Tibetan
ཐོས་གཏམ་རྒྱུན་འདི་ཡང་མི་བདེན་པར་ངེས་ཏེ། ཐབས་ཚུལ་རིགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པས་སྦྱིན་སོགས་ཐབས་ཀྱི་ཆ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་བགྲོད་གཅིག་ལམ་ཇི་བཞིན་གཏན་ལ་ཕབ་ཡོད་ན་དེ་ལ་དེ་འདྲའི་ལུགས་ངན་པ་འཛིན་པའི་སྨྲ་བ་འབྱུང་མི་རིགས་ལ། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་སོགས་ཀྱིས་དགག་པར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་ལམ་ཡང་དག་པ་འགོག་པའི་ནང་པའི་མཁས་པ་སུ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་མདོ་སྡེ་ཁུངས་སུ་དྲངས་ཀྱང་མདོ་སྡེའི་དོན་ཇི་བཞིན་མ་ཤེས་པར་ལོག་པར་བཤད་ན་དེས་རྒྱབ་བརྟེན་དུ་དྲངས་པ་ཙམ་གྱིས་ལུང་དེ་དག་ལ་ད་ལྟ་གཏད་སོ་འཆའ་བ་ཐམས་ཅད་དེའི་ལུགས་སུ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། །དེས་རང་བློའི་དྲི་མས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའི་དོན་བསླད་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ན་བཀའ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་དེ་དག་གིས་ཧ་ཤང་གིས་རྒྱབ་རྟེན་དུ་དྲངས་པའི་ལུང་དེ་དག་ཧ་ཤང་གི་ལུགས་ཡིན་པར་བསམ་སྣང་བས་འདི་འདྲའི་སྨྲ་བ་ཁ་ནས་འབྱིན་པ་དེ་དག་རང་གི་ཚིག་དེས་ཚིག་གིས་བརྡའ་སྤྲོད་ཚུལ་དང་། དོན་གྱི་དགོངས་པ་ལེན་ཚུལ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ནས་ཡང་དག་པར་བརྡའ་སྤྲད་པའི་གྲལ་ནས་རང་གིས་རང་ཉིད་བཏོན་པར་སྣང་གི གཞན་སུས་ཀྱང་བཏོན་པ་མིན་ནོ་ཞེས་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་ ལུགས་ལྟར་ཚིག་གིས་སྤྱོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཅིང་ཡང་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཚད་ཧ་ཤང་གི་ལུགས་སུ་བྱེད་པ་དེ་དག་གིས་རང་ཉིད་ལ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་གོ་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་མ་ཤར་བར་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་རང་མཚངས་སྟོན་པའི་ཚིག་གི་ཕོ་ཉ་ཕྱོགས་སུ་བཀྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ལ་དཔྱོད་པ་ཡང་དག་པའི་རིགས་ལམ་ནས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པའི་སྐབས་དོན་ཤན་མ་ཕྱེད་པར་ཧ་ཤང་གི་ལུགས་ཀྱི་ཅིར་ཡང་ཡིད་ལ་བྱ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་མངོན་རྟགས་སུ་འཛིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དམིགས་པའི་སྤྲོས་པ་གང་ཡང་མ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་གསུངས་པ་གཉིས་དོན་ལ་གནམ་ས་བཞིན་དུ་ཁྱད་ཆེ་ཡང་དེ་འདྲའི་དོན་ལ་ཕྱོགས་སུ་ཡང་མ་ཕྱིན་པར་དེ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་ཁྱེད་ནི། རྒྱ་གར་ནག་སོགས་ཕྱོགས་གང་ནས་བྱོན་པ་རྗེས་དཔག་གིས་མ་ཤེས་ཀྱང་། བརྗོད་པ་དེ་རྣམས་དགོངས་པ་ཅན་མིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་རྣམས་ཀྱི་ཟབ་དོན་མཐའ་ཐུག་རྣམས་ལ་སྙིགས་འགྲོ་སྐལ་དམན་རྣམས་སོམ་ཉི་བསྐྱེད་ནས་མི་འཇུག་པར་བྱ་བའི་སླད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་བྱོན་པ་ཞིག་ཡིན་པར་ནི་རྗེས་དཔག་གིས་ཤེས་སོ། །གྲུབ་དབང་པདྨ་སཾ་བྷ་བའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་རང་ཅག་བོད་འབངས་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་རྣམས་མཇལ་ཞིང་ཐོས་བསམ་བྱེད་པའི་སྐལ་བ་འདི་བྱུང་གི གཞན་པ་སུ་ཡང་རང་མགོ་རྒོད་པས་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་བདག་ཅག་རྣམས་དམ་པ་མ་ཆོག་དེའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་འཚོ་བ་ལ་བྱས་པ་གཟོ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡོད་ཅིང་། གསར་དུ་གཏེར་གྱི་ཆོས་སྐལ་ལ་རེ་བའང་མེད་དེ། མདོ་རྒྱུད་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་འདི་དག་གིས་མཆོག་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པར་ཤེས་པ་ལགས་ཀྱང་། བདག་ཅག་ཏུ་མ་ཟད་གྲུབ་དབང་དམ་པ་དེ་ལ་བཀའ་དྲིན་དྲན་ནས་ བྱས་པ་གཟོ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དགོས་པ་ལས་ཁྲེལ་བལྟས་ཀྱིས་ཟུར་ཟ་བོད་གངས་ཅན་པ་སུས་ཀྱང་སྨྲ་བར་མི་འོས་སམ་སྙམ་མོ། །ཡང་རྩོད་ཡིག་ཏུ། ཁོ་ན་རེ། བདག་མེད་དོ། །ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པའང་མི་བཟློག་གམ་ཞེ་ན། ཁྱེད་ཅག་འདི་འདྲ་ལས་འཁྲུལ་བར་སྣང་སྟེ། ཚད་མ་མདོར། མིང་དང་རིགས་སོགས་སྦྱོར་བ་ཡི། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་མངོན་སུམ་མོ། །ཞེན་རིག་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་གསར་བུ་བ་རྣམས་ལའང་གྲགས་པ་ནི། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་རྣམ་བསལ་བས། །གསལ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཚེ་དེ་དང་བྲལ་ཡང་ཚད་མས་རྟོགས་པ་ཅི་ལ་འགལ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྡུད་པའི་ལུང་། ཕུང་འདི་སྟོང་ཞེས་རྟོགས་ནའང་ཞེས་ཡང་འཇུག་བྲིས་མོད། དེ་འདྲའི་འཁྲུལ་བ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་དགག་པར་མི་སྤྲོའོ། །འཇུག་པར། བློ་མེས་ཡན་ལག་ཅན་བསྲེག་ཡན་ལག་གོ་ཞེས་གསུངས་པས་བསྲེག་བྱ་སྲེག་བྱེད་སོ་སོར་གསལ་བའི་ཕྱིར། རང་གིས་རང་བསྲེག་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤིང་གཉིས་འདྲུད་པ་ལས་མེ་བྱུང་སྟེ་བསྲེགས་པའི་དཔེ་ཡང་བྱ་བྱེད་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་སྟེ་གང་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་མེ་གཅིག་ཏུ་ཇི་ལྟར་རིགས། དེའི་ཕྱིར། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། འདི་ན་དང་པོར་ཐོས་ལ་བརྟེན་ནས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འབྱུང་། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གོམས་ལས་ཡང་དག་དོན་ཡུལ་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་། །ཞེས་དང་། རྒྱན་ལས། ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང་། །འཇལ་དང་ངེས་རྟོགས་སྒོམ་པའི་ལམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་རིམ་གྱིས་བརྒྱུད་དེ་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བློ་འབྱུང་བ་
Chinese
這個傳聞也一定是不真實的，因為所有的方法和途徑都是生起無分別智慧的門徑，並且被無分別智慧所攝持，具備布施等方便部分的遍一切種殊勝空性，已經被諸佛和菩薩們確定為唯一的道路，因此不應該產生持有這種惡劣見解的言論。像蓮花戒等也不應該反駁，因為沒有任何佛教的智者會反對佛陀的正道。如果引用經部作為依據，但卻沒有如實理解經部的意義而錯誤地解釋，僅僅因為引用它作為支持，現在所有依賴這些經文的人怎麼會變成那樣的宗派呢？即使他用自己思想的污垢玷污了佛陀教言的意義，佛陀的教言也不會因此而變成非教言。因此，那些這樣說的人，因為認為哈尚所引用的經文是哈尚的宗派，所以說出這樣的話，這些人似乎用自己的話語，從詞語的表達方式和意義的理解方式兩個方面，將自己從正確表達的行列中剔除出去了，並非是其他人將他們剔除的。這並非是按照王族的習慣用言語來斥責。因此，那些將凡是不作意都歸為哈尚宗派的人，他們自己連離戲的少許方向都沒有生起，而是派遣了背離甚深意義、顯示自己本性的語言使者。對於究竟的實相，從正確的理路引導出的定解之門，不執著任何事物，以及在名言中不執著任何事物的場合，沒有區分清楚，就將哈尚宗派的“什麼也不應該作意”當作是明顯的標誌來執持，以及佛陀所說的“不以任何所緣的戲論方式來作意”這兩者，實際上像天地一樣差別很大，但你們卻對這樣的意義沒有絲毫的理解，將這兩者視為同一。你們從印度、中國等地哪個方向來我無法推測，但這些言論如果不是有目的的，那麼佛陀所有經典的究竟甚深意義...
English
This rumor is certainly untrue. All the methods and approaches are gateways to generating non-conceptual wisdom, and are upheld by non-conceptual wisdom. The all-supreme emptiness, endowed with the aspects of skillful means such as generosity, has been established by the Buddhas and Bodhisattvas as the single path to be traversed. Therefore, it is unreasonable for such a negative view to arise. It is also unreasonable for people like Kamalashila to refute it, as no Buddhist scholar would oppose the correct path of the Buddha. If they cite sutras as their source, but do not understand the meaning of the sutras and explain them incorrectly, merely citing them as support does not mean that all those who rely on those scriptures now become of that sect. Even if they taint the meaning of the Buddha's teachings with the defilements of their own minds, the Buddha's teachings do not become non-teachings. Therefore, those who say that the scriptures cited by Heshang are the sect of Heshang, and utter such words, seem to have excluded themselves from the ranks of those who express themselves correctly, both in terms of the way they express words and the way they understand meaning. It is not that others have excluded them. This is not a verbal rebuke in the manner of royalty. Therefore, those who attribute everything that is non-apprehending to the sect of Heshang are sending out linguistic messengers who turn their backs on the profound meaning, showing their own nature, without even a glimpse of the direction of non-elaboration arising in themselves. Without distinguishing between not grasping at anything through the door of definitive understanding drawn from the correct reasoning that examines ultimate reality, and the occasion of not grasping at anything in conventional terms, they hold the Heshang sect's "nothing should be taken to mind" as an obvious sign. And the two, the Buddha's teaching of not taking anything to mind in the manner of not apprehending any object of elaboration, are as different as heaven and earth in meaning, yet you have not even gone in the direction of such meaning, and you consider these two to be the same. From which direction you come, whether India, China, or elsewhere, I cannot guess, but if these statements are not intentional, then the ultimate profound meaning of all the Buddha's scriptures...
Chinese
为了不让末法时代的劣根者产生怀疑而不进入佛门，可以推测他是以出家人的形象示现的。由于莲花生大士的恩德，我们藏族人民才能有幸见到经书和论典，并进行闻思。要知道，这不是任何其他人自作主张而成的，我们这些弟子应该对恩师的恩德心怀感激，并以报恩之心来生活。我们也不再期望新的伏藏法，因为我们知道这些经、续和释论已经完美无缺。不仅我们，而且所有人都应该铭记莲花生大士的恩德，生起报恩之心，而不是以轻蔑的态度去嘲讽，我认为任何藏族人都不应该这样做。还有，在辩论书中，有人说：“无我啊！在名言中是存在的。”如果执着于这种想法，难道不是不可避免的吗？你们似乎在这种问题上犯了错误。《量理宝藏论》中说：“名与种等连结之，离分别念乃为现量。”新派学者也都知道，执着之识是分别的特征。如《释量论》中所说：“分别之网皆除遣，显现明 روشن 朗然之体性。”正如所说，在现量证悟时，虽然远离了分别，但现量证悟又有什么妨碍呢？你所引用的教证，虽然写着“即使证悟此蕴是空性”，但由于有无数这样的错误，所以我不愿意反驳。在《入中论》中说：“如火烧物有能烧，有可烧薪故是烧。”因此，能烧和所烧是分开的。因为禁止自己烧自己，而且从两木摩擦生火燃烧的例子来看，也只是能作和所作不同而已。那么，从何处产生的地基和从那里产生的火，怎么能成为一体呢？因此，《经庄严论》中说：“于此最初依于听闻，如理作意乃得生起，如理作意串习之力，真实义境智慧乃生。”又如《庄严论》中说：“数数作意与衡量，以及决定悟入道。”正如所说，通过闻思修三者的证悟，逐渐相续，从而生起现量证悟的智慧。
English
In order to prevent those of the degenerate age with inferior fortune from generating doubts and not entering the Dharma, it can be inferred that he appeared in the form of a renunciate. Due to the kindness of Guru Padmasambhava, we Tibetan people have the opportunity to see the scriptures and treatises and engage in hearing, thinking, and meditating. Know that this was not accomplished by anyone else acting on their own. We disciples should be grateful for the kindness of the Guru and live with a sense of repaying his kindness. We no longer expect new treasure teachings, because we know that these sutras, tantras, and commentaries are already perfect and complete. Not only we, but everyone should remember the kindness of Guru Padmasambhava and generate a sense of gratitude, rather than mocking with contempt. I think no Tibetan should do that. Furthermore, in the debate writings, someone said, "Selflessness! It exists in conventional truth." If one clings to this idea, isn't it inevitable? You seem to be making mistakes on such issues. In the Compendium of Valid Cognition, it says, "Connected with name and kind, direct perception is free from conceptualization." It is also known to the new scholars that clinging consciousness is a characteristic of conceptualization. As it says in the Commentary on Valid Cognition, "By completely removing the net of conceptualization, the nature of clarity appears." As it is said, when directly realizing, although one is separated from conceptualization, what harm is there in direct realization? The quote you cited, although it is written "Even if one realizes that this aggregate is emptiness," because there are countless such errors, I am unwilling to refute it. In the Introduction to the Middle Way, it says, "Like fire burning an object, there is a burner and something to be burned, therefore it is burning." Therefore, the burner and what is to be burned are separate. Because it is forbidden to burn oneself, and from the example of fire arising from the friction of two pieces of wood, it is only the agent and the object that are different. So how can the ground from which it arises and the fire that arises from it be one? Therefore, in the Ornament of the Sutras, it says, "Here, initially, relying on hearing, proper attention arises. From the power of familiarizing with proper attention, the wisdom of the true object arises." And as it says in the Ornament, "Repeatedly applying the mind, measuring, and definitely realizing the path of meditation." As it is said, through the realization of hearing, thinking, and meditating, gradually in succession, the wisdom of directly realizing that arises.