Tibetan
བ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གཟུགས་ཅུང་ཟད་མ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་འགྱོད་པ་ལ་ལྟོས་ཤིག །འགྱོད་པ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་སོགས་སྒྲ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ན་མ་སྐྱེས་དགྲ་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་མ་ཐག་ཏུ་རང་ལུས་སོགས་ཐམས་ཅད་སྔར་བཞིན་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་འཁོར་འདིར་སྔར་མ་མཐོང་ན་གར་མཆིས་ཞེས་འཇམ་དཔལ་ལ་གསོལ་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་འགྱོད་པ་དེ་གར་སོང་བ་དེར་སོང་ངོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་རྒྱལ་པོས་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་བོ། །བུད་མེད་སུམ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གིས་འཇམ་དཔལ་གྱི་རྫུ་འཕྲུལ་མཐོང་བས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ནང་གི་སྐྱེ་བོ་ལྔ་བརྒྱས་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་བོ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ནས་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་ སྟོང་མང་པོས་འཇམ་དཔལ་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་འདུག་པ་ལ། འཇམ་དཔལ་གྱི་རྐང་པའི་མཐེ་བོ་ས་ཆེན་པོ་ལ་བསྣུན་པས་ས་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་བཻཌཱུརྱ་ལས་བྱས་པར་གྱུར་རོ། །དེར་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་མཐོང་སྟེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་མིག་དག་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བསྟན་ནས། མ་སྐྱེས་དགྲའི་ཁང་པ་ནས་སླར་གཤེགས་པ་དང་།ལམ་དུ་མི་ཞིག་གིས་མའི་སྲོག་བཅད་པས་ཤིང་དྲུང་དུ་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་བདག་སྡིག་པའི་ལས་དེའི་དམྱལ་བར་འགྲོའོ་ཟེར་ཞིང་འདུག་པ་ལ། དེ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་འདུལ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ཡིན་པས། འཇམ་དཔལ་གྱིས་དེ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་གཞན་ཕ་མ་དང་བཅས་པར་སྤྲུལ་ཞིང་དེ་དག་ལམ་གར་འགྲོ་མ་འཆམས་པར་འཐབས་ནས་སྐྱེས་བུ་དེས་ཕ་མའི་སྲོག་བཅད་པ་དང་། དེ་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་མ་བསད་པ་དེའི་དྲུང་དུ་དོང་པ་ན། དེས་འདི་དང་བདག་རིགས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་འདི་གར་འགྲོ་བ་དེར་བདག་ཀྱང་འགྲོའོ་སྙམ་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ངུ་ཞིང་བདག་ནི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་དྲུང་དུ་མཆི་སྟེ་དེ་ནི་མགོན་མེད་པའི་མགོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དོང་པ་ན། མ་བསད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཡང་དེ་དང་འགྲོག་སྟེ་སོང་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་བུས་སངས་རྒྱས་ལ་བདག་ཕ་མའི་སྲོག་བཅད་པས་བསྐྱབ་ཏུ་གསོལ། བདག་གིས་ཇི་ལྟར་བགྱི་ཞེས་ཞུས་པ་དང་། བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་བདེན་པར་སྨྲ་བ་ལེགས་ཏེ། འོན་ཀྱང་སེམས་གང་གིས་སྲོག་བཅད་པ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་བསྟན་པས་དེས་རྟོགས་ཤིང་
Chinese
而且，正如大国王你没有看到任何形体一样，你也应当如此看待悔恨。正如你看到悔恨一样，你也应当如此看待一切法。”等等的声音出现了。那时，未生怨从远离一切概念和心识思虑的禅定中起身后，立刻像以前一样看到了自己的身体等等一切。之后，他向文殊菩萨请教说：“如果我以前没有在这里见过您，那么您是从哪里来的呢？”文殊菩萨回答说：“你的悔恨去哪里了，我就去哪里了。”等等，国王因此获得了对顺应之法的忍耐。三万二千名妇女因见到文殊菩萨的奇迹而发起了无上菩提心。五百名宫廷内的人获得了清净的法眼。从王舍城（今拉杰吉尔）的城市里，成百上千的众生为了供养文殊菩萨，聚集在王舍城的门口。文殊菩萨用脚趾按压大地，使整个大地都变成了由毗琉璃制成的。在那里，人们看到了文殊菩萨化现为童子的形象，以及他的眷属。文殊菩萨向那些众生宣说了能够使他们发起菩提心并使法眼清净的佛法。之后，文殊菩萨从未生怨的住所返回。在路上，他看到一个人因为杀害了自己的母亲而在树下悲伤，并说：“我将因为这罪恶的业力而堕入地狱。”因为这个人是文殊菩萨将要调伏的对象，所以文殊菩萨为了调伏他，化现为另一个带着父母的男子，他们因为在路上发生争执而争吵，结果那个男子杀害了自己的父母。之后，化现的男子走到那个没有杀害母亲的人的身边。那人想：“因为这个人与我同类，所以他去哪里，我也去哪里。”化现的男子哭着说：“我要去释迦牟尼佛那里，因为他是无依者的怙主。”说完就走了。那个没有杀害母亲的男子也跟着他一起去了。化现的男子对佛说：“我杀害了自己的父母，请您救救我。我该怎么办？”佛陀开示说： “你说真话很好。然而，通过不执著于以何心杀生的方式来宣说佛法”，那人因此而证悟。
English
Moreover, just as you, the great king, did not see any form, so too should you regard remorse. Just as you see remorse, so too should you regard all dharmas.” Such sounds arose. Then, Ajatashatru, having arisen from the samadhi that is free from all concepts and mental fabrications, immediately saw his own body and everything else as before. Afterwards, he inquired of Manjushri, “If I have not seen you here before, then where have you come from?” Manjushri replied, “Wherever your remorse has gone, that is where I have gone.” And so forth, and the king thus obtained forbearance towards the Dharma that accords. Thirty-two thousand women, having seen the miracles of Manjushri, generated the mind of unsurpassed Bodhi. Five hundred people from within the palace obtained the pure Dharma eye. From the city of Rajagriha (present-day Rajgir), hundreds of thousands of beings gathered at the gate of Rajagriha in order to make offerings to Manjushri. Manjushri pressed the great toe of his foot upon the great earth, and the entire great earth was transformed into being made of Vaidurya. There, the form of Manjushri, transformed into a youth, together with his retinue, was seen. Manjushri taught those beings the Dharma that would cause them to generate the mind of Bodhi and purify the Dharma eye. Afterwards, Manjushri returned from the dwelling of Ajatashatru. On the road, he saw a man who, because he had killed his mother, was grieving under a tree, and saying, “I will go to hell because of this sinful deed.” Because this person was one whom Manjushri was going to tame, Manjushri, in order to tame him, emanated another man together with his parents, and they quarreled because they disagreed about which way to go on the road, and as a result that man killed his parents. Afterwards, the emanated man went to the side of the one who had not killed his mother. That man thought, “Because this one is of the same kind as me, wherever this one goes, I will also go.” The emanated man wept and said, “I am going to Shakyamuni Buddha, because he is the protector of the unprotected.” Having said this, he left. The man who had not killed his mother also went along with him. The emanated man said to the Buddha, “I have killed my parents, please save me. What should I do?” The Buddha taught: “It is good that you speak the truth. However, by teaching the Dharma in a way that does not fixate on the mind with which the killing was done,” that man attained realization.
Tibetan
རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མཐོང་བས། མ་བསད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེས་འདིས་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་སྲོག་བཅད་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ན། བདག་གིས་མ་འབའ་ཞིག་བསད་པས་ཅིའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་སྙམ་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་བདག་གིས་མ་བཀུམ་མོ་ཞེས་གསོལ་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དེའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ཐམས་ཅད་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་མེ་བྱུང་བས་ཚིག་ཅིང་མགོན་མེད་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ་ཞེས་གསོལ་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱག་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་སྐྱེས་བུ་དེའི་སྤྱི་བོར་བཞག་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་བདེ་བར་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གུས་པར་གྱུར་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གསོལ་བ་ན། དེ་བཞིན་གནང་སྟེ་བདེན་པ་བཞི་བསྟན་པས་བདེན་པ་མཐོང་ཞིང་ལམ་བསྒོམས་པས་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ནས་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་འཕགས་ཏེ་རང་གི་མེའི་ཁམས་ཀྱིས་ལུས་བསྲེགས་པས་ལྷ་བརྒྱ་སྟོང་གིས་ཕྱག་འཚལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་སྐྱེས་བུ་དེ་དེ་ལྟར་འདུལ་བ་མཐོང་ནས་ངོ་མཚར་ཏེ། མཚམས་མ་མཆིས་པ་དང་ལྡན་པ་འདུལ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ངོ་མཚར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་སྣ་ཚོགས་པ་ཤེས་པ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་དང་གཞན་དེ་དེ་དང་འདྲ་བའི་གོ་ཆ་བགོས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་གཞན་སུའི་ཡང་ཡུལ་མིན་ཏེ་ཉན་རང་གི་ཡུལ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་ཞུས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་འདིས་བསྐལ་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཕྱག་བཟང་ཞེས་བྱ་བའི་གསུང་རབ་ལས་མ་སྐྱེས་དགྲ་འདི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་དུ་བཅུག་གོ། བསྐལ་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཕྲག་གསུམ་བྱུང་སྟེ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་ཚེ་རིང་བར་གསོལ་བར་གྱུར་དོ། །མ་སྐྱེས་དགྲ་འདི་ལས་ཀྱི་ལྷག་མ་ཡུངས་ཀར་གྱི་དུམ་བུ་ཙམ་ལུས་པས་ཇི་ལྟར་ལྷའི་བུ་དག་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ནས་འཛམ་གླིང་དུ་བབ་སྟེ་སླར་གནས་སུ་འཇོག་པ་ལྟར། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པུཎྚ་རི་ཀ་ལྟར་གནས་པ་ལ་བབས་ནས་དེའི་ལུས་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བས་མི་རེག་པར་སྟེང་ཕྱོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་
Chinese
出家之后，看到他在上方的虚空中入于寂灭，那个没有杀母亲的人心想：“这个人杀死了父母二人尚且能够入于寂灭，我仅仅杀了一个母亲，为什么不能入于寂灭呢？”于是向薄伽梵顶礼，禀告说：“我杀死了母亲。”薄伽梵像之前一样作了开示。之后，那个人所有的毛孔中都生出地狱众生的火焰，被焚烧且无依无靠，于是祈求薄伽梵说：“我皈依您！”薄伽梵金色的手刚一放在那个人的头顶，他的所有感受都中断了，变得安乐，因此他对如来极为恭敬，祈求出家。如来答应了他，并开示了四圣谛，他见到了真谛，修习道，成为了阿罗汉。于是禀告薄伽梵说：“我想要入于寂灭。”说完便升到上方的虚空中，用自己的火界焚烧身体，成百上千的天神都向他顶礼。舍利子看到那个人被如此调伏，感到非常惊奇。 调伏具有无间罪之人，真是太稀奇了！了知众生各种根器，唯有佛陀薄伽梵，以及文殊童子，还有其他与他一样披甲的菩萨摩诃萨才能做到，不是其他人的境界，不是声闻缘觉的境界。薄伽梵开示说：是的，是的，舍利子，文殊童子在名为无垢劫的时候，在名为善手如来的经典中，就让这个未生怨生起了圆满菩提心。在无垢劫中，出现了三俱胝佛，文殊菩萨对所有这些佛都转了法轮，并祈请他们长久住世。这个未生怨因为业力的残余还剩下一丁点，就像天子们从三十三天降临到赡部洲，然后又回到原来的地方一样。他降临到像白莲花一样存在的地狱众生那里，他的身体没有感受到痛苦的感受，而是朝向上方的佛土。
English
Having renounced and seeing him pass into sorrowlessness in the sky above, that person who had not killed his mother thought, "This person killed both his parents and yet passed into sorrowlessness. Why can't I pass into sorrowlessness, having killed only one mother?" Then, he prostrated to the Bhagavan and pleaded, "I killed my mother." The Bhagavan gave the same instruction as before. Then, from all the pores of that person's skin, the fire of hell beings arose, burning and without refuge. He pleaded to the Bhagavan, "I take refuge in you!" As soon as the Bhagavan's golden hand was placed on the crown of that person's head, all his feelings ceased and he became happy. He became extremely respectful to the Tathagata and requested to be ordained. The Tathagata granted it and taught the four truths. He saw the truth and, meditating on the path, became an Arhat. He then pleaded to the Bhagavan, "I wish to pass into sorrowlessness." Having said this, he rose into the sky above and burned his body with his own fire element, and hundreds of thousands of gods paid homage to him. Shariputra, seeing that person subdued in this way, was amazed. It is amazing to subdue one who possesses uninterruptedness. Knowing the various faculties of beings, this is the Buddha Bhagavan, and Manjushri, and other great Bodhisattvas who are armed with armor like him, but it is not the realm of anyone else, it is not the realm of hearers and self-realizers. The Bhagavan said: That is so, that is so. Shariputra, this Manjushri, when he was young, in the kalpa called Immaculate, in the scripture called Good Hand Tathagata, caused this Ajatashatru to generate the mind of perfect enlightenment. In the Immaculate Kalpa, three hundred million Buddhas appeared, and Manjushri turned the wheel of Dharma for all of them and prayed for them to live long. Because this Ajatashatru had only a small remnant of karma left, like the sons of gods descending from the thirty-three realms to Jambudvipa and then returning to their place. He descended to the hell beings who were like Pundarika, and his body did not feel the feeling of suffering, but towards the Buddhafield above.