Tibetan
་དང་དེའི་ངོས་སྐལ་གྱི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀ་སྤོང་བ་ལ་ནི་རང་དུས་ཀྱི་ཐབས་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྤོང་ནུས་ཏེ། མི་སྤོང་ན་དེའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་རུང་ལ། །ད་དུང་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པས་ས་བོན་མ་སྨིན་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཐབས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དང་ཚོགས་ནས་སྔ་མ་ལས་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པས་ས་གོང་མ་གོང་མའི་ངོས་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་སྤོང་བ་ཡིན་པས། ཡེ་ཤེས་དེས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ཐབས་སྙིང་རྗེ་སོགས་ལ་མི་བརྟེན་པར་བདག་ཅག་གིས་ཅུང་ཟད་ཁས་བླང་བ་མེད་ཀྱང་། ཉན་རང་ལ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གཅིག་གི་ཚོགས་བསགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་མེད་ཀྱང་། དེའི་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀུན་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་དག་ལ། ཁྱོད་རང་ཞིང་པ་རྣམས་དང་བཅས་པས་དེ་ལྟར་བརྗོད་ཅིག །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྣམ་མཁྱེན་དུ་ལམ་ཐམས་ཅད་གཞོལ་ཟེར་བས་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་རང་གིས་དྲངས་པ་བཀག་དོན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་འདོད་པ་ལྟར་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་པར་སྨྲོས་མ་དགོས་ལ། མི་འདོད་ཀྱང་རུང་སྟེ་ལམ་འོག་མ་འོག་མའི་ཚུལ་རྣམས་སྐས་གདངས་ལྟར་བསྟན་པ་ཤེས་ནས་ཇེ་བཟང་དུ་སོང་སྟེ་མཐར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་དུ་གཞོལ་བར་རྒྱལ་བ་དང་ཤིང་། རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེས། ཀུན་རྫོབ་བཀག་པར་གོ་བ་དེ་ནི་རིང་ནས་ཞེན་པའི་སྨྱོ་ཚབ་ཆེན་པོ་རེ་ཞིག་སངས་ངོ་མི་འཆར་བ་ཞེས་གསུངས་པ་དེར་ཤིན་ཏུ་ངེས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། ། སྟོང་པ་ཉིད་དམ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་གཞོལ་ཞེས་སྨྲས་པས། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་བློ་མཐར་ཐུག་རྣམ་མཁྱེན་ཙམ་ལ་གཞོལ་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྔར་ནས་ཞེན་པའི་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་འབའ་ཞིག་མཁྱེན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་དུ་གོ་བར་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ཀླུས། གཙོ་བོའི་ཐེག་དབྱེར་མ་མཆིས་སོགས་ཀྱི་དོན་བཞིན། ཟླ་བས། གང་ཕྱིར་འདི་ན་དེ་ཉིད་ཤེས་ལས་ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་བཞིན། བདེན་མེད་སྤྲོས་བྲལ་ལམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལ་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པས་བྱས་པའི་ཐ་དད་པའི་དབྱེ་བ་ཡང་མེད་དེ། ཆོས་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་དང་། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་
Chinese
并且，对于断除其各自部分的障碍，能够不依赖于其他同时期的方便法门而断除。如果不断除，就不能成为其对治。而且，如果依赖于其他作为对治的因，就会变得像种子没有成熟一样。因为智慧与方便的共同作用和合，成为了比前者更殊胜的智慧，所以能够断除更高层次部分的所断。虽然我们没有稍微承认智慧产生果不依赖于方便、慈悲等，但是对于声闻、缘觉没有经历无数劫积累资粮，却认为他们的果实具有对一切法无分别的智慧的那些人，你们这些农夫们一起这样说吧！说一切道都融入于证悟真如的现观，那么自己引用的《父子相见经》有什么可否定的呢？如果像所期望的那样，最终归于一乘，那就不必说了。即使不这样认为，也要明白下下道的次第像阶梯一样，越来越好，最终融入大乘现观道中，这是诸佛和圣者、大车所说的。认为这是否定世俗，那是长期执着的巨大疯狂，一时不会清醒。为什么呢？ 因为说证悟空性或如来藏的智慧最终融入一切种智，如果证悟空性的智慧最终只融入现观，就会认为世俗谛不存在，这是因为自己的相续中一直执着于只知空性无遮的现观。因此，确立最终一乘的理路是，如论师龙树所说：“没有主体的乘之差别”等意义一样。如月称所说：“因为在此处，从了知彼性”等偈颂的意义一样。无实、离戏论或法界，具备一切殊胜的空性就是真如。对于真如，也没有由具有法的事物所造成的差别，因为在法性上是同一味道，并且远离戏论。
English
And, to abandon both the obscurations of its respective share, one can abandon them without relying on other contemporary methods. If one does not abandon them, it cannot become its antidote. Moreover, if one relies on other causes that act as antidotes, it will become like a seed that has not ripened. Because wisdom, together with the means of skillful activity, becomes a more excellent wisdom than before, it is able to abandon the objects to be abandoned of the higher and higher levels. Although we do not slightly acknowledge that the production of fruit by wisdom does not depend on means, compassion, etc., for those who believe that the fruits of the Hearers and Solitary Realizers, who have not accumulated merit for countless eons, have non-conceptual wisdom of all phenomena, you farmers should say so together! Saying that all paths merge into the realization of the Suchness of the All-Knowing, what is there to deny in the Sutra of Meeting Father and Son that you yourself quoted? If, as desired, it ultimately leads to the One Vehicle, there is no need to say so. Even if you do not think so, you should understand that the lower and lower paths are shown like steps, getting better and better, and ultimately merging into the path of the Great Vehicle All-Knowing, as said by the Buddhas, the Saints, and the Great Chariots. Understanding that this is a denial of the conventional, that is a great madness of long-standing attachment, and it will not be clear for a while. Why? Because it is said that the ultimate wisdom of realizing emptiness or suchness merges into the All-Knowing, if the ultimate wisdom of realizing emptiness only merges into the Manifest Knowledge, it will be thought that conventional truth does not exist, because one's own continuum has always been attached to the Manifest Knowledge that only knows emptiness as non-affirming. Therefore, the reasoning for establishing the ultimate One Vehicle is, as the teacher Nagarjuna said, like the meaning of "There is no difference in the main vehicle," etc. As Chandrakirti said, like the meaning of the verses "Because in this place, from knowing that nature," etc. The emptiness of non-reality, free from elaboration, or the realm of phenomena, possessing all perfections, is Suchness. For Suchness, there is also no difference made by things that have phenomena, because in the nature of phenomena it is the same taste and it is free from elaboration.
Tibetan
ལས་གཞན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཟང་ངན་དང་ཆེ་ཆུང་སོགས་མི་འདྲ་བ་མེད་ཅིང་། དེའི་ཕྱིར་དེ་མ་རྟོགས་བར་དུ་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤོང་མི་ནུས་ལ། །དེ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་གྲོས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་མེད་དེ། དེ་རྟོགས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གསུངས་པ་འདིས་ཉན་རང་ལ་སྟོང་ཉིད་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་མེད་པ་དང་། རྟོགས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་བཤད་པ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་སྔ་རབས་པ་ཕལ་ཆེ་བས་བཞེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་སྡེ་པད་དཀར་ལས། འོད་སྲུང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཅིག་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཉིས་དང་། གསུམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་འཇུག་འགྲེལ་དུ་ཡང་དྲངས་པར་མཛད་དོ། །དེས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མངོན་དུ་གཟིགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ ལམ་དུ་གཞོལ་ན་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ཡི་ལུང་དོན་བཀག་ནས་ཆད་སྟོང་དུ་སོང་བ་ཅང་འདུག་གམ། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་གཟིགས་པའི་གཟིགས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་གནད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འཐད་པ་ཡིན་ལ། །དེས་དོན་དམ་གཟིགས་པའི་ཆ་ནས་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་གཟིགས་པའི་ཆ་ནས་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པར་འཇོག་སྟེ་ངོ་བོ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་དོ། །ཡང་རྩོད་ཡིག་ཏུ། ཊཱི་ཀར། གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ཇེ་བཟང་དུ་སོང་ཞེས་དང་། འོག་ཏུ་གནས་ཚུལ་ལ་བློ་ཞུགས་པར་བྱས་ན་ཞེས་དང་། གོང་དུ་སེམས་དང་ངག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དེ་ནི་བརྟག་ན་རྣམ་པར་དབེན་པ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི་དཔྱད་བཟོད་པ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ་སྒྲ་དང་བློས་བརྟག་ན་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་། སྟོང་ཉིད་དེ་དག་གི་ཡུལ་མིན་ཟེར་བ། མ་ཚོར་རམ་ཞེས་བཞིན་རས་སྔར་ལས་ངན་མོད། སེམས་ཁོང་ནས་འཚུབས་པས་སྐད་གཟེངས་བསྐྱེད་དེ་སྨྲའོ། །བློའི་ཡུལ་དུ་ཁས་མ་བླངས་པའི་འགལ་ཁུར་མ་བཟོད་པའི་སྟེང་དུ། སླར་ཡང་སྒྲའི་ཡུལ་དུ་ཁས་མ་བླངས་པའི་འགལ་འདུ་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོས་ཐེག་ཚད་གཅིག་ཀྱང་འགེལ་ཏེ། ཀྱེ་མ་རྒན་བུ་ལྔ་པའི་ལམ་དུ་བཏང་ན་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་འཇིག་མོད། ད་རེས་འཛམ་གླིང་གི་མཁས་མི་མཁས་བགྲང་ཡས་པས་སྡིག་ཆེན་ཁུར་དུ་འཁྱེར་བའི་གྲོགས་དན་བྱེད་པར་འདུག་པས་མི་སྐྱོན་སྙམ
Chinese
與其他事物不同的，真如的本性沒有好壞、大小等區別。因此，在未證悟它之前，無法捨棄一切障礙。證悟它的智慧，也不應區分為大乘和小乘。因為證悟它，就唯有成為大乘的道理。這說明聲聞和獨覺沒有圓滿證悟空性，如果證悟，就會轉變為大乘的證悟。這就是《現觀莊嚴論》和龍樹父子的觀點一致，大多數前輩都是這樣認為的。如同《妙法蓮華經》中所說：「善守！如果了悟一切法平等性，就是涅槃。這也是唯一的，不是二，也不是三。」這段話也被引用在《入中論釋》中。因此，如果將顯現法界、二諦無別、平等性的意義，顯現為一切相智的道路，那麼是否會像《父子相見經》的經文意義被否定，而落入斷滅空呢？以證悟二諦無別的究竟見解，才能成立一切相智。因此，從證悟勝義諦的角度來說，是如所有智；從證悟世俗諦的角度來說，是盡所有智。本質上是無二的。另外，在辯論文章中，提到「領悟實相的智慧變得更好」，以及「如果心投入於實情」，還有前面說的「成為心和語言對象的法，如果觀察，就是完全空寂如幻，永遠無法經得起考驗」。按照這樣說，空性也會變成那樣，因為它沒有自性。只是說如果用聲音和智慧來觀察，並說空性不是它們的對象，難道沒有感覺到嗎？雖然臉色比以前更難看，但因為內心激動，所以提高了嗓門說。在無法忍受不承認是智慧對象的矛盾負擔之上，再次加上不承認是聲音對象的矛盾，就像用香象來承擔一樣。唉！如果讓老五走上出家的道路，僧人的戒律就會毀壞。但這次因為有無數世間的智者和非智者都在幫助承擔重罪的負擔，所以想著應該沒有問題吧。
English
The very nature of reality, different from other things, has no distinctions such as good or bad, large or small. Therefore, until it is realized, all obscurations cannot be abandoned. The wisdom that has this as its object should not be differentiated into great or small vehicles. Because realizing it means becoming solely the Great Vehicle. This statement indicates that hearers and solitary realizers do not fully realize emptiness, and if they do realize it, it transforms into the realization of the Great Vehicle. This is the consistent view of the Ornament for Clear Realization and the father and son Nagarjuna, as held by most early scholars. Similarly, in the Lotus Sutra, it is said, "O Kashyapa, if one realizes all dharmas as equal, that is nirvana. And that is one, not two, not three." This passage is also quoted in the Commentary on the Entrance to the Middle Way. Therefore, if manifesting the meaning of the sphere of reality, the non-duality of the two truths, and equality, as the path of omniscience, would it be like negating the meaning of the sutra of the Meeting of Father and Son and falling into nihilistic emptiness? With the ultimate key of seeing the non-duality of the two truths, the omniscience is established. Therefore, from the aspect of seeing the ultimate truth, it is knowing what is; from the aspect of seeing the conventional truth, it is knowing how many are. In essence, they are non-dual. Furthermore, in the debate text, it is mentioned, "The wisdom that realizes the nature of reality becomes better," and "If the mind engages with the actual situation," and earlier it was said, "The dharmas that become the object of mind and speech, if examined, are completely empty like illusions, and can never withstand scrutiny." According to this, emptiness would also become like that, because it lacks inherent existence. It is only said that if one examines with sound and wisdom, and says that emptiness is not their object, is it not felt? Although the complexion is worse than before, because the mind is agitated, the voice is raised and spoken. On top of the unbearable burden of contradiction of not admitting it as an object of wisdom, again adding the contradiction of not admitting it as an object of sound, like loading it on an incense elephant. Alas! If the old fifth one is sent on the path of renunciation, the monastic discipline will be destroyed. But this time, because countless wise and unwise people in the world are helping to bear the burden of great sin, it is thought that there should be no problem.