Tibetan
་ལ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས། ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་དོན་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་བདག་ལས་བྱུང་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྟག་པ་འདི། དེ་ཉིད་དང་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་ཐད་ཀྱི་རང་འགྲེལ་དུ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་མ་མཛད་པར་བདག་ལས་མ་ཡིན་ཞེས་སྤྱིར་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པར་བདག་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་མཐའ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས་དཔྱད་ན་སྐྱེ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་མ་ཟད། ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་རིགས་པ་དེས་འདི་ལྟར་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་བསླུ་མེད་དུ་ཡོད་པ་འདི་རྣམས་ཡེ་ནས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་པས། རྣམ་གྲངས་པའི་བདེན་མེད་ཙམ་ལས་འདས་ཏེ་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གཞུང་འདིར་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་སྟོན་པའི་གནད་ཀྱིས། ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་མ་ཁེགས་པ་ཞིག་ཡོད་ན་དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་མི་ཁེགས་པར་ཐལ་བ་དང་། ཐ་སྙད་བདེན་པ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཐལ་བ་དང་། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་དངོས་པོའི་འཇིག་རྒྱུར་ཐལ་བ་གསུམ་བསྟན་ཏེ། རིགས་པ་དེ་དག་གིས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་ན་ཐ་སྙད་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པར་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་ན། རང་འགྲེལ་ལས། །ཅི་སྟེ་གང་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་གཅོད་པ་ན། བྲེད་ཤ་ཐོན་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་འདི་གང་ཞིག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རྫས་ཀྱི་བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དག་ལ་ཚིག་ཙམ་ཞིག་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཡང་རང་འགྲེལ་ལས། འོ་ན་ནི་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན། དེ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་འཇིག་རྟེན་དུ་དམིགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། དངོས་པོ་སྟོང་པ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ། །ཚོགས་
Chinese
说究竟上没有生。加上“特别”一词是没有意义的。因此，认为事物是从自性中产生的这种极度执着，无论在究竟上还是世俗中都是不合理的。关于这一点，在自释中说：因此，导师没有特别强调，而是普遍地否定了从自性中产生，即否定了生。如果说事物在究竟上不是从自性中产生的，因为它们是存在的，就像有情众生一样，那么这种区分“究竟上”是没有意义的，应该这样理解。正如所说的那样。 这样，通过四边的方式进行分析，不仅在究竟上，而且在世俗中也确定了没有生。通过这种推理，这些无欺的缘起显现，从一开始就被确定为没有生和灭的自性。因此，它超越了名言上的无自性，显示了非名言的究竟，二谛无别，离戏论的法界本身。此外，这部论典以二谛无别的方式显示了要点：如果在世俗中存在一种名为“生”的东西，而究竟的分析没有否定它，那么就会导致究竟的生无法被否定；会导致世俗谛可以被理性分析；会导致圣者的等持成为事物毁灭的原因。这显示了三种过失。这些推理显示了本来就没有生的意义。如果即使在世俗中也没有生，难道不会变成对世俗的诽谤吗？在自释中说：如果像这样完全断除对事物的执着，那些因恐惧而说，必须使世俗谛中那些成为一切烦恼和清净之因的实有自性产生的人，那么对他们来说，也只剩下一些言辞而已。正如所说的那样，在二谛中都无法证明有丝毫的生。又在自释中说：那么，如果像这样在二谛中都没有以自性存在的生，那么，它们自己的体性如何在世间被认知呢？回答说：事物是空性的，就像影像等等。聚集
English
It is said that there is no birth in the ultimate sense. Adding the word "special" is meaningless. Therefore, this extreme clinging to the idea that things arise from themselves is unreasonable both ultimately and conventionally. Regarding this, it is said in the self-commentary: Therefore, the teacher did not particularly emphasize, but generally negated arising from self, that is, negated birth. If it is said that things do not arise from themselves in the ultimate sense, because they exist, like sentient beings, then this distinction of "in the ultimate sense" is meaningless, and it should be understood in this way. As it is said. Thus, by analyzing through the four extremes, it is determined that there is no birth not only in the ultimate sense, but also in the conventional sense. Through this reasoning, these infallible appearances of dependent arising are determined from the beginning to be of the nature of no birth and no cessation. Therefore, it transcends mere nominal non-self-existence and reveals the non-nominal ultimate, the inseparability of the two truths, the very essence of the dharmadhatu free from elaboration. Furthermore, this treatise shows the key point of the inseparability of the two truths: if there is something called "birth" in the conventional sense that is not refuted by ultimate analysis, then it would follow that ultimate birth cannot be refuted; it would follow that conventional truth can be analyzed by reason; and it would follow that the samadhi of the noble ones would become the cause of the destruction of things. This shows three faults. These reasonings show the meaning of being unborn from the beginning. If there is no birth even in the conventional sense, wouldn't it become a slander of the conventional? In the self-commentary it says: If, like this, all clinging to things is completely cut off, those who, out of fear, say that the real nature, which is the cause of all afflictions and purification in conventional truth, must be made to arise, then for them, only some words remain. As it is said, not even a little bit of birth can be proven in either of the two truths. Again, in the self-commentary it says: Then, if there is no birth existing by its own nature in either of the two truths, then how will their own nature be recognized in the world? The answer is: Things are empty, like images and so on. Gathering