Tibetan
ཅེས་གོ་བར་འདུག་པས་སྤྲ་བའི་མེས་སྤྲ་བ་རང་ཉིད་མི་བསྲེག་པར་འདོད་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དག་གིས་འཕྱ་བས་ཆོག་ཅིང་། རང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མེས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མི་བསྲེག་པར་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་བསྲེག་པ་ནི་ཡ་མཚན་པ་ཞིག་གོ། དེའི་ཕྱིར་མདོ་རྒྱན་དང་རྒྱན་སོགས་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་རྟོགས་པ་རིམ་གྱིས་བརྒྱུད་དེ་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་མདོ་སྔགས་དགོངས་པ་མཐུན་པར་སུས་ཀྱང་གྲུབ་ཟིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བཅོས་མ་བཅོས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རིམ་གཉིས་སོགས་ཀྱི་ལུང་དྲངས་མི་དགོས་སོ། །ཡང་རྩོད་ཡིག་ཏུ། ཁོ་ན་རེ། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །ཞེས་གསུངས་པས་དངོས་མེད་ཀྱང་བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་མེད་པ་ མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འོ་ན་སྔར་མདུན་དུ་གནས་ལ། ཕྱིས་མི་གནས་པ་ཞིག་ཏུ་ཐལ། གང་ཚེ་ཞེས་དུས་ངོས་བཟུང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་འདི་ལྟར་སྔར་ཐོས་བསམ་གྱི་དུས་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རྒྱང་ཆད་འབྲེལ་མེད་པ་ལྟར་སྣང་། དེ་ནས་ཞི་ལྷག་གིས་རིམ་གྱིས་གཉིས་སྣང་སྦྱངས་ཏེ་སེམས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལྟ་བུ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་སྟེ། དང་པོ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་སྣང་ཤས་ཆེ་བས་ཀུན་བཏགས་ལ་འཇུག་པ་དང་། བར་དུ་ནང་འཛིན་པ་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤས་ཆེ་བས་གཞན་དབང་ལ་འཇུག་ཅིང་འཛིན་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སེམས་ཙམ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སྦྱར། ཐ་མའི་ཚེ་གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོའང་ལོག་སྟེ་ཡོངས་གྲུབ་ལ་འཇུག་ཅིང་སྣང་མེད་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་ཐོབ་པར་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་ལྔ་དང་། གསུམ་གྱི་མཐོང་ཐོས་མེད་པའི་རྨོངས་པ་དག་ལ་ཅི་ཆ་ཡོད། ཁྱོད་ལྟར་ན་འགལ་བར་མཐོང་སྟེ། མདུན་ལྟ་བུར་ཡུལ་མི་གནས་པའི་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་མེད་པ་ཅན་དུ་ཐལ། དམིགས་པ་མེད་པ་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་པའི་དགོངས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་འོག་ཏུ་ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཅི་ཞིག་རིག །གང་གིས་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་བྱེད། །ཅེས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ། བློ་ཡང་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་གཉིས་ཀ་མཉམ་དུ་མེད་པས་གང་ཞིག་གང་གི་མདུན་དུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཁྱད་པར་འབྱེད། མོ་གཤམ་བུའི་མདུན་དུ་དེའི་ནུ་བོ་ཡོད་མེད་ཀྱི་དཔྱད་པ་དེ་ནི་མཁས་གཏམ་སྔོན་མེད་པ་ཞིག་གོ། ཁྱེད་ལྟར་ན་ཡུལ་ཤེས་ཀུན་མཐའ་བྲལ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེའི་ཐུགས་ཀར་ཐིམ་པར་གསལ་ཏེ། ཚད་མས་མ་དམིགས་ཤིང་ཚད་མ་ཡང་བཀག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འདི་དག་གིས་བཤད་
Chinese
據說，世間人會嘲笑想要不焚燒猴子的祖先——猴子本身的人；而自己智慧之火不焚燒自身相續的煩惱，卻焚燒他人相續的煩惱，這真是太奇怪了。因此，如《經莊嚴論》和《莊嚴論》等所說，聽聞、思維、修習的證悟次第相續，從而現證那本身，顯經和密經的意旨一致，這是誰都已經成立的緣故。對此，不需要引用造作和不造作的瑜伽次第等教證。又在辯論書中說：對方說：「何時事物和非事物，不住於心識前。」這樣說，難道非事物也不在心識的境中嗎？如果這樣，那麼就成了先前在前面住，後來不住的東西了。因為「何時」是確定時間的緣故。因此，這樣，先前在聽聞思維的時候，境和有境似乎是遠離隔絕沒有關係的。之後，通過止觀逐漸淨化二取，產生如同心和無二般的，以及無二般的顯現。首先，外境的所取顯現較重，因此進入遍計所執，中間內執著心識的顯現較重，因此進入依他起，並且以執著一方的等持和安住於唯識的瑜伽來結合。最後，連微細的二取也消失，進入圓成實，並且宣說獲得安住於無顯現的瑜伽之地。對於瑜伽的五地和三地的沒有見聞的愚昧者們來說，知道什麼呢？按照你的說法，看來是矛盾的，如同前面境不住的那個心識，法相是：成了無境之物。因為想要成為「無有對境極寂靜」（藏文：དམིགས་པ་མེད་པ་རབ་ཏུ་ཞི།）的意旨的緣故。如果承認，那麼下面「如果沒有所知，知道什麼？以什麼來了知」（藏文：ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཅི་ཞིག་རིག །གང་གིས་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་བྱེད།）就會造成損害。對方說：心識也沒有嗎？如果這樣，那麼兩者同時沒有，以什麼來區分什麼在什麼前面存在和不存在的差別呢？就像對於沒有陰道的女人的前面，討論她的哥哥存在與否一樣，那是前所未聞的智者之言啊。按照你的說法，境識一切遠離邊際，廣大空性什麼也沒有，清楚地顯現融入於那的意中。因為量沒有觀察，而且也遮止了量的緣故。因此，這些已經說了
English
It is said that worldly people would mock someone who wants to not burn the ancestor of the monkey—the monkey itself; and it is strange that one's own wisdom fire does not burn the afflictions of one's own continuum, but burns the afflictions of others' continuums. Therefore, as stated in the Ornament of Sutras and the Ornament, etc., the realization of hearing, thinking, and meditating gradually continues, thereby directly realizing that itself. The intent of the Sutras and Tantras is consistent, and this has already been established by everyone. Therefore, there is no need to cite scriptural proofs for contrived and uncontrived yoga stages, etc. Also, in the debate text, the opponent says: "When things and non-things do not abide before the mind." Saying this, isn't it that non-things are also not in the realm of the mind? If so, then it becomes something that previously resided in front but later does not reside. Because "when" is defining the time. Therefore, in this way, previously at the time of hearing and thinking, the object and the subject seem to be distant, isolated, and unrelated. Afterwards, through gradually purifying dualistic appearances with calm abiding and insight, there arises something like the mind and non-duality, and the appearance of non-duality. First, the appearance of external objects is heavier, so it enters into imputation; in the middle, the appearance of the internal grasping mind is heavier, so it enters into dependence, and it is combined with one-sided samadhi and yoga abiding in mind-only. Finally, even the subtle dualistic appearances disappear, entering into perfect establishment, and it is proclaimed that the ground of yoga abiding in non-appearance is attained. What do those ignorant ones who have not seen or heard of the five grounds of yoga and the three grounds know? According to your statement, it seems contradictory, like that mind in front where the object does not abide, the dharma characteristic is: it becomes something without an object. Because it is intended to be the meaning of "without an object, utterly peaceful." If you admit that, then below, "If there is no object of knowledge, what is known? By what is it known?" will cause harm. The opponent says: Is there also no mind? If so, then both are absent simultaneously, so what distinguishes the difference between what exists and does not exist in front of what? Like discussing whether her brother exists or not in front of a woman without a vagina, that is an unprecedented statement of the wise. According to your statement, all objects and consciousness are free from extremes, and the great emptiness is nothing, clearly appearing to dissolve into that's heart. Because the valid cognition does not observe, and it also prevents valid cognition. Therefore, these have been said.