Tibetan
་མའི་སྒོམ་སྤྲོས་བྲལ་དང་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་འཇོག་མཚམས་གང་ཡིན་ཙམ་མི་དགོངས་མི་སྲིད་པས། སྤྲོས་བྲལ་ཁས་ལེན་པ་ལ་ཐན་དུ་ལྟ་ཆེས་ན། སྟོན་པ་སུ་ཡིན་ཡང་བརྟག་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །རྗེ་ཙོང་ཁ་པས་རེད་མདའ་བར་ཕུལ་བའི་ཤོག་དྲིལ་དུ། ཐལ་འགྱུར་བའི་འཕགས་པ་རྣམས་མཉམ་བཞག་ན་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྟེན་འབྲེལ་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་འགོག་མེད་དུ་འཆར་བར་གསུངས་པས་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་མཚན་ཉིད་པ་འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གསུངས་པས་སྤྲོས་བྲལ་ཉིད་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཏུ་བཞེད་པར་གསལ་ལོ། །ཡང་ཁོང་གིས་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་དུ་ཡང་མཚན་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཏུ་གསུངས་ཞེས་སྨྲས་པ་བདེན་ཏེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལས། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་བྱང་ཆུབ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི། རང་གི་སེམས་ལས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ནང་ན་མེད། །ཕྱི་རོལ་ན་མེད། གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །ཞེས་དང་། སེམས་དེ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མ་གཟིགས། གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་པོར་མ་ཡིན། སེར་པོ་མ་ཡིན་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཤིང་། ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་སྣང་བའི་སྒོ་སྟེ། གང་ལ་གནས་ན་ཚེགས་ཆུང་ངུས་སྒྲིབ་པ་ཀུན་སྤོང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་སྟེ་སངས་རྒྱས་དང་འགྲོགས་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་འཐོབ་པར་གསུངས། ཡང་། གང་དག་སྟོང་ཉིད་མི་ཤེས་པ། །དེ་དག་མྱ་ངན་འདས་མི་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །འཇིག་པས་སྟོང་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། འདི་ནི་ཕུང་པོ་ཙམ་ཉིད་དེ། །བདག་ནི་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་དང་། གང་དུ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་བའི། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་དང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་འགག་འགྱུར་བའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བ་ཡིན། །གང་གིས་དེ་རྟོགས་འདོད་པ་དེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་རྩ་བའི་རྟོགས་པ་ལས། ཆོས་གཅིག་ལ་ཡང་དག་པར་བསམ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྔགས་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་པོ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་
Chinese
既然不可能不考虑阿妈的禅修是离戏论和有戏论的界限在哪里。如果过分看重对离戏论的承认，那么任何导师都必须加以考察。宗喀巴大师献给雷达瓦的纸条中说：中观应成派的圣者们在入定时，安住于没有任何承认的非名言的胜义谛上，后得时，如水中月般的缘起显现，无碍地显现名言的胜义谛，因此，非名言的胜义谛，其特征是离戏论，被说是圣者的行境，因此，很明显，离戏论本身被认为是究竟的实相。而且他说，在下部三续部中，也说无相瑜伽是殊胜的，这是真实的。在《现观庄严论》中说：秘密主，菩提和一切智，都应从自己的心中去寻找。为什么呢？因为心性本自清净，它不在内，不在外，在两者之间也无法找到。等等。而且，圆满的佛陀们没有见过这个心，也不会见到，它不是蓝色的，不是黄色的等等，广说了。 这是菩萨的法显现之门，安住于此，以微小的努力就能获得遣除一切障碍的等持，从而获得与佛陀交往等无量功德。又说：谁不了解空性，谁就不了解涅槃。因此，应以事物和非事物，通过坏灭来了解空性。又说：这仅仅是蕴，我从来没有存在过。等等。以及：在哪里，心和心所的，所有分别念都被舍弃，从分别念中产生的，所有戏论都会止息，这被称为菩提心。以及：菩提是虚空的体性，是舍弃一切分别念。谁想证悟它，谁就被称为菩萨。以及，在《圣妙吉祥根本续》中说：如果如实地思维一个法，菩萨大菩萨的真言就会成就，这一个法是什么呢？即一切法都是戏论
English
Since it is impossible not to consider where the boundary lies between the meditative absorption of the mother that is free from elaboration and that which involves elaboration. If one places too much emphasis on accepting freedom from elaboration, then any teacher must be examined. In the note that Je Tsongkhapa offered to Redawa, it says: "The noble ones of the Prasangika school, when in meditative equipoise, abide in the ultimate truth that is devoid of all assertions and is non-conceptual. Afterwards, in the post-meditative state, dependent arising, like a reflection in water, appears without obstruction as the conventional ultimate truth. Therefore, the ultimate truth that is non-conceptual, whose characteristic is freedom from elaboration, is said to be the domain of the noble ones, so it is clear that freedom from elaboration itself is considered to be the ultimate reality." Moreover, he said that in the three lower tantras as well, formless yoga is said to be supreme, which is true. In the Manifestation of Enlightenment of Vairochana, it says: "Lord of Secrets, enlightenment and omniscience should be sought entirely from one's own mind. Why is that? Because the mind is by nature completely pure; it is not inside, it is not outside, nor is it found in between." And, "The Buddhas have not seen this mind, nor will they see it; it is not blue, it is not yellow," and so forth, extensively explained. This is the door of the appearance of the Dharma of a Bodhisattva; abiding in this, with little effort one obtains the samadhi that dispels all obscurations, thereby attaining limitless qualities such as associating with the Buddhas. Also, it says: "Those who do not understand emptiness, do not understand nirvana. Therefore, one should understand emptiness through the destruction of things and non-things." And, "This is merely aggregates; I have never existed." And so forth. And: "Where the mind and mental factors, all thoughts are abandoned, and from conceptualization, all elaborations will cease, that is said to be Bodhicitta." And: "Enlightenment is the nature of space, it is the abandonment of all thoughts. Whoever desires to realize it, is called a Bodhisattva." And, in the Root Verses of Manjushri, it says: "If one truly contemplates a single dharma, the mantra of the Bodhisattva Mahasattva will be accomplished; what is that single dharma? It is that all dharmas are elaboration.
Tibetan
པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བའོ། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། ཡོད་པའང་མ་ཡིན་མེད་པའང་མིན། །དངོས་པོ་མ་ཡིན་དངོས་མེད་མིན། །བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་རྗོད་བྱེད་མིན། །དག་པ་མྱ་ངན་འདས་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་སོགས་མདོར་ན་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་ན་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་འབའ་ཞིག་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་འབྲི་བར་མ་ལོངས་ཀྱང་འདིས་མཚོན་ནས་ཤེས་པར་བྱ་ལ། ཡང་ཁོང་གིས་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་འདུས་པ་དང་། བདེ་མཆོག་སོགས་ལས་བསྟན་ཞེས་སྨོས་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་བདེན་ཏེ། གསང་བ་འདུས་པ་ལས། དངོས་པོ་མེད་ལ་སྒོམ་པ་མེད། །བསྒོམ་པ་བསྒོམ་པ་ མ་ཡིན་ཉིད། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་དེ། །བསྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་དང་། བདེ་མཆོག་ཉུང་ངུའི་རྒྱུད་དུ། །མོས་པ་དུ་མའི་སེམས་ཅན་ལ། །སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་མཛད་དེ། །སྣ་ཚོགས་ཚུལ་གྱིས་གདུལ་བྱ་བ། །ཐབས་ནི་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ་ཡིན། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ནི་སྟོན་པ་ལ། །གལ་ཏེ་མོས་པར་མ་གྱུར་ཀྱང་། །སྨོད་པ་དག་ཏུ་མི་བྱ་སྟེ། །ཆོས་ཉིད་བསམ་མི་ཁྱབ་དྲན་བྱ། །གང་གིས་འདི་བདག་ཡུལ་མིན་པ། །གང་གིས་ཆོས་ཉིད་མི་ཤེས་ཡིན། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་དང་དེའི་སྲས་ནི། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཁྱེན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱུང་གྱུར་ཏམ། །མ་བྱུང་ན་ཡང་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །འཕེལ་འགྲིབ་སྤངས་པས་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའང་དྲན་པར་བྱ་ཞིང་། བདེ་མཆོག་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ལས། །བེམ་པོ་མིན་ཕྱིར་བདག་ཉིད་རིག །མི་ཤེས་རྣམ་པར་མི་མཐོང་བས། །གཟུགས་མེད་གང་དུ་མི་གནས་ཤིང་། །འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་བརྟན་པའོ། །ཞེས་དང་སྡོམ་པ་བྱང་ཆུབ་བདེ་མཆོག་སྟེ། །བལྟར་མེད་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །ཞེས་དང་། སྒོམ་པ་དངོས་མེད་རང་བཞིན་ཏེ། །དངོས་མེད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའོ། །རང་རིག་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལས། །སྒོམ་པའང་བསྒོམ་དུ་མེད་པའོ། །ཞེས་དང་། །ཕག་མོ་མངོན་འབྱུང་ལས། གཟུང་བ་ཡུལ་མེད་བསྒོམ་པའི་མཆོག །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་བྱ། །འཛིན་པའི་སེམས་མེད་བསྒོམ་པའི་མཆོག །གང་ཟག་བདག་མེད་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། སམ་ཊ་ལས། སྟོང་མིན་སྟོང་པ་མིན་པའང་མིན། །དབུ་མར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྦྱོར་ན། །ཐབས་ནི་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་དེ། །ཞེས་དང་། རྣམ་རྟོག་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བྱེད་ཡིན། །མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ པ། །མཁའ་བཞིན་དྲི་མ་མེད
Chinese
以无有之相而随见也。如是说。金刚顶续云：有亦非，无亦非，事物非，非无事物，所说非，非能说，清净即是涅槃。如是等等。总之，下三部中，所有宣说离戏瑜伽，虽未能全部抄录，然以此即可知晓。又彼所言，从无上瑜伽续之集经和胜乐轮等中所说，也极为真实。如《密集金刚》云：无事物则无修习，修习非是修习之自性，如是事物与非事物，修习是无所缘。如是说。胜乐轮略续中：于具多欲之有情，示现种种之行持，以种种方式调伏所化，方便是示现种种。于宣说甚深之法时，若不信受亦勿诋毁，当忆念法性不可思议。何人以此非我境界，何人不知法性耶？圆满佛陀及其佛子，大自在者们知晓。诸佛或者已出现，或者未出现，然于一切时，不可思议之法性，以离增减而存在。如是所说亦当忆念。胜乐轮生起续中：非物质故，自性为识，以不能见故，不能见知，无色故，无处可住，不变异故，是为坚固。如是说。律仪菩提胜乐轮，不可见，不可说。如是说。修习是无事物之自性，无事物是离戏论的。自证自性之业，修习亦是无所修习。如是说。亥母现证中：所取境无有，是为修习之殊胜，当了知诸法无我。能取心无有，是为修习之殊胜，当了知补特伽罗无我。如是说。三摩地王经云：非空亦非非空性，不缘于中观，若与般若波罗蜜多相应，方便即是大悲之自性。如是说。分别念是大愚痴，是为堕入轮回海之因，安住于无分别禅定，如虚空般无垢
English
It is seen accordingly in the aspect of non-existence. Thus it is said. Vajrasekhara says: It is neither existent nor non-existent. It is neither a thing nor a non-thing. It is neither expressible nor inexpressible. Purity itself is nirvana. Thus and so on. In short, although it is not possible to write down all the yogas of detachment taught in the lower three tantras, it should be understood by this. Furthermore, it is very true that he mentioned that it is taught in the root tantras of the Anuttarayoga Tantra, such as the Guhyasamaja and the Chakrasamvara. As the Guhyasamaja says: Where there is no object, there is no meditation. Meditation is not meditation itself. Thus, object and non-object, meditation is without object. Thus it is said. In the short tantra of Chakrasamvara: To sentient beings with many desires, he shows various behaviors, taming the trainable in various ways, the means is to show various things. When teaching the profound Dharma, even if one does not believe in it, one should not despise it, one should remember that the nature of Dharma is inconceivable. Who is this who is not my realm? Who is it who does not know the nature of Dharma? The perfect Buddhas and their sons, the great masters know. Whether the Buddhas have appeared or not, but at all times, the inconceivable nature of Dharma exists by abandoning increase and decrease. What has been said should also be remembered. From the Chakrasamvara Abhidhana Tantra: Since it is not material, the self is consciousness. Since it is not seen in ignorance, it does not dwell anywhere without form, and since it is immutable, it is stable. Thus it is said. The vows are Bodhi Chakrasamvara, invisible and unspeakable. Thus it is said. Meditation is the nature of non-existence, non-existence is free from elaboration. The action of self-awareness, meditation is also without meditation. Thus it is said. From the manifestation of Vajravarahi: Taking the object as non-existent is the best of meditation. Understand the selflessness of phenomena. The mind of grasping is non-existent is the best of meditation. Understand the selflessness of the person. Thus it is said. Samadhiraja Sutra says: It is neither empty nor non-empty, it does not focus on the middle way, if it is combined with Prajnaparamita, the means is the nature of great compassion. Thus it is said. Discrimination is great ignorance, it is the cause of falling into the ocean of samsara, abiding in non-discrimination samadhi, like the sky is without stain.