Tibetan
ས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་རྫུ་འཕྲུལ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་མི་མཇེད་ཀྱི་ཞིང་འདི་ལག་ མཐིལ་ལྟར་མཉམ་ཞིང་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པ་དང་། ངན་སོང་དང་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་ཐམས་ཅད་བྱམས་པ་ལ་གནས་པ་དང་། ས་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ཏེ་སིལ་སྙན་གྱི་སྒྲ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཆར་བབ་ཅིང་ལྷ་རྣམས་མཆོད་པའི་ལས་ལ་བརྩོན་པ་དང་། ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་བྱས་ཤིང་མཆོད་པའི་བཀོད་པ་ཚད་མེད་པས་བརྒྱན་པར་གྱུར་པའི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་དང་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྱིས་བསྐོར་ཏེ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་གནས་ཁང་དུ་བྱོན་པ་དང་། སྔར་འཇམ་དཔལ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པས་ལྔ་བརྒྱའི་བཤོས་སྦྱར་བ་ལས་མེད་པས་མ་ལེགས་སོ་སྙམ་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ལ་ངལ་བསོས་ཀྱི་བུ་ལ་སོགས་པས་འདི་སྐད་དུ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མི་དགའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །འཇམ་དཔལ་ནི་ཤེས་རབ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ན་ཟན་ཆང་ཙམ་གྱིས་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འགྲངས་པར་བྱེད་ན། འཁོར་འདི་ཙམ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་དེའི་སྦྱིན་པའི་ཐབས་ཟད་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས་མ་སྐྱེས་དགྲ་དགའོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གྱིས་འཁོར་དེའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་གཟིགས་པ་སོགས་ལ་འཁོར་གྱི་གནས་བཀོད་པ་བགྱི་བ་སོགས་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་པས། དེ་དག་གི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་གནས་ཀྱི་བཀོད་པ་དང་སྟན་བཤམས་པ་ལ་སོ་སོ་ནས་འཁོད་དོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་འཁོར་དང་བཅས་པ་མཆོད་པའི་ལས་ལ་བརྩོན་ཞིང་ཚངས་པ་དང་དབང་པོ་སོགས་ལྷ་མང་པོ་དང་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འཇམ་དཔལ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་བཀུར་སྟིར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་ལ་ལྷུང་བཟེད་མི་མངའ་ན་ཅི་ལས་གསོལ་སྙམ་པ་དང་། རང་གི་ཞིང་ནས་ལྷུང་བཟེད་རྣམས་བར་སྣང་ལས་བབ་སྟེ་མཚོ་མ་དྲོས་པར་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལྡན་གྱི་ཆུས་བཀྲུས་ནས་མེ་ཏོག་པདྨའི་སྟེང་དུ་བཞག་སྟེ་ཀླུ་མོ་བརྒྱད་སྟོང་གིས་ཁྱེར་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཟས་འགྲིམ་པས་ཟད་མི་ཤེས་པར་གྱུར་ཏེ་ངོ་མཚར་ཞེས་འཇམ་དཔལ
Chinese
如是说。之后，妙吉祥童子入于一切神通变化的等持，使此娑婆世界如掌般平坦，整个大千世界充满大光明。一切恶趣和烦恼止息，一切安住于慈爱。大地六种震动，发出美妙的乐声，降下花雨，诸天勤于供养之事。龙族将一切道路修平，以无量供养庄严，成为稀有奇妙之事。之后，妙吉祥童子被八万二千菩萨和五百大声闻围绕，来到国王阿阇世的住所。之前妙吉祥对国王说有五百眷属，只准备了五百人的斋饭，心想不太好。国王的儿子乐熏等说道：大王，请不要不高兴。妙吉祥具有智慧和神通的巨大加持力。如果他愿意，仅用少许饭食就能使属于大千世界的所有众生都饱足。何况只是这些眷属呢？他的布施之法是无穷无尽的。阿阇世听后很高兴。之后，妙吉祥对眷属中的 普贤菩萨等说，要做眷属的住处安排等事。他们以神通力各自安排了住处和铺设了坐垫。在那里，国王阿阇世及其眷属勤于供养之事，梵天和帝释天等众多天神以及龙族也对妙吉祥及其眷属进行恭敬供养。之后，国王阿阇世心想，这些菩萨没有钵，用什么饮食呢？从自己的刹土中，钵从空中降下，在热海（梵文：Anavatapta，梵文罗马拟音：Anavatapta，藏文：མ་དྲོས་པ།，汉语字面意思：无热）中用八功德水洗净，放在莲花上，由八千龙女拿着献给那些菩萨。之后，国王布施食物，食物取之不尽，真是太稀奇了，妙吉祥啊！
English
Thus he spoke. Then, Mañjuśrīkumārabhūta, having entered into the samādhi of all miraculous transformations, made this Saha world as flat as the palm of the hand, and the entire great thousandfold world system was filled with great light. All evil destinies and afflictions ceased, and all abided in loving-kindness. The great earth shook in six ways, and the sound of sweet music and a rain of flowers fell, and the gods were diligent in the work of offering. The nāgas made all the paths level and adorned them with immeasurable offerings, which became a wonderful and marvelous thing. Then, Mañjuśrīkumārabhūta, surrounded by eighty-two thousand bodhisattvas and about five hundred great śrāvakas, went to the residence of King Ajātaśatru. Previously, Mañjuśrī had said to the king that there were about five hundred attendants, and only five hundred meals had been prepared, so he thought it was not good. The king's son, Laksmana, and others said to the king: "Great King, please do not be displeased. Mañjuśrī is greatly blessed with wisdom and miraculous power. If he wishes, he can satisfy all sentient beings belonging to the great thousandfold world system with just a little food and drink. What need is there to mention just these attendants? His method of giving is inexhaustible." Ajātaśatru was pleased. Then, Mañjuśrī said to the bodhisattvas in that assembly, such as Samantabhadra, to arrange the dwellings of the assembly, and so on. By their miraculous power, they arranged the dwellings and laid out the seats separately. There, King Ajātaśatru and his retinue were diligent in the work of offering, and many gods, such as Brahmā and Indra, and the nāgas also paid homage to Mañjuśrī and his retinue. Then, King Ajātaśatru thought, "These bodhisattvas do not have alms bowls, what will they eat with?" From his own buddha-field, the alms bowls fell from the sky, and after being washed in the Anavatapta lake with water possessing eight qualities, they were placed on lotus flowers and carried by eight thousand nāga maidens and offered to those bodhisattvas. Then, the king distributed food, and the food became inexhaustible, which was wonderful, O Mañjuśrī!
Tibetan
་ལ་ཞུས་པ་དང་། འདི་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་འགྱོད་པ་ངན་པ་དེ་དང་འདྲ་སྟེ་མི་མཛད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཁོར་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་གིས་ཟས་ཟོས་ནས་ལྷུང་བཟེད་ནམ་མཁའ་ལ་འཕངས་པ་མ་བཟུང་བཞིན་དུ་བར་སྣང་ལ་འདུག་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་འདི་ཅི་ལ་གནས་ཞེས་འཇམ་དཔལ་ལ་དྲིས་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་འགྱོད་པ་ངན་པ་ཅི་ལ་གནས་པ་དེར་གནས་ཏེ། འདི་གནས་པ་མེད་ཀྱང་མི་ལྟུང་བ་བཞིན་ཆོས་ཀུན་ཀྱང་མི་ཆགས་མི་གནས་གང་ལའང་མི་ལྟུང་ བར་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་འཇམ་དཔལ་གྱི་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ་བདག་གིས་འགྱོད་པ་བསལ་བར་ཞུས་པ་དང་། འགྱོད་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་ཀྱིས་བསལ་མི་ནུས་སོ་གསུངས་པས། མ་སྐྱེས་དགྲས་བདག་མགོན་མེད་པར་ཤེས་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་འོད་སྲུང་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མ་འཇིགས་ཤིག །འཇམ་དཔལ་འདི་ནི་དགོངས་པས་འཆད་པ་ལ་མཁས་པས་ཅི་ལ་དགོངས་དྲིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོ་སླར་ལངས་ཏེ་དོན་དེ་ཞུས་པ་དང་། གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བསྐྱེད་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱ་མི་ནུས་པ་ལྟར། བསལ་བྱ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་བསལ་དུ་མེད་པའི་དོན་བསྟན་པས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེས་ནས་འགྱོད་པ་སེལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་མ་སྐྱེས་དགྲས་བརྒྱ་སྟོང་རི་བའི་རས་ཟུང་ཁྱེར་ཏེ་འཇམ་དཔལ་གྱི་སྐུ་ལ་གསོལ་བར་བརྩམས་པ་ན་དེའི་ལུས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ནས། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་འགྱོད་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྟོས་ལ་གང་གི་ལུས་མཐོང་བ་དེ་ལ་ཕུལ་ཅིག་ཅེས་པའི་སྒྲ་བྱུང་བས།འཇམ་དཔལ་གྱི་དྲུང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡེ་ཤེས་དཔལ་གྱི་རྒྱལ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་འདུག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་དང་། དགྲ་བཅོམ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོའི་བར་དུ་རིམ་གྱིས་ཕུལ་ཀྱང་སོ་སོ་ནས་ལེན་ དུ་མེད་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ་ལུས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དག་ཀྱང་ལུས་མི་སྣང་ནས་རས་དེ་བཙུན་མོ་དམ་པ་ལ་སྦྱིན་ནོ་སྙམ་སྟེ་སོང་བ་དང་། དེ་ཡང་མ་མཐོང་ཞིང་དེ་བཞིན་བུད་མེད་གཞན་དང་གཡོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མ་མཐོང་ནས། དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་འདྲ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་རང་གི་ལུས་མ་གཏོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་མཐོང་ཞིང་། གང་གི་ལུས་མཐོང་བ་ལ་ཕུལ་ཅིག་ཅེས་པའི་སྒྲ་ཐོས་པས་བདག་ཉིད་ལ་བགོའོ་སྙམ་པ་དང་། རང་གི་ལུས་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་
Chinese
向他请教，并说：‘这也和你那恶劣的后悔一样，不要再做了。’众眷属的菩萨们吃完食物后，将钵抛向天空，钵未被接住便停留在空中。国王向文殊菩萨问道：‘这是什么原因？’文殊菩萨回答说：‘它停留在你那恶劣的后悔所停留的地方。正如这钵没有停留之处也不会坠落一样，一切法也不执着、不停留，不会坠落于任何地方。’之后，国王坐在文殊菩萨面前，请求消除自己的后悔。文殊菩萨说：‘那后悔是恒河沙数般的佛也无法消除的。’未生怨王知道自己无依无靠，便倒在了地上。这时，大迦叶尊者说：‘大王不要害怕！文殊菩萨擅长以深意来解释，你问他有什么深意。’国王再次起身，询问了那个意思。文殊菩萨说：‘正如佛陀世尊无法被生出，天空无法被烦恼染污一样，对于没有可消除的自性，即使是佛陀也无法消除，佛陀只是开示了这个道理。’因此，未生怨王生起了与空性相应的忍，从而消除了后悔。之后，未生怨王拿着价值百千的丝绸，开始供养文殊菩萨的身体，但文殊菩萨的身体却消失不见了。这时，空中传来声音说：‘就像这样看待后悔和一切法，将丝绸献给能看到身体的人。’在文殊菩萨面前，有一位名叫智慧吉祥幢的菩萨，以及所有的菩萨们，甚至直到阿罗汉大迦叶尊者，都依次献上丝绸，但都显示了各自无法接受的法，身体也消失不见了。之后，五百比丘的身体也消失不见了，他们心想：‘将这丝绸布施给圣洁的妃子吧。’便走了过去，但也没有看到妃子，同样也没有看到其他的妇女和仆人。他们现证了那样的禅定，除了自己的身体之外，什么也看不见。听到‘献给能看到身体的人’的声音，他们心想：‘那就献给自己吧。’但自己的身体也看不见了，与一切色蕴的 perception 完全分离。
English
He asked him, 'And don't do this, just like your evil regret.' After the entourage of Bodhisattvas had eaten, they threw their bowls into the sky, and the bowls remained in the air without being caught. The king asked Manjushri, 'What is the reason for this?' Manjushri replied, 'It remains where your evil regret remains. Just as this bowl has no place to stay and does not fall, so all dharmas do not cling, do not stay, and do not fall anywhere.' Then the king sat before Manjushri and asked to have his regret removed. Manjushri said, 'That regret cannot be removed even by Buddhas as numerous as the sands of the Ganges.' Ajatashatru, knowing he was helpless, fell to the ground. Then the great Elder Kashyapa said, 'Great King, do not be afraid! This Manjushri is skilled at explaining with intention, so ask him what the intention is.' The king rose again and asked about the meaning. Manjushri said, 'Just as the Buddha, the Bhagavan, cannot be born, and the sky cannot be defiled by afflictions, so for that which has no nature to be removed, even the Buddha cannot remove it; the Buddha only revealed this meaning.' Therefore, King Ajatashatru generated the forbearance that accords with emptiness, and thus his regret was removed. Then Ajatashatru took a pair of silk cloths worth a hundred thousand and began to offer them to Manjushri's body, but his body became invisible. Then a voice came from the sky saying, 'Look at regret and all dharmas in the same way, and offer the silk to the one who sees the body.' In front of Manjushri was a Bodhisattva named Jñanadhvaja, and all the Bodhisattvas, and even up to the Arhat Mahakashyapa, offered the silk in turn, but they all showed the dharma that could not be accepted by each, and their bodies became invisible. Then the five hundred monks also became invisible, and they thought, 'Let's give this silk to the noble nun.' They went, but they did not see the nun, nor did they see the other women and servants. They manifested such a samadhi that they could not see anything except their own bodies. Hearing the voice, 'Offer it to the one who sees the body,' they thought, 'Then I will offer it to myself.' But they could not see their own bodies either, and they were completely separated from all perceptions of form.