Tibetan
སོགས། །ཟབ་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་དང་། །སྐུར་བའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་མཐའ་བྲལ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་དག་གིས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་དག་དེ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ཤིང་། དམིགས་པ་ཅན་ལ་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཟབ་མོ་དཔག་པར་དཀའ་བ་ཞེས་བློས་མི་དཔོགས་པ་ཅི་ཡང་མི་སྣང་ངོ་། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་བརྒྱད། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཤེས་བྱ་དང་། །ཤེས་དང་སྤྱོད་དང་གཉིས་མེད་དང་། །ཐབས་མཁས་པ་ལ་ཟབ་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་འདིའི་དོན། མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ ཆོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་ན་ཅིག་ཤོས་ཡིན་མི་ཤེས་པ་ལྟར་བདེན་གཉིས་འགལ་འདུར་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་མ་རྟོགས་ཤིང་། དབུ་མའི་དོན་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས། གང་གིས་སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་དག །དབུ་མའི་ལམ་དུ་དོན་གཅིག་པར། །གསུང་མཆོག་ཅེས་པ་ལྟར་འགལ་མེད་དུ་རྟོགས་ནས་མཐའ་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པ་ནི་ཟབ་པ་དང་པོ་དང་། དེ་བཞིན་འགག་པ་འགག་མེད་ལ་སྦྱར་བ་གཉིས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་གོམས་པར་བྱེད་ཀྱང་ཐབས་ཀྱི་དུས་མིན་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཟབ་པ། དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་ལྟར་ན་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྦྱིན་སོགས་སྒྲུབ་པ་འགལ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ཤེས་བྱ་ལ་ཟབ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཐོང་བའམ་དམིགས་པ་གང་ཡང་མེད་ཀྱང་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་དམ་པར་གསུངས་པ་དོན་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཤེས་པ་ལ་ཟབ་པ། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱོད་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལའང་དེའི་ཚུལ་གྱིས་ཟབ་པ་དང་། དོན་དམ་པར་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལམ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པ་གཉིས་འགལ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་གཉིས་མེད་ལ་ཟབ་པ། དོན་དམ་པར་ཐོབ་པ་དམིགས་སུ་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་གཉིས་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཐབས་མཁས་པ་ལ་ཟབ་པ་སྟེ། འདི་དག་མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་པ་དག་གིས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཞིང་གཞན་དག་གིས་རྩོད་པའི་གནས་སུ་བྱས་ཀྱང་ཟབ་མོའི་བློ་ལྡན་དག་ལ་ཅི་ཡང་གནོད་མི་ནུས་སོ། །དྲི་མ་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་ཞེས་དང་། ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ་ཚུལ་སོགས་ལུང་མཐའ་ཡས་པའི་དོན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡི
Chinese
等等。所谓的甚深，即是脱离了增益和损减的边际。如是说，那些对离边有所确信的人们，如其所说的那样，也认为是非常甚深的。对于有相者来说，脱离了增益和损减边际的甚深是难以测度的，因此没有什么不能以分别念来推测的。甚深的法性有八种：生与灭，如是性与所知，知与行，二无与方便，于此为甚深。如是说，此中的意义是，通达离边大中观者所领会的法，如何呢？胜义谛中无生，名言中生，二者若一则不知另一，如是执持二谛为矛盾者，未能了悟无矛盾为一义。通达中观之义者，以“何者为空与缘起，于中观道中义为一”的殊胜教言，如是了悟无矛盾，从而证悟离边法界，此为第一甚深。同样，将灭与不灭相连为第二。以智慧串习如是性，然于方便非时则不显现，于方便智慧双运之如是性为甚深。胜义谛如离戏论般无有可成办，然于世俗中行持布施等成办，了悟二者无矛盾，于所知为甚深。于彼真如中，无有任何可见或可缘，然于无缘中见为殊胜，了悟此为一义，于知为甚深。如是，于无行之行中，亦以此方式为甚深。胜义谛中，无有能成所成二者，然于世俗中成办一切道，了悟二者无矛盾，于二无为甚深。胜义谛中，无有所得可缘，然于世俗中，以善巧方便圆满二资粮，获得佛果，了悟二者无矛盾为一义之智慧，于方便善巧为甚深。此等为离边大中观者如是执持，然他者虽以此作为诤论之处，然对于具有甚深智慧者，亦不能有任何损害。所谓“无垢尽与不生”，以及“于真实性中真实见”等无量教言之义，亦是如此。
English
Etc. That which is profound is indeed liberation from the extremes of imputation and denigration. As it is said, those who have found certainty in freedom from extremes understand those things as being extremely profound. For those with objects of focus, the profound, which is free from the extremes of imputation and denigration, is immeasurable, so nothing appears that cannot be conceived by the mind. The nature of the profound has eight aspects: origination and cessation, suchness and knowable objects, knowledge and conduct, non-duality and skillful means, in these is profundity. As it is said, the meaning of this is that the Dharma is understood by those who have realized the great Madhyamaka free from extremes. How is it? In the ultimate sense, there is no origination, and in the conventional sense, there is origination. If the two were one, one would not know the other. Those who hold the two truths as contradictory do not realize that they are non-contradictory and of one meaning. Those who realize the meaning of Madhyamaka, as the supreme speech says, "What is emptiness and dependent arising is of one meaning on the Middle Way," realize that they are non-contradictory and realize the sphere of Dharma free from extremes, this is the first profundity. Similarly, connecting cessation with non-cessation is the second. Although one cultivates suchness with wisdom, one does not manifest it when it is not the time for skillful means. Profundity is in the suchness of the union of skillful means and wisdom. In the ultimate sense, there is nothing to be accomplished as in freedom from elaboration, but in the conventional sense, one accomplishes generosity and so on. Realizing that the two are non-contradictory is profundity in the knowable. Although there is nothing to be seen or focused on in that very reality, seeing in the absence of focus is said to be supreme. Realizing this as one meaning is profundity in knowledge. Similarly, profundity is in the conduct of non-conduct in that way. In the ultimate sense, there are no two, the object to be accomplished and the accomplisher, but in the conventional sense, one accomplishes all paths. Realizing that the two are non-contradictory is profundity in non-duality. In the ultimate sense, there is nothing to be attained as an object of focus, but in the conventional sense, by being skilled in means, one perfects the two accumulations and attains Buddhahood. The wisdom that realizes that the two are non-contradictory and of one meaning is profundity in skillful means. These are held as such by those of the great Madhyamaka free from extremes, but although others make this a place of contention, they cannot harm those with profound wisdom in any way. The meanings of the countless scriptures such as "exhaustion of defilements and non-arising" and "correct view of reality" are also like that.
Tibetan
ན་ནོ། །རྣམ་མཁྱེན་སོགས་སྨྲས་ཀྱང་གཞི་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ག་ལ་ཤེས་ཏེ། དམིགས་མེད་མ་ཤེས་ པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟར་གྱུར་ཏོ། །ཡུལ་ཅན་བློ་ཡི་རྣམ་པ་དམིགས་པས་རྫོགས་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་བསམས་ནས་དམིགས་མེད་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་མཐའ་བྲལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་གིས་རྫོགས་པར་ཤེས་སོ། །ཡང་རྩོད་ཡིག་ཏུ། དབུ་མ་འཇུག་པར། གཉིས་སུ་མེད་བློ་དང་། བློ་ཡང་ལྷག་ཅེས་དང་། དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་སྣོད་ནི་དེ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དང་། མ་བཟུང་བར་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་མི་རུང་། །དེ་ཉིད་རྒྱས་ལ་སངས་རྒྱས་བསྙད་ཇི་བཞིན། །ཞེས་དང་། མཁས་པ་དག་ནི་སྟོང་ཉིད་ཁོང་ཆུད་ཅིང་། །ཞེས་དང་། བདག་མེད་འདི་ནི་འགྲོ་བ་རྣམ་དགྲོལ་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རབ་དབྱེ་རྒྱས་པར་བཤད་ཀྱང་། ཁྱོད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་བཤད་ག་ལ་ནུས། འདི་ནི་གསན་རྒྱ་ཆེ་ཡང་གཞན་གྱི་ཐུགས་སུ་ཆུད་མི་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པ་ལ། ཁྱོད་ལྟར་ན་རང་གི་ཐུགས་སུའང་ཆུད་རྒྱུ་མེད་ཟེར་དགོས་ལ། འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་དེ་ཉིད་རྟོགས་ནས་སངས་རྒྱས་སར་བགྲོད་ཤོག །ཅེས་ཐུགས་སྨོན་གནང་བ་ལ་སངས་རྒྱ་བར་ཐུགས་བྲེལ་མེད་པ་རེ་ཞིག་བརྣོག་འདོད་ཀྱང་། རྟོགས་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་ན་རྟོགས་པར་སྨོན་ཞེས་གསུང་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །སྨྲས་པ། རྣམ་དག་གཞུང་ལུགས་གཞལ་མེད་ལྷ་ཡི་གནས། །སྐལ་བཟང་འཆི་མེད་རོལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །རྒོལ་ངན་ད་ནུའི་བུ་ཡི་སྦྱོར་བ་བརྒྱས། །གཞིག་པའི་ཀུན་རྟོག་རི་མོ་དེང་འདིར་སྦྲན། །རྣམ་དག་གཟིགས་པའི་སྣ་ཚོགས་ཡུལ་གྱི་དངོས། །མཁའ་དབྱིངས་ཆུ་སྐྱེར་སོན་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །མཁྱེན་གཏེར་འོད་ཟེར་སྟོང་གིས་གསལ་བྱས་པས། །དཔྱོད་ལྡན་བློ་གྲོས་པདྨོ་འཛུམ་ཞིང་བཤད། །རབ་འབྱམས་གཞུང་མང་བརྩེགས་པའི་ཀཻ་ལ་ཤ །རྣམ་དཔྱོད་རྩལ་གྱིས་གཡོ་བའི་འཕྲོག་བྱེད་དབང་། །རིགས་ལམ་འཕྲུལ་གྱིས་རྩེན་པའི་ཟློས་གར་གྱིས། །རྒོལ་ངན་རི་དྭགས་བསད་པའི་གཟན་ལ་རོལ། །རིས་མེད་ མཁས་དང་གྲུབ་པའི་མཁའ་ལྡིང་ཚོགས། །ཅི་བདེར་རོལ་པའི་དུས་སྟོན་འདི་ན་བསྟར། །ཕྲ་ཞིབ་བློ་ཡི་རོ་འཛིན་འདིར་རྐྱོངས་ལ། །རྩོད་རིགས་དུས་སྟོན་དར་བའི་གླུ་དབྱངས་སྒྲོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་མཚར་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་དག་གིས་འདི་སྐབས་སུ་གང་བཤད་པ་དག་ལ་ལན་གྱི་རྣམ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་མ་དགོས་པས་མཐའ་བྲལ་སྟོང་ཆེན་གྱི་དབྱིངས་སུ་རང་ཡལ་རང་གྲོལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་ཅི་ཡང་
Chinese
那诺！虽然说了遍智等，但怎么会知道基础等的差别呢？因为不了解无缘的缘故，就像他们说的那样了。仔细思考了以境为主的心的显现方式，从而知道无缘的显现本身，以远离边际、无所缘的实相本身的力量而圆满。又在辩论书中，《入中论》中说：“无二之智与，智亦复超胜”，以及“彼即是能近，显示彼之器”，以及“不执取亦有，不应作是说。如其增长已，说名为佛陀”，以及“智者通达空性”，以及“此无我性故，为解脱有情”等等，虽然详细地阐述了空性的种种差别，但你怎么能阐述空性呢？这个虽然听得很多，但别人也不会理解。您这样说，那也应该说自己也不会理解了。愿世间一切都证悟那个，前往成佛之地！虽然想暂时搁置对成佛没有兴趣的想法，但如果有什么要证悟的，就应该说希望证悟。说道：清净正理无量是天界，吉祥不朽嬉戏之坛城中，恶劣论敌达努子百般作，摧毁分别妄想之图于今绘。清净所见种种境之物，虚空莲花播种于彼时，智慧宝藏千光所照耀，具慧智慧莲花绽放而宣说。浩瀚经论堆砌之吉 कैलाश山（冈仁波齐峰），分别妙力摇动之夺取自在，以理路幻化嬉戏之舞蹈，享用诛杀恶劣野兽之肉。无偏 贤哲成就之空行众，于此展示随意嬉戏之节日，在此伸展精细智慧之味蕾，高唱辩论节日兴盛之歌谣。此乃趣味盎然之诗句。如是说。以上所说，对于此时所说的一切，无需展示丝毫的答辩，因为已经在远离边际的大空性中，自灭自解，所以无需任何努力。
English
Namo! Although they speak of omniscience and so on, how would they know the difference between the basis and so on? Because they do not understand the unconditioned, it has become as they say. After carefully considering how the appearance of the mind with an object as its focus is perfected, it is known that the appearance of the unconditioned itself is perfected by the power of the very nature of being without extremes and without an object of focus. Also, in the debate text, in the "Entering the Middle Way": "The non-dual wisdom and, wisdom is also superior," and "That is the vessel that closely, shows that," and "Without grasping, it also exists, one should not say that. As it has grown, it is called Buddha," and "The wise understand emptiness," and "This selflessness is for, the liberation of beings," etc. Although the various distinctions of emptiness are explained in detail, how can you explain emptiness? Although this is heard extensively, others will not understand it. If you say so, then you should also say that you yourself will not understand it. May all beings in the world realize that and go to the place of enlightenment! Although I would like to temporarily put aside the thought of not being interested in becoming a Buddha, if there is something to realize, then one should say that one hopes to realize it. Said: Pure doctrine immeasurable is the abode of the gods, In the mandala of auspicious immortality's play, Evil opponents, sons of Danu, make hundreds of efforts, To destroy the drawings of conceptual thought, now painted. Pure vision, various objects of the realm, When a lotus seed is sown in the sky, A thousand rays of light from the treasure of knowledge illuminate it, And the lotus of discerning wisdom smiles and speaks. Mount Kailash (Gang Rinpoche) piled high with vast scriptures, The power of discernment shaking the captivating force, With the dance of logic's magic, Enjoying the feast of killing evil wild animals. Impartial Gatherings of scholars and accomplished sky-goers, Displayed here in this festival of carefree play, Extend your subtle taste buds of wisdom here, Sing the songs of the flourishing debate festival. This is a verse of delightful experience. Thus it is said. With what was said above, there is no need to show even a particle of response to what was said at this time, because it has become self-extinguished and self-liberated in the realm of the great emptiness beyond extremes, so there is no need for any effort.