Tibetan
བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེང་གེའི་རྩལ་གྱིས་མངོན་པར་བསྒྲགས་པའི་སྒྲས་འདི་སྐད་དུ། འཇམ་དཔལ་འདི་བསྐལ་པ་འདི་སྙེད་དུ་ཡང་སྐྱོ་བ་མི་སྐྱེད་པའི་འཇུག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ངོ་མཚར་ཞིང་སྤྱོད་པ་ཆེན་པོ་ངོ་མཚར་རོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་སྨྲས་པ། ནམ་མཁའི་ཁམས་འདི་བསྐལ་པ་འདི་ཙམ་འདས་སོ་ཞེས་མི་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཆོས་གང་ལ་ཡང་དེའི་འདུ་ཤེས་འཇུག་པ་མེད་པས་སྐྱོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་དང་འཕོ་བ་སོགས་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་ཕྱོགས་བཅུར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཇི་སྙེད་ཅིག་གཟིགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བཀང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རེ་རེ་ལ་ཕུལ་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙོམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བླང་བ་ལ་གནས་ཏེ་ཕྱི་མའི་མཐའི་མུར་ཐུག་གི་བར་དུ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་བས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་འཛིན་པ་དང་འཆང་བ་སོགས་བྱེད་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་རྗེས་སུ་ བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་གོམ་པ་བདུན་འདོར་ན། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྔ་མས་བརྒྱའི་ཆ་ནས་དཔེ་དང་རྒྱུར་ཡང་མི་བཟོད་པའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀུན་ནས་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་མ་ཐག་ཏུ་འཁོར་དེར་འདུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་སྙེད་པས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་དག་གི་སངས་རྒྱས་རྣམས་མཐོང་སྟེ། དེ་ཀུན་གྱི་སྤྱན་སྔ་ན་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུ་འདུག་སྟེ་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་སྟོན་པར་མཐོང་ནས་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་འཇམ་དཔལ་འདི་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མང་པོར་ཅིག་ཆར་སྣང་བ་ནི་སྨོན་ལམ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ངོ་མཚར་ཆེའོ་སྙམ་དུ་ངོ་མཚར་གྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་བསལ་པའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་ལ་འཁོར་གྱིས་ཀུན་ནས་བསྐོར་ཞིང་བཞུགས་བའི་ཚེ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་རི་ར
Chinese
菩萨的僧众也变得不可思议。如是说之时，菩萨以狮子的气势显着宣说，如是说：文殊师利，此等劫中也不生厌倦的大行，稀有啊，大行持稀有啊。向薄伽梵作祈请。文殊童子说：如同不思议虚空界已过此等劫数一般，菩萨对于任何法也不入其概念，故而显示没有厌倦、出生和转移等。之后，薄伽梵开示说：种姓之子，对于菩萨，如来之眼没有遮蔽，于十方所见之无量佛土，皆以七宝充满，供养每一位如来，同样以平等之心对待一切众生，安住于完全受持一切戒律，直至后际的边际，布施。菩萨受持、读诵此法类等，并且效仿文殊童子的行为，直至“应当学习”之间发起心，舍弃七步，其福德之聚，从百分之一乃至譬喻和因由也无法比拟。之后，文殊童子入于名为“光明遍照如幻生起”的等持，刚入定，聚集于彼处的无量菩萨便见到十方无边无际世界的诸佛，见到在彼等一切佛前，文殊童子安住并示现自己佛土的功德庄严，彼等心想：文殊师利如此同时显现于众多世界，是发愿、等持和智慧的差别，真是稀有啊！生起了稀有之想。如是说。༈ 。《未生怨忏悔经》中，薄伽梵在鹫峰山（今印度比哈尔邦 राजगीर）为眷属围绕而住之时，文殊童子在山
English
The bodhisattva sangha also becomes inconceivable. When it was said, the bodhisattva manifestly proclaimed with the prowess of a lion, saying: Mañjuśrī, this great conduct that does not generate weariness even in these kalpas is wonderful, the great conduct is wonderful. He made a request to the Bhagavan. Mañjuśrīkumārabhūta said: Just as one does not conceive that this realm of space has passed so many kalpas, so too, the bodhisattva does not enter into the concept of any dharma, and thus it is shown that there is no weariness, birth, or transference, etc. Then, the Bhagavan spoke, saying: Son of good family, for the bodhisattva, the eye of the Tathāgata is without obscuration, and all the Buddha-fields that he sees in the ten directions, however many there may be, are filled with the seven precious things, and offered to each of the Tathāgatas, and likewise, with an equal mind towards all sentient beings, abiding in perfectly taking all the vows of discipline, until the end of the final limit, giving gifts. The bodhisattva who holds, recites, etc., this category of dharma, and follows the example of Mañjuśrīkumārabhūta, generating the mind until "one should learn," and abandoning seven steps, the accumulation of merit from the former is said to be unbearable even from a hundredth part, even as an example and cause. Then, as soon as Mañjuśrīkumārabhūta entered into the samādhi called "arising like an illusion, appearing everywhere," the bodhisattvas assembled there, however many there were, saw the Buddhas of the infinite and limitless realms of the ten directions, and saw that in front of all of them, Mañjuśrīkumārabhūta was dwelling and showing the qualities and array of his own Buddha-field, and they thought to themselves: It is wonderful that Mañjuśrī appears simultaneously in so many realms of the world in this way, it is the distinction of aspiration, samādhi, and wisdom! They developed a thought of wonder. Thus it was said. ༈ . In the Sūtra of Ajātaśatru's Repentance, when the Bhagavan was dwelling on Vulture Peak Mountain (present-day Rajgir, Bihar, India) surrounded by his retinue, Mañjuśrīkumārabhūta on the mountain
Tibetan
བ་ཀྱི་བང་རིམ་གྱི་ངོས་ན་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་དང་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷའི་བུ་བཞི་སོགས་འཁོར་མང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་སྨྲ་ཞིང་འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་པ་སོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་མང་པོ་སྨིན་པར་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇམ་ དཔལ་ལ་འོང་བའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མཛད་པ་ན་འཇམ་དཔལ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ནས་ཆོས་སྣ་ཚོགས་བགྲོས་པ་དང་། འཁོར་དེ་ན་ལྷའི་བུ་སྔོན་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོར་བ་ཉིས་བརྒྱས་བདག་ཅག་གིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་ཀྱི་ཉན་རང་གི་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་སྙམ་པ་དེ་དག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཁོར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཁྱིམ་བདག་ཞིག་སྤྲུལ་ཏེ། དེས་ལྷུང་བཟེད་ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱས་གང་བ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་བ་བཞེས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། ཞལ་ཟས་འདི་ལས་བདག་ལ་མ་སྩོལ་པར་གསོལ་ན་བྱས་པ་གཟོ་བར་མི་མཛད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསོལ་པ་ན། ཤཱ་རིའི་བུས་འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕན་ཅི་ཞིག་བཏགས་ན་ད་བྱས་པ་མི་གཟོ་བས་རྒོལ་སྙམ་པ་དང་། དེའི་རྟོག་པ་མཁྱེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དུས་མཁྱེན་ཏེ་ཁྱོད་ལ་བཀའ་སྩོལ་གྱི་སྡོད་ཅིག་ཅེས་གསུངས་ནས་ལྷུང་བཟེད་དེ་ས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་བཏང་བ་དང་། དེ་མ་ཐག་འོག་ཕྱོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ན་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པ་དེ་དག་གི་སྤྱན་སྔ་ནས་སོང་སྟེ་ཞིང་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་སྙེད་འདས་ནས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྣང་བ་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་ཟེར་རྒྱལ་པོ་བཞུགས་པའི་ཞིང་ན་ལྷུང་བཟེད་དེ་བར་སྣང་ལ་འདུག་པར་གྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་དེ་རྣམས་ ལ་ལྷུང་བཟེད་དེའི་རྒྱུ་མཚན་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ན། སྟེང་ཕྱོགས་མི་མཇེད་ཀྱི་ཞིང་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གདུལ་བའི་དོན་དུ་བཏང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་ལྷུང་བཟེད་དེ་ཚོལ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ལ་ཞུགས་ནས་རང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྟོང་ཕྲག་བཅུར་སོང་ཡང་མ་མཐོང་ནས་སླར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། །དེ་བཞིན་མཽ་གལ་བུ་དང་། རབ་འབྱོར་དང་། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྷའི་མིག་གིས་
Chinese
在婆奇堆的层面上，与二十五位圣人和兜率天的四位天子等众多眷属一同宣说佛法，文殊菩萨所化现的如来通过开示佛法等方式，使众多有情得以成熟。世尊为了迎接文殊菩萨的到来而示现瑞相，文殊菩萨与眷属一同来到佛陀面前，探讨各种佛法。在这些眷属中，有两百位具有先前行为的天子失去了菩提心，心想：我们无法成就无上菩提，将证得声闻或独觉的寂灭。为了引导他们进入无上菩提，世尊在眷属之外化现一位居士，他将盛满百味美食的钵供养给佛陀，佛陀接受了供养。文殊菩萨向世尊请示：如果不将此食物分给我而独自食用，岂不是不报答恩情了吗？舍利子心想：文殊菩萨先前对世尊有什么恩德，现在竟然以不报答恩情来责难。佛陀知晓了他的想法，于是说道：舍利子，如来知晓时机，你且等待我来开示。说完，便将钵投入大地之中。随即，钵立即穿梭于下方诸佛刹土，经过恒河沙数般的刹土后，到达名为“具光”的世界，停留在如来光芒王所居住的刹土的虚空中。诸佛的眷属向佛陀请问此钵的因缘，佛陀回答说：这是上方娑婆世界的如来释迦牟尼佛为了调伏菩萨而送来的。之后，世尊对舍利子说：你去寻找那个钵。舍利子进入一万个三摩地，凭借自己的智慧和佛陀的加持力，走遍了一万个佛土，却未能找到，于是又回到佛陀面前。同样，目犍连和、须菩提以及大约五百位大声闻弟子也用神通和天眼
English
On the level of the Baki heap, twenty-five holy beings and four sons of the Tushita gods, along with many retinues, spoke of the Dharma, and the Tathagata, who was transformed by Manjushri, matured many sentient beings by teaching the Dharma and so on. When the Blessed One made a sign for Manjushri to come, Manjushri and his retinue came to the Buddha and discussed various Dharmas. Among those retinues, two hundred sons of gods who had previous conduct lost their bodhicitta, thinking, "We cannot accomplish the unsurpassed bodhi, but will attain the nirvana of shravakas or pratyekabuddhas." In order to lead them to unsurpassed bodhi, the Blessed One transformed a householder outside the retinue. He offered a bowl filled with a hundred flavors of food to the Buddha, and the Buddha accepted it. Manjushri asked the Blessed One, "If you do not give me this food but eat it alone, will you not be ungrateful?" Shariputra thought, "What kindness did Manjushri previously bestow on the Blessed One that he now accuses him of ingratitude?" Knowing his thoughts, the Buddha said, "Shariputra, the Tathagata knows the time, so wait for me to speak." Having said this, he threw the bowl into the great earth. Immediately, the bowl went from the presence of the Buddhas residing in the Buddha-fields below, and after passing through as many fields as the sands of the Ganges, it arrived in the world called "Endowed with Light," and the bowl remained in the sky in the field where the Tathagata Light King resided. The retinues of those Buddhas asked the Buddha about the reason for the bowl, and the Buddha replied, "This was sent by the Tathagata Shakyamuni from the upper Saha world for the purpose of taming bodhisattvas." Then, the Blessed One said to Shariputra, "Go and find that bowl." He entered ten thousand samadhis, and by the power of his own wisdom and the blessing of the Buddha, he went to ten thousand Buddha-fields, but could not find it, and then returned to the presence of the Buddha. Similarly, Maudgalyayana, Subhuti, and about five hundred great shravaka disciples also used their miraculous powers and divine eyes.