Tibetan
་ན། རྒྱུ་མ་ཚང་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་དེ་ཚེ་སྐྱེས་པ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ལ་གྲུབ་པ་མེད་པར་ནང་གི་རྟོག་པས་བདེ་སོགས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པའམ་བཏགས་པ་ཡིན་པར་དངོས་པོའི་སྟོབས་ལས་གསལ་པོར་འོངས་ཤིང་གྲུབ་པ་མིན་ནམ་སྟེ། འདི་ལྟར་བློ་ཉིད་བདེ་བར་སྐྱེས་པའི་སྐབས་སུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མེད་ལ། སྡུག་བསྔལ་དུ་སྐྱེས་པའི་སྐབས་སུ་ནི་བདེ་བ་མེད་ཅིང་རྐྱེན་ལས་རེས་འགའ་བར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བའི་བདེ་བ་དང་། དོར་བར་བྱ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་གྲུབ་གྲུབ་མོ་ཞིག་ཏུ་བལྟས་ནས་དེ་འདོར་ལེན་གྱི་ཆེད་དུ་འབད་པ་ནི་འཁྲུལ་བ་སྟེ་བདེ་སྡུག་ཅེས་པ་བློ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་མ་བརྟགས་ཀྱི་བར་དུ་བདེ་སྡུག་རང་མཚན་པ་ཕྱི་དང་ནང་ཀུན་ཏུའང་མི་གནས་པས་སོ། །དཔེར་ན་སྐྱུགས་ནད་ཅན་དང་བཀྲེས་པ་ལ་མར་ཁུ་དང་། གཙང་སྦྲ་ཅན་དང་ཕག་པ་ལ་ལུད་ཕུང་དང་། མི་སྡུག་པ་གོམས་པ་དང་ཆགས་ཅན་ལ་བུད་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཞིན་དུ་རང་གི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བདེ་སོགས་དེར་འགྱུར་བ་སྟེ་བདེ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རང་མཚན་པ་མེད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་ཚོར་བ་བདེ་སོགས་ལ་དེ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་འདོར་ལེན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཕྲོ་འདུ་ལུ་གུ་ རྒྱུད་དུ་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་འདིའི་གཉེན་པོར་ཇི་སྐད་བཤད་མ་ཐག་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདི་ལྟ་བུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཚོར་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཇིག་རྟེན་འདི་ཀུན་ནས་སྨྱོན་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ཅིང་། དེའི་གཉེན་པོ་ནི་འདི་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲའི་རྣམ་པ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་པའི་ཞིང་ས་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་བསམ་གཏན་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱད་པའི་ཟས་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཟས་ཀྱིས་ལུས་རྒྱས་པ་དང་དགའ་ཞིང་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆགས་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་རྟོགས་པའི་ལུས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ནི་ཚོར་བ་མེད་པར་མཐོང་བའི་ཡུལ་ལ་རོལ་ཞིང་། འཇིག་རྟེན་པ་ཚོར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་གཡེང་ཞིང་རྒྱུག་གོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་ཡུལ་ཅན་དབང་པོ་དང་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་དོན་གཉིས་པོ་འདི་དག་བར་དང་བཅས་པ་ཞིག་གམ་བར་མེད་ཅིག་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། དེ་དག་གང་དུ་ཕྲད་པར་འགྱུར་ཏེ་བར་ཆོད་པ་ལ་ཕྲད་པ་མི་སྲིད་པ་ཤར་ནུབ་ཀྱི་རི་བཞིན། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་ལ་བར་མེད་ན་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཡུལ་ཅན་གང་ཞིག་ཡུལ་གང་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར་ཏེ། མིག་རང་ཉིད་རང་ཉིད་དང་ཕྲད་པ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །དེར་ཁོ་ན་རེ། ཐལ་མོ་ཕན་ཚུན་སྦྱར་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཕྲད་པ་ཅི་སྟེ་མེད་སྙམ་ན། འདི་ལྟར་ཕྲད་པར་སྣང་བ་འདིའང་རྟོག་པས་ཞེན་པ་ཙམ་སྟེ་ཡང་དག་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་དབང་དོན་རགས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྲད་པ་མེད་དེ། གང་མདུན་ཕྲད་ན་རྒྱབ་མ་ཕྲད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཚུལ་གྱིས་དཔྱད་ན། རྡུལ་གཞན་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་པའི་རྡུལ་རྣམས་ནི་མ་ཕྲད་ལ། མཐར་བར་ མ་ཆོད་བའི་དབང་དོན་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཕྲད་དགོས་ཀྱང་། དེ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་ཕྲ་རབ་ལ་འཇུག་པ་མེད་དེ། དེ་ལ་ཆ་མེད་པས་གཞན་ཤོང་བའམ་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པར་ནི་ཕན་ཚུན་གཉིས་ཀའང་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ངོས་གཅིག་གིས་ཕྲད་ཀྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་མ་ཕྲད་ན་ནི་ཆ་མེད་མིན་ཏེ། ད་རུང་མ་ཕྲད་པའི་རྡུལ་བཞག་ནས་ཕྲད་རྡུལ་དེ་ཉིད་ལ་དཔྱད་པ་འཇུག་ལ། ཆ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྲད་ན་ཕན་ཚུན་ཞུགས་ཤིང་ཐིམ་དགོས་ཀྱང་དེ་ལ་ཞུགས་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པར་མཉམ་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་མེད་དོ། །མ་ཞུགས་པ་ལ་རྡུལ་གཉིས་པོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་མེད་ཅིང་། མ་འདྲེས་པ་ལ་ཕྲད་པའང་མེད་དེ། ཆ་མེད་ཕྲད་ན་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྲད་དགོས་ཀྱི། ཕྱོགས་གཅིག་ཕྲད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆ་མེད་པའང་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཕྲད་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་དང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྲད་པ་གཉིས་ཀ་དེ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕྲད་པ་ཡིན་པ་དང་ནི་ཆ་མེད་པ་ཡིན་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་ན་ཁོ་བོ་ལ་བསྟན་པར་གྱིས་དང་ཕྲད་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་མི་ནུས་པའི་ཚད་དུ་དགོངས་པའོ། །དེས་ཡུལ་དབང་ཤེས་གསུམ་འདུས་པ་ཞེས་པའི་དབང་དོན་འདུས་པ་མེད་པར་བསྟན་ནས། ཡང་རྣམ་ཤེས་ནི་རྡུལ་ཚོགས་པའི་ལུས་མེད་པ་ལ་ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་འཐད་པ་མིན་ཏེ། གང་ལུས་མེད་ཀྱང་ཕྲད་པ་ཡོད་ན་ནམ་མཁའ་དང་ལག་པ་ཕྲད་པ་དང་། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་ཡང་ཕྲད་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཡོད་པས་ན་དཔེ་འདི་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ན་ལུས་མེད་ཀྱི་ཕྲད་པ་དཔྱད་པའི་ཕྱིར་མི་རུང་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྲད་ཅིང་རེག་པ་མེད་ཀྱང་ཡུལ་དབང་ཤེས་ གསུམ་ཚོགས་པ་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། དེ་བཞིན་སོར་མོའི་ཚོགས་ཡིན་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་ཚོགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ
Chinese
那么，如果说肠胃不适的痛苦不是那时产生的，那么，所谓的感受，不是因为事物本身没有成立，而是内心的分别念执着或安立为快乐等等，从事物本身的力量中清晰地显现并成立的吗？像这样，当心识产生快乐的时候，就没有痛苦；当产生痛苦的时候，就没有快乐，因为因缘偶尔会间隔。因此，如果把应该追求的快乐和应该抛弃的痛苦看作是实实在在的东西，为了抛弃和获取它们而努力就是错误的，因为在心识没有明显地分别之前，所谓的快乐和痛苦，无论内外，都不存在自性。例如，对于有呕吐病的人和饥饿的人来说，酥油；对于有洁癖的人和猪来说，粪堆；对于习惯了丑陋的人和有贪欲的人来说，女人的身体，都因为自己的分别念而变成快乐等等，所以快乐等等的事物没有自性。正因为如此，对于感受快乐等等，执着于它们本身，并以抛弃和获取的方式进行分别念的连续不断的行为，为了对治这种情况，应该修习像刚才所说的这种观察方式。因为执着于感受的这个世界，完全像疯子一样混乱，而对治它的方法除了这个没有别的了。像这样，从观察和分析的良田中产生的，对于感受无自性的道理，安住于此的禅定，是瑜伽士们享用的食物。就像食物使身体增长，感到快乐和满足一样，瑜伽士们体验和证悟离欲的喜悦，使身体增长。因此，瑜伽士们是在没有感受的情况下享受所见之境，而世俗之人则被感受本身之境所迷惑和奔波，这就是意思。第二，如果能取所取，即根和境色等等二者之间，是有间隔还是没有间隔？如果是第一种情况，那么它们会在哪里相遇呢？因为有间隔就不可能相遇，就像东西方一样。
English
Then, if the suffering of intestinal discomfort is not produced at that time, then, is not the so-called feeling that, because things themselves are not established, but the inner discrimination clings to or establishes happiness, etc., clearly manifested and established from the power of things themselves? Like this, when the mind produces happiness, there is no suffering; when suffering arises, there is no happiness, because causes and conditions occasionally have intervals. Therefore, if one regards the happiness that should be pursued and the suffering that should be abandoned as real things, and strives to abandon and obtain them, it is a mistake, because before the mind has clearly discriminated, the so-called happiness and suffering, whether internal or external, do not exist in their own right. For example, for a person with vomiting sickness and a hungry person, butter; for a person with cleanliness and a pig, a dung heap; for a person accustomed to ugliness and a person with desire, a woman's body, all become happiness, etc. because of their own discrimination, so things like happiness, etc. have no self-nature. Precisely because of this, for the feeling of happiness, etc., clinging to them themselves, and continuously engaging in the act of discriminating in the manner of abandoning and obtaining, in order to counteract this situation, one should practice this kind of observation as just mentioned. Because this world clinging to feelings is completely chaotic like a madman, and there is no other way to counteract it except this. Like this, from the good field of observation and analysis, the samadhi of abiding in the meaning of the selflessness of feeling is the food enjoyed by yogis. Just as food makes the body grow and feel happy and satisfied, yogis experience and realize the joy of detachment, making the body grow. Therefore, yogis enjoy the seen objects without feeling, while worldly people are confused and run around by the very realm of feeling, that is the meaning. Second, if the grasper and the grasped, that is, the senses and the objects such as form, etc., are either with or without interval? If it is the first case, then where will they meet? Because it is impossible to meet with an interval, just like the east and the west.
Chinese
如同山一样。如果那两者之间没有间隔，也会变成一体。这样的话，哪个有境与哪个境相接触呢？就像眼睛自己和自己接触是不可能的。有人会问：像手掌互相合在一起那样，为什么不能接触呢？像这样显现的接触也只是由分别念执着而已，实际上并非如此。其中的原因是，粗大的根识对象不可能在各个方面都接触，比如前面接触了，后面就没有接触。按照这种方式进行分析，被其他微粒隔开的微粒就没有接触，最终没有被隔开的根识对象的极微必须接触。但是，极微不可能进入极微，因为它没有分，没有容纳或进入其他事物的空间，因此两者是相同的。因此，如果这两个极微的一个面没有接触所有的部分，那就不是没有分，还可以留下没有接触的微粒，对那个接触的微粒进行分析。如果所有的部分都接触，那就必须互相进入和融合，但是因为没有进入的空间，所以没有进入。没有进入，两个微粒就不会混合在一起，没有混合在一起，也就没有接触。如果没有分的接触，就必须在各个方面都接触，不可能只在一个方面接触。因此，既然是没有分的，又说它有接触，这怎么能成立呢？因为在一个方面和在所有方面接触对它来说都是不可能的。因此，如果你认为接触是存在的，并且是没有分的，那就请你指给我看，这样接触才能成立，这是指对方无法证明的程度。这样，就说明了所谓的境、根、识三者聚合，实际上根识对象是没有聚合的。而且，对于没有由微粒组成的身体的意识来说，与境接触是不合理的。如果即使没有身体也有接触，那么天空和手就会接触，石女的儿子也会接触。如果认为因为有心识，所以这个比喻不恰当，那么为了分析没有身体的接触，所以没有不恰当的。如果认为即使没有接触和触碰，也有境、根、识三者的聚合，那么就像“因为是手指的集合”等等，集合是没有实体的
English
Like a mountain. If there is no gap between the two, they will become one. In that case, which object with an object and which object will come into contact? Just as it is impossible for the eye to come into contact with itself. Someone might ask: Why can't they touch each other like palms touching each other? The contact that appears in this way is only clung to by discrimination, but it is not actually so. The reason for this is that the coarse root consciousness object cannot be touched in all aspects. For example, if the front is touched, the back is not touched. According to this method of analysis, the particles separated by other particles are not in contact, and the ultimate root consciousness object that is not separated must be in contact. However, the infinitesimal cannot enter the infinitesimal, because it has no parts and no space to accommodate or enter other things, so the two are the same. Therefore, if one side of these two infinitesimals does not touch all the parts, then it is not without parts, and there are still particles that have not touched, and the touching particles are analyzed. If all the parts touch, then they must enter and merge with each other, but since there is no space to enter, there is no entry. If there is no entry, the two particles will not mix together, and if they are not mixed together, there will be no contact. If there is no division of contact, it must be in contact in all aspects, and it is impossible to contact in only one aspect. Therefore, since it is without division, and it is said that it has contact, how can this be established? Because it is impossible for it to touch in one aspect and in all aspects. Therefore, if you think that contact exists and is without division, then please show it to me, so that contact can be established. This refers to the extent to which the other party cannot prove it. In this way, it is explained that the so-called aggregation of object, root, and consciousness is actually that the root consciousness object is not aggregated. Moreover, for the consciousness that does not have a body composed of particles, it is unreasonable to be in contact with the object. If there is contact even without a body, then the sky and the hand will be in contact, and the son of a barren woman will also be in contact. If it is thought that this metaphor is inappropriate because there is consciousness, then it is not inappropriate to analyze the contact without a body. If it is thought that even if there is no contact and touch, there is an aggregation of object, root, and consciousness, then like "because it is a collection of fingers," etc., the collection has no substance.