Tibetan
་གསུངས་པས། དགེ་སློང་བཞི་བརྒྱ་ནི་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་རྣམས་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །བརྒྱ་ནི་སེམས་ཆེར་འཁྲུགས་ནས། ལུས་དེས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་ངུ་འབོད་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་། ཆོས་འདི་ཐོས་པས་མྱུར་དུ་དེ་ལས་ལྡང་ནས། དགའ་ལྡན་པའི་ལྷ་རྣམས་དང་སྐལ་པ་མཉམ་པར་སྐྱེས་ནས་བྱམས་པའི་འདུས་པ་དང་པོར་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཡང་སྤྲོས་མཐའ་གཉིས་དང་བཞི་དང་བརྒྱད་དང་སྒྲོ་འདོགས་སོ་གཉིས་རྣམས་ལ་དེ་དང་དེའི་སྤྲོས་པའམ་དམིགས་པ་མཉམ་བཞག་ཏུ་མི་འགོག་པ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་གི་བདེན་གྲུབ་ཁོ་ན་འགོག་ན། བདེན་མེད་དུ་འཛིན་པ་དེ་ཁོ་ནས་མཐའ་ཐམས་ཅད་སེལ་དགོས་པར་རིགས་ན་ཡང་། དེ་རིགས་པས་མི་འཐད་ལ་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཁས་ཀྱང་མ་བླངས་སོ། །དེ་ལྟར་དེས་བདེན་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཁོ་ན་ཁེགས་ཀྱི། དེ་ལ་སྤྲོས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདེན་མེད་དུ་འཛིན་པ་དེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ལས་མ་འདས་ལ་རྣམ་རྟོག་དེ་དང་བྲལ་ན་གནས་ལུགས་མི་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེར་མ་ཟད་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྣང་བ་བསླུ་མེད་འདི་ལ་དོན་དམ་དཔྱད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་ན་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པ་ལ་བདེན་མེད་ཅེས་བརྡ་སྦྱར་བ་ལ་མ་བཟུང་བར། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་དོན་དམ་པར་མ་བཀག་པར་དེའི་སྟེང་གི་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་འགོག་པ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་གོ་ན། བདེན་མེད་དང་བདེན་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྣང་བ་གཉིས་ཡོད་རྒྱུ་མེད་རྒྱུ་ཐ་དད་དུ་སོང་བ་དེ་འདྲའི་བདེན་མེད་ཤེས་ཀྱང་དེས་ཆགས་སོགས་ ཅུང་ཟད་ཀྱང་ལྡོག་མི་ནུས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་དེ་འདྲ་བ་ཇི་ལྟར་གོམས་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་ལ་དེར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཞིག་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་མ་ཞིག་ན་དེ་ལ་ཆགས་སྡང་སོགས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འཇིག་སྟེ། ༧ རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱིས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དུ། རང་རྒྱུད་འོག་མའི་བྱེ་བྲག་སློབ་དཔོན་དཔལ་སྦས་སོགས་སྣང་སྟོང་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་དག་གི་ལུགས་བཀག་པའི་སྐབས་སུ། སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་མི་སྲིད་པ་དང་། རྟོགས་བྱར་མི་རུང་བ་དང་། ཐ་དད་དུ་གྱུར་ན་སྤང་གཉེན་དུ་མི་འཐད་དེ། དགྲ་ལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་བ་ལ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པར་ཤེས་པས་མི་ཕན་པ་ལྟར། གཞི་རྫུན་སྣང་ལ་ཞེན་ནས་ལོགས་སུ་སྟོང་པར་ཤེས་པས་ཅི་ཡང་མི་ཕན་པའི་དེ་འདྲའི་སྟོང་པ་དེ་རྟོགས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང་། སུ་དག་བུད་མེད་འདུ་ཤེས་གནས། །དེ་དག་འདོད་ཆགས་རབ་ཏུ་འཕེལ། །འདུ་ཤེས་དག་ནི་རྣམ་བཤིག་ན། །འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ནི་གོས་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདུ་ཤེས་མེད་ན་བྱམས་སོགས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་སྟེ། དེ་དག་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་བཤད་དགོས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་དང་དེའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། །དེ་ལྟར་ལས་དང་པོ་བ་ལ་གོ་བདེ་བའི་ཕྱིར་བཤད་དགོས་ཀྱང་། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དེས་ཡུལ་དེ་དང་དེར་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་མི་འགོག་པར་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་ཁེགས་པའི་གོ་ཚུལ་ལྟར་བྱས་ན་སྐྱོན་གོང་ལྟར་འཇུག་ལ། ཡང་དག་པར་ན་ཆོས་གང་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པ་གཉིས་འགལ་མེད་ཀྱི་གོ་ཚུལ་ཟབ་མོ་བརྒྱད་ལྡན་གྱི་སྐབས་དང་། སྟོང་རྟེན་འབྱུང་གཉིས་ཀ་དབུ་མའི་ལམ་དུ་དོན་གཅིག་པར་གསུངས་པའི་ཚུལ་མ་ཤེས་ན། དབུ་མ་པ་ལ། ། དངོས་སྨྲ་བས་ལོག་སྒྲུབ་བྱས་པ་ལྟར། དམིགས་པ་མེད་པའི་བྱམས་པ་སོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགོངས་དོན་ཐམས་ཅད་འགལ་འདུར་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དམིགས་མེད་ཀྱི་བྱམས་པ་དེ་ལའང་བདེན་པར་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་ལྟར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཁེགས་པའི་དམིགས་མེད་དུ་མི་བཤད་དོ་སྙམ་ན་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་མཉམ་པ་ཉིད་མཐར་ཐུག་པ་གཟིགས་པར་རྟག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་གཡོ་བ་མེད་ཅིང་། །འཁོར་འདས་ཐ་དད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སོགས་འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་མི་མངའ་བའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གཟིགས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཅན་བྱམས་པ་མི་མངའ་བར་ཁས་ལེན་རིགས་པར་ཐལ་ཏེ། རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་མངོན་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བསྟན་པ་འདི་ལ་གུས་པ་དག་ལ་དེ་ལས་སྐྱོན་ཆེ་བའི་ཁས་ལེན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་བསམ་པ་དང་སྨྲ་བ་ཙམ་ཡང་སྤང་བར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་གོང་དུ་ལུང་དང་དེའི་དོན་བཞིན་རིགས་པའི་ལམ་ནས་གོ་བར་བཤད་པ་འདི་དག་གིས་མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་དག་རྒྱལ་བའི་རིང་ལུགས་བླ་ན་མེད་པར་གྲུབ་པས་ན། འདི་འཛིན་པ་པོ་ཐམས་ཅད་ཧ་ཤང་གི་ལྷྭམ་ལུས་པའི་བགོ་སྐལ་ལེན་པ་ཤ་སྟག་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཤང་མ་བྱུང་བའི་སྔོན་དུ་རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་ཆོས་ཀྱི་
Chinese
如是宣说后，四百比丘未取即心从诸漏解脱。一百比丘心大扰动，虽以此身生于号叫大地狱，然闻此法，速从彼处起身，与兜率天诸天同分而生，于慈氏最初之集会中，受记证得阿罗汉果。又于二边、四边、八边、三十二执着等，不遮止彼等之戏论或所缘作意，若仅遮止彼等之上之实有成立，则以执无实有彼即应能遣除一切边，然以理不应，且汝等亦未承诺。如是，彼唯能遮止实执之分别念，然彼于彼不具生起远离一切戏论与分别念之无分别智之能力，以执无实有彼亦未离分别念，且若离彼分别念，则汝等许为不悟实相之故。不仅于此，若不执取此不欺之名言显现，于胜义谛以理分析时，无丝毫可堪忍分析而成立者，而仅以“无实有”之名言施设，不遮止名言中所有，而如遮止彼之上之实有成立般理解，则了知有无实有与无实有之差别之二显现，成为有无异体，如是之无实有，纵知亦不能稍减贪等，如是之空性，纵如何串习，亦不令名言之法于彼执取之想消失，若彼不消失，则于彼贪嗔等亦如何能灭，胜者之自在者龙钦饶绛于《如意宝藏论》中，于遮止自续下部之差别，如法护等许显空异体之宗派之时说：“非显现之空性，二谛皆不容有，且不可证知，若成异体，则不应为所断与能断，如于怨敌生嗔，然知虚空空性亦无益般，于虚妄显现执着，而于异体了知空性亦无少益，如是之空性，于证悟有何用？”
English
Having spoken thus, four hundred monks, without taking, their minds were completely liberated from the defilements. One hundred monks, with greatly agitated minds, although they were born in the Great Hell of Wailing with this body, upon hearing this Dharma, quickly arose from there and were born sharing the same fortune as the gods of Tushita, and in the first gathering of Maitreya, they were prophesied to attain the Arhatship. Furthermore, regarding the two extremes, the four extremes, the eight extremes, and the thirty-two attachments, if one does not prevent the elaborations or the objects of focus of those, and if one only prevents the truly established existence on top of those, then by grasping non-existence, that itself should be able to eliminate all extremes. However, it is not reasonable by logic, and you have not even accepted it. Thus, that only prevents the conceptual thought of grasping at true existence, but it does not have the ability to generate non-conceptual wisdom that is free from all elaborations and conceptual thoughts, because grasping at non-existence is also not free from conceptual thought, and if one is free from that conceptual thought, then you assert that one does not realize the true nature. Moreover, if one does not grasp this unmistaken appearance of convention, and when analyzing the ultimate truth with reasoning, there is not even a particle that can withstand analysis and be established, but merely applies the term "non-existent," without preventing what exists in convention, and understands it in a way that is like preventing the truly established existence on top of that, then the two appearances of knowing the difference between non-existence and non-existence become different entities of existence and non-existence. Even if one knows such non-existence, it cannot reduce even a little bit of attachment, etc. No matter how much one familiarizes oneself with such emptiness, it will not cause the perception of grasping at those conventional phenomena to disappear, and if that does not disappear, then how can attachment, hatred, etc., be destroyed? The all-powerful King of Conquerors, Longchen Rabjam, in the Treasury of Wish-Fulfilling Jewels, when refuting the tenets of those who assert that appearance and emptiness are different entities, such as the lower divisions of the Autonomist school, like Master Shri Guhya, said: "Emptiness that is not appearance is impossible in both truths, and it cannot be realized, and if it becomes a different entity, then it is not suitable as what is to be abandoned and what is to be relied upon. Just as knowing that the sky is empty does not help when anger arises towards an enemy, likewise, clinging to false appearance and knowing emptiness as a separate entity is of no benefit whatsoever. What is the use of realizing such emptiness?"
Chinese
正如所说，通过推理可以使之不被欲望所染污。如《三摩地王经》中也说：谁对妇女心生执念，谁的欲望就会增长。如果破除了这些执念，就不会被欲望所染污。如是说。如果无有执念，慈爱等又如何修习呢？有人认为，这需要解释为没有对实有成立的执念，而不仅仅是没有对某个特定对象的执念。虽然为了让初学者容易理解，需要这样解释，但是，如果认为没有对实有成立的执念并不妨碍对某个特定对象生起执念，而仅仅是破除了独立存在的实有，那么就会像前面一样产生过失。实际上，即使没有任何事物可以作为目标，但在名言上，目标与非目标二者并不矛盾。如果不了解八支俱全的甚深见解，以及空性与缘起二者在中观之道上意义相同的道理，那么对于中观派来说，就像实在论者进行了错误的论证一样，所有无目标的慈爱等大乘思想都会被视为矛盾。如果认为对于无目标的慈爱，也需要加上“没有真实目标”的限定，而不是像非名言的胜义谛那样，解释为破除一切戏论的无目标，那么，对于证悟了真俗二谛无别、非名言的胜义谛、离戏平等性究竟的人来说，他们恒常安住于法界，不会动摇，并且诸佛不具有轮回与涅槃的差别等各种执念，文殊等菩萨也证悟一切法皆为法界的自性，那么就必须承认他们不具有有法慈爱，因为他们已经现证了非名言的胜义谛离戏。因此，对于那些尊重此教法的人来说，还有什么比这更严重的错误呢？仅仅是思考和言说也应该避免。如上所述，通过经文和符合经文意义的推理方式进行理解，这些都证明了所谓无边中观是至高无上的胜者之道。因此，所有持有这种观点的人，并非都只是捡拾哈香的破鞋而已，因为在哈香出现之前，胜者释迦狮子的佛法
English
As it is said, it can be made unpolluted by desire through reasoning. As it is also said in the Samadhiraja Sutra: Whoever has a concept of women, their desire will increase greatly. If these concepts are destroyed, they will not be polluted by desire. Thus it is said. If there is no concept, how can love and so on be cultivated? Some may think that this needs to be explained as not having a concept of true existence, and not just not having a concept of a particular object. Although it needs to be explained in this way to make it easy for beginners to understand, if it is thought that not having a concept of true existence does not prevent the arising of a concept of a particular object, but only refutes the independently existing true existence, then faults will arise as before. In reality, even if there is nothing that can be taken as an object, in conventional terms, the two, object and non-object, are not contradictory. If one does not understand the profound view of the eightfold qualities, and the principle that emptiness and dependent arising are the same in the Middle Way, then for the Madhyamikas, just as the realists make false arguments, all the Mahayana thoughts of aimless love and so on will be seen as contradictory. If it is thought that for aimless love, it is also necessary to add the qualification of "no true aim," and not to explain it as aimlessness that refutes all elaboration, like the non-verbal ultimate truth, then for those who have realized the ultimate truth of the inseparability of the two truths, the non-verbal ultimate truth, the ultimate equality free from elaboration, they constantly abide in the Dharmadhatu, without wavering, and the Buddhas do not have various concepts such as the difference between samsara and nirvana, and Manjushri and other Bodhisattvas also realize that all dharmas are the nature of the Dharmadhatu, then it must be admitted that they do not have the love of the subject, because they have already directly realized the non-verbal ultimate truth free from elaboration. Therefore, for those who respect this teaching, what could be a more serious mistake than this? Even thinking and speaking should be avoided. As mentioned above, understanding through the scriptures and the reasoning that accords with the meaning of the scriptures, all these prove that the so-called boundless Middle Way is the supreme path of the Victorious Ones. Therefore, all those who hold this view are not just picking up Ha Shang's broken shoes, because before Ha Shang appeared, the Dharma of the Victorious Shakya Lion