Tibetan
ས་དབང་ཕྱུག་གིས་ཅིའང་མ་བྱས་ཏེ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། མཚོན་དང་སྨན་སོགས་འབྲེལ་པ་ལས། །ནག་པའི་རྨ་དང་འདྲུབས་ཡིན་ན། །འབྲེལ་མེད་སྡོང་དུམ་ཅི་ཡི་ཕྱིར། །རྒྱུ་ཉིད་དུ་ནི་རྟོགས་མི་བྱེད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྒྱུ་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་པ་མིན་ན། དངོས་རྒྱུ་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཀུན་ལ་ཐོག་མ་ག་ལ་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་འདི་ནི་འདི་ཙམ་ན་ཡོད་ཀྱི་འདིའི་སྔོན་དུ་མ་བྱུང་ཞེས་བཞག་པར་མི་ནུས་པར་ཐོག་མེད་ནས་ཡོད་དགོས་ཀྱི། རེས་འགའ་བར་དམིགས་པ་མི་འཐད་དོ། །དེས་ན་ད་ལྟའི་སྐྱེས་ པ་དང་བུད་མེད་འདི་དག་ཀྱང་སྔོན་ཐོག་མེད་ནས་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ། །དེ་ལ་དབང་ཕྱུག་གིས་སྣོད་བཅུད་འདི་དག་རིམ་ཅན་དུ་བྱས་པས་ན་འབྲས་བུ་ཁ་ཅིག་བྱེད་ལ་ཁ་ཅིག་མི་བྱེད་པའི་སྐབས་ཡོད་པས་སྐྱོན་མེད་སྙམ་ན། དབང་ཕྱུག་གི་འབྲས་བུར་གྱུར་ཏོ་ཅོག་ཀུན་དུས་རྟག་ཏུ་ཅིའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་དབང་ཕྱུག་ཁོ་ན་ཡིན་པ་གང་ཞིག དབང་ཕྱུག་དེ་ནི་རྐྱེན་གཞན་ཅི་ལའང་ལྟོས་པ་མིན་ན་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དུས་རྟག་ཏུ་ཚང་པས་འབྲས་བུ་ཅི་ཕྱིར་མི་སྐྱེ་སྟེ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། མ་ཚང་མེད་རྒྱུ་དེ་ལ་ནི། །འབྲས་བུ་གང་གིས་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་སོ་སོ་ལ་ལྟོས་སོ་ཞེ་ན། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཀྱང་དུས་ཀུན་ཏུ་མི་ཚང་བ་ག་ལ་སྲིད་དེ། དབང་ཕྱུག་དེས་བྱས་པ་མིན་པའི་དངོས་པོ་གཞན་ཡོད་པ་མིན་ན། དབང་ཕྱུག་དེས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་འདི་རྒྱུ་གཞན་གང་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་རྐྱེན་གཞན་ལ་ངེས་པར་ལྟོས་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི། དབང་ཕྱུག་རྒྱུ་མིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ན་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་བའི་དབང་མེད་ཅིང་། རྒྱུ་རྐྱེན་དེ་མེད་པར་ནི་དབང་ཕྱུག་ལའང་སྐྱེད་དབང་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་མཐོང་བཞིན་དོན་མེད་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་རྒྱུར་རྟོག་ན་རྒྱུ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། གང་དག་ཡོད་ན་གང་འགྱུར་ཉིད། །དེ་དག་ལས་གཞན་དེ་ཡི་རྒྱུ། །རྟོག་པ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ལ། །རྒྱུ་རྣམས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དབང་ཕྱུག་འདིས་འབྲས་བུ་བྱེད་པའི་ཚེ་ཚོགས་པ་ལ་ལྟོས་སུ་ཆུག་ཀྱང་། ཚོགས་པའི་དབང་གིས་གཞན་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་སོགས་རང་གིས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་བྱེད
Chinese
自在天未作任何事，如《释量论》所说：从刀和药等关联中，若有黑色的伤口和脓疮，为何无关联的树桩，不会被认为是原因。第三，若自在天本身没有开端，由于实事之因的能力无有阻碍，一切果又怎么会有开端呢？这样一来，就不能安立这个果在此时有，在此之前没有产生，而必须是从无始以来就有的。偶尔指定时间是不合理的。因此，现在的这些男人和女人也必然从无始以来就存在。对此，如果认为自在天将外器内情次第安排，所以有些果会产生，有些果不会产生，没有过失。那么，为何自在天的果，一切时时都不产生呢？既然一切果的因只是自在天，而自在天不依赖任何其他条件，那么产生一切果的因，时时具足，为何果不产生呢？如《释量论》所说：对于无有不具足之因，果又被什么所阻止呢？如果说依赖各个俱生助缘，那么俱生助缘又怎么可能在任何时候都不具足呢？既然没有不是自在天所作的事物，自在天产生果又依赖于什么其他的因呢？那是不合理的。如果必定依赖其他条件，那么因缘聚合本身就成了因，而不是自在天。因为在因缘聚合时，没有不产生果的可能，而且没有因缘，自在天也没有产生的能力。因此，明明见到从其他因缘产生，却无意义地认为自在天也是因，那么因就会变成无穷无尽。如《释量论》所说：哪些存在则哪些产生，除了那些之外，其他的被认为是它的因，那么一切的因都将变成没有尽头。此外，自在天在产生果时，即使允许依赖聚合，由于聚合的力量，也会不由自主地给他人带来痛苦等。
English
The Lord of the World does nothing, as it is said in the Commentary on Valid Cognition: From the connection of weapons and medicines, if there are black wounds and sores, why is a disconnected tree stump not considered a cause? Third, if the cause, the Lord himself, has no beginning, since the power of the substantial cause is unimpeded, how can all effects have a beginning? In that case, it cannot be established that this effect exists at this time and did not arise before this, but must have existed from beginningless time. Occasionally specifying a time is unreasonable. Therefore, these present men and women must also have existed from beginningless time. If it is thought that the Lord has arranged the outer and inner worlds in order, so some effects arise and some do not, there is no fault. Then, why do all the effects of the Lord not always arise? Since the cause of all effects is only the Lord, and the Lord does not depend on any other conditions, then the cause of producing all effects is always complete, why do the effects not arise? As it is said in the Commentary on Valid Cognition: For that cause which has no incompleteness, by what is the effect prevented? If it is said that it depends on each co-operative condition, how is it possible that co-operative conditions are not complete at all times? Since there is nothing that is not done by the Lord, on what other cause does the Lord depend to produce the effect? That is unreasonable. If it necessarily depends on other conditions, then the collection of causes and conditions itself becomes the cause, not the Lord. Because when the collection of causes and conditions is present, there is no possibility of not producing the effect, and without the causes and conditions, the Lord also has no power to produce. Therefore, even though it is seen that it arises from other causes and conditions, if one meaninglessly thinks that the Lord is also a cause, then the causes will become endless. As it is said in the Commentary on Valid Cognition: Whatever exists, whatever arises, other than those, that is considered its cause, then all causes will become endless. Furthermore, even if it is allowed that the Lord depends on the collection when producing the effect, due to the power of the collection, he involuntarily brings suffering to others, etc.
Tibetan
་ན་གཞན་དབང་ཅན་དུ་ཐལ་ལ། འབྲས་བུ་རྣམས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ འདོད་པའི་དབང་གིས་བྱེད་ནའང་འདོད་པ་ལ་རག་ལས་ཤིང་འདོད་པའི་ལྕགས་ཀྱུས་ཟིན་པའི་གཞན་དབང་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་འདི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་བྱེད་པོ་ཡིན་དུ་ཆུག་ནའང་ཁྱོད་འདོད་པའི་དབང་ཕྱུག་ག་ལ་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། རྟག་པ་དེ་དོན་བྱེད་པས་སྟོང་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་མུ་སྟེགས་དཔྱོད་པ་པ་སོགས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྟག་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྒྱུར་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་སྔར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བཀག་ཟིན་པས་འདིར་འཆད་མི་དགོས་སོ། །ཡང་གྲངས་ཅན་པ་ནི། གཙོ་བོ་རྟག་པ་འགྲོ་བའི་རྒྱུར་འདོད་ཅིང་། དེའང་སྙིང་སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་པོ་ཀུན་ཏུ་ཆ་མཉམ་པ་ནི་རྣམ་འགྱུར་གྱི་རྒྱུ་གཙོ་བོ་ཞེས་པར་རབ་ཏུ་བརྗོད་དེ། ཆ་མི་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ན་འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་འགྱུར་བྱུང་བར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོ་གཅིག་བདེན་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་རང་བཞིན་གསུམ་ཡོད་པ་འགལ་ཏེ་གསུམ་ཡོད་ན་གཅིག་མིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྟག་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ནམ་གཙོ་བོ་དེ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་ཡོན་ཏན་གསུམ་པོ་དག་ཀྱང་མེད་དེ། དེ་རེ་རེ་ལའང་གསུམ་གའི་ཆ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་མེད་ན་རང་བཞིན་གྱི་ངང་ཚུལ་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ཡོན་ཏན་མེད་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་འགྱུར་སྒྲ་སོགས་ཀྱང་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་རྒྱང་རིང་དུ་འགྱུར་བའམ་ཡོད་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཇིམ་པ་མེད་པའི་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཚོར་བ་ནི་སེམས་ཉིད་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་ན། སེམས་མེད་གོས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེ་སོགས་ཡོད་པ་མི་སྲིད་ལ། དངོས་པོ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བདེ་སོགས་དེའི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་མི་སྐྱོན་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་རྣམས་མེད་པར་བཀག་ཟིན་ལ། ཐ་སྙད་དུ་རང་གིས་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྣམ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུའང་བདེ་ སོགས་སུ་འདོད་ལ། སྣམ་སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུའང་བདེ་སོགས་སུ་འདོད་པས་གང་སྣམ་སོགས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའང་འདི་ཡིན་ལ། སྣམ་སོགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུའང་འདི་ཡིན་པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཏེ་མི་འདི་འདིའི་ཕ་ཡང་ཡིན་ལ་བུ་ཡང་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །བདེ་སོགས་དུ་མ་ཡོད་ན་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པ་ཉམས་སོ། །མངོན་སུམ་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། བདེ་སོགས་དེ་ལས་སྣམ་སོགས་འབྱུང་བར་ནམ་ཡང་མ་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟར་སྣམ་བུ་དང་ཙན་དན་
Chinese
那么就成了他者自在。如果诸果随其所欲地以欲的力量而行，也依赖于欲，并且被欲的铁钩所钩住，就变成了他者自在。另外，即使承认这是器情世界的作者，你又怎么是欲的自在者呢？因为具有产生果的能力，就必然是无常的。常法只是空无作用而已。第二，外道数论师等说极微常恒是世界的因，那些之前已经破斥了极微，所以这里不需要再讲了。再说数论派，认为自性常恒是众生的因。而且，心识、尘埃和黑暗这三种功德总是完全平等，这被认为是变化的因，即自性。当它们变得不平等时，就认为产生了各种各样的众生变化。对此，自性是唯一的真实，却有三种功德的自性，这是矛盾的，因为有三就不是一。因此，那个常一的自性或自性是不存在的。同样，那三种功德也不存在，因为它们每一个都具有三者的成分。如果不是这样，就会超越自性的状态。如果没有因的功德，那么由此产生的变化，如声音等，也被认为是存在的，这本身就变得非常荒谬或与存在相违，就像没有泥土的瓶子一样。另外，如果感觉通过量成立是心识的自性，那么无心的衣服等就不可能有乐等。如果事物声音等是乐等的原因的自性，所以没有过失，那么，在胜义中，事物已经被破斥为不存在了。而且，在名言中，与你自己的承诺相违背，因为你认为布等的因也是乐等，布等的结果也是乐等，那么，凡是产生布等的因也是这个，凡是布等产生的果也是这个，这真是可笑，就像说这个人既是这个人的父亲又是儿子一样。如果有多个乐等，那么唯一的自性就会丧失。这也与现量相违背，因为从未见过从乐等中产生布等，比如布和檀香。
English
Then it becomes dependent on others. If the fruits act according to their desires by the power of desire, they also depend on desire and are caught by the iron hook of desire, and become dependent on others. Furthermore, even if it is admitted that this is the creator of the vessel and essence, how are you the lord of desire? Because having the ability to produce fruits, it is necessarily impermanent. The permanent is only empty of function. Secondly, the heretical logicians and others who say that the eternal atoms are the cause of the world, those have already refuted the atoms before, so there is no need to explain them here. Again, the Samkhya school believes that the eternal principle is the cause of beings. Moreover, the three qualities of mind, dust, and darkness are always completely equal, which is said to be the cause of transformation, that is, the principle. When they become unequal, it is believed that various kinds of sentient transformations occur. In this regard, the principle is the only truth, but it is contradictory to have three qualities of nature, because having three is not one. Therefore, that eternally one nature or principle does not exist. Similarly, those three qualities also do not exist, because each of them has the components of the three. If it is not so, it will transcend the state of nature. If there is no cause of quality, then the transformations arising from it, such as sounds, etc., are also considered to exist, which itself becomes very absurd or contrary to existence, like a pot without clay. Furthermore, if feeling is established by valid cognition as the nature of mind, then inanimate objects such as clothes cannot have happiness, etc. If things like sound are the nature of the cause of happiness, etc., then there is no fault, then, in the ultimate sense, things have already been refuted as non-existent. Moreover, in conventional terms, it contradicts your own commitment, because you think that the cause of cloth, etc., is also happiness, etc., and the result of cloth, etc., is also happiness, etc., then, whatever is the cause of producing cloth, etc., is also this, and whatever is the result produced by cloth, etc., is also this, which is ridiculous, like saying that this person is both the father and the son of this person. If there are multiple happinesses, etc., then the single nature will be lost. This also contradicts direct perception, because it has never been seen that cloth, etc., arise from happiness, etc., such as cloth and sandalwood.