Tibetan
་གཉིས་སྤངས་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་ཕྱིར་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་བསྟན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེས་ཉན་རང་ལ་ཆོས་མཐའ་དག་བདག་མེད་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་རྟོགས་ན་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བར་ཡང་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མིན་པར་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་སྟོང་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་ན་ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་མི་ནུས་པར་བཞེད་ན་ཉན་རང་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་སྤང་ཕྱིར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྟན་ཅེས་གསུངས་མི་རིགས་ཏེ་དེ་ལའང་ ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་བསྟན་ཅེས་གསུང་པར་རིགས་སོ། །ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ངོ་སྐལ་གྱི་གཉེན་པོ་མིན་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་དེ་ཆེད་དུ་བཀར་ནས་གསུངས་པའང་ག་ལ་རིགས་ཏེ་བདག་མེད་གཉིས་པོ་དེ་ལ་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པར་གསུངས་པ་དོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་པ་དང་སྒོ་བསྟུན་པ་ཙམ་མོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ནའང་རང་གིས་སྔར་ཉན་རང་ལ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་བཤད་པ་ཅི་ཞེས་དོགས་པ་བཅད་ནས་གསུངས་པས་རང་ལུགས་སུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་ལོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྙམ་ན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་བཞེད་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་པོར་ཕྱེས་ཏེ་ཉན་རང་རྣམས་ལ་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་རྟོགས་པ་ནི་ཡོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཆོས་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་ལ་ཁམས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྤོང་བའི་ཐབས་ཙམ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡོད་པར་བཞག་གོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདིས་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟར་ངེས་པ་དག་ལ་ཟླ་བའི་བཞེད་པར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྨག་རྨང་མེད་དུ་དང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ལུང་དོན་གྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་ཡང་དགོངས་པ་ལོན་མ་ལོན་ནི་ལུང་དང་རིགས་པའི་དཔང་པོ་ལ་གཏུགས་པ་ལས་སོ་སོའི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་དོན་ཅི་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། ། ཚུལ་འདི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་ཀྱང་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། མདོ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། གཞན་ཡང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་བདག་མེད་པ་མ་རྟོགས་ཤིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་འགྱུར་བའི་ཤི་འཕོ་བ་མ་ཐོབ་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏེ་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་མ་ཡིན་ནོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནམ་ཉེས་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཤིང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེས་ནི་དེ་དག་བ
Chinese
说“为了获得断除二障的遍知，所以宣说了二种无我”，这表明声闻缘觉没有证悟一切法无我，并且如果完全证悟了法无我，也表明能断除所知障。如果不是这样，认为如果不证悟一切所知为空性，就不能断除烦恼障，那么就不应说为声闻缘觉断除烦恼障而宣说了人无我，而应说也为他们宣说了法无我。如果证悟法无我不是所知障的对治品，那么在菩萨的场合，特意分开宣说它又有什么道理呢？宣说这二种无我在圆满不圆满上有差别，并且分开宣说也没有意义。如果认为这只是随顺共同小乘，那是不对的。即使那样，自己先前说声闻缘觉有证悟空性，又该怎么解释呢？因为断除了这种疑惑而宣说，所以在自己的宗派中非常清楚。那么应该如何了解呢？月称自己的观点已经清楚地阐明了，声闻缘觉们虽然有证悟仅仅是缘起此者的空性，但是他们修习法无我并不圆满，仅仅是断除遍行三界的烦恼的方法，人无我是圆满存在的，这样安立。这使得对于如上所说的确定，对月称的观点不会有丝毫的怀疑。因此，虽然出现了各种解释经文意义的方法，但是是否理解了意义，取决于经文和理证的证明，仅仅凭借各自的意愿之词，什么也不会改变。 这种道理在经典中也有明确的说明。在《楞伽经》中说：‘此外，大慧，一切声闻和独觉，因为没有断除所知障和业的习气，没有证悟法无我，没有获得不可思议的死殁，所以为声闻们宣说了三乘，而不是一乘。大慧，那些何时断除了一切罪过的习气，并且证悟了法无我，那么他们’
English
It is said that "in order to attain the omniscient knowledge that has abandoned the two obscurations, both selflessnesses are taught," which shows that the Hearers and Solitary Realizers do not realize the selflessness of all phenomena, and that if they fully realize the selflessness of phenomena, it also shows that they abandon the obscuration of knowledge. If it is not the case that if all knowable things are not realized as emptiness, then it is not possible to abandon the afflictive obscurations, then it would not be appropriate to say that the selflessness of persons is taught to the Hearers and Solitary Realizers in order to abandon the afflictive obscurations, but it would be appropriate to say that the selflessness of phenomena is also taught to them. If the realization of the selflessness of phenomena is not the antidote to the obscuration of knowledge, then why would it be specially separated and taught in the case of Bodhisattvas? It is meaningless to say that these two selflessnesses have differences in terms of completeness and incompleteness, and that they are taught separately. If you think that this is just conforming to the common Lesser Vehicle, that is not correct. Even so, how can you explain that you previously said that the Hearers and Solitary Realizers have realized emptiness? Because it is said after cutting off this doubt, it is very clear in one's own system. So how should it be known? The intention of Chandrakirti himself has clearly explained that the Hearers and Solitary Realizers do have the realization of emptiness that is merely the emptiness of this dependent arising, but their practice of the selflessness of phenomena is not complete, and the selflessness of persons is complete as a method for abandoning the afflictions that pervade the three realms. This makes it clear that there is no doubt about Chandrakirti's view regarding the certainty as mentioned above. Therefore, although various methods of explaining the meaning of the scriptures have appeared, whether or not the meaning has been understood depends on the evidence of the scriptures and reasoning, and nothing will change by merely relying on the words of one's own wishes. This principle is also clearly stated in the Sutras. In the Lankavatara Sutra, it says: 'Furthermore, Great Wisdom, all Hearers and Solitary Buddhas, because they have not abandoned the obscuration of knowledge and the habitual tendencies of actions, have not realized the selflessness of phenomena, and have not obtained the inconceivable death, so the three vehicles are taught to the Hearers, not one vehicle. Great Wisdom, when those have abandoned all the habitual tendencies of faults, and have realized the selflessness of phenomena, then they'
Tibetan
ག་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མྱོས་པ་མེད་པར་གྱུར་ནས་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ནས་སླར་ཟད་དེ། ཡང་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་བསྐྱེད་ནས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་དབང་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང་། ཤི་འཕོ་རྣམ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཆོས་དེ་དག་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་པ་ ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེའི་ཕྱིར་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བཤད་དོ། །ཞེས་དང་། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ལ་བདག་མེད་མཁས་པ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་སངས་རྒྱས་སྲས། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གནས་ཐོབ་སྟེ། །མངོན་སངས་རྒྱས་ཤིང་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཕུང་པོ་གང་ཟག་བདག་མེད་པར། །རབ་ཏུ་རྣམ་ཕྱེ་མཐོང་གྱུར་ཅིང་། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་ཡོད་མ་བཤིག་པར། །ཉན་ཐོས་དེ་དག་མངོན་རྟོགས་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཁྱོད་འདོད་པ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉན་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་བདེན་མེད་དེ་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་མཐའ་ཡས་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་མེད་ལ་ཐེག་ཆེན་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་སྨྲས་སམ་སྙམ་ན། སྤྱིར་བདེན་མེད་མངོན་སུམ་མ་མཐོང་བའི་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ན་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལེགས་པར་གཏན་ལ་འབེབས་ནུས་ན་བློ་ཡི་ནུས་པ་དེ་ཙམ་བཟང་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི་རིགས་པ་དེ་དག་བདེན་མེད་ལ་ངེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་སམ་སྒོ་ཡིན་ལ་རིགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་གིས་ཀྱང་ངེས་པ་གཏིང་ཆོད་པ་རྙེད་པའི་ཚེ་ན་རིགས་པའི་སྒོ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ནས་བརྟགས་ཀྱང་རྟོགས་བྱ་དེ་ ལ་སྔར་དང་མི་འདྲ་བའི་རྟོགས་རྒྱུ་རེ་རེ་མི་སྲིད་དེ། ཚད་མ་མདོ་ལས། ཡང་ཡང་ཤེས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐུག་པ་མེད་འགྱུར་དྲན་སོགས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྟོགས་བྱ་གཅིག་གི་ལྡོག་པ་ནས་ཚད་མ་དུ་མས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་ན་རྟོགས་བྱ་གཅིག་ཀྱང་ཚད་མས་ལེགས་
Chinese
摆脱了贪欲的过失，以及没有被禅定所迷惑，从无漏的法界中再次灭尽，又完全生起属于世间和出世间无漏法界的诸法，从而能自在地运用不可思议的法身。又说：通达法和补特伽罗的无我，完全了知并领会二障，远离两种死亡的转移，因为断除了两种烦恼，所以大智慧的佛陀薄伽梵们才是真正的成佛。大智慧者，因为领会了这些法，声闻和独觉也同样是成佛。因此，为了这个缘故，大智慧者被说为一乘。又，《宝积经》中说：智者于法无我，获得诸佛及佛子，善逝之位，现证菩提并说法。若能善分别，见蕴及补特伽罗无我，且不坏灭诸法之实有，则彼声闻得现证。如是说。假设有人这样认为，通达法无我是否圆满的差别，并非如你所愿，虽然声闻和独觉具有通达无实的智慧的圆满，但是他们没有通过无量理性的方式来通达无实，而大乘行者具有，因此，这才是智慧对真如极度广大的差别，难道你没有这样说过吗？一般来说，在没有现量见到无实的信行地，如果能通过多种理性的方式很好地确定真如，那么智慧的能力是很好的，但是这些理性是生起对无实确信的方法或途径，一旦通过任何一种理性获得了彻底的确定，那么即使从多种不同的理性之门进行观察，对于所要证悟的对境，也不可能产生与之前不同的证悟，因为《量经》中说：再三了知亦非有，无尽转变如念等。如是说，如果从一个所要证悟的对境的反面，通过多种量进行反复了知不同的事物，那么即使一个所要证悟的对境也能被量很好地
English
Having gotten rid of the fault of attachment and without being intoxicated by samadhi, having exhausted again from the realm of the uncontaminated, and again completely generating all the dharmas belonging to the realm of the uncontaminated, both mundane and supramundane, one will become empowered over the inconceivable Dharmakaya. It is also said: Understanding the selflessness of phenomena and persons, completely knowing and comprehending the two obscurations, being separated from the two kinds of death and transference, because of abandoning the two afflictions, therefore the great wisdom Buddhas, the Bhagavat, are truly enlightened. Great wisdom, because of comprehending these dharmas, the Shravakas and Pratyekabuddhas are also enlightened. Therefore, for that reason, great wisdom is taught as the One Vehicle. Also, in the Sutra of Dense Array of Jewels, it says: The wise, with selflessness of phenomena, attain the place of the Buddhas and the Buddha's sons, the Sugatas, manifest enlightenment and teach the Dharma. If one can well distinguish and see the selflessness of aggregates and persons, and without destroying the reality of phenomena, then those Shravakas will attain manifest realization. So it is said. If someone thinks like this, the difference between whether the understanding of the selflessness of phenomena is complete or not is not as you wish. Although the Shravakas and Pratyekabuddhas have the completeness of the wisdom that understands the unreal, they do not understand the unreal through the door of infinite kinds of reasoning, but the Mahayana practitioners have it, therefore, that is the difference that the wisdom becomes extremely vast towards Suchness, haven't you said that? Generally speaking, in the stage of faith and practice where the unreal is not directly seen, if one can well establish Suchness through various kinds of reasoning, then the ability of wisdom is very good, but these reasonings are the methods or ways to generate certainty about the unreal. Once a thorough certainty is obtained through any kind of reasoning, then even if one examines from many different doors of reasoning, it is impossible to generate a different realization from before for the object to be realized, because the Sutra of Pramana says: Repeatedly knowing is also not there, endless transformation like memory and so on. As it is said, if from the opposite side of an object to be realized, different things are repeatedly known through many pramanas, then even an object to be realized can be well measured by pramana.
Tibetan
པར་རྟོགས་པ་མི་སྲིད་དེ། དེ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ལ་ཐུག་པ་མེད་པས་དེ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ལ་དུ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་མེ་ཡོད་ངེས་སུ་རྟོགས་པ་ལ་སླར་ཡང་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་སོགས་ཀྱི་རྟགས་ལས་དེ་ཡོད་པར་བསྟན་ཀྱང་རྟོགས་བྱ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེད་འདོན་རྒྱུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེན་དོན་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་ལ་དེ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་རྒྱས་མི་རྒྱས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལ་རྫོགས་མ་རྫོགས་སམ་བཟང་ངན་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། མེ་མངོན་སུམ་མཐོང་ནས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་བློ་དེ་མེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་མང་པོ་ཤེས་མི་ཤེས་ཀྱིས་བཟང་ངན་དུ་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །སྤྱིར་དེ་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་ཤེས་མི་ཤེས་ཀྱི་བློ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་མོད་ཀྱང་། དེ་ནི་བཟོ་གནས་སོགས་མང་པོ་དང་ཉུང་ངུ་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཇི་སྙེད་པའམ་ཐ་སྙད་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་མཁས་མི་མཁས་སུ་འགྱུར་གྱི་ཇི་ལྟ་བ་ མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་བློ་ཡི་བཟང་ངན་དེ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཏེ། དཔེར་ན་གནས་བརྟན་རྟ་ཐུལ་གྱིས། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྒྱུར་བཅས་བྱེད་རྒྱུར་ལྡན་འབྱུང་དང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ལན་གཅིག་བརྗོད་པ་ལས་ཤཱ་རིའི་བུས་བདེན་པ་མཐོང་བ་དང་། ཤཱ་རིའི་བུས་ཚིགས་བཅད་དེ་ལན་གཉིས་བརྗོད་པ་ལས་མཽ་གལ་གྱི་བུས་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་ཐབས་ཉུང་ངུ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་། ཕྱིས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་པའི་ལམ་ཞུགས་དག་གིས་རིགས་པ་དུ་མས་བདེན་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་རིང་མོ་ཞིག་ན་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་གཉིས་ལས་མཆོག་ཟུང་གཉིས་ཀྱི་རྟོགས་པ་དེ་ཕྱི་མ་ལས་དམན་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཉུང་ངུས་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་དམན་ལ་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་མང་པོའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་བཟང་ན། མགོ་སྨྲོས་པས་གོ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་དམན་ལ་རྣམ་པར་སྤྲོས་པས་གོ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་བཟང་དགོས་ན་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་རྟོགས་པ་བཟང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་ཡིན་གྱི་རྟོགས་བྱེད་དམ་རྟོགས་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་གང་གིས་རྟོགས་ཀྱང་དོན་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཉན་ཐོས་པ་དག་གིས་རིགས་པའི་སྒོ་ཉུང་ངུ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ནུས་པའི་ཚེ་