Tibetan
་ཚུལ་བཞིན་དཔྱད་པར་མི་འཛིན་པས་མ་སྤྲོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཞི་གནས་ཀྱི་མཐུས་གཉིད་ཐམ་ཐོམ་པའི་སྐབས་བཞིན་གཉིས་སྣང་ངོས་མ་ཟིན་པ་ཙམ་གྱིས་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པ་ཞིག་བྱུང་སྲིད་ན་ཡང་དེས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་མི་ཕྱིན་པ་ནི་སྨོས་མ་དགོས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་དངོས་མེད་ཀྱི་མཐའ་གང་དུའང་མ་ལྷུང་བའི་ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ལྷག་མཐོང་དང་ཞི་གནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ལམ་དེ་གོམས་པས་གཉིས་སྣང་སྦྱང་ནུས་ཏེ། གཉིས་སུ་སྣང་ཡང་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཚེ་ན་གནས་སྣང་མཐུན་པར་གྱུར་ནས་གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་ཡང་མི་མངའ་བར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་ བ་ལས་གཞན་མེད་ཀྱང་། སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སམ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བློ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ན་དམིགས་པ་མེད་པར་ཞི་བའང་སུ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་མཉམ་བཞག་ལ་གནས་ཟེར་བ་དང་འདྲ་བས་དེ་འདྲའི་ཁས་ལེན་བྱེད་མཁན་སུ་ཡང་མེད་པས་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་འདིར་ཕྱོགས་སྔ་བཀོད་ནས་དེ་ལ་ལན་བརྗོད་པ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་དུ། ལྟར་སྣང་བཅས་སོགས་བཀོད་པ་དང་། །ལན་ནི་འབྲེལ་མེད་བཞད་གད་དེ། །ཞེས་འགྲེལ་བྱེད་ཁ་ཅིག་གིས་དོགས་པ་འབྲེལ་མེད་རང་གིས་བཀོད་ནས་ལན་འབྲེལ་མེད་རང་གིས་འདེབས་པ་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་བསྟན་པ་དང་འདྲ་བར། འདིར་ཡང་ཕྱོགས་སྔའི་འདོད་པ་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་མ་གོ་བར་ཕ་རོལ་ལ་གནོད་པ་ཅུད་ཟད་ཀྱང་མི་ནུས་པའི་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པ་ནི། རྣམ་འགྲེལ་ལས། བརྗོད་བྱས་སྟོང་པ་བརྗོད་རྣམས་ཀྱི། །འདི་དེ་མི་ཤེས་ཀྱིས་བསླད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཁྱོད་རང་གི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ནུས་པ་བསྟན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཅིང་། ཁྭ་ཏས་མི་གཙང་ཟོས་པའི་མཆུ། །ས་གཙང་དག་ལ་འབད་དེ་ཕྱི། །ཞེས་པའི་དཔེ་དང་མཚུངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་ན་སུན་འབྱིན་དེ་ལ་ལན་ཅུང་ཟད་བསྟན་མ་དགོས་པར་ནུས་མེད་དུ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་གནས་ལུགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པའི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་གཅིག་པུ་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པས་མཐར་ཐུག་གི་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མེད་དུ་མི་རུང་ཞིང་། ཚུལ་དེ་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པས་རིམ་པར་ཞུགས་པ་ལས་གནས་སྐབས་ས་དང་སའི་ཡོན་ཏན་གོང་དུ་འཕེལ་ནས་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཟླ་བ
Chinese
因为不认为是如理观察，所以没有广说。如果因为止观的力量，像昏昏欲睡的时候一样，仅仅是不认识二取显现，什么也不执著的情况也可能会发生，但这不用说也不会走向证悟法性的方向。因此，将一切法安立于不落入有无边际的法界离戏中，修习止观双运道，就能通过串习来调伏二取显现。因为虽然显现为二，但实际上并不成立为二。当现量证悟二无自性的法界时，住相与显现相符，甚至连细微的二取显现也不存在，除了仅仅显现为法界之外别无他物。但是，各别自证智或无二之智在任何情况下都不是没有的。如果那样，那么谁会是无所缘而寂止的呢？这就像说寡妇的儿子安住在无所缘而极寂止的等持中一样，因为没有任何人会这样承认。因此，你在这里先提出对方的观点，然后回答它，就像在《释量论》中说的那样，“安立了相似的观点等，回答是无关联的嘲笑”。就像有些论师自己安立无关的怀疑，然后自己给出无关的回答，这被认为是嘲笑的处所一样。在这里，也是因为没有理解对方观点的丝毫，就说出丝毫也不能损害对方的驳斥。就像《释量论》中所说的那样，“所说空洞的言辞，这是因为不了解此彼而被染污”。就像这样，仅仅是炫耀你自己的智慧能力而已。就像乌鸦吃了不净之物后，努力在干净的地上擦拭嘴巴一样。因此，对于那个驳斥，不需要稍微回答，它已经变得无能为力了。因此，安住在无二法界和法性中的，以无分别智为对境的这种智慧，被认为是通往一切智智的唯一道路。因此，对于所有想要究竟解脱和一切智智的人来说，这是必不可少的。通过闻思修来次第进入这种方式，就能逐渐提升地和地的功德，最终圆满佛陀的果位。
English
Since it is not considered a proper examination, it is not elaborated. If, due to the power of calm abiding, just as in a drowsy state, there might occur a state of not recognizing the appearance of duality and not grasping at anything, it goes without saying that this would not lead to the realization of the nature of reality. Therefore, by establishing all phenomena in the uncontrived dharmadhatu that does not fall into any extreme of existence or non-existence, and by familiarizing oneself with the path of uniting insight and calm abiding, dualistic appearances can be subdued. Because although appearing as two, they are not established as two. When the dharmadhatu, which is without duality, is directly realized, the state and appearance become harmonious, and even subtle dualistic appearances do not exist. There is nothing other than the mere appearance of the dharmadhatu. However, individual self-awareness wisdom or non-dual wisdom is not absent in all cases. If it were, then who would be the one who is pacified without an object? It is like saying that a widow's son abides in samadhi that is extremely pacified without an object, but no one would acknowledge such a thing. Therefore, your setting forth the opponent's position here and then responding to it is like what is said in the Pramāṇavārttika: "Setting forth apparent positions, etc., the answer is irrelevant laughter." It is like some commentators setting forth irrelevant doubts themselves and then giving irrelevant answers themselves, which is shown to be a cause for laughter. Here too, because you have not understood even a bit of the opponent's intention, you are stating a refutation that cannot harm the opponent in the slightest. As it is said in the Pramāṇavārttika: "Empty words spoken are defiled by not knowing this and that." Like this, it is merely showing off your own intellectual abilities. It is like a crow eating impure things and then diligently wiping its beak on clean ground. Therefore, there is no need to give even a slight answer to that refutation; it has become powerless. Therefore, this wisdom of non-discrimination, which has as its object the dharmadhatu and suchness that are without duality, is said to be the sole path to omniscience. Therefore, it is indispensable for all who desire ultimate liberation and omniscience. By gradually entering this path through hearing, thinking, and meditating, one can progressively increase the qualities of the grounds and ultimately perfect the state of Buddhahood.
Tibetan
་ཉ་གང་བ་བཞིན་དུ་ཕ་མཐས་དབེན་པའི་ཡོན་ཏན་མཚུངས་པ་མེད་པ་ལ་མངའ་བརྙེས་ཏེ། །རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀླས་པར་གསང་བ་གསུམ་གྱི་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ། རྟག་པ་དང་ཁྱབ་པ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་འཇུག་པ་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལམ་དུ་བྱས་པའི་མཐུས། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་གྱུར་ཐོབ་པས་ཡིན་གྱི། སེམས་ཅན་ཉི་ཚེ་བའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཐ་མལ་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རྒྱུན་བྱམས་སོགས་དམིགས་པ་ཅན་གྱིས་བགོས་པའི་གང་ཟག་རང་རྒྱུད་པ་མང་ཐོས་དགེ་སློང་ཞིག་ལས་ཅུང་དྲག་ཙམ་ཞིག་ཕྱོགས་དུས་རེས་འགའ་བ་ན་གནས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་འདྲ་ཞིག་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཚུངས་པ་མེད་པ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སོགས་འབྲས་ཆོས་རྣམས་ཁ་ནས་བརྗོད་ཀྱང་དེའི་དོན་ཇི་བཞིན་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཐར་འདོད་དག་གིས་ཟབ་མོ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་དུ་སྤངས་ནས་རྟོག་གེའི་ལམ་ལ་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་ནི། མདོ་ལས། སྙིང་པོ་ཅན་ཀུན་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་ནི། །དད་པ་མེད་པས་སྙིགས་མ་འཛིན་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར་དུས་དབང་གིས་བྱུང་བ་ལ་སུ་ཞིག་གིས་དགག་པར་སྤྱོད། དེའི་ཕྱིར་བྱམས་ཆོས་དང་རིགས་ཚོགས། །ཚད་མ་སྡེ་བདུན་སོགས་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བཞིན་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་ནས་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་གདམས་པར་ཤར་བ་སོགས་ཀྱི་བསྔགས་པ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་དེ་དག་སུའི་ལུགས་ལ་ཡོད་ཀྱང་ཐར་འདོད་དག་གི་འཇུག་ངོགས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་དོན་གཉེར་གཙོ་བོར་བྱ་དགོས་ཀྱི་ཞེན་ལྟས་ནི་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་བས་བདག་ལེགས་སུ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་བསམ་དགོས་སོ། །སུན་འབྱིན་རབ་ནི་ ལན་གྱིས་བཟློག་མི་ནུས། །མ་བཟློག་དོགས་པ་སྐྱེད་ནུས་དེ་ཡང་འབྲིང་། །ལན་མི་དགོས་པ་སུན་འབྱིན་ཐ་ཆད་ཡིན། །ཕ་རོལ་བློ་ནུས་བསྟན་ནས་རང་སར་ཡལ། །ཆོས་ཀུན་མ་སྐྱེས་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་དང་། །ཚིག་རྣམས་བྲག་ཆ་འདྲའོ་ཞེས་གསུངས་བཞིན། །བརྗོད་བྱས་སྟོང་པ་བྲག་ཆའི་སྒྲ་འདི་ཡང་། །ཕན་གནོད་མེད་པ་རང་སར་རང་གྲོལ་གྱུར། །ཞེས་ཀྱང་སྨྲས་སོ། །སླར་ཡང་རྩོད་ཡིག་ཏུ། ཉན་ཐོས་སྡེ་པས་ལྷག་མེད་ནས་བེམ་རིག་རྒྱུན་ཆད་པར་འདོད་པ་རྒྱན་སྣང་སོགས་སུ་རིགས་པ་ལྔས་བཀག་མོ
Chinese
如同满月一般，获得了无与伦比、远离边际的功德。一切种智的智慧身，与虚空等同，被法界所遍满，显现为三密的种种游舞。恒常、遍布、任运成就的广大事业，是通过将无分别的智慧作为道而获得的。这是因为获得了证悟寂灭等性的究竟之地。如果认为存在着某种佛，他仅仅是受有限众生业力所束缚的凡庸五蕴之流，是被慈爱等有相所分割的自续补特伽罗，比多闻比丘稍微好一点，偶尔在某些方位的某些时候存在，那么这些人即使口中念诵佛陀无与伦比的功德，以及身语意的不可思议秘密等果法，也无法如实地了解其意义。因此，那些想要解脱的人，如果像丢弃唾沫的灰尘一样舍弃甚深究竟的意义，而将思辨的道路作为核心，正如经中所说：“舍弃一切具有精华的事物，由于没有信心，而执取糟粕。” 就像这样，对于由时代力量所产生的事物，谁又能加以否定呢？因此，无论是慈氏五论和因明七论等注释性的大论典，还是按照这些论典的意义，轻易地获得胜者的意旨，并且使一切经典都显现为教言等等赞叹，无论这些说法存在于哪个宗派，对于想要解脱的人来说，都是至高无上的入门之处。应该主要追求解脱之道，而执着和偏见则毫无用处，因此，那些希望自己变得更好的人，应该如理地思考。驳斥之最，是无法用回答来驳倒的。如果无法驳倒，则能产生怀疑，这也只是中等。无需回答的驳斥，是最下等的驳斥。显示了对方的智慧能力后，自己就消失了。正如所说，一切法皆不生，如水中之月，一切言辞都如同山谷回音。所说之空性，这山谷回音之声，既无利益也无损害，自然而然地在自身中解脱。也这样说了。再次在辩论书中说：声闻部认为，在无余涅槃中，色法和心识的相续会断绝，这在《现观庄严论》等论典中，已经用五种理证驳斥过了。
English
Like the full moon, one has mastered the unparalleled qualities that are devoid of extremes. The wisdom body of omniscient knowledge, equal to the sky, pervaded by the dharmadhatu, manifests as various plays of the three secrets. The great activity that is constant, pervasive, and spontaneously accomplished is attained through the power of making non-conceptual wisdom the path. This is because one has obtained the transformation of the ultimate state of equality of samsara and nirvana. If one believes in a Buddha who is merely a mundane aggregate of five skandhas bound by the karma of limited beings, a self-existent person divided by loving-kindness and other objects, slightly better than a learned monk, existing occasionally in certain directions at certain times, then even if such people verbally recite the unparalleled qualities of the Buddha and the inconceivable secrets of body, speech, and mind, they will not be able to understand their meaning as they are. Therefore, those who desire liberation, if they abandon the profound and ultimate meaning like spitting out ashes and make the path of speculation the essence, as the sutra says: "Having completely abandoned all that has essence, due to lack of faith, they grasp at the dregs." Just like that, who can deny what arises due to the power of time? Therefore, whether it is the teachings of Maitreya, the seven treatises on valid cognition, or other great commentaries, or the praise of easily attaining the intention of the Victorious Ones according to the meaning of these treatises and making all the scriptures appear as instructions, no matter which school these statements belong to, they are the supreme entrance for those who desire liberation. One should mainly pursue the path of liberation, and attachment and prejudice will not change anything. Therefore, those who wish themselves well should contemplate properly. The best refutation is that which cannot be overturned by an answer. If it cannot be overturned, it can create doubt, which is only mediocre. A refutation that does not require an answer is the worst. After showing the opponent's intellectual ability, one disappears on one's own. As it is said, all phenomena are unborn, like the moon in water, and all words are like echoes in a valley. The emptiness that is spoken of, this sound of the echo in the valley, has neither benefit nor harm, and is naturally liberated in itself. Thus it was said. Again, in the polemical text: The Shravaka school believes that in nirvana without remainder, the continuum of form and consciousness is cut off, which has been refuted by five lines of reasoning in the Ornament of Clear Realization and other texts.