Tibetan
པའི་ཆོས་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ན། །བྱིས་པ་གང་ཡིན་གཡོ་བ་དེ་ཡིས་བཅིངས། །ཞེས་དང་སྟོང་ཉིད་མ་སྐྱེས་སུས་ཀྱང་བྱས་མ་ཡིན། མ་མཐོང་འོང་བ་མ་ཡིན་འཕོ་མིན་ན། །དམིགས་གནས་བདག་ཅག་སྟོང་ཉིད་ལེགས་བསླབ་ཅེས། །འཛེར་བ་དེ་དག་ཆོས་ཀྱི་རྐུན་པོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དམིགས་པ་མཐའ་དག་ལས་བཟློག་སྟེ་མཐའ་བྲལ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་ན། མདོ་དེ་ལས། རྟོག་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་དེ། །གཉིས་ཀ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ན་ཆོས་འཛིན་ཡིན། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས་ལ་ཆོས་མེད་དེ། །གང་ཕྱིར་འདི་མེད་ནམ་ཡང་ཡོད་མི་འགྱུར། །རྟོག་ཅན་དག་གིས་ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བྱ། །དེ་ལྟར་དཔྱོད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་མི་འགྱུར། །ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གཉིས་ཀ་མཐའ། །གཙང་དང་མི་གཙང་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་གཉིས་ཀའི་མཐའ་ནི་རབ་སྤངས་ནས། །མཁས་པ་དབུས་ལའང་གནས་པར་ཡོངས་མི་བྱེད། །ཅེས་དང་། སྒྲ་དང་ཚིག་གི་ལམ་བྲལ་བརྗོད་དུ་མེད། །ནམ་མཁའ་ཇི་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། །འདི་ལྟ་བུ་ཡི་ཚུལ་མཆོག་རྣམ་རིག་ན། །དེ་ཡི་སྤོབས་པ་དག་ཀྱང་མི་ཟད་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་ཞེན་དང་སྡང་ཞུགས་ཀྱི་སྨྲ་བ་གཙོ་བོར་མི་བྱ་བར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ལུང་བཞིན་ལེགས་པར་སྤྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པ་བྱས་ན། རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་བསྟན་པར་རིན་པོ་ཆེའི་རྗེས་སུ་ཚུལ་བཞིན་ཞུགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་ལུང་དང་རིགས་པའི་འཐད་པ་ལ། །བརྟེན་ནས་ཞི་སྒོ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལམ། །སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་ཟུང་འཇུག་མཐའ་བྲལ་གྱི། །དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་ཅུང་ཟད་རྙེད་པ་ཡང་། །བླ་མ་མཆོག་དང་རྒྱལ་བ་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི། །ཐུགས་རྗེའི་བྱིན་རླབས་ཉིད་དུ་ངེས་གྱུར་ཅིང་། །རང་རློམ་མེད་པར་ལེགས་པར་བརྗོད་པའི་གཏམ། །འདི་ཡང་སྐལ་བཟང་སྐྱེ་བོའི་དཔལ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཡང་བློ་བཟང་རབ་གསལ་ལགས་ཀྱི་ཞལ་ནས། འདི་སྐད་དུ། འདི་ལྟར་སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཅན། །རྗེས་དཔག་གིས་གཞལ་བྱ་ཡིན་པར་ཐལ། ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་རྒྱང་འཕེན་པས་ཀྱང་ཤེས་ཏེ་རྗེས་དཔག་ཁས་མ་བླངས་སོ། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་ཆོས་ཅན། ཚད་མས་མ་བསལ་བར་ཐལ། བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། རྣམ་འགྲེལ་དུ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་སྐུ་མངའ་བ། །དེ་ལྡན་བཅོམ་ལྡན་ཚད་མ་ཉིད། །ཅེས་སོགས་སྡེ་བདུན
Chinese
对于法的完全思虑，凡是孩童，都会被动摇所束缚。如是说，空性不生，任何人都未曾造作。若非未见而来，非转移，非移动，说我们应善学空性之目标处，那些人是法的盗贼。如是说。断绝一切目标，通达无边离戏之义，彼经中云： 思虑与分别的戏论，二者皆尽舍，即是法执。如是说。圣者三摩地王经中云：涅槃之法无法，何以此无，则永不有。有思虑者说有与无，如是思辨，痛苦不会寂灭。有与无，二者皆是边，净与不净，此亦是边。是故完全断绝二边后，智者亦不住于中。如是说。离言语道，不可言说，如虚空般，是法的自性。若能如是善知此殊胜之理，彼之无畏亦不会穷尽。如是说。如是，不应以偏袒和嗔恨之语为主，为成就解脱之道，以如经所说般善用智慧思辨真实之义，即是如理随行于胜者释迦狮子的教法。依于真确的教证和理性的正当性，依于寂灭之门无二之道，对于空性与缘起双运离边的意义，即使仅获得些许的信解，也确信是至尊上师和诸佛菩萨的慈悲加持。不自诩，善说之语，此亦将成为具善缘者的庄严。如是说。又是洛桑饶赛格西说：如此，空性法，应是能以比量衡量，因为是隐蔽的缘故。此遍及外道也知晓，因为不承认比量。事物自性本无，应是未被量遮破，因为是所证真实之故。《释量论》中云：具有甚深广大的身，具彼者薄伽梵即是量。如是等七部。
English
When completely contemplating the Dharma, any child is bound by that which moves. It is said, "Emptiness is unborn, not made by anyone. If it is not coming from unseen, not transferring, not moving, saying that we should learn well the target of emptiness, those are thieves of the Dharma." It is said. Turning away from all aims, understanding the meaning of being free from extremes and without elaboration, in that Sutra it says: That elaboration of thought and discrimination, if both are completely abandoned, it is clinging to Dharma. It is said. In the Sutra of the Noble King of Samadhi, it says: In the Dharma of Nirvana, there is no Dharma, because this is not, it will never be. Those with thoughts say existence and non-existence, but such contemplation will not pacify suffering. Existence and non-existence are both extremes, purity and impurity are also extremes. Therefore, having completely abandoned both extremes, the wise do not even dwell in the middle. It is said. Separated from the path of sound and words, it cannot be expressed, like the sky, it is the nature of Dharma. If one understands such a supreme principle, then his fearlessness will never be exhausted. It is said. Thus, one should not primarily use words of partiality and hatred, but in order to accomplish the path of liberation, if one contemplates the meaning of reality with wisdom, using the scriptures as they are, then one will be truly following the precious teachings of the Victorious Shakya Simha. Relying on accurate scriptures and the validity of reason, relying on the non-dual path of the gate of peace, even if one gains a little faith in the meaning of emptiness and dependent arising, the union of the two, and being free from extremes, one is certain that it is the blessing of the compassion of the supreme Guru and the Buddhas and Bodhisattvas. Without self-praise, well-spoken words will become the glory of fortunate beings. It is said. Again, Lobsang Rabsel Geshe said: Thus, the Dharma of emptiness should be measurable by inference, because it is hidden. This is also known by outsiders, because they do not accept inference. Things are inherently non-existent, and should not be refuted by valid cognition, because it is the truth to be proven. In the Commentary on Valid Cognition, it says: Having a deep and vast body, the Bhagavan who possesses it is valid cognition. Thus, there are seven sections.