Tibetan
ལ་བའི་རྣམ་ཤེས་རང་རྒྱུད་པར་འཛིན་པ་ལ་དོན་ཟབ་མོ་གོ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པས་རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་འབྱེད་པའི་མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོངས་པ་བཞིན་གསུང་རབ་ཀྱི་བརྡ་བཞིན་བྱས་ན་ལེགས་པར་མངོན་ནོ། །ཊཱི་ཀར། འཕགས་ཡུལ་པའི་གཞུང་བཟང་བཞིན་དུ་ཞེས་པས་དམིགས་བསལ་བའི་སྒྲ་དེས་འཕགས་ཡུལ་པའི་འགྲེལ་བྱེད་དག་གི་ཐུགས་ལ་མེད་པར་བློ་ལྡན་ལ་དོགས་པ་སྐྱེ་མི་སྲིད་ལ། དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་ད་ལྟ་ཡུལ་དུས་རེས་འགའ་བ་འདི་ན་ཁོ་བོ་འབའ་ཞིག་གིས་གསལ་བར་བརྗོད་དོ་ཞེས་དོན་གྱིས་ཤེས་ཤིང་། དེའི་ཕྱིར་མཚུངས་པ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་སྦྱར་བའང་མི་འགལ་ལ། སྙམ་ཞེས་པའི་ཚིག་དེ་འདྲ་རྗེ་ཙོང་ཁ་བ་སོགས་ཀྱི་གསུང་རྣམས་སུ་ཡང་མང་དུ་འབྱུང་བས་ཁོ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་གྲོགས་བཟང་པོ་མང་པོ་ཡོད་པས་སྨྲ་བ་དོན་མེད་ཀྱི་ཚ་རེག་གི་གདུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་བསླབ་ཚིག་བདུད་རྩིའི་བསང་གཏོར་ལ་རེ་བ་ཅི་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །ཡང་རྩོད་ཡིག་ཏུ། རིང་སོང་གི་སྐབས་དང་། བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དང་འབྲེལ་པ་བཀག་པའི་དང་པོ། ཊཱི་ཀར། འདི་ལ་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་ཙམ་སྤངས་པས་གྲོལ་ན་ཞེས་སྦྱར་དགོས་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སྦྱར་བ་མི་འཐད་ཅེས་དཔེ་ལ་ལར་བཤད་ཀྱང་རང་གི་ཞེ་འདོད་དང་མཐུན་པར་ཁྲིད་པ་ཙམ་སྟེ། ཕ་རོལ་པོས་ཀྱང་མངོན་གྱུར་ཙམ་སྤངས་པས་གྲོལ་བར་མི་འདོད་བཞིན་ཐལ་བ་དེ་འདྲ་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སྦྱར་བ་རྒྱ་གཞུང་ཐམས་ཅད་ཞལ་འཆམས། ཞེས་བྱུང་བ་འདི་ཁས་བླངས་སྔ་ཕྱི་འགལ་བའི་བསྡུས་འཇོམས་དམྱལ་བའི་གྲོང་དུ་རྣམ་རྟོག་ལས་ངན་ང་གིས་བདས་པའི་རྟབ་ཚིག་ཤོར་བ་སྟེ། རྩ་བར། སེམས་ནི་དམིགས་དང་བཅས་རྣམས་ཀྱིས། །ནས། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བཞིན། །ཞེས་པའི་བར། ལུགས་འདིར་མངོན་པ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་དགྲ་བཅོམ་དེ་ལ་བྱེད་ དགོས་པའི་ཕྱིར། འགྲེལ་ཆེན་དུ། གང་སེམས་ནི་དམིགས་པར་བཅས་རྣམས་ཀྱི། །མྱ་ངན་འདས་པའང་དཀའ་བར་གནས། །ཞེས་པ་དེ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་དང་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཊཱི་ཀར། སྟོང་པ་ཉིད་སྤངས་ནས་སེམས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་དཀའ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དྲུངས་ནས་མ་ཕྱུང་བར་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་ཐབས་མེད་ལ། ཞེས་པ་ནས། ཡུལ་ཡོད་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པར་རེ་ཤིག་བསམ་གཏན་ལྟ་བུས་མགོ་མནན་ཀྱང་སླར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་འདུ་ཤེས་མེད་
Chinese
执著于自续的识蕴，没有任何深刻的意义可理解，因此，如果按照区分识蕴和智慧的经续论典的意旨，按照圣言的术语来做，那将显得更好。注释： “如圣地之论”一句中的“特别”一词，对于有智慧的人来说，不可能产生圣地注释者心中没有的想法。通过这句话，实际上可以理解为，现在在这个不确定的时间和地点，只有我一个人在清楚地说明这一点。因此，添加一个表示相似性的词语也不矛盾。像“认为”这样的词语，在宗喀巴大师等的著作中也经常出现，因为我有很多好朋友在一起，所以没有说无意义话语的痛苦，因此，我对你的教诲甘露的焚香没有任何期望。又，在辩论书中：关于过去的时间，以及遮止与二谛之理的关联的第一点。注释： 对于这一点，有些人说，应该加上“仅仅断除了现行烦恼就能解脱”，将其加在阿罗汉身上是不合适的，这只是按照自己的意愿来引导。即使对方不认为仅仅断除了现行烦恼就能解脱，这样的过失也会变得无关紧要。而将其加在阿罗汉身上，所有的印度论典都一致同意。这段话表明，这是在前后矛盾的承诺下，被恶业妄念驱赶到地狱之城的胡言乱语。根本颂：心与有境者，乃至，如无想等持。之间，因为在这个体系中，必须按照《俱舍论》中所说的阿罗汉来做。大疏中：任何心与有境者，涅槃亦难得。为了表达这一点，说了“境与是”等等。你也曾注释说：舍弃空性，心与有境者难以获得涅槃，因为如果不从根本上拔除我执，就没有断除烦恼的方法。乃至，如果没有断除执著于实有的习气，即使暂时用禅定等方式压制，也会再次产生无想
English
There is no deep meaning to be understood in holding the consciousness aggregate as self-continuing, so it would be better to do it according to the meaning of the sutras and treatises that distinguish consciousness and wisdom, according to the terms of the sacred words. Commentary: The word "special" in the phrase "like the good teachings of the holy land" makes it impossible for intelligent people to have doubts that the commentators of the holy land did not have in mind. By the force of this, it is actually understood that now in this uncertain time and place, only I am clearly stating this. Therefore, adding a word that expresses similarity is not contradictory. Words like "thinking" also appear frequently in the writings of Je Tsongkhapa and others, because I have many good friends together, so there is no suffering of saying meaningless words, therefore, I have no expectation for your teachings, the nectar of incense. Also, in the debate letter: Regarding the past time, and the first point of preventing the connection with the truth of the two truths. Commentary: For this point, some say that it should be added "if only the manifest afflictions are abandoned, one can be liberated", it is not appropriate to apply it to the Arhat, this is just guiding according to one's own wishes. Even if the other party does not think that liberation can be achieved by merely abandoning manifest afflictions, such a fault will become irrelevant. And applying it to the Arhat, all the Indian treatises agree. This passage shows that this is a rambling speech driven by evil karma delusions into the city of hell with contradictory promises before and after. Root verse: The mind is with objects, up to, like unconscious samadhi. In between, because in this system, it must be done according to the Arhat as stated in the Abhidharma. In the Great Commentary: Any mind with objects, Nirvana is also difficult to obtain. In order to express this, it is said "object and is" and so on. You also commented: Abandoning emptiness, it is difficult for the mind with objects to attain Nirvana, because if self-grasping is not eradicated from the root, there is no way to abandon afflictions. Up to, if the habit of clinging to real existence is not abandoned, even if it is temporarily suppressed by meditation, it will arise again as unconsciousness.
Tibetan
པའི་སྙོམས་འཇུག་བཞིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྲིས་ཤིང་། འོག་ཏུ་ཚིགས་བཅད་ཕྱི་མའི་དོན་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པས་སྟོང་ཉིད་རྫོགས་པར་མ་རྟོགས་པས། འགོག་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་འགག་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་སྦྱར་ཏེ། སྔར་བདེན་འཛིན་མ་སྤང་པར་བཀྲལ། དེ་རྗེས་སྲེད་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པ་བཞག་པའི་ཉེས་སྤོང་གི་ལན་གྱིས་དབུལ་བའི་སྡུག་ཡུས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པར་མཚན་བསྒྱུར་བའི་སོ་མི་ཐུབ་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་དག་ནི་སྔོན་མེད་མཁས་པའི་ལག་རྗེས་ཤིག་ཡིན་སྣང་སྟེ། འདི་སྐད་དུ། ལུང་རིགས་གདེངས་ཀ་སྟོང་གིས་ཉེར་མཛེས་པའི། །སྨྲ་མཁས་ཀླུ་དབང་ཚོགས་ཀྱིས་དབེན་པ་རུ། །ཅོལ་ཆུང་བྱིས་པ་ལང་ལ་ཤོར་བའམ། །དྲན་རིག་ལང་ཚོ་ཉམས་པས་སེམས་གདུངས་སམ། །ཆགས་སྡང་དུག་མདའི་ན་ཟུག་མ་བཟོད་དམ། །མཁས་འདོད་དབྱུག་གུས་དྲག་ཏུ་བསྣུན་པ་ལས། །འགལ་འདུའི་སུག་ལས་མཉན་འོས་རྡུལ་གྱིས་དབེན། །མཁས་རྣམས་ཅི་བདེར་ནང་དུ་ཡང་དག་གཞོལ། །ཞེས་ཀྱང་བསྐུལ་ལོ། །ད་ནི་འདི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་བསམ་གཏན་ལྟ་བུ་ཞེས་སྨྲས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་ནི་དཔེ་ དང་། །མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི་བདེན་རྣམ་ཅན་གྱི་ལམ་ནི་དཔེ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་གོང་གི་འབྲེལ་གྱིས་གྲུབ་ལ། ཡུལ་ཡོད་པར་ཞེན་པ་བདེན་འཛིན་ལ་བྱས་ན་ལམ་དེས་མགོ་གནོན་པར་ཡང་མི་རུང་ལ། མི་བྱེད་ན་གོང་དུ། ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ན་ནི། །སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར། ཡུལ་སྟོང་པར་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་རྩད་ནས་ལྡོག་པའི་ཐབས་མི་སྲིད་དེ། ཡུལ་ཡོད་པ་ཞེས་སྨྲས་པ་འགལ་བས་དེར་བྱས་པར་གསལ་ལ། དེ་ལྟ་ན་ས་བོན་ལས་ཀྱང་བརྒལ་ཏེ་བག་ཆགས་མ་སྤངས་ན་སླར་བདེན་འཛིན་སྐྱེ་བར་བཤད་པས། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་བདེན་འཛིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་དུ་ལམ་དེས་བདག་འཛིན་ཕྲ་བ་མི་སྤོང་བར། མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི་རགས་པ་མངོན་གྱུར་བ་སྤོང་བར་བཤད་རིགས་པར་ཐལ། །ལུང་རིགས་དུ་མ་དང་སྔར་གྱི་དཔེ་དོན་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། དེ་ལ་ལན་དུ་བརྗོད་པ། སྐབས་འདིར་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་དཔེ་དང་། བདག་མེད་ཕྲ་བ་མ་རྟོགས་པར་རགས་པའི་བདེན་རྣམ་ཅན་གྱི་ལམ་དཔེ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་མོད། དེ་ལ་མངོན་པ་ནས་བཤད་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་མི་སྦྱར་ཏེ། མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི་བདེན་རྣམ་ཅན་ཡིན་ན་བདག་མེད་ཕྲ་བ་མི་རྟོགས་པའི་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། མངོན་པ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་བདེན་བཞིའི་རྣམ་ཅན་སྒོམ་པའི
Chinese
写着说，就像是的等持一样。下面一节的意义是，声闻缘觉阿罗汉没有完全证悟空性，所以在灭尽定中，即使有有无戏论的心识止息，但在后得位仍然会再次生起，并将其与之前没有断除的实执联系起来解释。之后，以舍弃贪欲不是烦恼的过失的答复来掩盖贫乏的痛苦，这种将阿罗汉改名的无法忍受的态度，似乎是前所未有的智者的手笔。就像这样说：以千百理证庄严，远离善说龙王众，是年幼孩童迷失方向，还是忆念智慧衰退而心痛，还是无法忍受贪嗔毒箭的痛苦，还是因求名之杖的猛烈敲击，矛盾的言论中缺乏值得倾听的尘埃，智者们请随意深入探讨。也这样劝勉了。现在像这样，你说“如禅定”，那么世间禅定是比喻，从《俱舍论》中所说的具有真实相的道是所比喻，这由上面的关联成立。如果将执着于有境视为实执，那么这条道路也无法压制它，如果不这样做，那么如上面所说：“若见境无我，则有之种子灭。”一样，除了见到境空性之外，根本没有其他彻底扭转的方法，因为说境是有是矛盾的，所以很明显是那样做的。如果是那样，那么甚至超越了种子，因为说如果没有舍弃习气，实执还会再次生起，所以阿罗汉也会生起实执。特别是，这条道路不舍弃微细的我执，而说应该舍弃《俱舍论》中所说的粗大显现的我执，这在理上是成立的。因为有众多理证和之前的比喻意义，所以这样说。对此回答说，在这种情况下，世间禅定是比喻，在没有证悟微细无我的情况下，具有粗大真实相的道是所比喻，虽然是这样，但不要特别加上“从《俱舍论》中所说”，因为如果说是从《俱舍论》中所说的具有真实相，就无法成立不证悟微细无我的遍及，因为修习如《俱舍论》中所说的四谛相
English
It is written that it will be explained as being like the absorption of. The meaning of the latter verse is that the Shravaka-Pratyekabuddha Arhats have not fully realized emptiness, so in the cessation, even if the mind with the elaboration of existence and non-existence ceases, it will arise again in the subsequent attainment, and it is explained by associating it with the previous clinging to reality that has not been abandoned. After that, the unbearable attitude of renaming Arhats with the misery of poverty due to the answer of abandoning the fault of not being a disturbing emotion, seems to be the work of an unprecedented wise man. It is said like this: Adorned with thousands of proofs of scripture and reason, in a place devoid of the assembly of eloquent Naga kings, is it that a young child has lost his way, or is it that his mind is pained by the decline of memory and wisdom, or is it that he cannot bear the pain of the poison arrow of attachment and aversion, or is it from the violent beating of the staff of desire for knowledge, the contradictory words lack dust worthy of listening to, wise men, please delve deeply into it as you please. It is also encouraged like this. Now, like this, you say "like meditation", then worldly meditation is a metaphor, and the path with true aspects described in the Abhidharma is the object of the metaphor, which is established by the above connection. If clinging to the existing object is regarded as clinging to reality, then this path cannot suppress it either, and if it does not, then as mentioned above, "If one sees the object as selfless, then the seed of existence will be destroyed." Likewise, there is no other way to completely reverse it except by seeing the object as empty, because saying that the object exists is contradictory, so it is clear that it is done that way. If that is the case, then it even transcends the seed, because it is said that if the habitual tendencies are not abandoned, clinging to reality will arise again, so clinging to reality will also arise in Arhats. In particular, this path does not abandon the subtle self-grasping, but it is logically established that it should abandon the gross manifest self-grasping described in the Abhidharma. Because of the numerous proofs of scripture and reason and the previous metaphorical meaning, it is said like this. In response to that, in this case, worldly meditation is a metaphor, and the path with gross true aspects without realizing subtle selflessness is the object of the metaphor, although it is like that, do not specifically add "described in the Abhidharma", because if it is said to be with true aspects described in the Abhidharma, it is impossible to establish the pervasiveness of not realizing subtle selflessness, because practicing the aspects of the four truths as described in the Abhidharma