Tibetan
ས་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་རྣམ་རིག་པས་ཀྱང་བཀག་ན་དབུ་མ་པས་ ལྟ་ཅི་སྨོས། དེས་ན་དེ་འདྲའི་ཐལ་བ་འཕན་པ་ནི་ལུགས་མེད་པའི་སྨྲ་བ་ཙམ་ལས་རྟེན་གཞན་ཚད་མས་དངོས་སུ་བསལ་ལོ། །གཞན་ཡང་གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཐལ་འགྱུར་པའི་རྟོགས་རྒྱུའི་སྟོང་ཉིད་དེ་འདྲ་རྟོགས་པ་མེད་ན་ཐར་པ་ཡང་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་དེ་དག་ལ་ཐལ་བ་དེ་འདྲ་བརྗོད་ཅིག ལེགས་ལྡན་དང་ཟླ་བའི་རྩོད་པ་ནི་དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་མི་དགོས་ཀྱི་སྟེང་ནས་ཡིན་པ་ཚིག་གསལ་དང་འཇུག་པ་རྩ་འགྲེལ་ལས་དངོས་སུ་གསལ་ན། ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་པར་འདོད་པ་དེ་དག་གིས་བྱས་པ་འདྲིད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ལྟར་གྱུར་ཅེས་སྨྲ་རིགས་ཀྱི། བདག་ཅག་གིས་ཁྱད་ཡོད་པར་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་པས་འདིར་མ་སྨྲས་སོ། །མཁས་པའི་རྗེས་སུ་ཟློས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་འདོད་མི་འདོད་བཤད་པ་ནི་མཁས་པ་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་གོང་དུ་སྨྲོས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་བཤད་པ་དོན་མེད་ཀྱི་ངལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་རང་གི་རྩོད་གཞི་དེ་ཡིན་ལ། རང་རྒྱུད་པས་མཐར་ཐུག་སྤྲོས་བྲལ་ཁས་བླངས་ཀྱང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེན་གཉིས་ཕྱེས་ནས་བཤད་པའི་ཁས་ལེན་དེ་ལ་གནོད་པ་ཅི་ཡང་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀར་སོགས་སྨྲས་པའི་ལན་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་རྩོད་ཡིག་ཏུ། ཁྱེད་ཅག་གིས་རང་གི་ཞེ་འདོད་ཀྱང་ལེགས་པར་བརྡའ་སྤྲོད་པར་མ་ནུས་ཏེ། བདེན་མེད་ནི་ཡོད་མཐའ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་མེད་མཐའ་ཙམ་དང་བྲལ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གཉིས་ཀྱང་ཡིན་པས། དབུ་མ་ཆེན་པོ་སྤྲོས་བྲལ་ནི་མཐའ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཉི་ཚེ་བར་མ་སོང་བས་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བསམ་སྣང་ངོ་། །མདོར་ན་ཡུལ་གྱི་ངོས་ནས་མཐའ་དང་བྲལ་ཚུལ་ཡུལ་ཅན་བློས་མཐའ་ཁེགས་ཚུལ་རྣམས་ལེགས་པར་ཕྱེད་དགོས་པས། འདི་ལྟར་སྟོང་ཉིད་ཆད་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང་དེ་བཀག་ཙམ་མ་ཡིན། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཡོད་མཐའ་དང་ བྲལ་བ་ཡིན་ཡང་དེ་བཀག་ཙམ་མ་ཡིན། བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་བློས་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་ཆད་མཐའ་མ་ཁེགས། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་བློས་ཆད་མཐའ་དངོས་དང་། རྟག་མཐའ་ཤུགས་ལ་ཁེགས་པའི་རྣམ་བཞག་བྱེད་དགོས་ལ། ལུང་རིགས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་མཐོང་ངོ་། །ཆོས་ཀུན་གདོད་མ་ནས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་དང་བྲལ་བ་དང་། མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོ
Chinese
如果认为胜义谛是实有的，即使是唯识宗也会遮破，更何况是中观宗呢？因此，抛出这样的过失，只不过是没有道理的说法而已，其他的依据已经被量士直接破除了。此外，对于所有宗派来说，如果不能证悟应成派所证悟的那种空性，就没有解脱，对于那些主张这一点的人，也应该说出这样的过失。 勒丹（Lekden）和月称（Chandrakirti）的辩论，实际上是关于在所破之上是否需要加上“胜义”的差别，这一点在《明句论》和《入中论》的根本颂和注释中已经明确说明。因此，那些认为需要加上差别的人，他们的行为就像是参与了欺骗一样，这样说是合理的。我们已经在前面说过有差别，所以在这里就不再赘述了。重复智者的观点，讨论是否承认在世俗中自相成立，这就像智者月称的足下所说的那样，已经在前面说过了。这样说并不是无意义的劳累，因为这是应成派和自续派的辩论基础。即使自续派最终承认离戏，但他们认为分开解释名言谛和胜义谛的这种承认，没有任何损害。对于在显宗和密宗中等等所说之语的回答，已经在前面说过了。 还有，在辩论书中说：你们连自己的意愿都不能很好地表达，因为无实有是与有边相离，名言中存在是与无边相离，同样，其他的两种也是如此。因此，大中观离戏是与一切边相离的，不是暂时的中间状态，所以不是同义词，这只是自己的想法。 总之，必须很好地区分从对境的角度如何与边相离，以及有境的心识如何遮破边。因此，虽然空性是与断边相离的，但这不仅仅是遮破。虽然名言中存在是与有边相离的，但这不仅仅是遮破。证悟无实有的心识并没有遮破名言中不存在的断边。必须做出这样的区分：证悟名言中存在的心识，实际上遮破了断边，并且间接地遮破了常边。并且看到了许多经论和理证的不同表现。一切法从原始以来就与八戏论边相离，与实有的一个或多个相离，并且以与四边相离的理由来成立无自性，因此，
English
If it is believed that ultimate reality is truly existent, even the Mind-Only school would refute it, let alone the Madhyamaka school. Therefore, throwing out such a fault is merely a statement without reason, and other bases have been directly refuted by valid means. Furthermore, for all philosophical schools, if one does not realize such emptiness that is realized by the Prasangika school, there is no liberation. Such faults should be stated to those who assert this. The debate between Lekden and Chandrakirti is actually about whether or not to add the distinction of "ultimate" to the object to be refuted, which is clearly stated in the root verses and commentaries of the Prasannapadā and the Madhyamakāvatāra. Therefore, those who believe that the distinction needs to be added, their actions are like engaging in deception, and it is reasonable to say so. We have already said that there is a distinction above, so we will not elaborate here. Repeating the views of the wise, discussing whether or not to accept self-existence in conventional truth is as the wise Chandrakirti said, which has been mentioned above. Saying this is not meaningless labor, because it is the basis of the debate between the Prasangika and Svatantrika schools. Even if the Svatantrika school ultimately accepts freedom from elaboration, they believe that there is no harm in the acceptance of explaining by separating the two truths of the provisional. The answer to what was said in both Sutra and Tantra, etc., has already been said above. Also, in the debate letter, it is said: You are not even able to express your own intentions well, because non-existence is separate from the extreme of existence, and existence in conventional truth is separate from the extreme of non-existence, and similarly, the other two are also like that. Therefore, the Great Madhyamaka free from elaboration is separate from all extremes, not a temporary intermediate state, so it is not a synonym, this is just your own thought. In short, it is necessary to clearly distinguish how to be separate from extremes from the perspective of the object, and how the mind with the subject refutes extremes. Therefore, although emptiness is separate from the extreme of annihilation, it is not just negation. Although existence in conventional truth is separate from the extreme of existence, it is not just negation. The mind that realizes non-existence does not refute the extreme of annihilation that does not exist in conventional truth. It is necessary to make such a distinction: the mind that realizes existence in conventional truth actually refutes the extreme of annihilation, and indirectly refutes the extreme of permanence. And many different expressions of scriptures and reasoning are seen. All phenomena are separate from the eight extremes of elaboration from the beginning, separate from either one or many of true existence, and because of establishing selflessness with the reason of being separate from the four extremes, therefore,
Tibetan
ས་ཀུན་གཞི་དབུ་མར་གྲུབ་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་འདི་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས་ཏེ་ལན་བརྗོད་པ། ཁྱེད་ཅག་རང་གི་ཞེ་འདོད་ལེགས་པར་བརྡའ་སྤྲོད་པར་མ་ནུས་ཏེ། བདེན་གཉིས་ཕྱེས་ཏེ་མཐའ་བཞི་བྲལ་བ་མཐའ་བྲལ་ཙམ་དང་། དབུ་མ་ཆེན་པོ་སྤྲོས་བྲལ་ནི་མཐའ་བྲལ་རྣམ་གྲངས་མིན་པར་བསམ་ནས་སྨྲ་བར་སྣང་ངོ་ཞེས་པ་དོན་མེད་དེ། བདེན་གཉིས་ཕྱེས་ཏེ་མཐའ་འགོག་ཚུལ་འདིས་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་འགོག་མི་ནུས་ལ། མ་ཁེགས་ན་སྤྲོས་པ་ཉི་ཚེ་བ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་པ་འདི་ནི་འགོག་རྒྱུའི་སྤྲོས་པ་ཡུལ་གྱི་སྟེང་ནས་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གང་ཞིག་ཡོད་མེད་ཀྱི་མུ་བཞི་དང་བྲལ་བ་དེ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་བློ་དང་ཡུལ་གཉིས་ཀ་ལ་སྤྲོས་མེད་དང་། དབུ་མའི་མིང་འཇུག་སྟེ། ཡུལ་གྱི་ངོས་ནས་བཤད་ན་དོན་གྱི་རྣམ་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོས་ནས་བཤད་ན་བློ་ཡི་རྣམ་པ་ཞེས་སུ་འགྱུར་བས་ཡུལ་གྱིས་ཡུལ་ཅན་མཚོན་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་གྱིས་ཡུལ་མཚོན་ཀྱང་ཕན་ཚུན་གོ་ནུས་པ། ཡུམ་དང་རྒྱན་གྱི་སྐབས་ནས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་ཙམ་སྒྲ་སྦྱར་ཀྱང་རུང་མ་སྦྱར་ཀྱང་རུང་རྣམ་གྲངས་དང་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་གྱི་སྐབས་སུ་འགོག་རྒྱུའི་མཐའ་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྲ་རགས་ཡོད་ཅིང་། སྔ་མ་རྣམ་རྟོག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དང་། ཕྱི་མ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་གནམ་ས་ ལྟར་ཆེ་བ་དེས་ཆོག་གོ། ཡུལ་གྱི་ངོས་ནས་སྟོང་ཉིད་ཆད་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་རྟག་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཀྱང་ཞེས་སྨོས་མི་དགོས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པར་སུས་ཀྱང་འདོད་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་དེ་གཉིས་རེ་རེས་རྟག་ཆད་མི་ཁེགས་པར་ཁས་བླངས་པ་འདིས་ཆོག་འདུག་གི། ཙམ་སྒྲ་སྦྱར་རུང་མ་སྦྱར་རུང་སྐབས་དོན་དཔྱད་བྱ་ལེགས་པར་གྲུབ་འདུག་གོ། ཡུལ་ཅན་གྱི་བློའི་ངོས་ནས་བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་བློས་ཆད་མཐའ་མ་ཁེགས་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཉིད་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀྱང་དེས་ཆད་མཐའ་མི་ཁེགས་པས་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློ་དེ་ཁོ་ནས་དབུ་མའི་གོ་མི་ཆོད་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚུལ་གོང་དུ་རྒྱས་པར་བརྗོད་ཟིན་པ་འདིར་ཡང་ཟློས་མི་དགོས་ལ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པས་ཆད་མཐའ་དངོས་སུ་ཁེགས་ཤིང་། རྟག་མཐའ་ཤུགས་ལ་ཁེགས་པ་སྤྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཆོས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྒྱུ་མ་དང་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་ཟུང་འཇུག་ཏུ་རྟོགས་ན་དངོས་ཤུགས་སྦྱར་ཀྱང་རུང་ལ་མ་སྦྱར་
Chinese
對於說“地基已成立為中觀”這句話，進行分析並回答。你們未能很好地表達自己的意願，似乎認為區分二諦，遠離四邊僅僅是遠離邊，而偉大的中觀離戲論並非遠離邊的同義詞，這樣說是沒有意義的。因為以區分二諦來遮止邊的方式，無法遮止一切戲論，如果沒有遮止，就會停留在少許戲論中。說這句話是因為要遮止的戲論是從對境的角度來說的，所以是遠離了法界存在與否的四邊，雖然如此，但對於如此證悟的智慧和對境二者來說，都是無戲論的，並且安立中觀之名。從對境的角度來說，是事物的形態；從有境的角度來說，是智慧的形態，因此對境可以代表有境，有境也可以代表對境，彼此能夠理解，就像《現觀莊嚴論》和《般若經》中所說的那樣。因此，無論是否加上“僅”字，在同義和非同義的勝義諦的語境中，要遮止的並非僅僅是一個邊，而是有粗細之分，前者是分別念的行境，後者是無分別智慧的行境，這種天地般的差別就足夠了。不必說從對境的角度來說，空性是遠離斷邊的，而在名言中存在是遠離常邊的，因為所有人都認為一切法都是遠離常斷二邊的。然而，承認這二者各自無法遮止常斷，這樣就足夠了吧。無論是否加上“僅”字，對語境的分析都已經很好地完成了。從有境的智慧的角度來說，承認了證悟無自性的智慧無法遮止斷邊，這說得很好，因為我們也說過，僅僅以認為它僅僅是那樣的智慧，並不能理解中觀。這種情況在前面已經詳細闡述過了，這裡也不必重複了。在名言中存在，實際上遮止了斷邊，並且間接地遮止了常邊，一般來說是這樣的，如果將依賴於產生、無自性的法，如幻象和影像般地證悟為雙運，那麼無論是否將直接和間接結合起來
English
Regarding the statement "The ground of all is established as Madhyamaka," let us analyze and respond. You have failed to properly convey your intentions, and it seems that you speak with the thought that distinguishing the two truths and being free from the four extremes is merely being free from extremes, and that the great Madhyamaka, free from elaboration, is not a synonym for being free from extremes, which is meaningless. Because the way of refuting extremes by distinguishing the two truths cannot refute all elaborations, and if it is not refuted, it will remain in a small amount of elaboration. Saying this is because the elaboration to be refuted is from the perspective of the object, so it is free from the four extremes of existence and non-existence of the realm of phenomena, although this is the case, for both the wisdom that realizes this and the object, there is no elaboration, and the name Madhyamaka is applied. From the perspective of the object, it is the form of things; from the perspective of the subject, it is the form of wisdom, so the object can represent the subject, and the subject can represent the object, and they can understand each other, just as it is said in the Ornament of Clear Realization and the Prajnaparamita Sutra. Therefore, whether or not the word "merely" is added, in the context of the ultimate truth of synonym and non-synonym, what is to be refuted is not just one extreme, but there are coarse and fine distinctions, the former being the object of conceptual thought, and the latter being the object of non-conceptual wisdom, this difference as great as heaven and earth is enough. It is not necessary to say that from the perspective of the object, emptiness is free from the extreme of annihilation, and that existence in conventional truth is free from the extreme of permanence, because everyone agrees that all phenomena are free from the two extremes of permanence and annihilation. However, admitting that each of these two cannot refute permanence and annihilation is enough, right? Whether or not the word "merely" is added, the analysis of the context has been well completed. From the perspective of the subject's wisdom, it is well said that admitting that the wisdom that realizes the lack of inherent existence cannot refute the extreme of annihilation, because we have also said that merely with the wisdom that thinks it is just that, one cannot understand Madhyamaka. This situation has been explained in detail above, and there is no need to repeat it here. Existence in conventional truth actually refutes the extreme of annihilation, and indirectly refutes the extreme of permanence, generally speaking, it is like this, if one realizes the dependent arising, the selfless phenomena, like illusions and reflections, as union, then whether or not to combine direct and indirect