Tibetan
་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་པར་བྱས་ནས་རྩོད་པ་བཀོད་པ་དག་ཀྱང་བྱུང་ངོ་། །འོ་ན་ཐལ་འགྱུར་པའི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་གཏན་མེད་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་སམ་ཞེ་ན་འདི་ལ་སྔ་རབས་པ་ཕལ་མོ་ཆེས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་བཞེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ནས། ཐལ་འགྱུར་པའི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འདོད་པ་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཞེས་དགག་པ་མཛད་ཅིང་། ཕྱིས་ཀྱི་ཐལ་འགྱུར་པའི་མཁས་པ་དག་གིས་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འབའ་ཞིག་ཏུ་བཞེད་མོད། ༈ རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། སྔར་གྱི་མཁས་པ་དག་ཐལ་འགྱུར་པ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཁས་ལེན་མེད་པ་དང་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་རེ་རེ་འཛིན་པ་མཐོང་ཡང་། མཐའ་གཅིག་ཏུ་གང་རུང་རེར་བཟུང་ན་སྐྱོན་ཡོད་པས། གནས་ལུགས་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་སྤྲོས་བྲལ་ཁས་ལེན་མེད་པ་ཡིན་ཀྱང་། རྗེས་ཐོབ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་མིན་ཡོད་མེད་སོགས་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པ་ན་ཁས་ལེན་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་ཤན་ཕྱེད་དགོས་ཤིང་ཕྱིན་ཆད་ཚུལ་འདི་འཆད་ཤེས་པ་བྱུང་ན་ཁོ་བོའི་ལེགས་བཤད་འདིའི་མཐུར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་ཆེན་པདྨ་དཀར་པོར་གསུངས་པ་ལྟར། གནས་ལུགས་ལ་དཔྱད་པས་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་དབང་ དུ་བྱས་ན། ཆོས་གང་ཞིག་ཡོད་པ་མེད་པ། སྤང་བྱ་བླང་བྱ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ། ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་སོགས་ཐ་སྙད་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དེ་དང་དེར་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཙམ་ཁས་བླངས་ཀྱང་དེས་ཐལ་འགྱུར་པའི་ལུགས་ཉམས་པ་མེད་པར་མ་ཟད་ཆེས་མཛེས་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་དོན་དམ་མཐའ་བྲལ་ལྟར། ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཅིར་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་མི་རུང་སྟེ། དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་འདས་བཞིན་ཐ་སྙད་དུ་ཆོས་ཅན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་ཁས་ལེན་རང་ལུགས་ལའང་མེད་དུ་མི་རུང་བས། གོང་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་གང་ཡོད་པ་དེ་ངས་ཀྱང་ཡོད་པར་བཞེད་སོགས་ལུང་དྲངས་པ་ལྟར་དང་། གཞུང་དུ་ཡང་དངོས་ཀུན་ཡང་དག་བརྫུན་པ་མཐོང་བ་ཡིས། དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྩོད་ཡིག་ཏུ་ཐལ་འགྱུར་པས་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོ་འདོད་པར་ཁས་བླངས་ནས། སླར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་
Chinese
也出现了认为那就是（应成派）所说而进行的辩论。那么，应成派的宗义是否完全不承认名言量成立呢？如果这样问，大多数的古代学者都一致承认。这样说完后，（宗喀巴大师）作了驳斥，说应成派的宗义想要名言量成立是极其不合理的。后来的应成派学者们虽然仅仅认为名言量成立。 圣者法王龙钦饶绛巴（无垢光尊者）说：虽然见到以前的学者们对于应成派，有完全不承认和有承认的各自一方的观点。如果完全执着于任何一方，都是有错误的。如果从安立实相的角度来观察，虽然是无戏论的无承认，但是在后得位，对于基、道、果的一切法，在是与非、有与无等名言进行观察时，是有承认的。因此，必须进行辨别。以后如果有人能够理解并阐述这种方式，就应该看到我的这个善说的力量。正如《如意宝藏论》的释论《白莲花论》中所说的那样，如果不从安立实相的角度进行观察和分析，仅仅从世俗名言中如何显现的角度出发，那么，对于任何一个法，是有还是无，应舍弃还是应接受，因和果，杂染和清净等等，对于如此众多的名言之法，对于确定它们各自的名言，存在着以衡量名言的量成立和不成立的差别，仅仅承认这一点，不仅不会损害应成派的宗义，反而会变得非常庄严。否则，就像胜义谛远离一切戏论一样，如果对于一切名言都不承认任何事物，那是不行的。因为，虽然在胜义谛中没有超出戏论寂灭的法性，但是在名言中，各种法的事物如何显现，都应该跟随世俗名言，对于有无、是非的承认，在自己的宗义中也是不可或缺的。正如前面所引用的“世间上有什么，我也认为有什么”等教证一样。经中也说：“见诸法皆真实虚妄，故于实得自性二者执持。”等等。因此，在辩论书中，应成派承认远离四边的空性大空性，然后又说“无有自性”如前所引。
English
There also arose debates claiming that it was what (the Prasangikas) said. Now, if asked whether the Prasangika system absolutely denies the establishment of conventional valid cognition, most ancient scholars unanimously affirmed this. After saying this, (Tsongkhapa) refuted, saying that it is extremely unreasonable for the Prasangika system to want conventional valid cognition to be established. Although later Prasangika scholars only considered conventional valid cognition to be established. Furthermore, the Venerable Lord of the Victorious Ones, Longchen Rabjam (Longchenpa), said: Although I have seen that previous scholars held either the position of completely denying or completely affirming the Prasangika school. It is flawed to cling to any one extreme. If we examine the mode of reality, there is no acceptance of freedom from elaboration. However, in the subsequent attainment, there is acceptance when examining all the phenomena of the ground, path, and result, such as whether they are or are not, exist or do not exist, etc., in terms of conventions. Therefore, it is necessary to distinguish in this way, and in the future, if someone can understand and explain this method, they should look to the power of this good explanation of mine. As stated in the great commentary Padma Karpo on the Wish-Fulfilling Treasure, if we do not examine and analyze from the perspective of the mode of reality, but only from the perspective of how things appear in worldly conventions, then, with regard to any phenomenon, whether it exists or does not exist, what should be abandoned or adopted, cause and effect, defilement and purification, etc., for so many conventional phenomena, there is a difference between being established and not established by the valid cognition that examines conventions, which determines each of them. Merely accepting this not only does not diminish the Prasangika system, but also makes it extremely beautiful. Otherwise, just as ultimate reality is free from extremes, it is not permissible to not accept anything in all conventions. Because, although in ultimate reality, one does not transcend the nature of phenomena that is the pacification of elaboration, in conventions, one must follow worldly conventions in how the elaboration of various phenomena appears, and the acceptance of existence and non-existence, being and non-being, is indispensable even in one's own system. As with the quote cited above, "Whatever exists in the world, I also consider to exist," and as it is also said in the text, "Seeing all things as both true and false, one will grasp both the real and the nature." Therefore, in the debate text, the Prasangikas acknowledge that they desire the great emptiness that is free from the four extremes, and then, as quoted earlier, say, "Also, there is no self-nature."
Tibetan
སྨྲས་པ་འགལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ཤེར་ལེ་སོགས་ཐལ་འགྱུར་པའི་གཞུང་རྣམས་སུ་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཇི་སྙེད་བསྟན་པ་དེ་དག་སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་རེ་ཁེགས་པའི་དོན་འབའ་ཞིག་ཏུ་མི་འཛིན་པར་མཐར་གྱིས་མཐའ་གཉིས་བསལ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་གོ་བར་བྱ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་མཐའ་བཞི་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་འདོད་པར་ཁས་བླངས་པ་ལས་ཉམས་པ་མེད་དོ། །སླར་ཡང་རྩོད་ཡིག་ཏུ་འདི་ལྟར་སྨྲས་ཏེ། ཡང་ཊཱི་ཀར། ཐལ་རང་གི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དེ་དག་མཐར་ཐུག་གི་དགོངས་པའི་གནད་ལ་ཁྱད་པར་ཅིའང་མེད་ཀྱང་། ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་ལྟ་ན་ཕྱོགས་གླང་དང་ཆོས་སྐྱོང་སོགས་རྣམ་རིག་པ་ རྣམས་དང་། བྱེ་མདོ་སོགས་ལ་མཚུངས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་འཕགས་པས། མི་འདྲ་ཉིད་དེ་དེ་ཡིན་ན། །གཏན་ཚིགས་ཁྱད་པར་བརྗོད་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་ལྟར་སྨྲ་དགོས་ནའང་ཁས་ལེན་མེད་པ་དང་། ལུགས་མེད་པ་ལས་རྟེན་གཞན་ཚད་མས་བསལ་ལོ། །ལེགས་ལྡན་དང་ཟླ་བའི་རྩོད་ཚུལ་རྣམས་ཀྱང་བྱིས་པ་འདྲིད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ལྟར་གྱུར་ཅིང་། མཁས་པའི་རྗེས་སུ་ཟློས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་འདོད་མི་འདོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྨྲས་པའང་དོན་མེད་དུ་ངལ་བར་ཟད་དོ། །མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀར་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དོན་དམ་གཉིས་རེ་བསྟན་ཅིང་སོགས་སྔར་སྨོས་པ་བཞིན་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །ལན་བརྗོད་པ། ཐལ་རང་གཉིས་ཀས་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དབུ་མ་པ་ཡིན་པར་འདྲ་ཞིང་། མཐར་ཐུག་སྤྲོས་བྲལ་ཀྱང་འདོད་པར་འདྲ་བས། དེ་གཉིས་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་དགོངས་པ་གཅིག་པར་འདོད་དེ། ཞི་སྒོ་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྟེན་འབྱུང་དང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྲོས་བྲལ་མི་འདོད་པ་ཁྱེད་ལྟར་ན་ཡང་ལུགས་དེ་གཉིས་ཀས་གཅིག་དུ་བྲལ་དང་མཐའ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ན་ཅི་ཞིག་གིས་རང་རྒྱུད་པ་དབུ་མ་པ་ཡིན་པ་དང་། དངོས་སྨྲ་བ་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་དུ་འཇོག་པར་བྱེད། རང་རྒྱུད་པས་བདེན་མེད་མ་རྟོགས་ན་དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་ནས། དགག་པ་འདོད་པ་གཞན་ལའང་ཇི་སྲིད་དུ་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་གླང་ཆོས་སྐྱོང་སོགས་རྣམ་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་དབང་གི་མཐར་ཐུག་པའི་རྣམ་ཤེས་གཉིས་སྟོང་བདེན་གྲུབ་འདོད་པ་ཐལ་རང་གཉིས་ཀས་བཀག་ཅིང་། བྱེ་མདོ་གཉིས་ཀས་ཆ་མེད་གཉི
Chinese
说“相违”是指：《入行论》、《般若经》等应成派的论典中，对于法与补特伽罗之我进行遮破的道理，所阐述的众多内容，不要仅仅理解为破除部分戏论，而要理解为最终遣除二边，成立离戏的意义，这样来理解，就不会违背承诺的远离四边的空性。再次在辩论书中这样说：又在注释中说，应成派和自续派这两大车，在究竟的密意要点上没有任何差别，这样说是不合理的，因为如果这样，就会与陈那（Dignāga）和法称（Dharmakīrti）等唯识宗，以及俱舍和律藏等相同。否则，如圣天所说：若谓异性即是彼，应说因相有何别。那样就必须说出理由的差别，但却没有承认，而且没有道理，所以以量遮除了其他的所依。善护（Lekden）和月称（Chandrakīrti）的辩论方式也变得像引诱孩子一样，只是重复着智者的言论，说世俗中是否存在自相成立的差别，也是毫无意义的徒劳。显宗和密宗都各自阐述了境和有境的胜义谛，等等，如前所述那样陈述。回答：应成派和自续派都以理证的方式，将内外一切法都确定为无自性，在这点上是相同的，而且在究竟上也都承认离戏，所以认为这两者在究竟的意义上观点是一致的，因为寂灭之门无二，阐述了缘起和空性。如果像您一样不承认离戏，那么这两种宗派以一异离和四边生灭等道理遮破了真实成立，如果没有差别，那么又以什么来确定自续派是中观宗，并且是实事师的共同基础呢？如果自续派没有证悟无自性，那么他们按照自己所认为的那样，在所破上加上胜义的差别，那么对于其他想要进行破斥的人来说，也会同样适用。陈那、法称等唯识宗认为他空的究竟的阿赖耶识是真实成立的，应成派和自续派都对此进行了遮破，俱舍和律藏则认为无分微
English
To say "contradictory" means: In the treatises of the Consequentialist school, such as "Engaging in Bodhisattva Behavior" and the "Perfection of Wisdom Sutra," the reasoning that refutes the self of phenomena and persons, the many contents that are explained, should not be regarded merely as refuting some aspects of elaboration, but should be understood as ultimately eliminating the two extremes and establishing the meaning of non-elaboration. This is what is taught, so there is no deviation from the commitment to emptiness that is free from the four extremes. Again, in the debate letter, it is said like this: Also in the commentary, it is said that the great chariots of the Consequentialist and Autonomist schools have no difference in the essential points of the ultimate intention. It is unreasonable to say this, because if so, it would be similar to the Mind-Only schools such as Dignāga and Dharmakīrti, and the Abhidharma and Vinaya schools. Otherwise, as Āryadeva said: If difference is the same, then explain the difference in reasoning. One would have to say the difference in reasoning, but there is no acceptance, and there is no reason, so the other basis is eliminated by valid cognition. The debating methods of Lekden and Chandrakīrti have also become like engaging in enticing children, and merely repeating the words of the learned, saying that there is a difference between whether or not one accepts self-characterized existence in conventional truth is also a meaningless waste of effort. In both Sutra and Tantra, each explains the ultimate truth of object and subject, etc., and states it as mentioned before. Answer: Both the Consequentialist and Autonomist schools are similar in that they are Madhyamikas who have established all internal and external phenomena as devoid of inherent existence through reasoning. They are also similar in that they both accept ultimate non-elaboration. Therefore, it is believed that these two have the same intention in the ultimate meaning, because the gate of peace is non-dual, and it explains dependent origination and emptiness. If, like you, you do not accept non-elaboration, then if these two systems have no difference in refuting true establishment through reasoning such as one-or-many separation and the fourfold negation of production, then what would establish the Autonomist as a Madhyamika and the common ground of being a proponent of entities? If the Autonomist has not realized the lack of inherent existence, then as they wish, they add the difference of ultimate truth to the object to be refuted, then it will be equally applicable to others who want to refute. The Mind-Only schools such as Dignāga and Dharmakīrti believe that the other-powered, ultimate consciousness, the storehouse consciousness, is truly established as empty of duality, which is refuted by both the Consequentialist and Autonomist schools. The Abhidharma and Vinaya schools believe in indivisible parti