Tibetan
ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་དང་། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས། ཡོད་དང་མེད་པ་མཐའ་གཉིས་ཏེ། །ཅི་ཙམ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས། །སྤྱོད་ཡུལ་དེ་དག་རབ་སྤངས་ན། །སེམས་མཉམ་རབ་དབེན་ཞི་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་བཟུང་ཞིང་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མིང་དང་ཡི་གེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟར་མི་བླུན་པོ་ཁ་ཅིག་ལ་སོར་མོའི་རྩེ་མོས་དངོས་པོ་བསྟན་ན་བླུན་པོ་དེ་སོར་མོའི་རྩེ་མོ་ལ་བལྟ་བས་ཡང་དག་པའི་དོན་མི་འཐོབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་སོར་མོའི་རྩེ་མོ་འཛིན་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་ཏེ་འཆི་བ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བས། སྒྲ་ཇི་བཞིན་གྱི་སོར་མོའི་རྩེ་མོ་སྤངས་པ་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཐོབ་པར་མི་ནུས། ཞེས་དང་། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཇི་ཙམ་དུ་ཚིག་གི་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་འཇུག་པ་དེ་ཙམ་དུ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་གྱི། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་ཟད་པར་གྱུར་ན་ནི། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པར་ལྟ་བ་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་འགྱུར་བས། ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ཀྱི་མདོ་ལས། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ན། དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་པ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་ནི་མ་རེག་མོད་ཀྱི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་རེག་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་བཞིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཡོད་དོ། །ཞེས་དང་། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དཔྱད་པའི་རྣམ་པར་བརྟག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་དང་། བསྟན་པ་དང་དཔེར་རྣམ་པར་བརྟག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་དང་། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཅིང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། རྟེན་མེད་པ། སྣང་བ་མེད་པ། རྣམ་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་པ། གནས་མེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པས་ནི་ཤེས་བྱ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དང་མཚུངས་པར་མཐོང་ངོ་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཤེས་པས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་དང་། རྨི་ལམ་དང་། མིག་ཡོར་དང་། བྲག་ཆ་དང་། གཟུགས་བརྙན་དང་། ཆུ་ཟླ་དང་། སྤྲུལ་པ་དང་མཚུངས་པར་མཐོང་ངོ་། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ ཡང་འཐོབ་བོ་ཞེས་སོགས་ཕན་ཡོན་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དཀོན་མཆོག་ཏཱ་ལ་ལའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་འབྱུང་བ་མེད་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། གང་དམིགས་པ་ཅན་གྱིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་གནས་མེད་དོ་ཞེས་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཇི་སྙེད་པ་དང་། ཡི་གེ་དང་སྒྲ་དང་བརྡར་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ན་ཡི་གེ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་གཅིག་ལ། མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འཆད་པས་མི་སྐྱོ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་མི་ལྟུང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདེན་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བདེན་པ་ནི་གཅིག་པུ་གཉིས་མ་ཡིན་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འགོག་པའི་བདེན་པའོ། །དེ་ལ་བདེན་པ་གཅིག་པུ་ལའང་སྒྲོ་མི་འདོགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་སྒྲོ་འདོགས་པར་ལྟུང་བ་རྣམས་བདེན་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདེན་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་བདེན་པ་གཉིས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་འདི་དང་ཚུལ་འདྲ་བར་གསུངས་ཤིང་། དོན་དམ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ཀྱང་འདས་པར་གསུངས་པ་སོགས་ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཞལ་འཆམ་པར་གསུངས་པ་འདི
Chinese
不理解它。像这样广泛地说了。在《楞伽经》中说：有和无是两个极端，所有心识的行境，如果完全舍弃那些行境，心平等、极寂静、获得寂灭。以及，大慧，善男子或善女子们，不应执着于如其言语的意义，因为真如是离名和文字的。大慧，例如，如果有人用指尖指向事物，愚人会看指尖，因此无法获得正确的意义。同样，凡夫俗子们也执着于如其言语的指尖，并执着于它，直到死亡也不放弃。舍弃如其言语的指尖，无法获得胜义谛。以及，大慧，当语言的分别念生起时，就会产生常与无常的过失。如果分别念的智慧消失，凡夫俗子们对常与无常的看法没有平息，就会被完全舍弃。像这样说了。入无分别陀罗尼经中说：如此，菩萨摩诃萨们，当他们不忆念一切分别念的相状，而完全舍弃时，那就是精勤于无分别的境界。虽然暂时没有触及无分别的境界，但存在着能触及无分别境界的如理如实的等持。以及，为什么称无分别的境界为无分别呢？因为它完全超越了一切考察的分别念，完全超越了一切教示和譬喻的分别念。像这样广泛地阐述了。那么，什么是无分别呢？无分别是没有形色的，无法指示的，没有所依的，没有显现的，不是识，没有处所的。菩萨摩诃萨安住于无分别的境界，与所知没有差别，
English
They do not comprehend it. Thus, it was extensively spoken. In the Precious Lankavatara Sutra, it says: Existence and non-existence are two extremes; all realms of the mind, if those realms are completely abandoned, the mind becomes equal, extremely solitary, and attains peace. And, Mahamati, sons or daughters of good families should not grasp or cling to the literal meaning of words, for Suchness is devoid of names and letters. Mahamati, just as when someone points to an object with the tip of their finger, a fool looks at the tip of the finger and thus does not attain the true meaning. Similarly, ordinary beings also grasp and cling to the literal tip of the finger, and do not let go of it until death. Having abandoned the literal tip of the finger, they cannot attain the ultimate reality. And, Mahamati, to the extent that conceptual thoughts of language arise, to that extent the faults of permanence and impermanence occur. But when the wisdom of conceptual thought is exhausted, then the views of permanence and impermanence held by ordinary beings, which have not been pacified, will be completely abandoned. Thus it was spoken. In the Sutra of Entering Non-Conceptualization Dharani, it says: Thus, when Bodhisattva-Mahasattvas do not remember any aspects of the characteristics of conceptual thought, and completely abandon them, then they are truly diligent in the realm of non-conceptualization. Although they may not have touched the realm of non-conceptualization for a while, there is a proper samadhi that will touch the realm of non-conceptualization. And, why is the realm of non-conceptualization called non-conceptualization? Because it is completely beyond all analytical conceptualizations, and completely beyond all conceptualizations of teachings and examples. Thus it was extensively taught. So, what is non-conceptualization? Non-conceptualization is without form, cannot be indicated, has no basis, has no appearance, is not consciousness, and has no place. Bodhisattva-Mahasattvas, by abiding in the realm of non-conceptualization, are no different from what is to be known,
Chinese
无分别智视一切法如同虚空中心。从无分别后得智所获得的智慧，视一切法如同幻术、阳焰、梦境、眼翳、回声、影像、水月、化现。安住于大乐之中，也能获得极大的增长，等等，广泛地宣说了利益。在《宝积陀罗尼经》中说：‘种姓之子，法界是无生。种姓之子，法界是不可思议。种姓之子，法界是证悟无事物，任何事物都不可言说，也不可指示。’等等。在《陀罗尼自在王请问经》中说：‘任何以有相为缘而获得随顺忍的，那是无处可住的。’等等。在《宝积菩萨藏经》中说：‘什么是世俗谛呢？就是世间的一切名称，以及文字、声音和符号所表示的，这就是世间世俗谛。什么是胜义谛呢？就是连心识的运行都没有，更何况是文字呢？这就是胜义谛。什么是自性谛呢？就像这样，一切自性都归于一个自性，而一个自性就是无自性。’因此，菩萨宣说世俗谛而不厌倦，不显现胜义谛而不堕落，证悟自性谛为无自性，这就是菩萨精通真谛。此外，真谛是唯一不二的，就像这样，是灭谛。因此，对于唯一的真谛也不妄加增益，并且使那些堕入增益的众生与真谛相结合，这就是菩萨精通真谛。’等等。在《圣二谛经》中也以类似的方式宣说，并且说胜义谛超越了一切相的最胜圆满的佛陀智慧的境界，等等，所有甚深经典都一致赞同这一点。
English
With non-conceptual wisdom, all phenomena are seen as equal to the center of the sky. With the wisdom gained from the aftermath of non-conceptualization, all phenomena are seen as equal to illusion, mirage, dream, optical illusion, echo, image, water moon, and emanation. Staying in great bliss, one also obtains great increase, and so on, the benefits are widely proclaimed. In the Sutra of the Jewel Heap Dharani, it says: 'Son of lineage, the realm of Dharma is unborn. Son of lineage, the realm of Dharma is inconceivable. Son of lineage, the realm of Dharma is the realization of no-thingness, and no thing can be spoken of or indicated.' And so on. In the Sutra Requested by the King of Dharani Empowerment, it says: 'Whatever is obtained as tolerance in accordance with what is objectified, that is without a place to abide.' And so on. In the Bodhisattva Section of the Jewel Heap, it says: 'What is conventional truth? It is all the terminology of the world, and what is indicated by letters, sounds, and symbols. That is called the conventional truth of the world. What is ultimate truth? Where there is no movement of mind, what need is there to mention letters? That is ultimate truth. What is the truth of characteristics? It is like this: all characteristics are in one characteristic, and one characteristic is without characteristics.' Therefore, a Bodhisattva is not weary of explaining conventional truth, does not fall by not manifesting ultimate truth, and realizes the truth of characteristics as without characteristics. That is called a Bodhisattva who is skilled in truth. Furthermore, truth is one and not two, like this, it is the truth of cessation. Therefore, one does not add anything to the one truth, and one connects beings who have fallen into addition with the truth. That is called a Bodhisattva who is skilled in truth.' And so on. In the Noble Sutra on the Two Truths, it is also taught in a similar way, and it is said that ultimate truth transcends even the realm of the Buddha's wisdom, which is endowed with all supreme aspects, and so on, all the profound sutras are said to agree on this point.