Tibetan
ནི་མདོ་སྔགས་ཀུན་དགོངས་པ་མཐུན་པ་སྟེ། སྔར་དྲངས་པ་དང་། བཅོས་མ་བཅོས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རིམ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། ། ལན་བརྗོད་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་དེ་དག་དོན་བསྡུས་ན་བདག་མེད་དོ། །ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དོ་སྙམ་པའི་བློ་དེ་དང་བྲལ་ན་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་བློ་གཞན་མི་སྲིད་པར་ཁས་བླངས་ནས། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཚེ་མིང་དང་རིགས་སོགས་སུ་སྦྱོར་བ་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་ནམ་ཞེན་རིག་གི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཏེ་མངོན་སུམ་རྟོགས་དུས་དེ་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་མེད་ཅེས་ཡིད་ལ་ཡོད་བཞིན་གསལ་པོར་ཁ་དམར་མ་གདགས་པར་བཤད་ཡ་མ་ཙམ་བྱས་ནས་ཚད་མས་རྟོགས་པ་ཅི་ལ་འགལ་ཟེར་ཀྱང་། ཚད་མས་རྟོགས་པ་ཅི་ལ་འགལ་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཚད་མས་རྟོགས་པ་ལ་ཚད་མས་རྟོགས་པ་འགལ་ཞེས་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་སྔ་སྨྲ་བ་སུ་ཡང་མི་འདུག་མོད། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་ཚེ་ཞེན་རིག་དང་བྲལ་བ་ཙམ་འདིའི་ཁྱད་ཆོས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ཐམས་ཅད་དེ་འདྲའི་རྟོག་བྲལ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་ཚེ། བདེན་གཉིས་ལས། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྡུས་པའི་གཟུང་འཛིན་གང་ཡང་མེད་པ་ལ་བཤད་དགོས་ཀྱང་། ཁྱེད་ཅག་ལྟར་ན་བདག་མེད་དོ། །ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དོ་སྙམ་པའི་བློ་གཉིས་ཀ་ཚོགས་ནས་དབུས་ལ་གནས་པར་འདོད་པ་ལྟར་ན། འཕགས་པ་སློབ་པའི་མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་དུ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་ཚེ་ན་བློ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་རུང་མ་ཚང་ན་དབུས་ལ་མི་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་གཉིས་ཅིག་ཆར་དུ་འཛིན་པ་ཡོད་དམ་རིམ་ཅན་དུ་ཡོད། དང་པོ་ལྟར་ན་མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་དེས་བདེན་གཉིས་ཅིག་ཆར་མི་དམིགས་པར་འདོད་པ་དང་། དེའི་ཚེ་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་མེད་པས་བདག་མེད་དང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་གཉིས་སུ་འཛིན་པའང་མེད་ལ། སྤྱིར་ཞེན་རིག་གི་རྟོག་པ་གཉིས་ཅིག་ཆར་འཇུག་པ་ཡང་མི་སྲིད་པས་ ཁེགས་སོ། །རིམ་ཅན་དུ་འཛིན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དོན་དམ་པ་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟོག་བཅས་ཀྱི་བློ་ནི་དབུས་ལ་གནས་པའི་དབུ་མ་པར་རུང་ལ། རྟོག་མེད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་རྟོགས་ཚེ་མི་རུང་བར་སྨྲ་དགོས་ན་ཧ་ཅང་འགལ་ལོ། །གཞན་ཡང་བདེན་མེད་མེད་དགག་ཁོ་ན་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་མཉམ་བཞག་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བདེན་མེད་མེད་དགག་མཐོང་བའི་བློ་ཞིག
Chinese
是显密一切见解一致，如前所引，以及通过修与不修的次第二瑜伽而知晓。如是说。 回答：你所说那些，若归纳其义，则是无我。若舍弃认为“名言中存在”的心，则不可能有其他证悟实相的心，如此承诺后，在现量证悟空性之时，与名和种姓等结合的声义混执或耽著识的分别念分离，现量证悟时不存在执著二者，心中明明了知却不明说，只是含糊其辞，还说“与量所证有何相违”。量所证有何相违呢？没有人说瑜伽现量由量所证与量所证相违。现量证悟空性时，仅仅是与耽著识分离，这并非什么特点，因为一切现量都是如此离于分别。现量证悟空性时，如《二谛论》中所说：“心与心生三界性”，必须阐述没有任何为分别念所摄的能取所取，但如你们所认为的，认为“无我”和“名言中存在”这两种心聚集而安住于中，那么，在圣者学道的无分别入定中，二取消失之时，必须存在这两种心，否则，若缺少任何一种，则无法安住于中。如此，是同时执著二者，还是次第执著？若是前者，则与无分别入定不缘二谛相违，并且，彼时没有声义混执的分别念，因此也不存在执著无我和名言中存在二者，而且，通常耽著识的两种分别念也不可能同时生起，因此被驳斥。次第执著也不可能，因为你们认为那是唯有胜义谛的行境。因此，有分别的智慧可以安住于中的中观师可以接受，但若说无分别现量证悟时则不可接受，则非常相违。此外，仅仅是无实有之否定，不会成为二取消失的无分别入定的行境，此理已于前述。证见无实有之否定的心。
English
It is that all views of Sutra and Tantra are consistent, as quoted before, and because it is known through the two yogas of contrived and uncontrived stages. Thus it is said. Answer: Those things you have said, if summarized in meaning, are selflessness. If one abandons the mind that thinks "it exists in name," then it is impossible to have another mind that realizes the nature of reality. After making such a promise, at the time of directly realizing emptiness, one is separated from the sound-meaning mixed grasping or the conceptual thought of clinging to consciousness, which is combined with names and lineages, etc. At the time of direct realization, there is no grasping of the two. Although one clearly knows this in one's mind, one does not clearly state it, but only speaks vaguely, and then asks, "What contradiction is there with what is realized by valid cognition?" What contradiction is there with what is realized by valid cognition? No one says that yogic direct perception, which is realized by valid cognition, contradicts what is realized by valid cognition. At the time of directly realizing emptiness, merely being separated from clinging to consciousness is not a special characteristic, because all direct perceptions are free from conceptual thought in that way. At the time of directly realizing emptiness, as stated in the Two Truths, "Mind and mental factors are of the nature of the three realms," it is necessary to explain that there is no grasper or grasped that is included by conceptual thought. But as you believe, if you think that the two minds of "selflessness" and "it exists in name" gather and abide in the middle, then in the non-conceptual meditative equipoise of the noble ones in training, at the time when dualistic appearance vanishes, both of those minds must exist, otherwise, if either one is missing, then it will not be able to abide in the middle. In that case, are the two grasped simultaneously or successively? If the former, then it contradicts the fact that non-conceptual meditative equipoise does not perceive the two truths simultaneously, and at that time, there is no conceptual thought of sound-meaning mixed grasping, so there is also no grasping of the two, selflessness and existence in name. Moreover, in general, it is impossible for the two conceptual thoughts of clinging to consciousness to arise simultaneously, so it is refuted. Successive grasping is also impossible, because you believe that it is the object of only the ultimate truth. Therefore, a Madhyamika who can accept a mind with conceptual thought abiding in the middle is acceptable, but if you say that it is unacceptable at the time of non-conceptual direct realization, then it is very contradictory. Furthermore, the mere negation of true existence will not become the object of non-conceptual meditative equipoise in which dualistic appearance vanishes. This reason has already been explained above. A mind that sees the negation of true existence.
Tibetan
་ཡོད་ཅིང་དེ་ཞེན་རིག་དང་བྲལ་དུ་ཆུག་མོད། །ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་མཐོང་བའི་མངོན་སུམ་བཞིན་གཟུང་འཛིན་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། བདེན་མེད་དུ་འཛིན་པ་མེད་ན་བདེན་མེད་མི་རྟོགས་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཡུལ་བདེན་པ་མེད་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་བདེན་མེད་དུ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཅི་ཞིག་རིག །ཅེས་དང་། གང་ལ་སྣང་བ། གང་སྣང་བ། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་རྣམ་བཞག་བྱེད་དགོས་པར་ཁྱེད་རང་གིས་འོག་ཏུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །བློ་རང་ངོ་ན་གཟུང་འཛིན་མེད་ཀྱང་རྗེས་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མི་འགལ་ཟེར་ན། སྔ་རབས་པའི་དམིགས་མེད་དུ་བཤད་པ་ལའང་དེ་ལྟར་བྱེད་དོ། །བདེན་མེད་སྤྲོས་བྲལ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བློའམ་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་ཞེན་རིག་གི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་མ་ཟད། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུང་འཛིན་གང་ཡང་མེད་པ་དང་། དབུ་མ་ཡིན་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་ནུས་ཏེ། ཐོས་བསམ་གྱིས་དེ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་སུའང་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་དེ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ཡ་མ་བྲལ་བ་དང་། གོ་དོན་རྟོགས་དོན་མཚུངས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུད་པའི་ལུང་དྲངས་པ། ཕུང་འདི་སྟོང་ཞེས་རྟོགས་ནའང་ཞེས་ཡང་འཇུག་སྤར་མར་བྲིས་འདུག་ཀྱང་བདག་གིས་དེ་ལྟར་ཆེད་དུ་བཀོད་ པ་མ་ཡིན་ལ། སྤར་གཞི་འབྲི་བ་པོས་ནོར་བར་ཟད་དེ་དེ་འདྲ་འགའ་ཟུང་བྲི་ནོར་ཡོད་སྲིད་ཀྱང་། རང་གཞན་སུའི་དཔེ་ཆ་ཡིན་ཀྱང་བྲིས་ནོར་དེ་འདྲ་མི་འབྱུང་བའི་མཐའ་འགོག་ཏུ་མེད་པ་དེ་འདྲའི་སྤྲོས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། བློ་མེས་ཡན་ལག་ཅན་བསྲེགས་སོགས་བསྲེག་བྱ་སྲེག་བྱེད་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ལ། དེས་ན་ཤིང་གཉིས་ཟུང་དུ་འདྲུད་པའི་མེས་ཤིང་གཉིས་བསྲེགས་པ་དཔེར་བྱེད་པ་ནི་འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པའི་མདོར་གསུངས་པ་ལྟར་བཀོད་པ་ཡིན་ལ། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་བསྲེག་བྱ་ཚིག་པའི་མེ་ཞེས་སོགས་དང་། ལྟ་བ་འགོག་པའི་དུས་སུ་ནི། །ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་མེ་འབྱུང་སྟེ། །ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་སྲེག་པར་བྱེད། །ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤིང་གཉིས་ལས་བྱུང་བའི་མེ་དེས་ཤིང་གཉིས་ཀ་བསྲེག་པ་དཔེར་བྱས་ཀྱི། མེས་མེ་རང་ཉིད་བསྲེག་ཅེས་མ་བཤད་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར་ན་རང་མི་བསྲེག་ཅེས་པ་རྒྱུ་གཞན་ལས་བྱུང་བའི་མེ་མ་གཏོགས་ཤིང་ལས་བྱུང་བའི་མེས་ཤིང་རང་ཉིད་མི་བསྲེག་
Chinese
雖然存在，但願它能脫離執著和認識。正如親眼見到藍蓮花一樣，怎能沒有能取和所取呢？因為如果沒有執著於無真實，那就等於承認不理解無真實。因此，必須同時存在境無真實和有境執著於無真實。如果沒有所知，又認識什麼呢？正如您在下面所說，必須對顯現於何處、顯現為何、如何顯現等進行區分。如果心本身沒有能取和所取，但後得智卻如此稱呼，這並不矛盾。早期學派所說的無對象也是如此。證悟無真實、離戲論的無二智慧或本智，不僅脫離了執著和認識的念頭，而且沒有任何分別念的能取和所取，並且是中觀，而且能以瑜伽現量的量證悟真如。即使在通過聞思確定它的時候，也同樣能證明它是現量證悟，因此聞思修三者不可分離，並且理解的意義和證悟的意義是相同的。引用集經的經文：「即使理解蘊是空性」，這裡的「也」字在印刷版中是倒寫的，但這不是我特意安排的。只是印刷者犯的錯誤，可能會有個別的書寫錯誤。無論是誰的書，都無法完全避免這種書寫錯誤，這種繁瑣的討論有什麼意義呢？智慧之火燃燒柴薪等，能燒之物和所燒之物是不同的，這是已經成立的，不需要再證明。因此，用兩根木頭摩擦生火燒掉兩根木頭作為例子，是按照《光明守護經》中所說的那樣引用的。在《莊嚴密集經》中也說：「如所燒之物被燃燒的火焰」等等。在遮破觀點的時候說：「甚深智慧之火生起，焚燒一切煩惱。」等等。正如從兩根木頭中生起的火燒掉兩根木頭一樣，這只是一個例子，並沒有說火燒掉它自己。按照您的觀點，不燒自己，指的是從其他因緣產生的火，而不是從木頭中產生的火燒掉木頭本身。
English
Although it exists, may it be free from attachment and cognition. Just as seeing a blue lotus directly, how can there be no grasper and grasped? Because if there is no clinging to non-truth, then it is admitted that non-truth is not understood. Therefore, both the absence of truth in the object and the clinging to non-truth by the subject must exist. If there is no object of knowledge, what is known? As you yourself said below, it is necessary to distinguish where it appears, what appears, and how it appears. If the mind itself has no grasper and grasped, but subsequent cognition calls it that way, it is not contradictory. The absence of object as explained by the early scholars is also done in the same way. The non-dual mind or wisdom that realizes the absence of truth and freedom from elaboration is not only free from the thoughts of attachment and cognition, but also has no grasping and grasped of any conceptualization, and is Madhyamaka, and can prove that reality is realized by the valid means of yogic direct perception. Even when establishing it through hearing and thinking, it can also be proved that it is direct realization, so the three, hearing, thinking, and meditation, are inseparable, and the meaning of understanding and the meaning of realization are the same. Quoting the sutra from the Compendium, "Even if one understands that the aggregates are empty," the word "also" is written upside down in the printed edition, but this was not intentionally arranged by me. It is just a mistake made by the printer, and there may be some writing errors. No matter whose book it is, it is impossible to completely avoid such writing errors, so what is the point of such tedious discussion? The fire of wisdom burns firewood, etc., and it is already established that the object to be burned and the burner are different, and there is no need to prove it again. Therefore, the example of burning two pieces of wood with fire produced by rubbing two pieces of wood together is quoted as it is said in the Sutra Requested by Kashyapa. In the Sutra of Dense Array of Ornaments, it is also said, "Like the fire that burns the object to be burned," etc. When refuting views, it says, "The fire of profound wisdom arises, burning all afflictions," etc. Just as the fire that arises from two pieces of wood burns both pieces of wood, this is just an example, and it is not said that the fire burns itself. According to your view, not burning oneself refers to the fire that arises from other causes, not the fire that arises from wood burning the wood itself.