Tibetan
་ཟད་པས་ཐར། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཟད་ནས་འཁོར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ལྡོག་ན་ཡང་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ནས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་འཆི་འཕོ་བའི་རྒ་ཤིའི་བར་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མ་ཐོབ་བར་དུ་མི་ལྡོག་པར་ལུང་རྣམས་ལས་གསུངས་པས་མ་རིག་པ་ལས་ཡན་ལག་ལྷག་མ་འབྱུང་ཞིང་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་མ་རིག་པས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་གཉེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་པར་ཡང་ལུང་སྔ་མའི་འཕྲོས་ལས། ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས། །དེ་དག་སྤྲོས་ལས་སྤྲོས་པ་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ལུས་ ལ་ལུས་དབང་ཇི་བཞིན་དུ། །གཏི་མུག་ཀུན་ལ་གནས་པ་སྟེ། །ཞེས་སོགས་གཏི་མུག་བཅོམ་ན་ཉོན་མོངས་ཀུན་ཆོམ་པར་གསུངས་པ་དང་། མ་རིག་པ་དེ་ལྡོག་པ་ལ་རྟེན་འབྱུང་མཐོང་དགོས་པར་གསུངས་པ་དང་། རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་ཡང་རང་བཞིན་སྟོང་པར་གསུངས་པ་དང་། ཡང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། གང་ཡང་རུང་བའི་གནས་རྙེད་ནས། །ཉོན་མོངས་སྦྲུལ་གདུག་གཡོ་ཅན་གྱིས། །ཟིན་པར་འགྱུར་ཏེ་གང་གི་སེམས། །གནས་མེད་དེ་དག་ཟིན་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་རྣམས་ལས་དངོས་པོ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཉོན་མོངས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། བདེན་འཛིན་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ནི་བདེན་ཏེ། རྨོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉོན་མོངས་ཞེས་པའི་མིང་འཇུག་པ་དགག་ཏུ་མེད་ཅིང་མདོ་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ནས་ཀྱང་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པའི་མ་རིག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་ཞེས་མིང་བཏགས་པ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འབྱུང་མོད། དེ་ཙམ་གྱིས་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཉོན་སྒྲིབ་ཏུ་བཞེད་པ་ཡིན་ན་གོང་དུ་དྲངས་པ་དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་ལ་སོགས་པ་མང་ཞིག་ལས་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ལའང་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་གིས་བསྟན་པ་དང་། སྤྱིར་རྨོངས་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་འཇུག་པས་དེ་ལྟར་ སྦྱར་བ་ཚད་མེད་ན་དེ་ཐམས་ཅད་ཉོན་སྒྲིབ་འབའ་ཞིག་ཡིན་དགོས་པས་ཤེས་སྒྲིབ་གཏན་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་བའི་རིང་ལུགས་ཀྱི་གཞུང་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་བདེན་འཛིན་ཉོན་སྒྲིབ་ཡིན་གྱི་ཤེས་སྒྲིབ་མིན་ཞེས་གསལ་པོར་བསྟན་པའི་ཁུངས་མེད་བཞིན་ཚིག་གི་འཐེན་ཕྱོགས་ཙམ་གྱིས་ནི་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། འགྲུབ་ན་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ལའང་དེ་ལྟར་བཞེད་པའི་ལུང་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་ན་ཆོག་པར་མངོན་ཏེ།
Chinese
穷尽而解脱。如是说。又，若俱生我执穷尽，轮回的缘起虽然止息，然从无明习气的层面，不可思议地，从死殁到老死的缘起，在未得佛果之前不会止息，经文中如是说，故从无明生出剩余的支分，一切障碍的根本由无明所生。其对治是证悟空性的智慧，如前经文的后半部分所说：业与烦恼分别念，彼等戏论生戏论，以空性而止息。如是说。又，《四百论》中：身于身自在，如是愚痴于一切。等等，说摧毁愚痴则摧毁一切烦恼。又说，为了止息该无明，必须见到缘起。又说，缘起的意义是自性空。又，《六十正理论》中：无论获得何处，烦恼毒蛇狡猾者，将会抓住，谁的心，无处彼等抓不住。等等经文中说，执著事物为真实是烦恼。若想，以烦恼之名安立于实执是真实的。然对一切愚昧施加烦恼之名是不可否认的，且从一切经续论典中，不认识事物之真实性的无明被安立为烦恼，屡屡出现。仅凭此，若认为这是在将烦恼障和所知障二者分开的烦恼障，则如上所引用的《宝鬘经》等许多经中，在无明习气的层面也以烦恼之名来表示。且通常对愚昧和颠倒的分别念都施加烦恼之名，若如此结合是无量的，则彼等一切都必须只是烦恼障，故所知障将完全不存在。因此，在应成派的宗义的伟大论典中，没有明确指出实执是烦恼障而非所知障的根据，仅凭言辞的牵强附会是无法成立任何观点的。若能成立，则似乎可以说在自续派的宗义中也有如此认为的经文。
English
Liberation comes from exhaustion. As it is said. Furthermore, even if the co-emergent self-grasping is exhausted and the dependent origination of samsara ceases, the dependent origination from death to old age from the level of ignorance's habitual tendencies is inconceivable and will not cease until Buddhahood is attained, as stated in the scriptures. Therefore, the remaining limbs arise from ignorance, and the root of all obscurations is generated by ignorance. Its antidote is the wisdom that realizes emptiness, as stated in the latter part of the previous scripture: From actions and afflictions, conceptual thoughts, those elaborations arise from elaborations, they will cease by emptiness. As it is said. Also, in the Four Hundred Stanzas: Just as the body is at ease in the body, so is delusion in all. And so on, it is said that destroying delusion destroys all afflictions. It is also said that to reverse that ignorance, one must see dependent origination. It is also said that the meaning of dependent origination is emptiness of inherent existence. Also, in the Sixty Stanzas of Reasoning: Having found any place, the afflictive serpent, the cunning one, will seize it, but the mind of one who has no place will not be seized by them. And so on, it is said in the scriptures that grasping at things as true is an affliction. If you think that it is true that the name of affliction is applied to the grasping of reality, then it is undeniable that the name of affliction is applied to all ignorance, and from all sutras and treatises, ignorance that does not know the suchness of things is named affliction, which appears again and again. If, by that alone, it is considered to be an afflictive obscuration that separates the two obscurations of affliction and knowledge, then in many sutras such as the Garland of Jewels Sutra quoted above, the name of affliction is also used to indicate the level of ignorance's habitual tendencies. And in general, the name of affliction is applied to all ignorance and inverted conceptualizations, and if such combinations are immeasurable, then all of them must be only afflictive obscurations, so the obscuration of knowledge will be completely non-existent. Therefore, in the great treatises of the Prasangika school, there is no basis for clearly stating that grasping at reality is an afflictive obscuration and not an obscuration of knowledge, and nothing can be accomplished by mere verbal contortions. If it can be accomplished, then it seems permissible to say that there are scriptures in the Svatantrika school that also hold this view.
Tibetan
དབུ་མ་རྒྱན་ལས། ཆོས་ལ་བདག་མེད་མཁས་པ་ནི། །རང་བཞིན་མེད་པ་གོམས་བྱས་པས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །ཉོན་མོངས་བསྒྲིམ་པ་མེད་པར་སྤོང་། །ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་འདི་འདྲའི་ལུང་རང་རྒྱུད་པའི་གཞུང་རྣམས་སུའང་འབྱུང་བས་ཤེས་སོ། །དེས་ན་འདིར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་ནས་དེ་འདྲའི་ལུང་ཆེས་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱིས་ཕ་རོལ་གྱི་ཞེ་འདོད་མི་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཆོས་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཚད་མེད་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དང་། སྤྱིར་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བྱེད་པ་ལ་སྒྲིབ་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ལུང་དེས་ཉོན་མོངས་ཡིན་ཚད་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབས་ན་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་ཐར་པ་དང་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་གཙོ་བོའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་ཆ་ནས་བཞག་པ་སྟེ། འཇིག་ལྟ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་དང་། འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་ཅེས་གསུངས་ཤིང་། སྤྱིར་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་པ་མིན་ལ། འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོགས་པས་ཀྱང་ངར་འཛིན་ཡོད་ཀྱི་རིང་ལ་འཁོར་བའི་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་ཕན་མི་འདོགས་པ་མིན་ན་ཡང་གཙོ་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་དེ་ལྟར་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སུ་བཞག་སྟེ། འཁོར་བའི་རྩ་བ་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ལྡོག་ན་དེ་ལས་བྱུང་བ་འཁོར་བ་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ལྡོག་ངེས་པས་ཐར་པ་ཐོབ་ན་ཡང་། དེ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་བའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་མི་ནུས་ལ་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་སྤངས་པ་ན་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ་རྐྱེན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གོང་གི་ཐལ་བ་འཕེན་པ་ལ་ལན་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། བདག་འཛིན་གཉིས་ཀ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་ན་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་ཤེས་སྒྲིབ་སྤང་གཉེན་གྱི་ཚུལ་ དུ་རྒྱུད་གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་འགལ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དང་ཤེས་སྒྲིབ་མཐའ་དག་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གཅིག་སོགས་ཀྱི་ཡུན་དུ་འགྲོགས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ་
Chinese
在《中观庄严论》中说：“通达诸法无自性，精勤串习空性理，由颠倒见所生诸，烦恼不须勤作断。”等等，要知道这样的教证在自续派的论典中也有出现。因此，要知道以这里所说的为例，虽然有非常多的这类教证，但仅凭这些并不能成立对方的意愿。例如，经中说在如来十力和四无畏等一切智的功德上，有无量能遮蔽的烦恼。一般而言，一切烦恼也都能遮蔽一切智的行境，但如果以这样显示的教证来成立凡是烦恼就是所知障，那是不成立的。因此，这两种障碍是从它们安立为解脱和一切智的主要违品这一角度而安立的：由俱生我见所生的烦恼是烦恼障，由三轮分别念所生的烦恼是所知障。一般而言，贪等烦恼也并非不障碍完全通达一切所知，三轮分别念也并非在有我执期间不利益能成办轮回之生的烦恼，但还是从主要方面安立为两种障碍。如果轮回的根本俱生我见断除，那由此所生的能成办轮回的烦恼必定断除，因此即使获得了解脱，也不能仅凭此断除能转变成一切智的障碍，而且断除了俱生我执之后，即使有三轮分别念，也不会由此产生烦恼，因为因缘不具足。因此，如果对以上抛出的过失稍作回答：如果是已经断除了包括种子在内的两种我执的补特伽罗，那么不周遍于断除所知障，因为这是你所承认的。如果承认，那么现量证悟两种无我的智慧法，与你和所知障断除敌对的方式，在同一个相续中不是不能同时存在，因为你和一切所知障在一个补特伽罗的相续中，有可能在无数劫等的时间里共存。理由成立，即
English
From the Ornament of Madhyamaka, it says, "The wise are those who are selfless in phenomena, by familiarizing themselves with the absence of inherent existence, they abandon the afflictions arising from perverted views without effort." It should be known that such statements also appear in the treatises of the Svatantrika school. Therefore, it should be understood that, as exemplified by what is said here, although there are many such statements, they alone do not establish the opponent's intention. For example, it is said that there are immeasurable afflictions that obscure the qualities of omniscience, such as the ten powers and four fearlessnesses of the Tathagata. In general, all afflictions also obscure the activity of omniscience, but if one were to establish that every affliction is a cognitive obscuration based on such a statement, it would not be valid. Therefore, these two obscurations are established from the perspective of their being the primary obstacles to liberation and omniscience: the afflictions arising from the view of the perishable are the afflictive obscurations, and the afflictions arising from the conceptualization of the three spheres are the cognitive obscurations. In general, afflictions such as attachment are not without obstructing the complete understanding of all knowable objects, and the conceptualization of the three spheres does not fail to benefit the afflictions that accomplish rebirth in samsara as long as there is self-grasping, but still, they are established as two obscurations from the main aspect. If the root of samsara, the innate view of the perishable, is reversed, then all the afflictions arising from it that accomplish samsara will definitely be reversed, so even if liberation is attained, one cannot eliminate the obscurations that transform into omniscience by that alone, and when innate self-grasping is abandoned, even if there is conceptualization of the three spheres, afflictions will not arise from that alone, because the conditions are not complete. Therefore, if we were to offer a slight response to the above throwing of faults: if it is a person who has abandoned both self-graspings, including their seeds, then it does not necessarily follow that they have abandoned the cognitive obscurations, because that is what you assert. If you assert that, then the wisdom dharma that directly realizes both selflessnesses, with you and the cognitive obscurations in the manner of abandoning enemies, it does not necessarily follow that there is no contradiction in coexisting in the same continuum, because you and all the cognitive obscurations in the continuum of one person, it is possible to coexist for countless eons and so on. The reason is established, namely