Tibetan
ས་ཀྱི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་སོགས་འབྱུང་བ་ལས་འོས་མ་མཆིས་པས། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཕྲ་མོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བདེན་བཞིའི་ལམ་གྱིས་གྲོལ་བ་ཡོད་ཀྱི། ཉན་ཐོས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བདག་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་སྟོང་ཉིད་དུ་མ་ཤེས་པར་རགས་པའི་བདག་མེད་གཙོར་གྱུར་བདེན་བཞི་བཅུ་དྲུག་རྟོགས་ པའི་ལམ་དེས་མི་གྲོལ་ཞེས་ཁྱད་འབྱེད་པ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ལྟར་མངོན་གྱུར་ཙམ་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་འདི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་པའི་དམ་བཅའ་ཁོ་ནར་སྦྱར་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་པའི་སྙོགས་ས་གོང་གི་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་གྲོལ་ན་ཞེས་པ་དེ་ལས་འོས་མེད་པས་དེ་ལའང་མངོན་གྱུར་ཙམ་སྤངས་པས་གྲོལ་ན་ཞེས་པར་དོན་གྱིས་གོ་དགོས་ཏེ། དེ་ལ་མངོན་གྱུར་ཙམ་སྤངས་པས་ཞེས་མ་གོ་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་པར་ཡང་མངོན་གྱུར་གྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་རུང་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གྲོལ་བར་ཞེས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཟིན་བྲིས་ལས་ཀྱང་། དེའི་ཕྱིར་ལམ་དེས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་གཉིས་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཉོན་མོངས་སུ་བཞག་པ་རྣམས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ལམ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པས་རེ་ཞིག་མངོན་གྱུར་དུ་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་ཟད་པས་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་འཇོག་ན། ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་ཙམ་རེ་ཞིག་སྤངས་པ་དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འགོག་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དགོས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་མངོན་གྱུར་ཙམ་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་ཞེས་པ་ལ་སྦྱར་ནས་ཁས་བླངས་ཀྱི་རྟགས་བྱས་ནའང་མི་བདེ་ལ། དམ་བཅའ་ཁོ་ནར་སྦྱར་ན་ཡང་མི་བདེ་བས་ཚིག་འབྲེལ་འགྲིགས་དཀའ་ཞིང་ཞིབ་ཏུ་བསམ་ཤེས་ན་ཤིན་ཏུ་མི་བདེ་བ་ ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ཅི་དགར་སྦྱར་རུང་ན། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་བདག་འཛིན་གྱིས་དྲངས་པའི་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ན་དེ་འདྲའི་བདག་འཛིན་སྤངས་པ་དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གྲོལ་བར་ཐལ་ཞེས་དང་། འདོད་མི་ནུས་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་སྲིད་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡོད་དེ་དེ་འདྲའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་སྲེད་པ་འདི་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་དུ་འཛིན་པའི་བདག་འཛིན་གྱིས་དྲངས་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་ཅི་སྟེ་མེད་ཅེས་དང་། བདག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་དང་བཅས་པའི་ཚོར་བ་མངོན་གྱུར་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ་སྦྱར་ན་ཅུང་ཟད་དེ་བདེ་ཡང་གཞུང་རྙོགས་པའི་རྣམ་དཔྱོད་ལ་དགོས་པ་དང་ཡ་མཚན་ཅི་ཡང་མི་འདུག་པས་མ་སྤྲོས་སོ། །དོན་བསྡུས་ན་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་གོམས་པའི་ལམ་གྱིས་མི་གྲོལ་བར་སྒྲུབ་འདོད་ན་དེས་མི་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཐོག་མ་ནས་བརྗོད་རིགས་ཀྱི། ཁར་འགྲོ་བ་ལ་ལྟག་པ་བསྐོར་བའི་དཔེ་ལྟར་འབྲེལ་མེད་གཞན་བརྗོད་ནས་རང་གིས་རང་ལ་ངལ་བ་སྒྲུབ་པ་འདི་འདྲ་བྱེད་མི་དགོས་སོ། །ཡང་བྲག་སྤྲུལ་ཞལ་ནས། སྲེད་འདི་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་དུ་འཛིན་པའི་བདག་འཛིན་གྱིས་དྲངས་ པའི་སྲེད་པ་མངོན་གྱུར་པ་རེ་ཞིག་སྤངས་ཀྱང་གང་ཟག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་ཅི་སྟེ་མེད་ཅེས་སྦྱར་བ་མི་འཐད་དེ། སྤྱིར་ན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་དུས་མཉམ་པའི་བདག་འཛིན་དུ་མས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་དུ་མ་ཡོད་པ་འགལ་ཞེས་སོགས་སྨྲས་ཏེ་དགག་ཁུལ་བགྱིས་ཀྱང་། ཕ་རོལ་པོས་གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་དུ་འཛིན་པའི་བདག་འཛིན་གྱིས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་མངོན་གྱུར་པ་རེ་ཞིག་སྤངས་པ་ན་སྲིད་པ་ཉེར་ལེན་གྱི་རྐྱེན་སྲེད་པ་སྤངས་ཞེས་འདོད་པ་ལ། ད་དུང་དེ་ཙམ་གྱིས་སྲིད་པ་ཉེ་བར་ལེན་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་སྲེད་པ་མི་ལྡོག་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་པའི་གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྲེད་པ་འདི་མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི་སྲེད་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ཡང་། ཤེར་མདོ་ནས་བཤད་པའི་གང་ཟག་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟ་མ་རིག་པ་ནི་དེ་དག་གིས་མངོན་གྱུར་ཙམ་ཡང་སྤངས་མ་ནུས་ལ། དེས་ན་འཇིག་ལྟ་དེ་དག་གིས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཞིག་ནི་ཅི་སྟེ་མེད་ཅེས་རྩོད་པ་སྔ་མའི་རྗེས་འབྲེལ་དུ་མཐར་གྱིས་རྩོད་པ་ནི་དོན་གྱི་མཁས་པའི་སྲོལ་ལོ། །དེས་ན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་དུས་མཉམ་པའི་བདག་འཛིན་དུ་མས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་དུ་མ་ཡོད་པར་འགལ་བ་དང་། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་སྲེད་པ་ ལ་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པ་ཡོད་པའི་ཞལ་བཞེས་མི་འདུག་ཅིང་། ཕ་རོལ་པོས་འདོད་པའི་གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ལ་ཕ་རོལ་པོས་འཇིག་ལྟས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་ཡོད་པར་འདོད་ན་ཅི་སྟེ་མེད་ཅེས་ཆེད་དུ་སྨྲ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། ཀུན་རྨོངས་ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་སྲེད་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཞིག་ནི་སྟོན་བྱས་ན་འོས་ཡིན་ཏེ་རྩོད་པ་སྔ་མའི་འགྲོས་ཀྱིས་ཤེས་པ་དེའི་ཕྱིར་མཁས་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་དོན་འོལ་སྤྱི་ཙམ་ཡང་མ་གོ་བར་དོན་མེད་ཀྱི་ཅ་ཅོ་སྒྲོག་པ་འདི་ད
Chinese
由於不可能出現比大地根本墮罪更嚴重的罪過，因此唯有透過圓滿的人無我之微細四諦道才能解脫。那些宣說聲聞乘宗義，且具有傲慢心的人們，由於不了解依賴於我的空性，而主要以粗分的無我為主，透過證悟十六諦的道無法解脫，區分這一點非常重要。像這樣，即使將「僅僅現行」的差別，僅僅加在「立即」這個承諾上，但「立即」這個爭論點，也只能從「捨棄先前的煩惱就能解脫」這一點來理解，因此也必須理解為「僅僅捨棄現行就能解脫」。如果不理解為「僅僅捨棄現行」，那麼對於「立即」也不能加上現行的差別，因為會變成捨棄煩惱的立即解脫。因此，筆記中也說：「因此，如果透過在相續中生起如前所說的道，而暫時沒有現行流轉時，就安立為煩惱滅盡而獲得解脫，那麼對於暫時捨棄煩惱的現行，在那立即就會變成獲得一切漏盡的解脫。」這必須解釋為是針對這種阻礙的考量。總之，如果將「僅僅現行」的差別加在「捨棄煩惱」上，並作為承諾的標誌，也不妥當。如果僅僅加在承諾上，也不妥當，因此難以使語句連貫，仔細思考理解後，就會知道非常不妥當。 因此，如果可以隨意安立，那麼如果捨棄了由常一自主的我執所引導的煩惱就能解脫，那麼就會變成捨棄那樣的我執的立即解脫。這是不能接受的，因為那樣仍然有投生輪迴的業。會有那樣的業，因為在那樣的補特伽羅相續中的貪愛，即使不是由執著常一自主的我執所引導的煩惱，但為何沒有由執著蘊所依的，自性成立的我所引導的壞聚見所引導的貪愛呢？以及因為有俱生我執等的現行感受等。
English
Since there is no possibility of anything more serious than the root downfall of the earth, liberation is only possible through the path of the complete subtle four truths of the selflessness of the person. Those who proclaim the tenets of the Hearers and are proud, because they do not understand emptiness based on the self, but mainly on the gross selflessness, the path of realizing the sixteen truths will not liberate them, it is very important to distinguish this. Thus, even if the distinction of "merely manifest" is applied only to the commitment of "immediately," the point of contention of "immediately" can only be understood from the point that "liberation is possible by abandoning the previous afflictions," so it must also be understood as "liberation is possible by abandoning merely manifest." If it is not understood as "abandoning merely manifest," then the distinction of manifest should not be applied to "immediately," because it would become liberation immediately after abandoning afflictions. Therefore, in the notes, it is also said: "Therefore, if by generating the path as previously explained in the continuum, which is common to the two Hearer schools, it is established that liberation is attained by the exhaustion of afflictions when there is no temporary manifestation, then the immediate result of temporarily abandoning the manifestation of afflictions will be the attainment of liberation from all defilements." It must be explained that this is in consideration of such an obstacle. In short, it is not appropriate to apply the distinction of "merely manifest" to "abandoning afflictions" and make it a sign of commitment. It is also not appropriate to apply it only to the commitment, so it is difficult to make the sentences coherent, and after careful consideration and understanding, it will be known that it is very inappropriate. Therefore, if it can be established as desired, then if liberation is possible by abandoning the afflictions led by the self-grasping of permanence, oneness, and independence, then it would follow that the immediate result of abandoning such self-grasping would be liberation. This is unacceptable, because there is still karma that throws into existence. There would be such karma, because in the continuum of such a person, even if the craving is not an affliction led by the self-grasping that grasps permanence, oneness, and independence, why would there not be craving led by the view of the aggregates, which grasps the self as inherently existent, based on the aggregates? And because there are manifest feelings such as the innate self-grasping, etc.
Chinese
總之，稍微感到安樂，但對於繁瑣的論證，既不需要也沒有什麼可驚奇的，所以就不多加闡述了。總而言之，如果想要證明透過習慣無常等十六行相的道不能解脫，那麼一開始就應該說明不能解脫的理由。如同繞著頭走一樣，說一些不相關的事情，然後自己給自己找麻煩，這種事情是不需要的。還有，紮普仁波切說：「在『此貪』這個時候，如果暫時捨棄了執著於將補特伽羅視為獨立自主的實有物的我執所引發的貪愛，但為何沒有執著於將補特伽羅視為自性成立的俱生我執所引發的貪愛呢？」這樣連結是不合理的。一般來說，在一個人的相續中，同時存在多個我執所引發的多種貪愛是相違的等等，雖然這樣說並試圖反駁。但是，對方認為，當暫時捨棄了執著於將補特伽羅視為獨立自主的實有物的我執所引發的貪愛時，就捨棄了作為有取之因的貪愛。然而，僅僅如此並不能阻止作為近取之因的貪愛，因為你所認可的那個補特伽羅的相續中的這個貪愛，即使不是《俱舍論》中所說的煩惱性的貪愛，但《般若經》中所說的執著於補特伽羅自性成立的俱生我執，他們連顯現都未能捨棄。因此，為何沒有那些俱生我執所引發的煩惱性的貪愛呢？像這樣接續之前的爭論逐步辯論，才是真正智者的做法。因此，在一個人的相續中，同時存在多個我執所引發的多種貪愛是相違的，而且十二緣起中的貪愛 也不允許有非煩惱性的貪愛。如果對方認為在對方所認可的那個補特伽羅的相續中存在著俱生我執所引發的貪愛，那麼就不會特意說為何沒有。如果用「完全愚昧」這個詞來表示一種煩惱性的貪愛，那才是合適的，因為透過之前的爭論就能明白，因此，對於偉大學者的話語，連粗略的總體意思都沒有理解，就說一些毫無意義的廢話，這
English
In short, although feeling a little comfortable, there is no need or anything surprising about intricate arguments, so I won't elaborate further. In summary, if you want to prove that the path of habituating the sixteen aspects of impermanence, etc., does not lead to liberation, then you should state the reason for not being liberated from the beginning. Like walking around the back of your head, it is not necessary to talk about irrelevant things and then create trouble for yourself. Also, Draktrul Rinpoche said, "In the case of 'this craving,' if one temporarily abandons the craving caused by the self-grasping that holds the person as an independent, self-existent entity, then why is there no craving caused by the innate self-grasping that holds the person as inherently existent?" Connecting in this way is unreasonable. In general, it is contradictory for multiple cravings caused by multiple self-grasps to exist simultaneously in the continuum of one person, etc., although he said this and attempted to refute it. However, the opponent believes that when one temporarily abandons the craving caused by the self-grasping that holds the person as an independent, self-existent entity, then one has abandoned the craving that is the cause of rebirth. However, that alone does not prevent the craving that is the cause of near-acquisition, because this craving in the continuum of that person you acknowledge, even if it is not the afflictive craving mentioned in the Abhidharma, the innate self-grasping that holds the person as inherently existent, as mentioned in the Prajnaparamita Sutra, they have not even abandoned the mere manifestation. Therefore, why is there no afflictive craving caused by those innate self-grasps? Arguing step by step, following the previous argument, is the way of true scholars. Therefore, it is contradictory for multiple cravings caused by multiple self-grasps to exist simultaneously in the continuum of one person, and the craving that is part of the twelve links of dependent origination does not allow for non-afflictive craving. If the opponent believes that there is craving caused by innate self-grasping in the continuum of that person acknowledged by the opponent, then one would not specifically say why there is none. If the word "completely ignorant" is used to indicate an afflictive craving, that would be appropriate, because it can be understood through the previous argument. Therefore, without understanding even the rough general meaning of the words of the great scholar, to utter meaningless nonsense, this