Tibetan
་ནས་དེ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྣང་བ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གོ་ན། གནས་ལུགས་སྤྲོས་བྲལ་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་ཚད་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱ་ནག་དགེ་སློང་དེས་སྤྲིན་དཀར་ནག་གང་ཡང་ནམ་མཁའ་ ལ་སྒྲིབ་པ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་ཙོམ་མེར་བཞག་པ་དེ་ཁོ་ན་ལས་ཐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མི་དགོས་པའི་དཀར་པོ་གཅིག་ཐུབ་ཏུ་བཤད་ཅེས་སྔར་གྱི་དཔེ་རྣམས་སུ་སྣང་བས། དེ་འདྲའི་ལམ་དེས་གནས་ལུགས་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་མི་ནུས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་དག་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་ན་ཡང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་དོན་བཞིན། ཧ་ཤང་གི་ལུགས་དེ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་བཀག་ནས། རང་ལུགས་ལ་དཔྱད་པས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཐར་སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་ཚུལ་སྒོམ་རིམ་གསུམ་དུ་གསལ་བ་ལྟར་རོ། །དེར་མ་ཟད་འཕགས་ཡུལ་པཎ་གྲུབ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དབུ་མའི་སྒོམ་རིམ་ཚད་ལྡན་འདི་སྙེད་ཅིག་བོད་དུ་བཞུགས་པ་འདི་དག་དབུ་མའི་སྒོམ་ཚུལ་མཁྱེན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཡང་དག་དང་དམ་པའི་མན་ངག་ཉིད་དུ་འདོད་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །དེང་སང་ནི་བློས་ཅིར་ཡང་མ་བཟུང་ཕན་ཆོད་ཧ་ཤང་གི་ལུགས་ཡིན་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་ཆད་ལྟའོ་ཞེས་ཟེར་ཀྱང་། ཧ་ཤང་གིས་ཅིར་ཡང་འཛིན་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་དེ་འཛིན་པ་ལས་མ་འདས་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་མ་ཕྱིན་ཀྱང་ཆད་ལྟ་ཞེས་བརྗོད་པ་དོན་མེད་དེ། ཆད་ལྟ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་ཡོད་པའི་དོན་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཅན་དུ་ངེས་ལ། ཅིར་ཡང་མ་བཟུང་བ་ལ་ཅི་ཞིག་ཆད་པར་ལྟ། དེའི་ཕྱིར་ཧ་ཤང་གི་ལུགས་དེ་ལ་ཆད་ལྟ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ལྟ་བའི་ཐད་ནས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ཡང་མི་འཛིན་པ་དེ་ལས་གཞན་སྦྱིན་སོགས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཀུན་མི་དགོས་པར་འདོད་པ་དེའི་ཆ་ནས་ཆད་ལྟར་བཏགས་པ་ཡིན་ཀྱང་དེང་སང་འཛིན་མེད་ལ་ཆད་ལྟར་བརྗོད་པ་དེ་དག་གིས་ནི་ཆད་ལྟ་ཁོ་རང་ཡང་ངོས་ཟིན་མི་སྣང་ན། ཆད་ལྟ་ཡིན་མིན་ག་ལ་ཤེས། ཕྱིས་ཀྱི་མཁས་པ་དག་གིས་བདེན་མེད་འབའ་ ཞིག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་ཆད་ལྟ་ཞེས་རྒོལ་ཀྱང་། བདེན་མེད་དུ་འཛིན་པ་ལ་ཆད་ལྟའི་སྐྱོན་ཅུང་ཟད་མེད་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དཔྱད་བཟོད་མེད་པ་ལ་བདེན་སྟོང་དུ་མ་གོ་བར་དགག་བྱ་ཡན་གར་བ་བཀག་པའི་བདེན་མེད་དང་དེ་ལ་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཏུ་བཟུང་ན་གནས་ལུགས་ནི་སྟོང་རྐྱང་འབའ་ཞིག་ཏུ་སོང་བས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སྤང་བའི་ཆད་ལྟར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རིགས་པའི་དཔྱད་པས་དྲངས་པའི་མཐའ་བྲལ་གྱི་གནས་ལུགས་གོ་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དྲངས་ཏེ་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པ་ལ་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་དང་ཆད་ལྟའི་དྲི་ཙམ་ག་ལ་བྲོ་སྟེ། ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་དམིགས་པ་ཅི་ཡང་མི་འཛིན་ཚད་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་ཡིན་ན། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་གནས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཕྲ་བ་ཡང་མེད་པའི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའང་དེར་ཐལ་བར་ཁས་ལེན་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་སོ་སྐྱེའི་གནས་སྐབས་སུ་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་སྒོམ་པའི་གྲུབ་འབྲས་སུ་དབུ་མའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་བར་སྨྲ་ན་དེ་ལས་འགལ་འདུ་ཆེ་བའི་ཁས་ལེན་ཅི་ཞིག་ཡོད། སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་རྣམས་སུ་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པར་འཇོག་པ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་བཞག་ཐབས་ཙམ་ཡིན་གྱི་ལྟ་བ་དང་ཡེ་ཤེས་གང་ཡང་མིན་ལ། བཞག་ཐབས་དེའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་མའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ན་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་ཡོད་དེ། དཔལ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ས་ར་ཧའི་དོ་ཧ་སྙིང་པོ་རྡོ་རྗེའི་གླུ་ལས། བསམ་དང་བསམ་བྱ་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་སུ། །བསམ་མེད་བུ་ཆུང་ཚུལ་དུ་གནས་བྱ་ཞིང་། །བླ་མའི་ལུང་ལ་བསྒྲིམ་སྟེ་རབ་འབད་ན། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། འཇུག་པ་རྣམ་པ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་ བཤད་པའི་སྐབས་སུ། དམིགས་པ་ཐེག་ཆེན་ནས་བསྟན་པའི་དོན་ལ་མོས་ཤིང་། ཚོགས་བསགས་པ། མཚན་མ་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། གཉེན་པོ་དང་། ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ཡུལ་ཅན་རྟོགས་པ་ལ་མཚན་མར་ཞེན་པ་སྤང་བ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་མི་དམིགས་པ་ཡང་དག་པའི་སྤྱོར་བ་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་མེད་ལ་གནས་པ། དེ་ལས་མཉམ་རྗེས་སྣང་མེད་དང་སྣང་བཅས་འབྱུང་ཚུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དེའི་ཕན་ཡོན། གོང་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་དང་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་ནས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་ཤིང་ཆོས་སྟོན་པར་གསུངས་ནས། དྲུག་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་བཞིར་བཤད་དེ། དང་པོ་གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། ཆོས་སུ་འཛིན་པ་དང་། གང་ཟག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་ཡོངས་སུ་གྱུར་པར་འཛིན་པ་དང་། ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་སྐུར་འདེབས་དང་རྣམ་པ་ལྔའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་གསུངས་ཤིང་། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའང་རྣམ་པ་ལྔས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ནི་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཇི་བཞིན་བསྟན་དུ་མེད་པས། དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དགག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་དེ་ལྔ་པོ་དང་བྲལ་བའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཡང་དག་འདས། །ཉེ་བར་ཞི་དང་ངོ་བོའི་དོན། །མངོན་རྟགས་འཛིན་པ་རྣམ་པ་ལྔ། །སྤངས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དེའི་དོན་ནི། འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་སྟེ་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཙམ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་ཏེ་བྱིས་པ་ཆུང་ངུའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྩིང་ཞིབ་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྟོག་དཔྱོད་ ལས་འདས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། འགོག་སྙོམས་སོགས་སེམས་མེད་ཀྱི་གནས་སྐབས་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་རྟོག་གམ་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་གཏན་མེད་པའི་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ཀྱང་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་སོགས་དབང་པོ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་མངོན་རྟགས་སུ་འཛིན་པའམ་བཀྲ་བར་འཛིན་པ་ཙམ་ཞིག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་རྟགས་སུ་འཛིན་པ་དེ་ཉིད་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཀུན་མཁྱེན་གཉིས་པས་འགྲེལ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ན་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ནི་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ལྔ་པོས་མི་རྟོག་པ་དང་མི་མཚུངས་པར་གསུངས་པ་འདི་དག་གིས་རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པ་ཞིག་ཡིན་པར་བསྟན་གྱི། དེ་མིན་པར་འཛིན་པ་ཅན་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལྔ་དང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་གསུངས་མི་དགོས་ཏེ། དེ་འདྲའི་དོགས་པ་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དེའི་ཁྱད་པར་ནི། འཁོར་འདས་ལ་བླང་དོར་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་། སྤངས་རྟོགས་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པ་དང་། གཞན་དོན་དུ་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པ་དང་། འདིའི་གོང་ན་གཞན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ལྔར་གསུངས་སོ། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དེའི་བྱེད་ལས་ལྔ་ནི། རྣམ་རྟོག་མངོན་དུ་རྒྱུ་རིང་དུ་བྱེད་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་སྟེར་བ་དང་། སྒྲིབ་པ་གཉིས་བྲལ་བར་བྱེད་པ་དང་། དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ
Chinese
如果从那和名言的显现双运中理解，就能引出对离戏实相的定解。像那样，凡是不执著任何事物的心，都不是和尚的见解。因为从前的典籍中记载，那位中国和尚说，就像乌云白云遮蔽天空一样，什么分别念也不作，只是静默地安住，除此之外，一切方便之品都不需要，是纯粹的“一味白法”。像那样的道，不能生起对实相的定解，如经中所说：“世间人等修空性，……”等等。和尚的宗派被莲花戒论师遮止后，如《修次第》三编中所说，以自己宗派的理智所引生的定解，最终进入离戏无分别的智慧。不仅如此，印度圣地的众多班智达的标准的《中观修次第》在西藏存在，这些都应被认为是通晓中观修法之论著和殊胜窍诀。现在，只要心里不执著任何事物，就认为是和尚的宗派，并说那是断见。然而，和尚认为不应执著任何事物，这种认为本身就是一种执著，并没有超出执著的范围，即使没有走向无分别智慧，说它是断见也是没有意义的。因为断见一定是具有否认因果等存在的执著方式。对于什么都不执著，又有什么可断的呢？因此，说和尚的宗派是断见，并不是从见解的方面说的，而是因为认为除了什么都不执著之外，其他布施等一切道之品都不需要，从这方面安立为断见。但是现在那些把无执著说成是断见的人，似乎连断见本身都不认识，又怎么会知道是不是断见呢？后来的智者们虽然也驳斥执著于唯有无实，说是断见，但是执著于无实并没有丝毫断见的过失。然而，对于名言不作分析，不理解真实空性，只是遮止了随意的所破，以及把那样的无实当作究竟的实相，那么实相就成了空无一物，因此会变成舍弃世俗方面的断见。因此，理智的量
English
If one understands it as the union of appearance and terminology, then one can draw certainty about the nature of reality, which is free from elaboration. In that way, any mind that does not grasp anything is not the view of Heshang. Because it is recorded in previous texts that the Chinese monk said that just as white and black clouds obscure the sky, one should not make any conceptual thoughts, but simply remain silent, and that apart from that, all aspects of the means are not needed, and that it is purely "one-taste white dharma." Such a path cannot give rise to certainty about the nature of reality, as the scriptures say, "Even if worldly people meditate on emptiness,..." etc. After the Heshang's school was blocked by Kamalashila, as explained in the three-part Stages of Meditation, one ultimately enters the non-elaborate, non-conceptual wisdom through the certainty drawn from the reasoning of one's own school. Moreover, the standard Madhyamaka meditation stages of the great Indian masters that exist in Tibet should be regarded as authentic treatises and supreme instructions for understanding Madhyamaka meditation. Nowadays, as long as one does not grasp anything in the mind, it is considered to be the Heshang's school, and it is said to be nihilism. However, the Heshang thinks that one should not grasp anything, and this thought itself is a grasping, which has not gone beyond the scope of grasping, and even if it does not go towards non-conceptual wisdom, it is meaningless to say that it is nihilism. Because nihilism is definitely a way of grasping that denies the existence of cause and effect, etc. If one does not grasp anything, what is there to cut off? Therefore, saying that the Heshang's school is nihilism is not from the point of view of view, but because it is thought that apart from not grasping anything, all other aspects of the path, such as generosity, are not needed, and from this point of view it is established as nihilism. But nowadays, those who say that non-grasping is nihilism do not seem to recognize nihilism itself, so how can they know whether it is nihilism or not? Later scholars also refuted the grasping of mere non-existence, saying that it is nihilism, but grasping non-existence does not have the fault of nihilism at all. However, if one does not analyze the terminology, does not understand true emptiness, but only prevents the arbitrary object of negation, and regards such non-existence as the ultimate reality, then reality becomes empty, and thus it will become nihilism that abandons the conventional aspect. Therefore, the measure of reason
Chinese
由于殊胜之见所引导，理解了离边的实相，从而生起无分别的智慧，对于什么都不执着，怎么会有和尚的见解以及断见的些许味道呢？这是所有恶见的无上对治。如果不是这样，认为什么都不执着就是和尚的见解，那么圣者的无执着等持，以及佛地中细微的习气也没有的二无别大智慧，也必须承认是那样的。如果那样，在凡夫阶段确立见解并修行的结果，所有的中观瑜伽士都会变成具有和尚见解的人，说出这样的话，还有什么比这更矛盾的承认呢？密咒的诀窍中，虽然有安住于什么都不执着的方法，但这仅仅是安住的方法，而不是见解和智慧。通过这种安住的方法，依靠上师的诀窍，就能生起无分别的智慧。如吉祥瑜伽自在者萨ra哈的《多哈心髓金刚歌》中所说：思维和所思维完全舍弃后，如无思的幼儿般安住，精勤地依止上师的教言，那么俱生智慧的生起毫无疑问。因此，嘉擦大师在《法性分别论》中，对于无分别的智慧，从六种入门的方式进行讲述时说：缘于大乘所宣说的意义而生起信解，积累资粮，相是与不顺品、对治、境如实、有境证悟执着于相而舍弃，能取所取二者不缘是如实的行持安住于法性不可言说，从中生起等持后得无有和有之显现的方式的体性，以及它的利益，获得无上的安乐和法身，从而能见一切所知并宣说佛法。第六个是对于完全了知而入门也说了四种，第一是对治完全了知，即那个无分别的智慧，执着于法，执着于人，执着于生和灭完全转变，执着于有法和法性是不同的，以及对于名言中不存在的诽谤这五种的对治，并说这是无分别智慧的
English
Having understood the reality of being free from extremes, led by the excellent view, and thereby generating non-conceptual wisdom, how could there be even a trace of the Heshang's view or nihilistic views when one does not cling to anything? This is the unsurpassed antidote to all wrong views. If it is not like that, and considering not clinging to anything as the Heshang's view, then the noble equipoise without grasping, and the great non-dual wisdom in the Buddha's realm, where even subtle habitual tendencies of appearances are absent, must also be admitted to be like that. If so, then as a result of establishing the view and practicing in the state of ordinary beings, all Madhyamika yogis would become holders of the Heshang's view. What admission could be more contradictory than saying that? Although there are methods in the secret instructions of mantra to abide without clinging to anything, that is merely a method of abiding, and not a view or wisdom. Through that method of abiding, relying on the guru's instructions, non-conceptual wisdom can arise. As it is said in the Doha Heart Essence Vajra Song of the glorious Lord of Yoga, Saraha: "Having completely abandoned thought and what is to be thought, abide like a mindless child, diligently relying on the guru's instructions, there is no doubt that co-emergent wisdom will arise." Therefore, Gyaltsab Rinpoche, in the Dharmata Distinguishing, when explaining non-conceptual wisdom through the six ways of entering, said: "Having faith in the meaning taught in the Mahayana, accumulating merit, the sign is abandoning attachment to signs in the face of unfavorable conditions, antidotes, the reality of the object itself, and the realization of the subject. Not focusing on the duality of grasper and grasped is the correct conduct, abiding in the inexpressible nature of reality. From that, the nature of how subsequent appearances, both with and without appearances, arise, and its benefits, obtaining unsurpassed bliss and the Dharmakaya, thereby seeing all knowable things and teaching the Dharma." The sixth, entering into complete knowledge, is also explained in four ways. The first is completely knowing the antidote, which is that non-conceptual wisdom, clinging to phenomena, clinging to persons, clinging to being completely transformed into arising and ceasing, clinging to the distinction between the qualified and the nature of phenomena, and the denial of what does not exist in name, are said to be the antidote to these five aspects, and that it is the non-conceptual wisdom.