Tibetan
ལྡང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སོ། །གནས་ཀྱི་ས་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་ལྟ་བ་གཅིག་ལ་གནས་པའི་ས་སོགས་བཞི་གསུངས། ཡང་འདི་བཞིའི་ནང་ན་མ་རིག་པའི་གནས་ཀྱི་ ས་ནི་སྟོབས་ཆེ་སྟེ། དེ་ཉན་རང་གི་ཤེས་པས་མི་བརྫི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་ཞེས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རིག་པའི་གནས་ཀྱི་ས་ནི་སྟོབས་ཆེ་བ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔེར་ན་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་སྲིད་པ་གསུམ་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རིག་པའི་གནས་ཀྱི་སའི་རྐྱེན་གྱིས་ཟག་པ་མ་མཆིས་པའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་ལུས་གསུམ་འབྱུང་སྟེ། ཞེས་སོགས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཟང་ངན་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ཆོས་ཅན་དག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་མ་ལགས་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་མཉམ་པ་དག་གིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་ལགས་སོ་ཞེས་སོགས་དང་། གཞན་ཡང་གྲོལ་བ་དང་ཡེ་ཤེས་མཉམ་པ་གཅིག་པུ་མྱང་འདས་ཡིན་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་ཉན་རང་ལ་མེད་པས་མཐར་ཐུག་གི་རྣམ་གྲོལ་མིན་པ་དང་། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་སོགས་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་དེ་སྤངས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོག་པར་གསུངས་ ཤིང་། མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གྲོལ་བ་རིགས་གཅིག་ལས་མེད་པ་དང་། འཕགས་པའི་བདེན་དོན་ཟབ་མོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྟོགས་པ་ལས་མཐར་ཐུག་གི་གྲོལ་བ་འབྱུང་ཡང་དེ་ཉན་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཞིང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་བདེན་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉན་རང་གི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པ་དམུས་ལོང་གིས་ཉི་མ་བལྟ་མི་ནུས་པའི་དཔེས་གསུངས་སོ། །ཚུལ་དེ་དང་མཚུངས་པར་འཇུག་པ་རང་འགྲེལ་དུ་མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་མདོ་དྲངས་ཏེ། འོད་སྲུང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་གཅིག་ཡིན་གྱི་གཉིས་དང་གསུམ་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་འདས་པ་ནི། །དམ་པའི་དོན་དུ་གཉིས་མེད་ཉིད། །ཅེས་དང་། དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་ཐོབ་སྟེ། །འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི། །ཉི་མ་བལྟ་བར་མི་ནུས་བཞིན། །ཞེས་སོགས་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་
Chinese
生起的烦恼等。处所的根据也有四种，说是安住于一种见地的处所等四种。又，这四种之中，无明处所的根据力量最大。因为那不是声闻缘觉的智慧所能摧毁的，而是如来佛陀的菩提智慧所能摧毁的。世尊，无明处所的根据力量最大啊！世尊，譬如以取为缘，从有漏业的因产生三有，同样地，世尊，以无明处所的根据为缘，从无漏业的因产生阿罗汉们、独觉佛们和获得自在的菩萨们的三种意生身。等等。世尊，能分辨好坏的法性者们，不是获得涅槃者，而是世尊，以智慧平等者们才能获得涅槃。等等。此外，解脱和智慧平等唯一是涅槃，像那样断证达到究竟的声闻缘觉没有，因此不是究竟的解脱。并且，遮蔽力量和无畏等近分的烦恼，如恒河沙数般都是从无明习气的根据产生的，因此断除它才能宣说一切智者的狮子吼。究竟唯一的一乘在法身中解脱，没有其他种类。并且，证悟圣者的甚深谛实如来藏才能产生究竟的解脱，但那不是声闻缘觉的行境。如痛苦止息的谛实不可思议，像那样也不是声闻缘觉的智慧行境，就像盲人无法看见太阳一样。与此理相同，《入行论自释》中，在建立究竟一乘时引用经文说：贤护，如果通达一切法平等性，那就是涅槃，而且那也是一，不是二和三。以及《宝性论》中说：佛陀涅槃，是胜义谛中无二。因此，未获得佛陀，就无法获得涅槃。就像舍弃光明和光芒后，无法看见太阳一样。等等经和论著。
English
The arising afflictions, etc. The basis of the place is also of four types, namely, the place of abiding in one view, etc., are said to be four. Moreover, among these four, the basis of the place of ignorance is the most powerful. Because that cannot be destroyed by the wisdom of the Hearers and Solitary Realizers, but it is to be destroyed by the wisdom of the Tathagata's enlightenment. World Honored One, the basis of the place of ignorance is the most powerful! World Honored One, just as the three existences arise from the cause of contaminated karma due to the condition of grasping, similarly, World Honored One, due to the condition of the basis of the place of ignorance, the three mind-made bodies of the Arhats, the Solitary Buddhas, and the Bodhisattvas who have attained power arise from the cause of uncontaminated karma. And so on. World Honored One, those who have the nature of distinguishing good and bad are not those who have attained Nirvana, but World Honored One, those who have equal wisdom attain Nirvana. And so on. Furthermore, liberation and equal wisdom alone are Nirvana, and the Hearers and Solitary Realizers do not have such ultimate abandonment and realization, therefore it is not ultimate liberation. Moreover, the near afflictions that obscure strength and fearlessness, etc., as numerous as the sands of the Ganges River, arise from the basis of the habit of ignorance, so it is said that if that is abandoned, the lion's roar of the all-knowing one will be proclaimed. Ultimately, there is only one vehicle that is liberated into the Dharmakaya, and there is no other kind. Moreover, ultimate liberation arises from realizing the profound truth of the Sugata-garbha, but that is not the realm of Hearers and Solitary Realizers. Such an inconceivable truth of the cessation of suffering is not the realm of the wisdom of Hearers and Solitary Realizers, just as a blind person cannot see the sun. Similarly, in the auto-commentary of the "Entering the Middle Way", when establishing the ultimate one vehicle, a sutra is quoted: "O Kashyapa, if all dharmas are realized as equality, then that is Nirvana, and that is one, not two or three." And in the "Uttaratantra": "The Nirvana of the Buddha is non-duality in the ultimate sense." Therefore, without attaining Buddhahood, Nirvana cannot be attained. Just as without abandoning light and rays, the sun cannot be seen. And so on, sutras and treatises.
Tibetan
ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ལྟར་མཐའ་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པའི་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་པས་འཚང་རྒྱ་ཞིང་། དེ་མ་རྟོགས་ན་མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་མི་ཐོབ་པའི་ཚུལ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་གཞུང་འདིར་ཡང་ བསྟན་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་གནད་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་སྙིགས་མའི་དུས་འདིར་ཡང་རང་ནུས་གང་ཡོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་ལ་ཕངས་པའི་སེམས་སུ་བྱས་ནས་དེའི་དོན་ཅུང་ཟད་གསལ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་ཐུགས་མི་གནོད་པར་ཞུའོ། །ཡང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལགས་ཀྱི་ཞལ་ནས། དེ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ནི་རྨོངས་པ་སྤྱི་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ནི་དེའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། ཤིང་དང་པ་ལ་ཤ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དང་། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པས་ཕུང་སོགས་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་གི་སྟེང་གི་སྟོང་ཉིད་མ་རྟོགས་ཞེས་དང་། དེས་རྟོགས་པའི་སྟོང་ཉིད་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་ཞེས་དང་། བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བྱ་སྤོང་ཚུལ་ཡང་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་དུ་སྒྲིབ་གཉིས་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཆ་སྤོང་ལ། དེ་ནས་རིམ་བཞིན་སྒྲིབ་གཉིས་མཉམ་པར་སྤངས་ནས་ས་བརྒྱད་པ་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་ཀྱང་དེ་ཕན་ཆད་དུ་ཤེས་སྒྲིབ་འབའ་ཞིག་སྤོང་པར་འདོད་ནས་བོད་ཀྱི་ཞེ་འདོད་དང་མི་བསྲེ་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་སྤོང་བའི་གང་ཟག་ཡིན་ན་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་གང་ཟག་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཐལ། དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུགས་འདིར་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་བདེན་འཛིན་གང་ཞིག་ཉོན་སྒྲིབ་ཏུ་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས། འདི་ལ་ལན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གོང་གི་ཐལ་བ་དེ་ལ་བོད་སྔ་རབས་པའི་ལུགས་འཛིན་བདག་གིས་འདོད་ལན་དོན་མཐུན་ཐེབས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་གི་ལུགས་ལ་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་མཐའ་དག་སྤངས་པའི་གང་ཟག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཐལ། དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ལུགས་འདིར་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཉོན་སྒྲིབ་ཏུ་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཕེན་པ་འདི་ནི་འབེན་རྩད་མ་ཆོད་པའི་མདའ་འཕེན་པ་དང་དངོས་སུ་འདྲ་བར་ཟད་དེ། བོད་སྔ་རབས་པའི་ལུགས་ཀྱི་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་སྨྲ་བ་རྣམ
Chinese
正如伟大者们那无垢的意念一般，通达了以一切边为空性的非名相的胜义平等性而证得菩提。如若不通达此，则不能获得究竟的涅槃，如是广说。因此，此论中所阐述的乃是大乘的特殊要义，故于此五浊恶世，亦当尽己所能，以珍爱佛法之心，略微阐明其义，恳请勿怪。此外，化身尊者如是说：所谓对法的我执，乃是普遍的愚昧；而对补特伽罗的我执，则是其分支，犹如树木与树叶一般。声闻缘觉阿罗汉未证得蕴等一切所知之上的空性。彼等所证得的空性，乃是片面的空性。菩萨们舍弃所应舍弃之方式，亦是在大乘见道位舍弃二障遍计所执分。此后逐渐平等舍弃二障，从第八地开始虽无烦恼，然彼等认为此后唯舍弃所知障，故勿与藏人的臆想相混淆。如是说，然未见其有何精要。如是，若为舍弃法我执之人，则必为舍弃所知障之人。应成此结论。因彼所愿。若许此，则声闻缘觉阿罗汉等应成佛。因彼等已舍弃烦恼法我执。因彼等已舍弃一切烦恼。因于此宗，任何将法我执、实执视为烦恼障。如是说。对此当做回应：对于上述推论，持有藏地旧派观点者，我方欣然接受，此乃符合实情之回应。因于彼等之宗，声闻缘觉阿罗汉并非已舍弃一切法我执之人。因此，声闻缘觉阿罗汉等应成佛，因彼等已舍弃烦恼法我执等等之意，在此宗中，将法我执视为烦恼障而进行反驳，此举实乃射箭未中靶心，徒劳无功。藏地旧派之宗的应成派中观论者们
English
Just as the immaculate intention of the great ones, enlightenment is attained by realizing the ultimate equality that is not a mere concept of emptiness in all respects. As it is extensively taught that ultimate nirvana cannot be attained without realizing this, the teaching in this treatise is also a special essence of the Mahayana. Therefore, in this degenerate age, I will try my best to clarify its meaning with a mind of cherishing the Buddha and the Dharma, and I ask you not to be offended. Furthermore, the incarnate lama said: "The self-grasping of phenomena is a general ignorance, and the self-grasping of the individual is a specific aspect of it, like a tree and its leaves. The Hearers and Solitary Realizers, the Arhats, have not realized the emptiness of all knowable objects such as the aggregates. The emptiness they realize is a limited emptiness. The way Bodhisattvas abandon what is to be abandoned is that on the path of seeing in the Great Vehicle, they abandon the imputed part of the two obscurations. Then, gradually abandoning the two obscurations equally, from the eighth bhumi onwards, although there are no afflictions, they think that only the obscuration of knowledge is abandoned from then on, so do not mix it with Tibetan presumptions." Although he said this, I did not see that there was any essence to it. In that case, if one is a person who abandons self-grasping of phenomena, then it necessarily follows that one is a person who abandons the obscuration of knowledge. It follows that this is what is desired. If this is accepted, then the Hearers and Solitary Realizers, the Arhats, would necessarily become Buddhas, because they have abandoned the afflictions and the self-grasping of phenomena. Because they have abandoned all afflictions. Because in this system, any self-grasping of phenomena, any grasping at truth, is considered an affliction. He said. A response to this should be made: To that previous consequence, I, who hold the views of the early Tibetan schools, agree, because it is a response that is in accordance with the meaning. Because in their system, the Hearers and Solitary Realizers, the Arhats, are not people who have abandoned all self-grasping of phenomena. Therefore, the Hearers and Solitary Realizers, the Arhats, would necessarily become Buddhas, because they have abandoned the afflictions and the self-grasping of phenomena, etc. The meaning of this is that in this system, the act of refuting by considering the self-grasping of phenomena as an affliction is like shooting an arrow that does not hit the target, and is completely futile. The Prasangika Madhyamikas of the early Tibetan schools