Tibetan
་། སྐབས་འདི་ལ་གཙོ་ཕལ་དང་། དངོས་དང་ཞེན་པ་གཞན་སེལ་གྱི་དབང་གིས་ཤན་ཕྱེད་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པས་དོན་མེད་ཁ་གཡམ་འབྲས་བུས་དབེན་པ་བསྙོན་དོར་གྱི་རྒྱན་ཏེ། ཚིག་རླུང་ལ་བསྐུར་བ། མཛོད་ལས། གཡོ་སྒྱུ་ཚངས་པས་འདྲིད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ལྟར་སོང་ངོ་། །ཡང་འདི་སྐད་དུ། ཡང་སྒྲས་དོན་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དཔེ་ཡང་བསྡུས་ལ་འགྲེལ་པའང་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་ལ། གཞན་དུ་ན་སྲེད་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ཏེ་ཞེས་པས་གྲུབ་བོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་དཔེ་དོན་གཉིས་ཀ་ལ་གཉིས་རེ་འབྱེད་པར་འཕངས་སོ། །ཞེས་སྐབས་འདིར་ཇི་བཞིན་འཆད་དཀའ་བའི་གནོང་གིས་ཡང་སྒྲ་མང་པོ་འཐུག་གེ་བ་བརྩེགས་པ་འདི་ཚིག་རྒྱན་གྱི་ཉམས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་ཆོས་འདྲ་ཡིན་ལས་ཆེ་སྟེ། གོ་རྒྱུ་ནི་ཡོད་རྒྱུ་མེད་རྒྱུའི་ཉོན་མོངས་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་སྔར་གྱི་དེ་ལས་ལྷག་པོ་ཅི་ཡང་མ་ཐོན་ལ། དཔེ་ནི་ཡོད་པའི་དཔེ་ཀུན་རྨོངས་ལས། །མེད་པའི་དཔེ་ཅི་ལྟར་འཕངས། །ཡང་སྲེད་པ་ལ་ཉོན་མོངས་ ཅན་མིན་པ་ཡོད་ན་ང་རྒྱལ་ལ་ཡང་དེ་ཡོད་པར་ཁས་ལོངས་ཤིག་ཅེས་པ། ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་སྲེད་པ་ཡོད་ན་ང་རྒྱལ་ཀྱང་ཡོད་དགོས་པའི་འཐད་པ་བསྟན་པར་རིགས་སོ། །འཕགས་པས། དང་པོ་བརྒྱད་པ་སོགས་ནས་རེ་ཞིག་བཞག་གོའི་བར་ལ་དཔྱད་དགོས་པ་ཆེར་མི་སྣང་ལ། རྒྱ་མིན་བོད་མིན་པི་ཤཱ་ཙིའི་གདམས་ངག་ཅེས་པ་དང་། སྔར་སྟོན་པ་སུ་ཡིན་ཡང་བརྟག་དགོས་པར་སྣང་ངོ་ཞེས་པ་རྣམས་སྐབས་སུ་མཁོ་བའི་ཚིག་ཏུ་སྣང་ངོ་། །འདིར་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་དགོས་པར་སྒྲུབ་སྐབས་སུ། དེའི་ལྡོག་ཕྱོགས་རྒྱུ་ལས་ཉོན་དང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་སྲིད་འབྱུང་ཚུལ་དཔྱད་པ་འབྲེལ་ཟེར་ཀྱང་། དེ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་སྔར་གཞུང་རྩ་བར་རྒྱས་པར་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །མོའུ་འགལ་གྱི་ལས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སྲེད་པའང་མི་དགོས་པས་ཁྱོད་ལྟར་ན་སྲེད་པ་མེད་ཀྱང་རུང་ཞེས་ལན་གདབ་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ནི། དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ཟིན་ནས་སྲེད་པས་གསོས་འདེབས་དགོས་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྐུ་ཚེ་དེའི་ལུས་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་སྲེད་པས་སྔར་གསོས་བཏབ་པའི་རྟེན་དེ་ལ་རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་ལས་སྨིན་པ་ཡང་སྔར་སྲེད་པས་གསོས་མ་བཏབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགྱུར་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ད་ལྟའི་སྲེད་པ་ཁོ་ནས་གསོ་བ་མིན་པས། སྲེད་པ་ནི་དུས་དང་ས་དང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ཞེས་སྲིད་པའི་རྒྱུར་བཤད་པ་དང་། །སྲིད་པའི་སྲེད་ལས་སོགས་ཀྱི་དོན་དང་། ལས་ནི་ཤུན་བཅས་འབྲས་དང་འདྲ། །ཞེས་དང
Chinese
此時，由於沒有任何可以區分主次、真實和執著的因素，因此這是一種毫無意義的空談，缺乏成果的辯論，只不過是將話語託付給風。如《俱舍論》中所說：「為了欺騙，梵天也會使用詭計。」就像所說的那樣。又說道，『又』字也概括了前後的例子，解釋也如前所述。另外，如果說貪愛不是一種煩惱，那就成立了。因此，避免了在例子和意義上都各自分為兩種。』據說，由於此時難以如實解釋的緣故，堆砌了許多『又』字，這似乎是精通詞藻修飾的特點。因為能理解的，也不過是將煩惱分為有和無兩種，沒有比以前的更多。例子是，有之例皆愚昧，無之例如何舉？又說，如果貪愛不是煩惱，那麼我慢也應該承認有這種情況。如果存在非煩惱的貪愛，那麼我慢也必須存在，這應該是合理的。聖者說，從最初的第八個等等到暫且擱置之間，似乎沒有太多需要研究的。而『非漢非藏畢夏遮的口訣』，以及『以前的導師是誰也需要考察』等等，似乎都是此時需要的詞語。在此，在論證必須證悟空性的時候，即使說考察與此相反的，從因到煩惱，以及果的產生方式等是相關的，但因為這種相關性，以前在根本論中已經詳細考察過了。對於像目犍連那樣的行為，也不需要貪愛，所以可以回答說，按照你的說法，即使沒有貪愛也可以。因為獲得阿羅漢之後，並不需要用貪愛來滋養，而是以那一世的投生之貪愛，來使先前滋養的所依成熟，如果沒有先前的貪愛滋養，也是不會成熟的。如果會成熟，那麼所有有情成辦之業，也不僅僅是現在的貪愛所滋養。因此，貪愛被說成是尋求一切時間、地點和事物的有之因。以及有之貪愛等意義，以及『業如帶殼之果』等等。
English
At this time, since there is nothing to distinguish between the primary and secondary, the real and the attachment, it is a meaningless empty talk, a debate devoid of results, merely entrusting words to the wind. As stated in the Treasury of Knowledge: "For the sake of deception, even Brahma uses tricks." It went according to what was said. Furthermore, it is said, "The word 'also' summarizes the previous and subsequent examples, and the explanation is as previously stated. Moreover, if it is said that craving is not an affliction, then it is established. Therefore, it is avoided to divide both the example and the meaning into two each." It is said that due to the difficulty of explaining it as it is at this time, the accumulation of many 'also' words seems to be a characteristic of being skilled in the nuances of rhetoric. Because what can be understood is nothing more than dividing afflictions into those that exist and those that do not, there is nothing more than before. The example is, all examples of existence are ignorant, how to offer examples of non-existence? Furthermore, if craving is not an affliction, then you should also acknowledge that pride also has this. If non-afflictive craving exists, then pride must also exist, which should be reasonable. The Noble One said that from the initial eighth, etc., to the point of temporarily setting aside, there does not seem to be much to investigate. And "the instructions of the non-Chinese, non-Tibetan Pisacha," and "it seems necessary to investigate who the previous teacher was," etc., seem to be words needed at this time. Here, when proving that emptiness must be realized, even if it is said that examining the opposite, from the cause to the afflictions, and the way fruits arise, etc., is relevant, but because of this relevance, it has already been examined in detail in the root text. For actions like those of Maudgalyayana, craving is not necessary, so it can be answered that according to you, it is okay even without craving. Because after attaining Arhatship, it is not necessary to nourish with craving, but the ripening of the actions that complete the basis previously nourished by the craving that projects the body of that lifetime will not occur without the previous nourishment of craving. If it were to occur, then all the actions that accomplish all sentient beings would not be nourished solely by the present craving. Therefore, craving is said to be the cause of existence, seeking all times, places, and things. And the meaning of craving for existence, etc., and "actions are like fruits with husks," etc.