Tibetan
གི་ལས་རང་གིར་བྱས་པས་བསྡུས་འཇོམས་ཀྱི་གྲོང་དུ་མི་འགྲོ་ན་སེམས་ཅན་སུ་ཡང་དམྱལ་བར་འགྲོ་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་མངོན་པ་ནས་བཤད་མ་བཤད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་དགོས་ཏེ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་ཕྲ་རགས་གཉིས་སུ་ཕྱེས་ནས། ཐེག་དམན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དག་གིས། མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི་བདེན་རྣམ་ཅན་གྱི་ལམ་དེ་ཇི་བཞིན་མ་རྟོགས་པར། རགས་པ་ཙམ་ལ་རྟོགས་སོ་སྙམ་དུ་བཟུང་ནས། དེ་དང་སྟོང་ཉིད་འགལ་བར་བྱས་ཏེ་རྩོད་པ་སྨྲ་བ་དག་གི་ལམ་དེ་འདྲས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་སྤོང་མི་ནུས་པར་རིགས་པས་སྒྲུབ་པ་སྐབས་འདིའི་དོན་ཡིན་གྱི། མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི་བདེན་རྣམ་ཅན་དེ་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པ་བདག་མེད་ཕྲ་བ་མཐོང་བ་རྣམས་ནི་ངེས་པར་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་ཞིང་། ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་དེ་དག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྩོད་པར་ཡང་མི་བྱེད་པར་གསུངས་སོ། །དེས་ན། བདག་མེད་ཕྲ་རགས་ཕྱེས་ནས། རགས་པ་རྟག་གཅིག་རང་དབང་བའི་བདག་མེད་པར་མཐོང་བའི་ལམ་གོམས་པ་དེས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་སྤོང་མི་ནུས་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཡུལ་ཡོད་པར་ཞེན་པ་བདེན་འཛིན་ལ་བྱས་ན། ལམ་དེས་མགོ་ནོན་པར་ཡང་མི་རུང་ལ། ཞེས་བརྒལ་བ་དོན་མེད་དེ། བདག་འཛིན་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་སུན་འབྱིན་པའི་ཞི་གནས་གོམས་པས་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་མགོ་ནོན་པ་ཙམ་སྲིད་ཅིང་། ས་བོན་མ་སྤངས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་རྣམས་ ཉམས་སྨད་པ་སྲིད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་གོང་དུ་དྲངས་པའི་ཉན་ས་དང་བསམ་གཏན་དཔེ་མཁྱུད་ཀྱི་མདོ་སོགས་ལུང་དྲངས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གསལ་ལ། དེར་མ་ཟད་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བྱའི་ས་བོན་ཉམས་སྨད་པར་བྱས་པས་རེ་ཞིག་འགོག་པ་ལ་བརྡས་འགོག་པ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། སྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་རབ་བཟང་སོགས་ཀྱིས་བདག་དགྲ་བཅོམ་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་ལོ་རྒྱུས་མདོ་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཁྱེད་ཅག་གིས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་ཙམ་སྤངས་ཀྱང་ས་བོན་མ་སྤངས་པས་ཡང་སྲིད་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་ཁ་ན་ཁྱེར་བཞིན་བརྗེད་ནས་གཞན་ལ་ལྟག་ཆོད་སྨྲས་པ་ཙམ་ལ་སེང་གེའི་ང་རོར་མ་རློམས་ཤིག །རྩོད་ཡིག་གི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་དུ། ཅོལ་ཆུང་བྱིས་པ་ལང་ཤོར་རམ། །དྲན་རིག་ཉམས་པའི་སེམས་གདུང་སོགས་གཞན་ལ་སྡང་ཞུགས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཁྱེད་རང་ལ་འཁོར་ན་མི་མཛེས་པས་བག་ཡོད་མཛོད་ཅིག །ཡང་འདི་སྐད་དུ། ཁྱོད་ཀྱིས་ས་བོན་ལས་བ
Chinese
如果因为自己的业力而不去被聚集摧毁的城市，那么任何众生都不可能堕入地狱。因此，不必区分是否从《俱舍论》中宣说，将人无我的证悟分为粗细两种。下乘宗派的论者，那些具有《俱舍论》傲慢的人，没有如实证悟从《俱舍论》中宣说的具有真实相的道，只是认为证悟了粗分，并认为它与空性相违，那些争论的人的道，无法以理证来舍弃烦恼的种子，这是此时的意义。如实证悟从《俱舍论》中宣说的具有真实相的道，见到细微人无我的人们，必定从轮回中解脱，获得道之证悟的那些人，也不会与空性争论。因此，区分人无我的粗细，认为通过串习见到粗分常一自在的人无我的道，无法舍弃烦恼的种子。如果你们将执著于境的实执作为驳斥的对象，那么反驳说这条道路也无法压伏烦恼是没有意义的。通过串习破斥遍计所执的执著境的止观，或许只能压伏烦恼的现行，即使没有舍弃种子，也可能减弱烦恼的现行。你们上面引用的《声闻地》和《三摩地 दृष्टान्त》等经文已经很清楚地说明了这一点。不仅如此，在《摄阿毗达磨论》中说，世间道使所断的种子减弱，因此暂时的止息称为假立止息。正如增上光护和善贤等认为自己是阿罗汉的故事在经中出现一样。你们也一样，即使只是断除了烦恼的现行，但因为没有舍弃种子，所以仍然具有引发再生的能力，忘记了自己口中所说的话，只是对别人说些背后的话，不要自诩为狮子吼。在辩论文章的间隙的偈颂中，像愚蠢的孩子一样迷失方向，或者像失去记忆的痛苦的心灵一样，对他人进行恶毒的攻击，所有这些如果都回到你们自己身上，那就不好看了，所以要谨慎。又这样说，你从种子中……
English
If one does not go to the city of gathering and destruction due to one's own karma, then no sentient being can possibly go to hell. Therefore, there is no need to distinguish whether it is explained from the Abhidharma or not. Divide the realization of the selflessness of the person into two, subtle and coarse. Those who speak of the Hinayana tenets, those who are proud of the Abhidharma, without truly realizing the path with true aspects explained from the Abhidharma, they only think that they have realized the coarse aspect, and they consider it contradictory to emptiness. The path of those who argue cannot abandon the seeds of afflictions with reasoning, this is the meaning of this occasion. Those who truly realize the path with true aspects explained from the Abhidharma, those who see the subtle selflessness of the person, will surely be liberated from samsara, and those who have attained the realization of the path will not argue with emptiness either. Therefore, distinguishing the subtle and coarse selflessness of the person, it is said that the path of habituation of seeing the coarse, permanent, single, and independent selflessness of the person cannot abandon the seeds of afflictions. If you take the clinging to the existence of objects as the object of refutation, then it is meaningless to refute that this path cannot subdue afflictions either. By habituating the Shamatha-Vipassana that refutes the object of clinging of the completely imputed self-grasping, it may only be possible to subdue the manifest afflictions, and even if the seeds are not abandoned, it is possible to weaken the manifest afflictions. The sutras such as the "Hearer Grounds" and the "Samadhi दृष्टान्त" that you quoted above clearly explain this. Moreover, in the "Compendium of Abhidharma," it is said that the worldly path weakens the seeds to be abandoned, therefore the temporary cessation is called imputed cessation. Just as the story of Increase Light Protection and Good Virtue etc. thinking that they are Arhats appears in the sutra. You are the same, even if you only abandon the manifest afflictions, but because you have not abandoned the seeds, you still have the power to cause rebirth, forgetting what you said, just saying behind the back of others, do not boast as a lion's roar. In the verses in the middle of the debate article, like a foolish child losing direction, or like a painful mind losing memory, all the malicious attacks on others, if they all return to you, it will not look good, so be careful. Again, it says like this, you from the seeds...