Tibetan
བཞི་སྟོང་འདས་པ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བརྒྱན་པ་ཞེས་བྱ་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོ་ཞེས་པའི་དྲུང་དུ་སྐྱེས་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སླར་ཡང་འཇམ་ དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ཡང་མཐོང་ལ་ཆོས་ཟབ་མོ་ཡང་ཐོས་ནས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་བྱམས་པ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་གཡོ་བ་ཞེས་པར་འགྱུར་ཞིང་སླར་ཡང་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་མཐོང་ནས་སྔོན་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་འདི་ཡང་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་བརྒྱའི་བར་དུ་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་ཅིང་སྦྱོང་བའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དོ། །དེས་སྨིན་པར་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དབང་པོ་རྣོ་ལ་འགྱོད་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མ་སྐྱེས་དགྲ་འདི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་བརྒྱ་ན་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། བསྐལ་པ་མཐོང་ན་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདམ་གྱི་རྙོག་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡུལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞིང་དེར་སུ་ཡང་འགྱོད་པ་ལ་གནས་བཞིན་འཆི་བའི་དུས་མི་བྱེད་པ་དང་། ཤི་ནས་ངན་འགྲོར་མི་འགྲོའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཞིང་གཞན་ནས་འཇམ་དཔལ་དང་འགྲོགས་ཏེ་ཞིང་འདིར་ཕྱིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱོགས་གང་ན་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་གནས་པ་དེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྟོང་པ་མ་ལགས་ཏེ། དེར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པར་བགྱིད་མི་འཚལ་ལོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ན་འཇམ་ དཔལ་གྱིས་སྨིན་པར་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ངན་འགྲོ་དང་མི་ཁོམ་པ་དང་བདུད་ཀྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་འཇིགས་པ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་གསོལ་པ་དང་། རིགས་ཀྱི་བུ་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཕྱོགས་བཅུ་ནས་འདུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་བའི་མེ་ཏོག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འཇམ་དཔལ་ལ་གཏོར་ཏེ། ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ཡུན་རིང་དུ་འབར་བར་གྱུར་ཅིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་སྨན་ཡོན་ཐོགས་པར་མི་ནུས་ན། མཆོད་པ་གཞན་གྱིས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་འཚལ་ཞེས་པ་སོགས་ཆེད་དུ་བརྗོད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་ཏེ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཡང་མཆོད་ནས་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དེས་སེམས་ཅན་དཔག་མེད་རྫོགས་བྱང་ལ་ངེས་པར་བྱས་སོ། ༈ ཤེར་ཕྱིན་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་དཔལ་འདི་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དཔལ་ལོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདིའི་སྤོབས་པ་གང་དག་གང་ལགས་པའི་སྤོབས་པ་དེ་དང་དེ་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ལགས་སོ་ཞེས་ཞུས་པ་ལ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྔགས་སོ། ༈ །དཀོན་མཆོག་ཏ་ལ་ལའི་མདོ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུས་འཇམ་དཔལ་ལ་སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་རྡོ་རྗེ་ངན་ངོན་གྱིས་ཀྱང་རི་བྲག་ཆེན་པོ་ རྣམ་པར་འཇིག་གོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་གཅིག་ན་ཤེས་རབ་འདུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁོ་བོ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་རྣམས་ལ་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་དང་། ༈ །ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་མ་དྲོས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་མ་དྲོས་པས་སྤྱན་དྲངས་ནས་དེར་ཆོས་ཀྱི་བཀའ་མཆིད་མཛད་པའི་ཚེ། མཚོ་ཆེན་པོ་མ་དྲོས་པ་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་མེ་ཏོག་ཤིང་རྟའི་འཁོར་ལོ་ཙམ་དྲི་རབ་ཏུ་ཞིམ་པ་འདབ་མ་བརྒྱ་སྟོང་དང་ལྡན་པ། རིན་པོ་ཆེའི་དྲ་བས་གཡོགས་པས་གང་བ་དེ་དག་གི་ནང་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་པདྨ་གཅིག་ཤིན་ཏུ་མཛེས་ཤིང་ལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཆོག་ཏུ་འབར་བར་གྱུར་པ་དེ། ཀུན་དགའ་བོས་མཐོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སུའི་སྔ་ལྟས་ལགས་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཀའ་སྩལ་པ། ཅུང་ཞིག་སྡོད་དང་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་གསུངས་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་ཞིང་འདི་ནས་ཆུ་བོ་གངྒཱའི་ཀླུང་དྲུག་ཅུའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་ཞིང་འདས་པ་ན། འོག་ཕྱོགས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རིན་ཆེན་ཏོག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རིན་པོ་ཆེ་བཀོད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲུག་ཁྲིས་བསྐོར་བའི་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་མ་དྲོས་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་ལེའུ་ཉན་པའི་ཕྱིར་འོངས་ཏེ། པདྨ་དེ་དག་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ནས་འཁོད་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ དང་ལྡན་པའི་འཁོར་དེ་ངོ་མཚར་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་པ་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སྟེང་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་གདུགས་འཛིན་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་ལ། འཇམ་དཔལ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཏཱ་ལ་བདུན་ཙམ་དུ་ནམ་མཁར་འཕགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་སྔོན་མ་མཐོང་མ་ཐོས་པའི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཕབ་ཅིང་མེ་ཏོག་དེ
Chinese
四千过去之后，在名为庄严世界的处所，于如来宝蕴处出生，随即又见到文殊童子，也听闻甚深之法，将获得无生法忍。何时慈氏成佛之时，将变为菩萨不动，再次见到文殊童子，也将讲述先前发生的法之故事。之后，于无数劫八百千年中，成熟众生，行调伏之行。由其所成熟之众生，将无有业及烦恼之障，根器敏锐，且无有后悔与怀疑。此未生怨于无数劫八百千年中将成佛，于名为见喜劫中，世界将变为无有泥垢，如来名为国土极清净。于彼刹土，无人于后悔中而死，死后亦不堕恶趣。如是说。之后，从其他刹土与文殊一同前往此刹土的所有菩萨请问道：世尊，文殊童子所住之处，并非空无如来，于彼处，世尊不应作意。为何呢？文殊所成熟之众生，无有恶趣、无暇、魔之业及烦恼之怖畏。如是请问后，佛告诸善男子：如汝所说，是真实不虚。从十方聚集之菩萨们，以充满世界的鲜花供养如来及文殊，愿大雄之法灯长久燃烧。世尊，我等之血肉不能为文殊童子提供医药资助，更何况其他的供养呢？如是等特别赞颂后，绕佛三匝，也供养文殊，之后各自返回自己的佛土听闻佛法。
English
After four thousand have passed, in a place called the Adorned World, having been born near the Tathagata Jewel Store, immediately seeing Manjushri Kumara again, and also hearing the profound Dharma, one will obtain the patience of non-birth. When Maitreya attains enlightenment, he will become the Bodhisattva Immovable, and again seeing Manjushri Kumara, he will also tell the story of the Dharma that occurred before. Thereafter, for countless kalpas, eight hundred thousand, he will mature sentient beings and practice the means of taming. Those sentient beings matured by him will be without the obscurations of karma and afflictions, with sharp faculties, and without regret or doubt. This Ajatashatru will attain enlightenment in countless kalpas, eight hundred thousand, in the kalpa called Seeing Joy, the world will become without muddy impurities, and the Tathagata will be called the Land of Utterly Pure. In that field, no one dies while dwelling in regret, and after death, they do not go to evil destinies. Thus it was said. Then, all the Bodhisattvas who had gone to this field from other fields together with Manjushri asked: World Honored One, the place where Manjushri Kumara dwells is not empty of the Tathagata, and there, the World Honored One should not pay attention. Why is that? The sentient beings matured by Manjushri have no fear of evil destinies, unfavorable circumstances, the works of demons, and afflictions. After asking this, the Buddha told the sons of the lineage: As you have said, it is true. The Bodhisattvas gathered from the ten directions scattered flowers filling the world to the Tathagata and Manjushri, may the lamp of the Dharma of the Great Hero burn for a long time. World Honored One, if our flesh and blood cannot provide medical assistance to Manjushri Kumara, what need is there to mention other offerings? After such special praises, they circumambulated the Buddha three times, also made offerings to Manjushri, and then returned to their own Buddha fields to listen to the Dharma.
Chinese
以该等名目，使无量众生必定证得圆满菩提。 此外，《七百般若经》中说：世尊妙吉祥是不可思议之吉祥。为何如此说呢？因为如此，此之所有功德，无论为何种功德，皆是不可思议之故。听闻此言后，世尊赞叹说：正是如此。 此外，《宝积经》中，舍利子对妙吉祥说：善男子，譬如恶劣金刚亦能摧毁大山。善男子，同样，你一个毛孔中所具有的智慧，是我等如微尘般众生所不具备的。等等。 此外，《龙王无热恼海所问经》中说：世尊，龙王无热恼海迎请佛陀后，在那里宣说佛法时，从无热恼海中涌现出珍宝花朵，其大小如车轮，香气浓郁，具有百千花瓣，被珍宝网覆盖。在这些花朵中，有一朵珍宝莲花，极其美丽，令人赏心悦目，光芒四射。阿难见后，请问世尊：这是谁的先兆？世尊回答说：稍等片刻，你将会看到。不久之后，从这个世界往下方，经过恒河沙数六十倍的世界，在名为珍宝顶的佛土，珍宝庄严的世界中，由六十万菩萨围绕的妙吉祥童子，为了听闻龙王无热恼海所宣说的清净道之法门而来。他们以跏趺坐姿坐在莲花上，所有具足功德的眷属都感到惊奇，并向那些菩萨顶礼。妙吉祥童子升到空中，梵天和帝释等诸天从上方手持珍宝伞并顶礼。妙吉祥和那些菩萨升到空中七多罗树高，为了供养世尊，降下前所未见、前所未闻的花雨，那些花朵
English
By those names, countless beings are definitely led to complete enlightenment. Furthermore, in the "Seven Hundred Prajñāpāramitā Sutra," it is said: "The Bhagavan Mañjuśrī is an inconceivable glory. Why is that? Because whatever qualities this one possesses, whatever those qualities may be, they are indeed inconceivable." Upon hearing this, the Bhagavan praised, saying, "It is just so." Furthermore, in the "Ratnakūṭa Sutra," Śāriputra said to Mañjuśrī: "Son of good family, just as even a poor diamond can destroy a great mountain. Son of good family, similarly, the wisdom that resides in one pore of your skin is not possessed by beings like me, who are like particles of dust." And so on. Furthermore, in the "Sutra Requested by the Dragon King Anavatapta," it is said: "Bhagavan, when the Dragon King Anavatapta invited the Buddha and the Dharma was spoken there, from the great Anavatapta Lake emerged precious flowers, the size of chariot wheels, intensely fragrant, with hundreds of thousands of petals, covered with nets of jewels. Among those flowers, there was a precious lotus, exceedingly beautiful, pleasing to behold, and supremely radiant. Ānanda saw it and asked the Bhagavan, 'Whose omen is this?' The Bhagavan replied, 'Wait a moment, and you will see.' Not long after, passing through sixty Ganges river sands' worth of realms from this world, in the Buddha-field of Precious Pinnacle in the world of Precious Adornment in the lower direction, Mañjuśrī, become a youth, surrounded by six hundred thousand Bodhisattvas, came to hear the chapter on the Dharma gate of the pure path spoken by the Dragon King Anavatapta. They sat in lotus posture on those lotuses, and all the retinue endowed with qualities were amazed and prostrated to those Bodhisattvas. Mañjuśrī, become a youth, rose into the sky, and the gods, such as Brahma and Indra, held jeweled umbrellas from above and paid homage. Mañjuśrī and those Bodhisattvas rose into the sky to the height of seven tāla trees, and in order to make offerings to the Bhagavan, they showered down flowers never seen or heard before, and those flowers...