Tibetan
་མདོ་དང་བཅས་པ་ལས་བརྒལ་ལོ། །རྒྱན་དུ། བརྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །ཞེས་སོགས་དམིགས་བྱ་དམིགས་བྱེད་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་གསུངས་པ་དང་། དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཁྱེད་ཅག་གི་སྟོང་ཉིད་དེ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པས་མ་བསྒོམ་པར་སངས་རྒྱ་བར་ངེས་སོ། །སྦྱོར་བ་བརྒྱ་དོན་གསུམ་དུ་ཁྱེད་ཅག་གི་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་མ་ཆུད་པར་གསལ་ལོ། །སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། ཞེས་དང་། ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་བརྒྱད། །ཅེས་དང་། དྲི་མ་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་བའི། །ཞེས་དང་། ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཞེས་སོགས་མཐའ་ཡས་ཤིང་། རྣམ་མཁྱེན་སོགས་སྨྲས་ཀྱང་རྣམ་པ་དང་ལམ་དང་གཞི་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ག་ལ་ཤེས། རྣམ་པར་དམིགས་པས་རྫོགས་ཚུལ་རྣམས་མ་བསམ་པར་བྱུང་རྒྱལ་དུ་སྨྲ་བར་ངེས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ། དེ་ལ་ལན་ཉུང་ངུར་བརྗོད་པ། སྟོང་ཉིད་རྗེས་དཔག་གིས་གཞལ་བྱ་ཡིན་ཚུལ་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་འདོད་ལན་དོན་མཐུན་ཐེབས་པས་འདིར་ཡང་བཤད་མ་དགོས་ལ། གཞན་ལུགས་རྒྱང་འཕེན་པ་ལས་ཀྱང་ཐ་ཆད་དོ་ཞེས་ཤུགས་ཀྱིས་འཕེན་པའི་བརྗོད་འདོད་དྲག་པོས། ཁྱབ་པ་རྒྱང་འཕེན་པས་ཤེས་ཏེ། རྗེས་དཔག་ཁས་མ་བླངས་སོ་ཞེས་བཤད་པ་ལ་བརྟགས་ན། རྒྱང་འཕེན་པས་རྗེས་དཔག་ཁས་མ་བླངས་ཤིང་། མངོན་སུམ་གྱིས་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་པ་ཡིན་པས། ཁྱབ་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཏེ། རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱ་གཉིས་ཀ་ཁས་མི་ལེན་པ་ལ། རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ཁྱབ་པ་ངེས་པ་ནི་མོ་གཤམ་བུ་དང་དེའི་ལྕམ་མོའི་ཁྱབ་པ་ཤེས་པ་ལྟར་སོང་བས་མཆོང་དྲག་པས་ཡན་ལག་ཆག་པའི་ དཔེ་དང་མཚུངས་པར་སོང་ངོ་། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཚད་མས་མ་བསལ་བར་འདོད་དེ། དམིགས་མེད་མཐའ་བྲལ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་ཏེ། གནས་ལུགས་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་སྐུ་མངའ་བ་ཞེས་པའི་ཟབ་མོ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དབྱིངས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་རྒྱ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ནི། ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེའི་སྐུ་མངའ་བ། །ཞེས་དང་། གདུལ་བྱ་ལ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་ཡང་དག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐར་འདོད་རྣམས་ལ་མི་བསླུ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྡན་བཅོམ་ལྡན་ཚད་མ་ཉིད། །ཅེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ཇི་བཞིན་འཆད་ནུས་པས་སྡེ་བདུན་མདོ་དང་བཅས་པའི་ལམ་གྱི་ཚུལ་ལ་གནས་བཞིན་པ་ཡིན་གྱི་རིང་དུ་མ་བརྒལ་ཏོ། །བརྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །ཞེས་སོགས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ་ཆོས་ཅན་སོ་སོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་བཅུ་གསུམ་བྱས་པའམ། དམིགས་བྱ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཤད་ཀྱང་རུང་གང་ལྟར་ཀྱང་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལས་མ་འདས་སོ། །དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །ཞེས་པ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པར་བྱ་བའི་གཞི་བླང་དོར་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་ཤེས་པར་བྱ་བའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ་དམིགས་བྱ་དམིགས་བྱེད་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དམིགས་པར་འདོད་དེ། བར་ཆད་མེད་རྩེའི་སྐབས་སུ། འདི་ཡི་དམིགས་པ་དངོས་མེད་དེ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་ཅག་གི་སྟོང་ཉིད་དེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པས་མ་བསྒོམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་འཁོར་གསུམ་དུ་དམིགས་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པའམ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གདམས་ངག་གི་སྐབས་སུ་སྒྲུབ་དང་ཞེས་པ་ བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་བརྒྱ་དོན་གསུམ་དུ་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་བསྒོམ་ཚུལ་མ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་མི་གཡོ་བའི་རྣམ་པའི་བར་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉེར་བདུན་དང་། ཆགས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པའི་བར་གྱི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་སོ་དྲུག་དང་། ལུས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གི་རྣམ་པ་ནས། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་བར་གྱི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱ་དང་། བཅུ་སྟེ། རྣམ་པ་བརྒྱ་དོན་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་པར་གསུངས་པས་ན་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ནི་ལམ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་གནས་ཤིང་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ན་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་དམིགས་པ་མེད་པར་མ་སོང་བའི་ཕྱིར་གང་དུའང་མ་ཆུད་པར་གསལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་སྦྱོར་བས་སྒོམ་ཚུལ་གྱི་སྐབས་སུ་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ལ་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བ། ཡུལ་ཅན་དམིགས་ཞེན་གྱིས་མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་གཉིས་གསུངས་ཤིང་དེ་འདྲའི་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་གཞི་ལམ་རྣམ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་ཤིང་ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པ་འགལ་མེད་དུ་སོང་བའི་ཆ་ནས་ཟབ་པ་དང་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་དང་། ཚད་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། །ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་
Chinese
已经超越了经部等。在《现观庄严论》中，如“以稳固之法差别”等，说了能取所取、所依和能依，以及“所缘即一切法”等，因此你们的空性是由菩萨成就的，不修也能成佛。你们的三百七十种结合，没有领会实相的形态就显现出来了。“修行的道是深奥的”，以及“深奥之法性有八种”，以及“无垢灭尽且不生”，以及“于真实如实见”等等无边无际。即使说了现观等，又怎么知道形态、道和基础等的差别呢？没有思索以各种形态圆满的方式，就一定会随意乱说。对于这些所说，简略地回答如下：空性是以后续推理来衡量的，如前所述，因为所认同的回答与意义相符，所以这里也不需要再说了。其他宗派比顺世外道还要低劣，这是以强烈暗示的方式来表达的。通过顺世外道知道周遍，因为他们不承认后续推理。如果考察这种说法，顺世外道不承认后续推理，也不承认非现量所量之隐蔽处，那么又怎么知道周遍呢？因为不承认作为理由的相和所要成立的法，所以确定随行和还灭的周遍，就像知道寡妇的儿子和他的姐妹的周遍一样，太过跳跃就像跳得太猛而折断了肢体一样。 认为事物没有自性，而不是通过量来破除。无所缘、离边就是完全具备无自性的意义，这是所要成立的真实，因为这是通过衡量实相之量所成立的。因此，“具有甚深且广大之身”中的甚深，是指远离戏论的法界，与无二之身和智慧之法广大之自性。“具有甚深且广大之身”，以及“为了向所化众生正确地展示解脱之道，对于希求解脱者来说不会欺骗”，因此“具足此等之薄伽梵即是正量”等意义，能够如实地解释，所以仍然安住在包括经部在内的七部之道的形态中，并没有超越。
English
It has surpassed the Sutra Pitaka and others. In the Ornament for Clear Realization, it says, "By the distinction of the steadfast Dharma," and so on, speaking of the object to be apprehended, the apprehending subject, the basis, and what depends on it, as well as "The object of focus is all phenomena." Therefore, your emptiness is accomplished by Bodhisattvas, and you are certain to attain Buddhahood without cultivation. It is clear that your three hundred and seventy unions do not comprehend the aspect of ultimate reality. "The path of meditation is profound," and "The nature of profound Dharma has eight aspects," and "Of the stainless, exhausted, and unborn," and "Seeing reality as it is," and so on, are limitless. Even if you speak of omniscience and so on, how can you know the distinctions of aspects, paths, and bases? Without contemplating the ways of perfecting through various aspects, you are certain to speak arbitrarily. To these statements, I will respond briefly: Emptiness is to be measured by subsequent inference, as stated above. Because the answer that is accepted is consistent with the meaning, there is no need to repeat it here. Other schools are even inferior to the materialists, which is expressed with a strong intention of implicit rejection. The pervasiveness is known by the materialists because they do not accept subsequent inference. If we examine this statement, the materialists do not accept subsequent inference, nor do they accept hidden objects that are not measurable by direct perception. How, then, do they know pervasiveness? Because they do not accept either the sign or the object to be proven, the determination of the pervasiveness of concomitance and counter-concomitance is like knowing the pervasiveness of a widow's son and his sister, which is like jumping too hard and breaking a limb. It is asserted that phenomena do not have inherent existence without being refuted by valid cognition. The absence of objects of focus and freedom from extremes is the complete meaning of the absence of inherent existence, and this is the valid object to be proven, because it is established by the valid cognition that examines reality. Therefore, the profoundness of "having a profound and vast body" refers to the Dharmadhatu that is free from elaboration, and the nature of the vastness of the non-dual body and wisdom. "Having a profound and vast body," and "In order to correctly show the path of liberation to those to be tamed, it is not deceptive to those who desire liberation." Therefore, the meaning of "The Bhagavan who possesses these qualities is valid cognition itself," and so on, can be explained as it is, so it remains within the mode of the path of the seven sections including the Sutra Pitaka, and has not surpassed it.
Chinese
如“有境之法差别”等。于法界自性，从有法各自之门分为十三种，或说为能缘所缘之方式，无论如何也不超出离戏之法性。如“所缘一切法”等，谓菩萨所应断除增益之基，以取舍、舍弃、中庸所摄的一切，以及彼一切之中所应知之最胜法界自性，虽无能缘所缘二者之显现，然于名言中，欲为有境无分别之智慧所缘，如《无间顶》中云：“此之所缘无实有。”如是。故我等之空性非未由菩萨之修持所修，谓菩萨之一切道，皆为于三轮无所缘之无分别智慧所摄持而修习或修持，如教言中，所谓修持，即说于二谛双运中修持。于百三结合，我等未曾不领会胜义之修法，谓从无有之相至不动之相间，基智之相二十七种，及从离贪之相至无事物之自性空性间，道智之相三十六种，及从身念住之相至佛陀自性之相间，一切智之相一百一十种，此一百三十种相，皆说为于胜义中不执著之方式而修持，故我等之修持乃安住于彼道之本体，若为有境之空性，则未成二谛双运无所缘之故，于何处亦未不领会，是故明显。是故彼等相于结合之修法时，宣说不住于境色等之结合，及不以有境执著而结合之二种结合，如是之结合，于基道果之诸法，胜义中不执著，然于名言中执著无违，从是方面而言，是甚深且难以衡量，且是无量。如是宣说。修持之道甚深，于甚深之空性
English
Such as "the distinctions of the Dharmas with objects," etc. The very nature of the Dharmadhatu is divided into thirteen types through the gates of individual entities, or it can be explained as the manner of object and subject, but in any case, it does not go beyond the nature of reality free from elaboration. As in "all Dharmas as objects," it refers to all that is encompassed by acceptance, rejection, and equanimity, which are the basis for Bodhisattvas to sever imputations, and among all of these, the very nature of the Dharmadhatu, which is the supreme object of knowledge, although there is no appearance of object and subject, it is desired to be the object of non-conceptual wisdom in conventional terms. As it is said in the context of the 'Uninterrupted Peak': 'Its object is non-existent.' Therefore, our emptiness is not something that has not been cultivated by the practice of Bodhisattvas. All the paths of Bodhisattvas are taken up and practiced or cultivated by non-conceptual wisdom that is free from objectification in the three spheres. As it is said in the context of the instructions, 'cultivation' is explained as cultivating the union of the two truths. In the one hundred and three combinations, we have not failed to comprehend the way to meditate on the ultimate truth. From the aspect of non-existence to the aspect of immovability, there are twenty-seven aspects of the basis of knowledge, and from the aspect of detachment to the emptiness of the essence of non-things, there are thirty-six aspects of the path of knowledge, and from the aspect of mindfulness of the body to the aspect of Buddhahood itself, there are one hundred and ten aspects of omniscience. All these one hundred and three aspects are said to be meditated upon in a way that does not fixate on the ultimate truth. Therefore, our meditation abides in the very essence of that path, and if it is emptiness with objectification, then it is clear that we have not failed to comprehend anything because the union of the two truths has not become without objectification. Therefore, in the context of the method of meditation through these combinations, two combinations are taught: the combination that does not abide in objects such as forms, and the combination that does not combine with objectifying attachment. Such a combination, in relation to all the Dharmas of the basis, path, and result, does not fixate on the ultimate truth, but in conventional terms, objectification and non-objectification are not contradictory. From this aspect, it is profound, difficult to fathom, and immeasurable. As it is said, 'The path of meditation is profound, in the profound emptiness.'