient beings is exhausted. Therefore, I should go before the Tathagata to accomplish the roots of virtue of sentient beings, and so that the individuals who are Bodhisattvas may, without doubt, completely perfect enlightenment in the inconceivable Dharma of the Buddhas, and so that the sentient beings of this realm, being great with the three poisons, foolish, disrespectful, endowed with non-virtuous Dharma, and separated from the Buddha, Dharma, and Sangha, may, by hearing the Dharma, have their eye of wisdom become completely pure.
Tibetan
སྦྱིན་ལྷ་མིན་མི་དང་བྱ་དང་རི་དྭགས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་གང་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་མི་གྲག་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཆུ་དང་རླུང་དང་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་རོལ་མོ་དང་གླུ་དབྱངས་ཀྱི་སྒྲ་གང་ཡོད་པ་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་གྲག་པར་འགའ་ཡང་སྐད་མི་འབྱིན་ཅིང་ཞི་བ་དང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བ་དག་གིས་ལན་གསུམ་དུ་འོད་འདི་སུའི་མཐུ་ལགས་པ་ལྷ་དང་མིའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་དོན་དུ་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་པ་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་དབྱངས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་བརྗོད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་ཇི་ལྟ་བ་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུང་ཞིང་དེ་དག་གི་གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་སྒྲ་དབྱངས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་དེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། གསུང་དེས་ཞིང་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་སྟེ་ལྷ་མིའི་རོལ་མོ་རྣམས་ཀྱང་མ་བཀྲོལ་བར་སྒྲ་འབྱིན་ཅིང་སྒྲ་དེ་ལས་ཀྱང་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་བདག་མེད་སྟོང་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སྒོ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དག་གི་སྒྲ་བྱུང་བ་དག་གིས། སེམས་ཅན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གྲངས་མེད་པ་དག་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་དང་ཚངས་པ་དང་དབང་པོ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་བསྙེན་བཀུར་བ་དེ་དག་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་འདི་ལྟ་བུའི་གཏམ་དྲིས་པས་ཁྱེད་ལ་ཅི་བྱ་ཐོངས་ཤིག །འོད་འདི་ནི་ཇི་ཙམ་དུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་ཉན་རང་ཐམས་ ཅད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་འདིའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ན་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་རྨོངས་པར་འགྱུར་རོ། །འོད་འདི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འོད་འདིའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ན་བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པར་བརྗོད་ཀྱང་མཐར་ཕྱིན་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ལེགས་པར་ཉོན་དང་བཤད་པར་བྱའོ། །བསྙེན་བཀུར་བདག་གིས་ཀྱང་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བཤད་པར་སླར་ཡང་གསོལ་པ་དང་། བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་ཅེས་བྱ་བ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེ
Chinese
布施，天，非天，人，鸟和野兽等所有的声音都不再响起。同样，水，风，大海，音乐和歌声的所有声音也都消失了，没有任何声音发出，变得寂静和非常寂静。然后，那些侍奉诸佛的人三次请求说：“请您为了利益和安乐众多天人和人类，讲述这光芒是谁的力量。”于是，十方诸佛将所有的声音汇聚成一个声音，宣说语之事业。一位如来如何，其他的也同样宣说，并且他们语之事业的声音汇聚成一个声音，以此下达教令。那声音遍布所有的刹土，甚至天人的音乐也未被演奏就发出声音，并且从那声音中，产生了无常、痛苦、无我、空性、如是、波罗蜜多等无数法门的音声。因此，无数亿万众生在三乘菩提和梵天、自在天、转轮王的王位上完全成就，并且不再退转。然后，诸佛对那些侍奉者说道：“善男子们，你们问了这样的话，要我做什么呢？这光芒是通过不可思议的善根和布施等资粮完全净化的结果，这不是声闻和独觉所能及的。如果如来赞叹这光芒，那么包括天在内的整个世界都会对它感到迷惑。这光芒以慈爱等完全滋养，使人感到满足，如果赞叹这光芒，即使赞叹一劫或超过一劫，也不容易达到终点。虽然如此，好好听着，我将要讲述。侍奉者也再次请求我讲述两三次，然后佛说：善男子们，在名为娑婆世界的国土中，有如来、应供、正等觉的释迦牟尼佛，他具有明行足，善逝。
English
All sounds of generosity, gods, asuras, humans, birds, and wild animals, etc., ceased to be heard. Similarly, all sounds of water, wind, the great ocean, music, and songs also disappeared, with nothing uttering a sound, becoming peaceful and utterly silent. Then, those who attended upon those Buddhas requested three times, saying, "Please explain whose power this light is, for the benefit and happiness of many gods and humans." Thereupon, all the Buddhas of the ten directions gathered all their voices into one, and proclaimed the activity of speech. Just as one Tathagata speaks, so do the others, and the activity of their speech, gathered into one sound, issued forth a command. That sound pervaded all realms, and even without the music of gods and humans being played, it emitted sound, and from that sound arose the sounds of impermanence, suffering, selflessness, emptiness, suchness, the perfections, and so on, countless doors of Dharma. Thus, countless billions of sentient beings achieved complete non-retrogression from the three vehicles of enlightenment, and the sovereignty of Brahma, Indra, and the wheel-turning king. Then, those Buddhas spoke to those who attended upon them, saying, "Noble sons, what do you want me to do by asking such a question? This light is the result of completely purifying immeasurable roots of virtue and accumulations of generosity, etc., and it is not something that can be achieved by hearers and solitary realizers. If the Tathagata were to praise this light, then the entire world, including the gods, would be bewildered by it. This light is satisfied by being completely nourished by love, etc., and if one were to praise this light, even if one were to praise it for a kalpa or more than a kalpa, it would not be easy to reach the end. Nevertheless, listen well, and I shall speak. The attendants also requested me to speak again two or three times, and then the Buddha said: Noble sons, in the world realm called Saha, there is the Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened Buddha Shakyamuni, who possesses knowledge and good conduct, the Sugata.