Tibetan
་དགོངས་པ་བསླད་པ་ཡིན་ཞེས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནས་དགག་པ་མང་དུ་བྱུང་བས་རྗེའི་བརྒྱུད་འཛིན་དག་གིས་རྗེ་བླ་མའི་དགོངས་པ་མི་མཁྱེན་པར་གཞན་ཞིག་གིས་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་རིགས་པས་འོ་ན་དེ་ལྟར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་ཞུ་བ་ལས་ཅི་ཡོད། གལ་ཏེ་དེ་འདྲ་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱི་རིང་ལུགས་དང་རྗེ་བླ་མའི་བཞེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་འཛིན་པ་དེ་ནི། རྗེ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་གསང་མཛོད་བསྲུང་བ་དང་། གཞན་དག་ཕྱིའི་གཉེར་ཁ་བ་ཙམ་དུ་སོང་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཤེས་མཁན་སུ་ཞིག་ཡོད། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། རང་བཞིན་མེད་པའི་རྟེན་འབྱུང་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་ལ་གནས་ལུགས་སུ་ཞེན་ནས་བསྒོམ་པས་སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འདྲེན་པར་གསུངས་པ་དང་། རེ་ཞིག་ཅེས་པའི་རྣམ་བཅད་ཀྱང་དོན་ཡོད་པ་དང་། རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་གྱི་རང་མཚན་འཕགས་པ་ཁོ་ནའི་ཡུལ་དུ་གསུངས་པ་སོགས་ ཀྱིས་ཤེས་ནུས་མོད་ཀྱང་དམ་པ་མཆོག་དེའི་གསུང་གི་ལུང་རྣམས་མང་དུ་མ་སྤྲོས་ཏེ། ཁབ་མགར་གྱི་ཁྱིམ་དུ་ཁབ་བཙོང་པའི་དཔེ་ལྟར་སྨྲོས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྗེའི་ཕྱིས་རྩོམ་རྣམས་སུ་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་བསྟན་གྱི་དོན་ཙམ་ལ་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པར་དང་པོ་ནས་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པ་མི་བྱ་བར་གསུངས་པ་དང་། ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པ་ཙམ་གྱི་ངང་དུ་འབྱམས་ཀྱང་དེས་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་གོ་མི་ཆོད་པས། བདེན་མེད་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་དགོས་པར་མ་གསུངས་སམ་ཞེ་ན། གསུངས་མོད་དེ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་འདོད་དེ། མདོ་ལམ་གྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་དཔྱད་པ་རྫོགས་དགོས་ཀྱི་མཐའ་བྲལ་བརྗོད་བྲལ་གྱི་ཚིག་ཙམ་ལ་བློའི་རྟེན་བཅས་ནས་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པ་དེ་དག་མཐའ་བཞི་བྲལ་ཚུལ་གྱི་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པར་མཐའ་བཞི་བཀག་པའི་དགག་རྟོག་ཙམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། གནས་ལུགས་ནི་ཤེས་རྒྱུ་ཞིག་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ཙམ་ལས། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྐྱེ་དཀའ་བས་དེ་ཙམ་གྱིས་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་གོ་ཅི་ཡང་མི་ཆོད་དེ། ༧རྒྱལ་དབང་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། ཚུལ་འདི་མི་ཤེས་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་པ། །ཚིག་ཏུ་ཡོད་མེད་མཐའ་བྲལ་ཞེས་སྨྲ་ཡང་། །བྲལ་གཞི་མི་ཤེས་སྲིད་རྩེའི་ལྟ་བ་ཅན། །བསྟན་པ་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན་ཐལ་བས་བྱུགས་པར་རུང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐའ་བྲལ་བར་སྐད་ཀྱང་མཐར་འཛིན་ལ་གནས་པ་དེ་ལས། རིགས་པས་དཔྱད་པས་བདེན་མེད་དུ་བཟུང
Chinese
由于各方纷纷驳斥说这是歪曲了宗喀巴大师的意旨，因此宗喀巴大师的传承者们不应说自己不了解宗喀巴大师的意旨，而别人却了解。除了请求说“那么就这样做吧”之外，还能做什么呢？如果那样做是胜者及其眷属的宗规和宗喀巴大师的意愿，那么那样执持，就是守护了宗喀巴大师的秘密宝藏。即使其他人仅仅成了外在的管家，又有谁知道这一点呢？宗喀巴大师亲自说过，执着于无自性的缘起如影像般的法为实有，并以此而修，就能引来离戏无分别的圣者智慧。以及“暂时”的简别也有意义。还说过，非名言的胜义自相唯是圣者的境界等等，虽然能够理解，但不再过多地引述那位圣者的教言之语了。就像在铁匠家里卖针一样，因为没有必要说。那么，宗喀巴大师后期的著作中说，如果没有对经部的真实意义生起定解，就不要一开始就什么都不执着，并且即使沉浸在什么都不执着的境界中，也不能因此而领悟实相，难道不是说需要执着于无真实吗？虽然说了，但我们也同样认可。为了对经部的空性生起定解，必须圆满地进行观察，如果仅仅以远离四边、不可言说的词句作为思维的依托，而什么都不执着，那么由于没有生起远离四边的定解，仅仅停留在遮破四边的遮破分别念上。仅仅说实相不是可以认识的事物，就很难对实相的意义生起丝毫的定解，因此仅仅那样做，对领悟实相没有任何作用。第七世嘉瓦·根敦嘉措（༧རྒྱལ་དབང་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས，意为：第七世至尊遍空）也曾说过：“不了解此理，空性成断灭，虽说词句有无离边等，不知离边之基，是世间顶见者，因此已成此教之外道，可用虚空心者之灰涂身。”因此，即使口中说着远离边，实际上却执着于边，与其那样，不如通过理智进行观察，执持无真实
English
Since there were many refutations from all sides saying that this was distorting the intention of Je Tsongkhapa, the successors of Je should not say that they do not understand the intention of Je Lama, but that others do. What else can be done other than to request, "Then do it that way"? If doing so is the doctrine of the Victorious One and his retinue and the intention of Je Lama, then holding it in that way is protecting the secret treasury of Je Tsongkhapa. Even if others merely become external caretakers, who would know this? Je himself said, "By clinging to dependent arising, which is without inherent existence, like an image, as the ultimate reality and meditating on it, one can draw forth the wisdom of the noble ones, which is free from elaboration and non-conceptual." And the distinction of "for a while" is also meaningful. It is also said that the ultimate reality, which is not a mere name, is the realm of the noble ones alone, etc. Although it is possible to understand this, I will not elaborate on the words of that holy being. It is like selling needles in a blacksmith's house, because there is no need to say it. So, in Je's later works, it is said that if one does not generate certainty about the explicitly stated meaning of the sutras, one should not initially cling to anything at all, and even if one is immersed in a state of not clinging to anything, one cannot thereby realize the ultimate reality. Doesn't it say that one needs to cling to non-truth? Although it is said, we also agree with that. In order to generate certainty about emptiness in the sutra path, one must complete the investigation. If one relies on words that are free from extremes and inexpressible, and does not cling to anything, then because one has not generated certainty about how to be free from the four extremes, one merely remains in the negation of the four extremes. Merely saying that the ultimate reality is not something to be known makes it difficult to generate even a slight certainty about the meaning of the ultimate reality, so merely doing that does not help in realizing the ultimate reality. The 7th Dalai Lama, Klongchen Rabjampa, also said: "Not knowing this principle, emptiness becomes nihilistic. Although one says that words are free from existence and non-existence, etc., not knowing the basis of freedom from extremes is a view of the peak of existence. Therefore, one has become an outsider to this teaching and can smear oneself with the ashes of a mind of space." Therefore, even if one speaks of being free from extremes, one is actually clinging to extremes. Rather than that, it is better to investigate with reason and cling to non-truth.